De ſcripture euangeliceē poſtmodū. vel inde .i. de celis quos aſcēdit. vēturus in die iuditij iudicare viuos ⁊ mortuosad lr̄aꝫ. qꝛ tūc viui et mortui reꝑiūt̉ iudicādiIlli tn̄ viui morient̉: ſꝫ ſtatī in momēto reſurgēt iuditiū cū reſuſcitatis recepturi. Iſti quatuordecim articuli colligūt̉ de ſimbulo qd̓ apl̓iꝯdiderūt. Articulū primū et ſecūdū de diuinitate poſuit petrꝰ. andreas tertiū. bartholomēus quartū. ſymō quītū. thadeꝰ ſextū. mathiasſeptimū. Itē primū et ſecūdū articulū de xp̄ihumanitate poſuit iacobus maior. iohannestertiū. thomas quartū. matheꝰ quintū. iacobꝰminor ſextū. philippus ſeptimū. Si aūt querat̉an teneamur aliqua credere q̄ nō ſūt articulidicendū ē ꝙ ſic. Oportet em̄ credere deo. qd̓ eſtcredere verbis eiꝰ ⁊ ſacre ſcripture. Sane ē circa hoc ſciendū. ꝙ ꝑs diuine ſcripture q̄ ē teſtimonialis et euāgelica. in librorū quaternarioꝯtinet̉. Sūt em̄ qͣtuor euāgeliſte qͣi quatuor teſtes. ꝙ hō ille qͥ dictꝰ ē ih̓s fuit xp̄c ī lege ꝓmiſſus: rex et dn̄s oīm ſaluator hominū filius deiDiuidunt̉ gͦ inter ſe libri quatuor euāgeliſtarū. quia matheꝰ intēdit pͥncipaliter declarareillū hominē fuiſſe xp̄m. et iō in pͥncipio dicēsliber generatōis ih̓u xp̄i. n̄ exp̄ſſit filij dei: ſꝫ filij dauid filij abrahā. Et in ſequētibꝰ ſubdit. generatō xp̄i ſic erat. Hinc ē ꝙ figura hoīs interqͣtuor aīalia euāgeliſtas rep̄ſentātia. deſignatmatheū. qꝛ maxīe īmorat̉ circa hominē xp̄m.oſtendendo ih̓m fuiſſe illū. qͥ ꝓmiſſus fuerat intota ſerie ſcripturaꝝ. Un̄ quaſi de hoīe exorſꝰē ſcribe̓: dicēs. liber generatōis ih̓u xp̄i et cētera. Marcꝰ v̓o pͥncipaliter intēdit d̓clarare illūhominē fuiſſe regē ⁊ dn̄m omniū. ſicut ī daniele habet̉. ꝙ ī diebꝰ qͣtuor regnoꝝ ſuſcitaret deꝰceli r̄gnū quintū. qd̓ n̄ corrūpet̉. cuiꝰ pt̄as eritpt̄as eterna. Hinc ē ꝙ marcꝰ deſignat̉ ꝑ leonēqui ē rex et dn̄s alioꝝ aīaliū. Un̄ et in eo auditur vox leonis in deſerto rugiētis et clamātis.Hinc ē etiā ꝙ maxime circa miracula īmoratur et circa reſurrectōꝫ. et parū ponit de doctrina xp̄i. qꝛ pͥncipalit̓ ītēdit pt̄ateꝫ eiꝰ et dn̄iumet v̓tutē explicare. q̄ ī reſurrectōe ⁊ miraculismaxime eluceſcūt. Lucas v̓o intēdit pͥncipaliter declarare illū hoīeꝫ fuiſſe ſaluatorē hoīmet iō in pͥncipio ītroducit gabrielē dicēteꝫ. vocabis nomē eiꝰ ih̓m. ip̄e eī ſaluū faciet ppl̓m ſuuꝫ a peccatis eoꝝ. et ī ſecūdo capitulo ſubditv̓bū angeli ad paſtores. natꝰ ē pob̓ hodie ſaluator ī ciuitate dauid. Hinc ē ꝙ maxime īmorat̉circa geſta et facta xp̄i. q̄ ſonāt ī clemētiā ⁊ ſalutē: et ī remiſſionē pct̄oꝝ. Et ꝓpter hoc ī referendo paſſionē. maxime explicauit v̓ba dulciaet clemētia xp̄i. vt ē illud. pater dimitte eis qͥaneſciūt qͥd faciūt: et illud. hodie mecuꝫ eris inparadiſo: et illud. pr̄ ī manꝰ tuas cōmēdo ſpiritū meū. et ip̄e ſolus refert quō factꝰ ē ſudor eiꝰtanꝙͣ gutte ſāguinis d̓currētis in terrā. quaſiī ſignū balnei ſalutaris et medicinalis. Hinc etiā ē ꝙ ꝑ figurā vituli qͥ aptꝰ ē ad īmolādū deſignat̉. Un̄ ⁊ a