Quō dominuset accedit vt ſaluet vnū. Nō .n. ſtatī ei apꝑet. ſꝫpꝰdies. viij. vt ī medio a diſcipul̓ admoītꝰ accēdat̉ ad maiꝰ deſideriū. ⁊ fidelior fierꝫ ī futuruꝫ.Tūc thōas cicat̉ces dn̄i tetigit. ⁊ n̄ſoln̄ cordecredēdo. ſꝫ etiā ore ꝯfitēdo (qꝛ vtꝝqꝫ ad ſalutē r̄qͥrit̉) exclamās: dixit. Dn̄s meus ⁊ deꝰ meꝰ .ſ.tu es. Hn̄s meꝰ ẜm humaītatem ī qͣ me ſanguīetuo redemiſti ⁊ ꝯꝑaſti: ⁊ deꝰ meꝰ ẜm dīnitateꝫ qͣme creaſti. ⁊ de limo formaſti. Iā nihil dubito.c̓tꝰ ſū. ꝯfirmo reſurrectōꝫ. p̄dico īmortalitatē.Tu es dn̄s meꝰ ⁊ mgr̄ meꝰ. ego ẜuꝰ tuꝰ ⁊ filiꝰ ācille tue. tu es dēiqꝫ deꝰ meꝰ qͥ me creaſti. et ꝓ mecarnē ſuſcepiſti. quā vt me redimēs morti tͣdidiſti: ⁊ vt me tecū reſuſcitae̓s nūc a morte r̄ſurrexiſti. hec ē fides mea. ita ſētō ⁊ ita credo. O felix thōa ꝙͣfelicē habuit licētiā manꝰ tua. Maḡqͥppe licētia ⁊ magͣ gr̄a ē mitte̓ manuꝫ ī latꝰ illd̓dulciſſīm. ī latꝰ illd̓ ſalub̓rimū. ī latꝰ īquā vndeab ira ſaluamur. vn̄ a culpa ſanamur vn̄ ī gr̄ageneramur. vn̄ ī gl̓a ſublīamur. Ip̄e gͦ thōas qͥdr̄ didimꝰ. ꝓpt̓ dubiū cor ī credēdo. qꝛ didīꝰ grece gemīꝰ ē latīe. bn̄ et̄ dr̄ abiſſꝰ. qꝛ altitudīeꝫ dīnitatis c̓ta fide penetͣuit. Quātā at̄ r̄mūeratōꝫfides hēbat maīfeſtat̉ cū ſb̓dit̉. Dīc ei ih̓s bt̄ificādo ꝯfeſſiōꝫ ip̄iꝰ. qꝛ vidiſti me Thōa .i. qꝛ exꝑtꝰ es etiā ꝑ tactū. iō credidiſti. bt̄i qͥ n̄ vider̄t etcredider̄t. In hoc v̓ſicl̓o n̄ſolū fides thōe ꝯmendat̉. ſꝫ et̄ nr̄a ſalꝰ fut̉a p̄dicit̉. Acſi dice̓t dn̄s.Tu qͥdē bt̄ꝰ es. qꝛ .n. me vidiſti: credidiſti. ſꝫ etilli bt̄i er̄t. qͥ n̄ vidētes me corꝑe. credit̉ i ſt̄ mētevbi ẜm Aug. p̄t̄ iti tꝑis vſꝰ ē v̓bis ꝓpt̓ c̓titudinētāꝙͣ ille qͥ qd̓ erat futuꝝ ī ſua nouerat p̄deſtinatōe iā factū. qꝛ apd̓ eꝰ pn̄tiā oīa fut̉a pt̄ita ſūtSꝫ aliud thōas vidit ⁊ palpauit corꝑe. ⁊ aliudcredidit corde. qꝛ fides ſaltē qͦ ad actū n̄ pt̄ eē d̓viẜ ⁊ apꝑentibꝰ: nā fides ē argum̄tū .i. on̄ſio n̄apꝑentiū. argue̓ .n. dicebāt antiqͥ on̄de̓: hoīemnāqꝫ ſeu hūanitatē vidit ⁊ tetigit: ⁊ deū ſeu deitateꝫ q̄ ī pn̄ti videri nō pt̄: credidit. Dicēdo em̄dn̄s meꝰ. humanā naturā. cui datū ē totiꝰ creature