Quomodo dominusgauiſi ſūt diſcipuli viſo dn̄o. qꝛ iſte viſꝰ nō potuit eſſe ſine maxīa leticia ⁊ gaudio. Et ſic duplex eoꝝ t̓ſticia ē amota .ſ. de morte xp̄i et metu iudeoꝝ. erāt .n. ꝯturbati de ip̄iꝰ xp̄i morte: ⁊de iudeoꝝ ꝑſecutōe eis īminente: poteratqꝫ eosꝑ ſuā pn̄tiā cuſtodire. ⁊ de ſua reſurrectōe certificare. Dixit gͦ eis iteꝝ. Pax vob̓. Gemīat pacē. ꝓpter duo p̄cepta caritatis .ſ. dei ⁊ ꝓximi. Geminā .n. pacē ẜuāt. qͥ hāc geminā dilectōꝫ hn̄tSiue iō repetit. qꝛ ip̄e eſt qͥ vtraqꝫ vnum fecit.Iterat etiā pacē: vt mōſtret ꝑ ſuū ſāguinē eſſepacificata que ī cel̓ ⁊ que ī terra ſunt. q. d. Pacem relīquo .i. reliqͥas pacis .ſ. pectoris ī preſēti do vob̓: pacē meaꝫ .ſ. eternitatis ī futuro. do.i. dabo vob̓. Etiam hāc pacē itero. vt oſtendāvos deo reconciliatos: hoīem angel̓. hoīem homī: vt homo deum diligat. ⁊ homo hoīem propter deum. Et ẜm Criẜ. ſimul quoqꝫ demōſtratcrucis efficaciā. ꝑ quā ſoluit oīa t̓ſtia ⁊ ꝯtulitoīa bona: ⁊ hec eſt pax. Heīde ſubiūgit. Sīcmi ſit me pater ad v̓itatem fidei docēdā ī iudea⁊ ego mitto .i. mittam vos ad hanc veritatē publicādā ꝑ totū mūdū. Aeos vicarios vos ꝯſtituo. mea vice vos mādo. meū officiū vob̓ ꝯm̄doad docēdū. ad p̄dicādū. ad baptizādū. ad meuꝫ⁊ pr̄is nom̄ gl̓ificādū vos mitto. Mediū ⁊ mediatorē ſe oſtēdit: cū ait. ille me: ⁊ ego vos. Miſitdeꝰ pr̄ filiū ſuū. qn̄ eū īcarnari ꝯſtituit. miſit filiꝰ apl̓os. qn̄ eos ad p̄dicādū īcarnatōꝫ eādeꝫ ꝑorbē vniuerſū direxit. Et ſic pr̄ amās filiū. miſit eū ī mundū ad p̄ſſuras et paſſionem tolerandas ꝓ ſalute fideliū. Ita ⁊ filiꝰ amās apl̓os. miſit eos ad mala ⁊ paſſiōes tolerādas ꝓ ſuo noīsnō ad md̓i gaudiū. vn̄ greg̓. Itaqꝫ dr̄. Sic miſit me pr̄ ⁊ ego mitto vos .i. ea caritate vos diligo. cū īter ſcādala ꝑſecutoꝝ mitto. qͣ me pr̄ diligit. quē veīre ad tolerādas paſſiones fecit. Etqꝛ executō huiꝰ officij nō pōt ꝯueniēter fieri ſn̄gr̄a ſpūſſct̄i: iō cū hec dixiſſꝫ. īſufflauit ī eos: ⁊dixit. Accipite ſpūmſct̄m. īſufflando ſpūm dedit: vt ſeip̄m eē on̄de̓t. qͥ ī facie pͥmi hoīs ſpiraculū ſpirauerat: vel