et vtilitatecredere in deū: ē credendo deū fide et affectōneſeu fide ꝑ dilectionē oꝑante ī ip̄m tendere ⁊ ireac mēbris eiꝰ incorꝑari. Secūdꝰ ē patrē eſſedeū. qͥ notat̉ ibi. patrē. qd̓ hic ꝑſonaliter tenet̉pater v̓o eſſentialiter tenet̉. vbi agit̉ de paternitate adoptionis. qͣ paternitate ip̄a trinitaspater eſt bonorum. vel creationis qua paternitate tota trinitas pater ē. tā bonoꝝ ꝙͣ malorū. omnipotentē appropriate. ꝙͣuis et filius ſitomnipotēs et ſpūſſāctꝰ. qꝛ potētia appropriateattribuit̉ patri ſicut ſapiētia filio. et bonitasſpūiſācto. Creatorē celi et terre. vbi ꝑ celum etterrā intelligit̉ tā ſpūalis ꝙͣ corꝑalis creaturaCreare quippe ſeu creatorē eē. potiꝰ ſonat potētiā ꝙͣ ſapientiā vel bonitatē. qꝛ oꝑatio egreditur a potētia: et iō approriate atribuit̉ crearehic patri ſicut potētia. cum tamen creet om̄iapater ꝑ filiū cooꝑante ſpūſācto. qꝛ īdiuiſa ſūtoꝑa trinitatis. et tote tres ꝑſone vnꝰ ſūt creator. Tertiꝰ eſt filiū eſſe deū qͥ notat̉ ibi. et inih̓m xp̄m. q̄ duo noīa frequent̓ ꝯiūgunt̉ ī nouo teſtamento. qꝛ vnū .ſ. ih̓s. qd̓ īterptatur ſaluator expͥmit eiꝰ diuinitatē. nā īꝙͣtū deꝰ ſaluator eſt: reliquū .ſ. xp̄c. qd̓ interp̄tat̉ vnctꝰ exprimit eiꝰ hūanitatē. qꝛ inqͣtū hō. vnctꝰ eſt p̄ ꝯſortibꝰ. ſuis. filiū eiꝰ vnicū .i. naturaleꝫ nō adoptiuū: vel vnicū dicit. qꝛ nō ē filiꝰ onꝰ inqͣtū de etaliꝰ inqͣtū hō: ſꝫ vnꝰ xp̄c ī duabꝰ naturis .ſ. deitate et hūanitate. et tribꝰ ſubſtantijs .ſ. deitateaīa et carne vnicꝰ ē filiꝰ: dn̄m nr̄m. ſicut em̄ pr̄dn̄s ē oīm et om̄ipotēs: ita et filiꝰ. qd̓ ītelligatur ẜm deitateꝫ. qꝛ ꝙͣuis hūanitati xp̄i collataſit oīm ſciētia: nō tamē om̄ipotētia. Quartꝰ ē ſpiritūſāctū eē deū. qͥ notat̉ ibi. credo ī ſpiritū ſāctū: et circūloquit̉ hec vox ſpūſſāctus.qn̄ tenet̉ ditōnaliter tertiā ꝑſonā in trinitate.qn̄ aūt ī vi or̄ois tenet̉ eſſentialit̓ ſumit̉ ⁊ ꝯuenit trinitati. Si gͦ patet ꝙ p̄dicti qͣtuor articuli ſū. de diuine eēntie vnitate et ꝑſonaꝝ trinitate. Quintꝰ ē crede̓ remiſſionē peccatoꝝ. hisqͥ ſūt ī eccleſia qͥ notat̉ ibi. Sanctā eccl̓iaꝫ catholicam ſāctoꝝ cōmunionem. id eſt. credo ſāctam eccleſiam catholicam ſiue militantē ſiuetriūphātē eſſe cōionē .i. cōgregationeꝫ vel ſocietatē ſanctoꝝ. Uel ſic. credo ſanctā eccl̓iaꝫ adhuc ī terris militantē. et credo ſāctoꝝ cōmunionē. idē aſſociatōꝫ ī celo .ſ. eē eccl̓iaꝫ triūphātēqͣſi diceret. credo vtrāqꝫ eccl̓iaꝫ. Eſt aūt ſācta eccleſia in tres diuiſa. vna ē in mūdo. q̄ ē adhucin timore et expectatōe. alia ē in celo q̄ ē ſine timore et expectatōne. tertia eſt in purgatorio q̄medio mō ſe habet. qꝛ ē ī expectatōe cū adhucgloriā pn̄teꝫ nō habeāt: ⁊ tn̄ ſine timore. qꝛ habēt liberū arbitriū ī bono ꝯfirmatū. Catholicon grece latine ſonat vniuerſale. Et dr̄ vniuerſalis duabꝰ de cauſis .ſ. qꝛ vniuerſaliter p̄dicata ꝑ quatuor ꝑtes terre. et qꝛ articulos habꝫveros vniuerſaliter. qͥbus nullū falſū pt̄ ſb̓eſſeRemiſſionē peccatoꝝ .i. credo r̄miſſionē peccatoꝝ fieri .ſ. ꝑ deū ī baptiſmo triplici .