dominū. dicēdo v̓o deꝰ meꝰ. dīnā q̄ oīa ꝯdidit ꝯfeſſꝰ ē. ⁊ vnū eūdē deū ⁊ dn̄m. vn̄ Theo. qͥ pͥīfidel̓ fuerat. pꝰ lateris tactū optimū theologūon̄dit. Nā dupliceꝫ naturaꝫ vnicāqꝫ ypoſtaſimxp̄i ediſſeruit. Nos gͦ ꝯſolādo ſubiūxit: bt̄i qͥ n̄viderūt ⁊ credider̄t. Un̄ Gregꝰ. Letificat auteꝫvalde qd̓ ſeqͥt̉. bt̄i qͥ nō viderūt ⁊ credider̄t. Inqͣ ſnīa nos ſpēal̓r ſignati ſumꝰ: qͥ eū quē carnenō vidimꝰ. mēte tenemꝰ. ſi fidē nr̄aꝫ oꝑbꝰ ſeq̄mur. Ille .n. ve̓ credit. qͥ exercꝫ oꝑando qd̓ credit. hec Gregꝰ. de his at̄ qͥ fidē noīetenꝰ retinētpaulꝰ dīc. Cōfitēt̉ ſe noſce deū. factis at̄ negātet iacobꝰ. fides ſn̄ oꝑbꝰ mortua ē. Cū gͦ vt dicit̉Criẜ. aliqͥs ſic iſto tꝑe dixe̓it. vtinā ī tꝑibꝰ ill̓ fuiſſē ⁊ vidiſſē xp̄m miracl̓a faciētē. tūc excogitꝫbt̄i qͥ n̄ vider̄t ⁊ credider̄t. potuit at̄ eē ꝙ pꝰ confeſſiōꝫ qͣ dixit dn̄s meꝰ et deꝰ meꝰ. dn̄s ih̓s īflāsdixe̓it. accipite ſpm̄ ſct̄m qͦꝝ r̄miſe̓itis pct̄a ⁊cͣ.lꝫ hoc n̄ dicat euāgēliſta. qꝛ ml̓ta fecit ih̓s q̄ nōſt̄ ſcpͥta ī li. hoc: vn̄ ip̄e qͥ v̓tutē ſuā n̄ alligauitſacͣm̄tis. potuit ſn̄ ſig ſēſibili dae̓ ſpm̄ ſct̄m. ⁊ ꝯapparuit ſeptem diſcipulisferre ei pt̄atē ⁊ ordinē ep̄alē. Nā credēdū ē ꝙ eūſic alios ep̄m ordīauit. Attēde h̓ qꝛ xp̄c Thomeapꝑuit. qn̄ ī erroe̓ fuit: ī qͦ magͣ xp̄i pietas on̄dit̉. qͥ ꝓpt̓ vnū ſolū veīt. vn̄ Criẜ. Cōſidera dn̄atoris clem̄tiā. qͣlr̄ et̄ ꝓ vna aīa on̄dit ſeip̄m vulnera hn̄tē. ⁊ accedit vt ſaluꝫ vnū. hoc at̄ d̓ thome dubitatōe diſpēſatorie ꝑmiſſū eſt: vt euidētioribꝰ argum̄tis r̄ſurrectō dn̄i ꝓbaret̉. Iō eī dubitatū ē ab illo. ne dubitet̉ a nob̓. vn̄ ẜm greg.n̄ cāu ſꝫ dīne pietatis diſpēſatōe geſtū ē vt illeelectꝰ diſcipl̓s tūc d̓eſſꝫ. qͥ audita r̄ſurrectōe dubitae̓t. dubitās palparet. ⁊ palpās crede̓t. vt anr̄is cordibꝰ oēꝫ dubitatōꝫ expelle̓t. et dū ī magiſtro ſuo vulne̓a palparet carnis. ī nob̓ vulnera ſanae̓t īfidelitatis. Plꝰ .n. in nob̓ īcredulitasthōe ꝙͣ alioꝝ credulitas ad fidē ꝓfuit. qꝛ dū illead fidē palpādo reducit̉: mēs nr̄a oī dubitatōepꝰ poīta ī fide ſolidat̉. Et n̄ſolū nr̄aꝫ fidē roborauit. ſꝫ etiā heticoꝝ errorē dicentiū ih̓m verūcorpꝰ n̄ habuiſſe excluſit. vn̄ ⁊ leo papa. Suffecit Thōe ad fidē ꝓpͥā vidiſſe qd̓ viderat. ſꝫ nob̓ oꝑatꝰ eſt vt tāge̓t qd̓ videbat. Un̄ ⁊ Gregꝰ. d̓ ip̄iꝰThōe ⁊ alioꝝ etiā diſcipl̓oꝝ dubitatōe ſic dīc.