certe vt on̄de̓t ſpūmſct̄m aſe ꝓcede̓. ſic ꝓcedit a pr̄e. ⁊ nō pr̄is ſoliꝰ: ſꝫ ⁊ ſuum eſſe: flatus .n. ꝓcedit a flāte. Nō tn̄ ē ītelligēdū: ꝙ hm̄oi flatꝰ xp̄i fuerit ſpūſſct̄s. ſꝫ ſignūeiꝰ. vnde Augꝰ. Flatꝰ ille corporeus ſubſtātiaſpūſſct̄i nō fuit: ſꝫ demōſtrato ꝑ ꝯgruā ſigͥ ficatōem. nō tm̄ a pr̄e. ſꝫ etiā a filio ꝓcede̓ ſpūmſāctū. hec Augꝰ. Un̄ ꝯſuetudo eccl̓aſtica obtinuit. vt ī eorū facie qͥ ꝑ gr̄am ſpūſſct̄i regenerādiſūt. a ſacerdotibꝰ īſufflet̉. Et qꝛ ꝑ ſpūmſct̄m remiſſio pct̄oꝝ t̓buit̉. qͥ ē fructꝰ ⁊ effectꝰ ſpūſſct̄i:recte pꝰ eūdē ſpūm datū diſcipul̓ dr̄. Quoꝝ r̄miſeritis pct̄a remittūt̉ eis. ⁊ qͦꝝ retinueritis r̄tēta ſūt. Ubi dedit eis pt̄atē ligādi ⁊ ſoluēdi: mīſterio nō autoritate. eos qͦꝝ pct̄a ip̄i remiſerītvl̓ retinuerīt .i. retinēda iudicauerīt. vl̓ nō remiſerīt. hoc tn̄ ītelligēdū ē. qn̄ iudiciū eccl̓e dīnō iudicō ꝯformat̉. vn̄ Augꝰ. vt euidētiꝰ on̄de̓tdn̄s ab ſpūſct̄o quē donauit fidelibꝰ ſuis dimittiˢ pct̄a: nō me̓itis hoīm: ꝯtinuo ſubiecit. ſi cuiapparuit diſcipulisdimiſeritis pct̄a. dimittūt̉ ei. hoc ē. ſpūs dimittit. n̄ vos. ſpūs at̄ deꝰ ē. deꝰ at̄ dimittit nō vos.Deꝰ gͦ hītās ī tēplo ſct̄o ſuo. ī ſct̄is fidelibꝰ ī eccl̓a ſua. ꝑ eos dimittit pct̄a. qꝛ viua tēpla ſunt.hec Augꝰ. Licꝫ gͦ ſolꝰ deꝰ pͥncipal̓r pct̄a remittat. tn̄ mīſtri eccl̓e ꝑ v̓tutem clauiū ad hoc mīſtral̓r oꝑant̉. Dimittūt̉ at̄ pct̄a ī eccl̓e vnitate⁊ caritate ꝯſtitutis. ſꝫ nō alijs. vn̄ Augꝰ. eccl̓ecaritas. q̄ ꝑ ſpm̄ ſct̄m diffūdit̉ ī cordibꝰ nr̄is. ꝑticipū ſuoꝝ pct̄a dimittit. eoꝝ at̄ qͥ n̄ ſūt ꝑticipes tenꝫ. hec Augꝰ. Pt̄as gͦ ꝯficiēdi corpꝰ xp̄i.data fuit diſcipul̓ ī cena qn̄ dn̄s dixit. Hoc facite ī meā ꝯmēoratōꝫ. Sꝫ clauiū pt̄as ſuꝑ corpꝰ xp̄i miſticū. q̄ ꝓmiſſa fuit Petro. ⁊ ī petro ceteris. pꝰ iteꝝ exp̄ſſe alijs. hec eis collata fuit. Etnota h̓ dn̄m apl̓os ordīaſſe ep̄os. vn̄ augꝰ. nēotunc dubitat dn̄m apl̓os ep̄os ordīaſſe. cū īſufflās eis dixit. Accipite ſpm̄ ſct̄m: qͦꝝ remiẜitispct̄a remittūt̉ eis. ⁊ qͦꝝ retinueritis retēta er̄tvides quō oīa iſta ſt̄ plēa iocūditate ⁊ leticia. ⁊h̓ nūc eē magnū paſcha. O qual̓ domūcula. ī qͣfiūt iſta ⁊ ꝙͣgl̓oſū hītae̓ ī ea. Ex hoc facto apꝑitōis dn̄i t̓a ſpūal̓r et miſtice accipiūt̉. q̄ ī aīafideli apꝑitōeꝫ ⁊ pn̄tiā v̓bi et̓ni mētal̓r flagitāte exigūt̉. Primū ē anīe ab oī oꝑe exteriori vacatō: qd̓ notat̉ ꝑ diē ſabbatoꝝ. ꝑ ſabbatū .n. reqͥes ſigͣficat̉. qͦ iudei ab om̄i oꝑe vacabant. Secūdū ē viriū ab oī ſp̄e extͣnea cuſtoditō. qd̓ notat̉ ꝑ fores clauſas. Fores .n. aīe ſūt ſēſꝰ corꝑis⁊ vires aīe. Terciū ē viriū oīm ad ītīa recollectō. qd̓ notat̉ ꝑ diſcipuloꝝ ꝯgregatōꝫ. vires .n.aīe ſūt qͣi qͥdā diſcipuli. ſub magiſterio v̓bi eterni. Sꝫ dn̄s n̄ veīt ad aīaꝫ niſi de ſero. ꝓpt̓ qd̓ dr̄cū eēt ſero. Per ſero ītelligit̉ ꝑfectō boni oꝑis.nō .n. ī īitō boni oꝑis dn̄s apꝑet: ſꝫ ſero. poſtꝙͣſol dīne gr̄e curſū ſuū ī ꝑfectōe oꝑis ꝑegit. tūcdeꝰ homī ſe on̄dit. Ih̓s at̄ veniēs ī aīaꝫ oꝑatur ibi. v. Prīo ſtat ī medio diſcipl̓oꝝ oīm. videlꝫ viriū .i. ī īitō aīe quā īhītat. ⁊ ip̄aꝫ eēntiā aīeq̄ mediū eſt oīm potētiaꝝ ꝑ gr̄aꝫ ꝑficit ⁊ fecundat. ꝯfe̓ndo ſibi eē dīnū. Secūdo annūciat diſcipul̓ pacē. Ecce qͥbus loqͥtur paceꝫ. qꝛ diſcipul̓.Eſto ⁊ tu diſcipulꝰ diſciplīe xp̄i capax et audies. Tercō oſtendit eis manꝰ ⁊ latus: conferēdoſ. eis ⁊ dīnas operatōnes que per manus. ⁊ affectōnes que ꝑ latus: vbi cor latet: deſignantur.Quarto facit gaude̓ diſcipl̓os. excitādo videlꝫ īeis gaudiū īternū. qꝛ gauiſi ſūt diſcipl̓i viſo domīo. Quīto īflat dando eis ſpūm viuificatōnisad nouā vitā. vt viuāt tā ſibi ꝙͣ alijs ad ſalutē.Sꝫ dn̄s cū diſcipul̓ tūc paꝝ ſtetit. qꝛ multū ſero fuit. Tn̄ forte etiā ip̄i coegerūt eū aliꝙͣtuluꝫplꝰ ſtare. rogātes ne ſic cito recede̓t. nec hoc domīo diſplicebat: tene̓ .n. vult ꝓut ſupra dictū ē.Tādeꝫ bn̄dicēs diſceſſit ab eis. Cūqꝫ ab eis euanuiſſꝫ: redijt Thomas. qͥ an̄ dn̄i aduētū exiuerat. Dixerūtqꝫ aīo leto alij ad euꝫ. nūciantesei bonū nunciū: vidimꝰ dn̄m. ſic .n. ante paſſionem appellauerūt eum. Qui dixit ſe nō crediturū. niſi vide̓t ⁊ etiā tange̓t cicat̉ ces vulneꝝ: vtſi viſꝰ deciꝑetur: ſaltem tactꝰ nunciaret vitatē.