Thoma preſenteUolebat ē̄tificari duplici ſēſu .ſ. viſu et tactu. iſti .n. duo ſēſꝰ ſūt. qͥ minꝰ decipi pn̄t. Tāta qͥppeviderat mortis ſupplicia. ꝙ reſurrectōis ⁊ vite n̄pot̓at acciꝑe argum̄ta: niſi nōſolū viſu. ſꝫ etiātactu ꝑciꝑet ea. vn̄ Criẜ. Alijs .n. groſſior exiſtēs. eā q̄ et ꝑ ſenſū groſſiſſimū .ſ. tactu quebatfidē: ⁊ neqꝫ ocul̓ credebat. Remāſerūt autē diſcipuli famelici ⁊ ſitibūdi de dn̄o ſuo. de qͦ tātaꝫcopiā hr̄e ꝯſueuerāt. ⁊ eū ſepe ſuſpirijs ⁊ deſiderijs r̄uocabāt. Uidiſti qͦtiēs hodie paſcha habuiſti. Nā oēs p̄dicte apꝑitōes ī die reſurrectōnis fuer̄t. de qͥbus tm̄. v. ī euangelio ſcpͥte ſuntEt has. v. rep̄ſentat ſacerdos ī miſſa: quīquiesſe vertēs ad ppl̓m. ⁊ quaſi ꝓ apparitōe repn̄tanseis vultum. ſed tercia v̓ſio eſt cū ſilentō. que ſignificat terciā ex his apparitōem factā Petroqꝛ neſcitur vbi vel qn̄ facta fuerit hec apparitōPer hoc etiam eas repn̄tat. ꝙ qͥnqͥes dn̄s vobiſcū dīc. Sed forte audiſti. nō tn̄ ſenſiſti. qꝛ necforte ī paſſione ꝯpaſſionē habuiſti. Credo .n. ꝙſi ī paſſiōe ꝯꝑati ſcires: ⁊ mētē vnitā ⁊ nō ſparſaꝫ ad ſecularia aut ſuꝑflua vel curioſa hr̄es. īqͣlibꝫ vice ſētires paſcha. et hoc tibi ꝯtīge̓ poſſꝫqͣlibꝫ die dn̄ica. ſi mēte ītegra feria ſexta et ſabbado te ī paſſiōe domī p̄pares: qꝛ ẜm apl̓m. Sifuerimꝰ ſocij paſſionū. erīꝰ ⁊ ꝯſolatōnū. Tūcv̓o dn̄s Ih̓s redijt ad ſanctos patres. qui coraꝫeo non ocioſe ſed vigilāter laudibꝰ īſiſtebāt iocūdātes. Stabāt .n. ī cāticis ⁊ laudibꝰ om̄s ſancti pr̄es ⁊ āgeli coram dn̄o: reue̓nter. alacriter⁊ deuote. ac tanꝙͣ gl̓oſi iubilāt ꝯtinue. Cōſpiceigr̄ eos ⁊ tu cū leticia. ⁊ eis ꝯgratulare. ac diſcedeū venerari ⁊ laudare. ⁊ ſibi gr̄as agere. ⁊ ſuabn̄ficia r̄cognoſce̓: ac toto conatu ad illā gl̓aꝫtēde̓ nō ceſſes. vbi ſꝑ ī ꝯſpectu dei tui cū tā nobili multitudīe ī laudibꝰ dei ꝑſeue̓s. Or̄oAlme fili dei pr̄is. qͥ foribꝰ clauẜ apꝑuiſti diſcipul̓ ī vnū ꝯgregatis. obſtrue q̄ſo clauſtra ſēſuū meoꝝ īt̓ioꝝ ⁊ ext̓ioꝝ. ꝯͣ ꝑicl̓atēptatōnuꝫ. ſct̄o tīore reue̓ntie tue: mortifica īeis oīa mala cū vīcl̓o tue caritatis delicate. ⁊ illuīa eos cū luīe r̄ligiōis dīne: vt me̓ar tua letaviſiōe ꝯſolari. pacēqꝫ pectoris ī pn̄ti. ⁊ eternitatis ī fut̉o. te donāte valeā īueīre. vbi cū āgel̓ acoībꝰ ſct̄is ⁊ electis tuis te laudare me̓ar ſine fiQuōdn̄s apparuit diſcipul̓ īclu ne Amē.Ca. LXXVIII.ſis Thoma preſente.Oueniēte auteꝫ octauodie reſurrectōnis. iterū apparuit dominꝰ ih̓s diſcipul̓ ſuis. Naꝫ quia nōmalicia. ſed ignorantia Thomas dubitauit: noluit pius magiſter tamdilectum diſcipulum ī infidelitate relinquere: ſed ad fidemeiꝰ reformandā: iteꝝ dignatꝰ eſt apparere. Igr̄cū ī p̄dicto mōte ſyon: iteꝝ eēnt diſcipuli ītus.