ꝙ reſurrectōnem domīcā diſcipuli tarde crediderūt. nō tam illoꝝ infirmitas ꝙͣ noſtra (vt īta dicam) firmitas fuit. Ip̄a nāqꝫ reſurrectioillis dubitātibus ꝑ multa argumenta mōſtrata eſt. ꝙͣ dum nos legentes agnoſcimꝰ. quid aliud ꝙͣ de eoꝝ dubitatōe ſolidamur. Minus .n.mihi maria magdalena p̄ſtitit. que citiꝰ credidit. ꝙͣ Thomas qui diu dubitauit. Ille eteī vulneꝝ cicatrices tetigit. ⁊ de noſtro pectore dubietatis vulnꝰ amputauit. hec Gregoꝰ. Diſpēſatōis aūt gr̄a. nō ex curandi impotētia dominꝰ qui mortis regna deſtruxit. ſigna mortis dele̓ noluit. ſꝫ pl̓ibꝰ de cāis veſtigia paſſionis .ſ. cicat̉ces vulneꝝ ī corꝑe lꝫ īcorruptibili r̄ẜuauitpͥmo ad aſtruēdā ⁊ ꝓbādā r̄ſurrectōꝫ. ac reformādā ⁊ corroborādā diſcipl̓oꝝ fidē d̓ ſua r̄ſurrectōe dubiā: vt credāt ꝙ ip̄e qͥ crucifixꝰ fuit īeodē corꝑe nūero reſurrexit. In eo .n. ꝙ vulne̓aon̄debat. maīfeſtabat ꝙ idē r̄ſurrexerat qͥ ī cruce pepēdit. vn̄ lucas. videte manꝰ meas ⁊ pedesmeos. qꝛ egoip̄e ſū. Scd̓o ad ꝯm̄dādā eiꝰ circanos dilectōꝫ. vt ꝙͣmiſcd̓it̉ ſimꝰ adiuti on̄ſis ſuemortis indicijs īſinuet: noſqꝫ ad dilectōꝫ repēdēdā magis ꝓuocꝫ. vn̄ ī apoc. qui dilexit nos ⁊lauit nos a pct̄is nr̄is ī ſāguīe ſuo. tcō ad on̄dēdā nr̄aꝫ redeptōꝫ. qꝛ illa vulnera fuer̄t nr̄e r̄dēptōis ſignū. vn̄ Iſa. ip̄e vulneratꝰ ē ꝓpt̓ īiquitates nr̄as. iōqꝫ miſcd̓ias dn̄i cātae̓ nō ceſſēt. ſꝫ dicāt qͥ redēpti ſt̄ a dn̄o qm̄ bonꝰ. qm̄ ī ſe. mi. eiꝰ.qͣrto ꝓpt̓ nr̄aꝫ edificatōꝫ ⁊ īſtructōꝫ. ſi eī ī corꝑe xp̄i gl̓oſo etiā māebant ſigͣ ſue paſſionis. etnos qͣi ꝯpatiendo eadē vulnera ꝯtinue ī menteportare. ⁊ ꝓ eis gr̄as age̓ debēꝰ. vnde apl̓s. hocſentite ī vob̓: qd̓ ⁊ in xp̄o ih̓u. Quinto ꝓpter nōſtri recordatōꝫ ⁊ memoriā apud ſe ſꝑ retinēdāNeqͣꝙͣ .n. noſtri obliuiſcit̉. ꝓ quibꝰ ſic crudelit̓plagatꝰ dinoſcit̉. vnde ī Iſaia. Ego tui nō obliuiſcar: ecce ī manibus meis deſcripſi te. Sexto