zacharia ſacerdote īitiū ſūpſiſſeac fidei finelegit̉. Ioh̓es v̓o pͥncipalit̓ ītēdit declarare illū hoīeꝫ fuiſſe dei filiū: et verū deū. Et ꝙ hec ſitꝯcluſio quā ip̄e ītēdit. ip̄emet explicat circa finē ſui euāgelij. vbi ait. Hec aūt ſcripta ſunt. vtcredatis qm̄ ih̓s ē xp̄c filiꝰ dei: et vt credētes vitā habeatis ī noīe eiꝰ. Hīc ē ꝙ īcipit a xp̄i deitate dicēdo. ī pͥncipio erat v̓bū. et fere in qͦlibꝫeuāgelij capitulo ſēꝑ īfert illū hoīeꝫ fuiſſe filiūd̓i. Hīc ē etiā ꝙ ꝑ aquilā figurat̉. qꝛ aſſumptispennis aquile ad altiora volans de v̓bo dei diſputat et philoſophat̉. Sic igit̉ qͣtuor libri euāgelioꝝ. habēt ꝓ ſubiecto. idē .ſ. hoīeꝫ ih̓m: etde illo ſubiecto qͣtuor declarare ītēdūt. Matheus qͥdē ꝙ fuit xp̄c ī lege ꝓmiſſꝰ. iohānes v̓o ꝙē verus deꝰ et dei filiꝰ. Lucas at̄ ꝙ ē verꝰ ſaluator hoīm. Marcꝰ v̓o ꝙ ē rex ⁊ etiā imꝑator oīmEt hoc ꝓbāt ꝑ facta et dicta. q̄ teſtificat̉ illumhoīeꝫ feciſſe ī ꝯſpectu diſcipuloꝝ ſuoꝝ et ml̓titudīs iudeoꝝ. Et ſic qͣtuor euāgelia diſtīguūt̉nō penes qͣtuor ſubiecta: ſꝫ penes p̄dicata de eodē ſubiecto. Et ordinant̉ ẜm ordinē editōis libroꝝ: nō ẜm ordinē originis vl̓ dignitatis materie. Incipit gͦ matheꝰ ꝑtē teſtimonialē ſcripture diuine. et ꝓbat hoīeꝫ ih̓m meſſÿā ⁊ xp̄m īſcripturis ꝓmiſſū fuiſſe. Et hoc ſibi maxime ꝯͣgruebat. qꝛ ī iudea hebreo ẜmone et fr̄ibꝰ iudeis ad xp̄m ꝯuerſis ſcribebat. Intēdit gͦ minorēvniꝰ rōis ꝓbare. ac ſi ita velit argue̓. Ille hō inquē ꝯcordāt voces oīmꝓphetaꝝ ꝙͣtū ad oīa q̄ꝓphetata fuerūt d̓ illo. qͥ dicebat̉ meſſias ⁊ xp̄oille inquā hō fuit vere xp̄c. Nō eī ē poſſibile ꝙoīa ꝯcurrāt in aliquā ꝑſonā q̄ de xp̄o dicta ſt̄.qͥn illa ꝑſona ſit xp̄c. Ꝙͣuis gͦ due vel tres conditōes p̄dicte ī ꝓph̓is poſſēt alicui ꝑſone ꝯuenire. nō tn̄ oēs alioqͥn bana et abſqꝫ vlla vtilitate reuelatio ꝓphetica p̄ceſſiſſet ī nullo eī nos ītroduxiſſet ad xp̄m: ſꝫ potiꝰ errādi materiamp̄buiſſet. Propter qd̓ ſaluator dicebat. ꝙ neceſſe ē impleri omnia que ſcripta ſūt ī lege. ꝓphetis et pſalmis de me. Ex qͥbus patet ꝙ ille veredebet dici xp̄c in quem conſonant omnium ꝓphetaꝝ voces. Sed modo ſic eſt ꝙ in illum ſacrum hominē quidictus eſt ih̓s: concordauer̄tpoces omnium prophetaruꝫ ꝙͣtum ad concurſum omnium conditionum quas de xp̄o predixerant: ergo homo ille fuit xp̄c. Hanc autē minorem intendit probare euāgeliſta matheus.ꝙͣtum ad vigintiduas conditiones in genere.quas de futuro xp̄o predixerunt prophete et ītendit ſic arguere. In illo homine qui dictuseſt ih̓s. teſtis ſum ego ꝙ omnia concurreruntque prophete predixerant futura eſſe in veroxp̄o. ſiue ꝙͣtū ad ꝓpagationem regiam et dauiticam. ſiue ꝙͣtum ad grauidationem et gignitionem virgineam. ſiue ꝙͣtum ad apparitionēſydeream et adorationem regiam. ſiue ꝙͣtuꝫ adnominationem floridam et nazaream. ſiue ꝙͣtum ad acclamatōem p̄curſoris preuiam. ſiueꝙͣtū ad obſequium angeloꝝ et miniſtrationēſedulam. ſiue ꝙͣtum ad ꝯuerſationem primariam in galilea et in terra zabulon et neptali