ſ. flumīs ⁊flamīs et ſāguinis. ſiue pꝰ baptiſmū ī penitentia. Sextꝰ ē crede̓ reſurrectōeꝫ mortuorum.ij. partis Capitu. lxxxiij.qͥ notat̉ ibi. carnis reſurrectōeꝫ. In qͣ reſurrectōe credēdū ē. idē corpꝰ qd̓ ꝑ mortē cecibit: adeundē ſpiritū .i. ad eandē aīaꝫ rediturū. Septimꝰ ē bonoꝝ remuneratō. ſub qͦ ꝯp̄hendit̉ etmaloꝝ punitō. qͥ notat̉ ibi. vit ā eternā. Quaſidice̓t. credo vitā eternā p̄miū bonoꝝ: et mortēeternā ſupplitiū bonoꝝ. Et iſti tres vltimi articuli ad diuinitatē ꝑtinēt. qꝛ ꝑ virtutē diuinitatis fit peccatoꝝ remiſſio q̄ ē aīe viuificatio: etcorpoꝝ reſurrectō atqꝫ corpoꝝ ſimul ⁊ aīe glorificatō. Alij ſeptē ſūt articuli. qͥ ꝑtinent adhūanitatē xp̄i. Primus eſt credere filiū dei cōceptū de ſpūſācto. qͥ notat̉ ibi. qui ꝯceptus ē deſpirituſācto .i. oꝑatōe ſpirituſſācti. Uno eī eodēqꝫ momēto ſegregata fuit illa caro aſſūpta areliqua carne virginis. oꝑatōe ſpūſſācti: et animata aīa rōnali: et deitas vnita ei. Un̄ ly denō denotat ſubſtantiā cauſe materialis: ſꝫ potius effitientis. Ꝙͣuis eī īcarnatio filij ſit opꝰtociꝰ trinitatis. quia qd̓ oꝑat̉ vna ꝑſona operātur omnes. eo ꝙ ſūt īdiuiſa oꝑa trinitatis: tn̄ip̄a grā mediāte quā natura hūana vnit̉ diuine. ē donū appropriatū ſpirituiſancto. quia hecgratia appropriate ꝓcedit a caritate ſiue a benignitate dei. que ſpirituiſācto appropriat̉. Nōem̄ deꝰ inqͣtū potēs vl̓ inqͣtū ſapiens: ſꝫ inqͣtūbonꝰ et benignꝰ nr̄am redēptōeꝫ oꝑatꝰ ē ꝑ īcarnationeꝫ. Et tangit̉ hic natiuitas xp̄i ī vtero.ſcꝫ quā natꝰ ē de ſpūſācto. Secūdꝰ ē filiū deinatū ex maria virgine. qͥ notat̉ ibi. natꝰ ex maria v̓gine .ſ. natiuitate ex vtero. Tertiꝰ ē filiū dei ꝓ nobis mortuū ī cruce. qͥ notat̉ ibi. paſſus ſub pontio pÿlato .i. ſub poteſtate pÿlatipontij genere. crucifixus ad diſtinguendū paſſionē eius a paſſionibꝰ alioꝝ. qui in patibulisſuſpendunt̉. et citius moriunt̉. mortuus veramorte per diſſolutionem aīe a corpore: diuinitate tn̄ ſemꝑ cōiūcta vtriqꝫ et ſepultꝰ: nō tam̄vt alij corruptꝰ et īcineratus. Quartus filiūdei deſcēdiſſe ad inferos ẜm aīam. qͥ notat̉ ibi.deſcendit ad inferna. deſcendit tm̄ in aīa deitate vnita. qꝛ corpus ī ſepulchro quieuit: deitate etiā ei vnita. Quītꝰ filiū dei reſurrexiſſe q̄notat̉ ibi. tertia die reſurrexit a mortuis. vt ꝑſynodochen ꝑs ponat̉ ꝓ toto. vt videlicet ꝑs illius ꝑaſceues qͣ mortū eſt ꝯputet̉ ꝓ die vna. etnox ſequēs cū die ſabbati ſequētis ꝓ alia ⁊ noxſequētis dn̄ice cuiꝰ mane ſurrexit ꝓ tertia. Iſtiduo articuli dicūt totū. ꝙ xp̄c nobis meruit ꝑmortē ſuā: hoc aūt ē redeptio in aīa. q̄ cōpletaē ꝑ fracturā inferni in deſcēſu ad inferos. et redemptio in corꝑe. q̄ ꝯpleta ē ī reſurrectōne pergloriā corporis ſui. Sextꝰ eundē aſcendiſſead patris equalitatē. qͥ notat̉ ibi. aſcendit ad celos .ſ. inqͣtū hō et ẜm hūanitatē. qꝛ vbiqꝫ ē ẜmdiuinitatē. Sedet ad dexterā dei pr̄is om̄ipotētis. conregnans patri in equalitate ẜm deitatem. et fruens potiſſimis bonis patris ẜm humanitatem pacifice gloriatur: et omnia quiete cū pr̄e iudicat et diſponit. Septimꝰ filiūdei iudicatuꝝ bonos ⁊ malos. qͥ notat̉ ibi. indeventurꝰ ē iudicare viuos et mortuos. Inde. id
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten