Thoma abſente⁊ reſurrectōis eꝰ tenēt. vel ẜm Theo. ꝑ piſcē aſſū ſignificat vitā actiuā. ꝯſumentē nr̄aꝫ huīditatē laboꝝ prunis. ꝯtēplatōꝫ v̓o ſigͥ ficat ꝑ fauūmell̓. ꝓpt̓ dulcedinē eloqͥoꝝ dei. Et māducauitcorā eis: ꝑ qd̓ on̄dit ſe hr̄e corpꝰ viuū aīa vegetatīa aīatū. Māducauit qͥdē: nō ꝙ tūc cibo carnali ſuſtētari īdige̓t: ſꝫ vt in v̓itate carnis ſe reſurrexiſſe mr̄aret: qꝛ ꝯmede̓ ꝓpͥe ad corpꝰ nō adſpm̄ ꝑtīet. vn̄ Beda. Ad īſinuandā reſurrectōnis ſue v̓itatē: nōſolū tāgi a diſcipul̓. ſꝫ etiā ꝯueſci cū ill̓ dignat̉. Nō qͥdem quaſi poſt reſurrectōnem cibo īdigens. nec quaſi nos ī reſurrectōne quā expectamꝰ cib̓ egere ſignificās: ſꝫ vteo modo naturā corꝑis reſurgētes aſtrue̓t: neillud non corpꝰ ſed ſpūm arbitrarētur. ⁊ ſibi nōſolide. ſꝫ ÿmagīabil̓r apparere. Scd̓m ſēſū gͦlrāleꝫ. certificauit eos de ſua reſurrectōe ꝑ triaPrimo ꝑ viſū: dicēs. Uidēte manus ⁊ pedes. qꝛe̓go ip̄e ſū. Scd̓o ꝑ tactuꝫ: d. Palpate ⁊ videte.qꝛ ſpūs carnē ⁊ oſſa nō hēt. Tercō ꝑ guſtū: cūdixit. Habetis h̓ aliqͥd quod māducet̉: Miſticev̓o xp̄m reſurrexiſſe vidēt. qͥ r̄ſurrectōis eꝰ gl̓aꝫmeditātur: ip̄m tāgūt ⁊ palpāt. qͥ ſibi caritatecopulant̉. Piſcē aſſū offerūt. qͥ patīaꝫ igne tribulatōnis decoctā hn̄t ꝓ noīe xp̄i. Sꝫ illi offerūt fauū. qͥ mēbris eiꝰ exhibēt oꝑa pietatis. Etcū manducaſſet corā eis: dedit eis ciboꝝ reliqͥas .ſ. ad maiorē ꝓbatōꝫ. ꝙ vere reſiduū manducaſſꝫ. Et ad īſinuādū qꝛ ſuā paſſionē eis imitādā eē on̄dit: q̄ amara ē ī dolore corꝑis. ſꝫ dulciſſima ī gl̓a remūeratōnis. illos gͦ ī ſuo corꝑe adet̓nā reqͥem ſuſcipit. qͥ cū h̓ t̓bulatōes ꝓ deo ſentiūt. ab amore īterne dulcedīs n̄ recedūt. Quih̓ ꝓ v̓itate. q. piſcis afflictōnibꝰ aſſāt̉. illic qͣi fauo vera dulcedīe et̄ne bt̄itudīs ſatiabūt̉. Dein̄ c̓tificat eos de reſurrectōe ꝑ auditū: dicens.hec ſūt v̓ba .i. res v̓boꝝ. Verbuꝫ .n. qn̄qꝫ dr̄ voxquā ꝓferimꝰ. qn̄qꝫ res quā ꝑ vocē ſignificamꝰ:q̄ locutꝰ ſū ad vos .ſ. ſupra: dicēs. Ecce aſcendimꝰ Pieroſolimā. ⁊cͣ. cū adhuc eſſē vobiſcum .ſ.ī carne mortali ante paſſionis īſtantiam. quoniam neceſſe eſt impleri ꝑ rerum exhibitōnemomnia que ſcripta ſunt ī lege Aoyſi et ꝓphctis⁊ pſalmis de me. In his .n. tribus vetꝰ teſtamētū comp̄hendit̉. ꝑ hoc ꝙ loq̄batur ſēſibil̓r ⁊ etiam rōabil̓r. reducens ad mēoriā q̄ eis dixeratan̄ mortē ſuā. on̄dit ſe hr̄e corpꝰ aīatum aīa ſēſitīa ⁊ ītellectiua. ⁊ eadē que prius. Tūc poſt p̄dicta. a peruit ill̓ ꝑ gr̄aꝫ īternā ſenſum ⁊ ītellectū. qͥ .ſ. prius erat clauſus: vt ītelligerent ſcripturas: ⁊ ex illis cognoſcerēt reſurrectōnem ſuam. ſic ꝑ precedentia ꝓbauit v̓itatē ſue reſurrectōnis ꝙͣtum ad humaītatē. ſic ꝑ iſtud illā probat ꝙͣtum ad deitatem. qꝛ illuīnare mētes ignorātiū ītellectu ſacre ſcpͥture ⁊ ſubito. eſt ip̄iꝰ deitatis ꝓpriū. Sic an̄ paſſionē declarauit ſe verūdeū ⁊ hoīeꝫ. ita etiā pꝰ reſurrectōꝫ ſuā. Et dixiteis īſtruendo ꝑ doctrinaꝫ. qm̄ ſic ſcpͥtum eſt. q.d. Bn̄ debetis crede̓. qm̄ ſic ſcriptū eſt ſic eueīt⁊ ſic ꝯtigit ſicut ſcriptum eſt. Un̄ ſubdit̉. Et ſicoportebat xp̄m pati .ſ. ꝑ lignū crucis. ⁊ reſurgēSecunde partis. Capi. lxxvij.a mortuis tercia die. Quia vt dīc beda. ꝑdiditxp̄c fructū paſſiōis. ſi nō eēt v̓itas r̄ſurrectōisOportebat aūt. nō qͥdē ꝓ ſe ſed ꝓ nob̓. vt ꝑ ſuaꝫindebitā paſſionē. a debita pena nos liberaret⁊ ꝑ ſuam ſanctā reſurrectōem. nos ſecū regͣturos on̄deret: qꝛ ſic ait apl̓s. Mortuꝰ ē ꝓpt̓ pct̄anr̄a. ⁊ reſurrexit ꝓpter iuſtificatōꝫ nr̄aꝫ. aꝑuiteis ſcpͥturas. Tūc .n. agnꝰ qͥ occiſus ē. iudicatꝰeſt eſſe dignꝰ acciꝑe librū. ⁊ ꝑ ſpūm deitatis ſoluere. vij. ſignacula eius. hoc eſt: quecunqꝫ ſcripta ſunt de ſacramentis incarnationis. baptiſmatis. predicatōnis. ⁊ oꝑatōnis ip̄iꝰ. ac paſſionis. reſurrectōnis. ⁊ aſcēſionis eiꝰ. Ex hoc patet. ꝙ ſacre ſcripture nō pn̄t ſufficiēt̓ ītelligi. niſi ille aꝑiat qͥ habet clauē dauid. qͥ aꝑit et nemoclaudit. Et cur ꝓ nobis (vt dictū eſt) mori ⁊ reſurge̓ voluit. maīfeſtat̉ cū ſubdit̉. Et p̄dicari īnoīe eiꝰ: penitentiā .ſ. ex ꝑte homīs. ⁊ remiſſioneꝫ peccatoꝝ .ſ. ex parte dei. cuiꝰ ſoliꝰ ē peccataremitte̓ homībus. ī omnes gentes. non in vnatm̄ gente iudeoꝝ vel ī vna ꝑte terraꝝ. qꝛ nō eſtacceptō ꝑſonaꝝ apd̓ deū. Cōmēdata igr̄ ſui corꝑis v̓itatē. ꝯmēdat vt iā dictū eſt vnitatē eccl̓ieqꝛ vt dīc Theop̄. nō tacebat āpliꝰ biꝑtitū eē humanū genꝰ ⁊ iudeos ⁊ gētiles. A pnīa gͦ ſicut ⁊xp̄i. ſic ⁊ p̄curſoris ⁊ apl̓oꝝ incepit predicatioEt ne aliqͥs ꝓpt̓ magnitudinē peccatoꝝ deſꝑaret de beniā. ſubiūctū ē īcipientibꝰ ab hirl̓imaPirl̓m .n. eſt ī medio t̓re hitabil̓. ⁊ ideo ꝯuenient̉ ab illa īcepit p̄dicatō euangelij. ⁊ ꝑ xp̄i diſcipulos circūquaqꝫ ꝑ orbeꝫ diſꝑſos ī om̄eꝫ t̓rāexire ſonꝰ p̄dicatōis eorū. vn̄ dīc Theo. ꝙ iō vtom̄es ī vnū vnirent. mādauit īciꝑe ẜmonem ahierl̓m. ⁊ ad gentes terminari. Nullus ergo p̄magnitudīe peccatoꝝ ſuoꝝ. remiſſionē ſe poſſeconſeqͥ deſꝑet: qn̄ ip̄is hieroſolimitis ꝯgͦſcit indultuꝫ. qͥ cruentis manibꝰ ⁊ mendacibꝰ vocibꝰip̄m ſāguinē. ꝑ quē genꝰ humanū redemptū eſteffuderūt. Un̄ ẜm Bedam incipiūt ab hieroſolima. nō ſolū qꝛ credita ſūt ill̓ eloqͥa dei ⁊ eoruꝫadoptio filioruꝫ ⁊ gl̓a: verumētiā vt gentes varijs erroribus implicate. hoc maxīe iudicō dīne pietatis ad ſpem venie ꝓuocent̉: ꝙ eis qͥ filiū dei crucifixerūt venia ꝯcedit̉. Vnde ⁊ Criẜ.Inſuꝑ ne dice̓nt aliqͥ. ꝙ obmiſſis notis iuer̄t ſeoſtentaturos ad extͣneos. ideo primo apd̓ ip̄osocciſores pandūt reſurrectōis īſignia ī eadē cītate ī qua ꝓrupit temerariꝰ auſus. Ubi .n. crucifixores crede̓ vident̉: reſurrectō plurimū demōſtrat̉. Et qꝛ an̄ paſſioneꝫ eis dixerat. iteꝝvidebo vos ⁊ gaudebit cor veſtrū: hoc nūc oꝑeon̄ditur īpletum. Vnde ſeqͥtur. Gauiſi ſunt ergo diſcipuli viſo dn̄o. id eſt agnito: et qͥ ante erāt t̓ſtes ⁊ ſic expauefacti. letāt̉ corā eo ꝯſolati. Quis .n. ſine magno gaudio vide̓t tantū pietatis ſpectaculū: Oſtendit manꝰ clauis ꝑforatas. qͥbꝰ oꝑatꝰ ē ſalutē ī medio t̓re. pedes qͥbusp̄dicādo diſcurrit ⁊ ī itine̓ laſſatꝰ fuit. latus: exquo ſacramenta redēptōnis ꝓfluere fecit: ī quibꝰ oībꝰ ad dubitātiū corba ſanāda. vulnerū ſūtẜuata veſtigia: et ideo in talibꝰ ſignis pietatis