⁊ Thomas cū eis. paſtor bonꝰ ⁊ de puſillo gregeſolicitꝰ. venit ianuis clauẜ ⁊ ſtetit ī medio eoꝝvt poſſit videri ab oībus: ⁊ dixit ill̓. Pax vob̓.Stetit in medio ⁊ dixit. pax vob̓. Nunꝙͣ pōt eēpax ī collegio: niſi pręlatꝰ ſit ī medio. ita ꝙ nōSecunde partis. Capi. lxxviij.plꝰ ad vnā ꝑtem īclinet̉ ꝙͣ ad aliā. Colūna nunꝙͣ ſuſtīet edificiū ſi ſit ad ꝑtem ꝓpe ꝑietē et nō īmedio. Oīa elementa preter terraꝫ mouent̉. qꝛnon ſunt ī medio. Terra aūt īmobil̓ ē. quia incentro ē ⁊ ī medio. Sepe dn̄s pace̓ diſcipul̓ nūciat ⁊ ꝯmēdat ac ꝑſuadet habere. qꝛ ſine pace īpoſſibile eſt deo place̓. In eis .n. qͥ pacem ⁊ concordiam diligūt hītat deus: qꝛ factꝰ eſt in pacelocꝰ eius. Pacem veniens attulit: ⁊ hīc abienspacē reliꝗt̉: qꝛ tota ꝑfectō xp̄iane vite ⁊ religionis ī pace ⁊ dilectōe ꝯſiſtit. Cum magna gͦ diligentia debemꝰ eam īquirere ⁊ ſtudioſe obyuare. Vnde Gregoꝰ. nazanzenꝰ. Pudeat ergo nospacis munꝰ deſerere. quā nob̓ hīc diſcedens xp̄creliquit. Pax ⁊ res ⁊ nomen dulce. quam ⁊ deieſſe accepimꝰ. Iuxta illub. pax dei: ⁊ eiꝰ eē deuꝫiuxta illud. deꝰ pacis: ⁊ ip̄aꝫ eſſe deū. iuxta illd̓ip̄e eſt pax nr̄a. Pax bonū ꝯmēdatū ab omnibus. ⁊ obſeruatū a paucis. Que aūt cā ē: Fortaſſis ambitō dominij aut facultatū. aut liuor.aut odiuꝫ. aut ꝯtemptꝰ. aut aliqͥd hm̄oi. ex hisq̄ dei ignaros videmꝰ iucurrere. Deīde dīc Thome. quaſi reſpondēs petitōni eꝰ ſuppoſite. Inferdigitū tuū huc. ⁊ vide manꝰ meas: nō ꝙ ī digito ſit viſꝰ. ſed quaſi dice̓t. Tāge hoc ⁊ experireUnde vide̓ ī hoc loco ꝓ ſentire ⁊ intelligere poītur. quod genꝰ locutōis adeo oſitatū eſt. vt perom̄s ſēſꝰ curre̓ videat̉. Sic cū dicimꝰ. audi ⁊ vide ꝙͣmodl̓ate cātat. Olfac ⁊ vide ꝙͣſuaue redolꝫPalpa ⁊ vide ꝙͣlene ſit. Guſta ⁊ vide q̄ dulce ſitvn̄ ī Exo. dr̄. Cūctꝰ ppl̓s videbat voces .i. ſentiebat. Uiſꝰ gͦ ꝓpter ſui certitudinē ꝓ omni ſēſu accipit̉. Vnde ẜm Augꝰ. Nomīe viſꝰ general̓r alijquatuor ſenſus conſueuerunt noīari. īmo etiāaliqn̄ ꝓ intellectu accipitur. vt cum alicui dicit̉vides tu hoc .i. ītelligis. Vel ſimpliciter dici poteſt. ꝙ ih̓s ad verba Thome reſpondet: ī quo etiā ſuā deitatē declarat. īꝙͣtū abſēs corꝑal̓r eiꝰv̓ba ſciebat. Thomas .n. duplici ſēſu .ſ. viſu ⁊ tactu certificari volēs: dixerat. niſi videro ī maībꝰ eꝰ fixurā clauoꝝ. ⁊ mit. dig. me. ī lo. cla. ⁊ manū meā ī latꝰ eiꝰ: non credā. Ih̓s v̓o qͣi rn̄densdīc ei. Infer digitū tuū huc .ſ. ī locū clauoꝝ. ⁊vide manꝰ ꝑforatas ⁊ clauorū fixuras. Deindeſubiūgit. Et affer manū tuā. ⁊ mitte ī latꝰ meūlācea ꝑforatū. ⁊ ꝯgͦſce me illū eūdē eē. qͥ pependit ī cruce. Magnū c̓te fuit vulnꝰ illud ſacͣtiſſimi lat̄is. ī qͦ nō digitū ſꝫ manū mittere debebatAiſtice ꝑ digitū ſigͥficat̉ diſcretō. ꝑ manū opꝰnr̄m. Aō et gͦ digitū ⁊ manū ī locū clauoꝝ ⁊ lācee mitte̓: vt qͥcqͥd̓ ī nob̓ ē diſcretōis ⁊ oꝑis. ī ſeruitiū xp̄i expēdamus. Dein̄ ſubdit. Et noli eē īcredulꝰ. hoc eſt ad credēdū tardus. ſꝫ fidel̓. hocē fide firmus: qꝛ ī pct̄o īfidelitatis me iteꝝ crucifigis. cām mee iterās paſſiōis. Hoc dixit Ih̓sqꝛ Thomas dixerat diſcipul̓ reſurrectōꝫ xp̄i nūciātibꝰ ſe al̓r nō credituꝝ. Sic gͦ Thomas p̄ ceteris dubitauit. ita p̄ ceteris palpare et videremonet̉. vbi Criẜ. Tu v̓o cū videris decredenteꝫdiſcipulū. excogita dominatoris clemētiaꝫ. qͣlr̄etiā ꝓ vna aīa oſtēdit ſeip̄m vulnera habentē.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten