Quomodo dominus.pacē ⁊ ꝯcordiā corde et corꝑe ẜuāt. Ex quo ptꝫꝙ illi ſūt pacifici q̄ vere ſūt xp̄i diſcipl̓i. Scd̓mCriẜ. diſcipul̓ dixit pax vob̓: qꝛ p̄liū ī expugͣbile ad iudeos hēbāt. Ml̓ieribꝰ at̄ gaudiū euāgelizat: qꝛ ī t̓ſticijs genꝰ illd̓ erat. Alt̓natī igr̄ viris qͥdē ꝓpt̓ p̄liū pace̓. ml̓ieribꝰ ꝓpt̓ tͣſticiā euāgelizat gaudiū. Et ne diſcipuli eū aliū vl̓ fātaſmaputarēt: ſubiūxit. Ego ſū .ſ. ī ꝑſona ꝓpa nō resfātaſtica ſeu illuſio dÿabolica. nolite time̓ veldubitae̓. Quidā d̓o ex ip̄is ꝯtͣbati p̄ ſtupore etadmiratōe: ⁊ ꝯtͣriti p̄ tīore ſeu qͦda nat̉ali horrore (qͦ biui ſolēt mortuos horre̓) exiſtīabāt ſeſpūm quē ī paſſiōe emiſerat nō carnē vide̓. nōdū .n. credebāt vel t̓cia die verā carneꝫ potuiſſede ſepulcro reſurge̓. vel reſuſcitatā clauẜ ianuis ad eos poſſe ītrare. Hīna at̄ ꝓuidētia ꝑmiſſiſūt dubitae̓ ad maiorē c̄tificatōeꝫ fidei de dn̄icareſurrectōe. Et dixit eis. Quid .i. qͣ de cā turbati eſtis: ⁊ cogitatōnes aſcēdūt qͣi ab īfimo tāꝙͣfalſe et fātaſtice. n̄ deſuꝑ de celodeſcēdētes tāꝙͣbe̓ ⁊ bone ī corda vr̄a īfirma ⁊ dubitātia: et qꝛad illd̓ corpꝰ qd̓ videri pot̓at fides ītuentiū dubitabat: ⁊ v̓itatē carnis ꝓbae̓t. exhibuit eis manꝰ ⁊ pedes ⁊ latꝰ ad vidēdū ⁊ palpādū. declarāsꝙ ip̄e qͥ crucifixꝰ. mortuꝰ ⁊ lāceatꝰ fuit. ī illo eodē corꝑe ſurrexit. Uidete inqͥt manꝰ meas et pedes. qꝛ egoip̄e ſū. q. d. Per hmōi cicat̉ces poteſtis ꝑciꝑe. qꝛ ego ſū qui paſſus fui ⁊ reſurrexi.Per cicatrices .n. remanentes. oſtendit ꝙ eratidē corpꝰ numero. Reſurrectō .n. vera: eſt eiuſdem ī numero iterata ſurrectō. Palpate ⁊ videte. qꝛ ſpūs carnem ⁊ oſſa nō habet. ſicut me videtis habe̓. qͣi dice̓t. Per hoc poteſtis etiam cognoſce̓. me habe̓ corpꝰ veꝝ. nō fātaſticum. Addubitātiū .n. corda ſanāda. vulneꝝ ẜuata ſuntpeſtigia. ⁊ iō dulneꝝ cicat̉ces on̄dit vt dubietatis ⁊ īfidelitatis eoꝝ vulnꝰ ſanae̓t. On̄dit gͦ manꝰ vt īcitaret ad pugnandū. q. d. Uidete manꝰ qͥbꝰ ꝓ vobis fidel̓r pugnaui: has vobis ideo oſtēdo vt ⁊ vos pugnetis. qꝛ ſine pugna victoēs nōeritis. Uiril̓r ergo agite. quia vīcenti dabo ſedere mecū ī throno meo. Oſtēdit etiā latꝰ: vt ꝓuocaret ad amandū. q. d. Uidete latꝰ aꝑtū. corpulneratum. vt videatis quantū dilexerī vos.vt ⁊ vos me diligatis. Oſtendit ⁊ pedes: vt ſtabiliret ad ꝑſeuerandū. vt ab īceptōe bone vitenō deſiſtamꝰ. Un̄ ꝑſeuerātia vel ſtabilitas eſt.qn̄ hō nec minis nec amore nec tīore nec ꝯmodo nec īcōmodo. a bona vita vel a p̄ceptis. vl̓ avoto qd̓ vouit r̄tͣhit̉. Sūt at̄: v. pͥncipales diaboli īpugͣntes nos. ꝯtͣ qͦs debemꝰ eē fortes. pͥmꝰ ē amor culpe ⁊ īiuſtaꝝ reꝝ. vl̓ amor carnisvl̓ amor honoris: qͥ ī quorūdā cordibꝰ ē ita fortis. ꝙ ꝓ eo celeſteꝫ gl̓aꝫ deſerūt. Scd̓s eſt timordiffidētie. qͥ etiā multos īpugnat qͣi dominꝰ nolit eos iuuare. ꝙ poſſint ī bono ꝑſeuerare. vl̓ ꝙnō poſſint ſuſtine durā pnīam. cū tn̄ deberēt ſuſtine̓ duriorē gehenne penā. Terciꝰ eſt dolor delectatōis carnis vel mūbi. dimittēde vel iam dimiſſe. O miſer qͥd facis? morbū eligis ꝓ ſaītate:mortē ꝓ vita. triſticiaꝫ pro leticia. penā ſempiapparuit diſcipulisternam ꝓ gl̓a. Quartꝰ eſt pudor oꝑatōis bone:quādo qͥs cogitat. ꝙ hoīes derident eū. ſi humili veſte īcedit. ſi ieiunat. orat. ꝑegrinat̉. et ſil̓iafacit. Quītus eſt ſpes venie. quādo quis dīc deus eſt miẜicors nos defacili nō bānat. ⁊ xp̄ianiſumꝰ. Hoꝝ ſpes ꝯfundit̉. qꝛ ſpes eſt certa expectatō future bt̄itudīs. ex meritis ꝓueniēs: ſꝫ iſti qͥ carent meritis. nō ꝓpe ſꝑant ſed p̄ſumunt.Hoc aūt ꝙ ſe palpabileꝫ p̄buit. factū ē miraculoſe. qꝛ corpꝰ dn̄i īcorruptibile ⁊ īmortale a corruptibilibꝰ ⁊ mortalibꝰ nat̉al̓r palpari ē īpoſſibile. Miro gͦ ⁊ ineffabili modo ẜm Grego. corpus ſuū palpabile p̄buit: vt reformaret nos adfidē. et corruptibile demōſtrauit vt īuitaret adp̄miū. Siue ⁊ palpabile exhibuit ⁊ īcorruptibile. vt oſtēderet ſe eiuſdē eſſe nature cuiꝰ fueratan̄ paſſioneꝫ .i. carnem habe̓: ⁊ alterius glorie.id eſt eandē carnem īcorruptibilem eſſe. Et qꝛ īdomum reſurrectōne noſtra general̓ reſurrectōē prefigurata. oſtendit ꝑ hoc noſtra corꝑa p̄treſurrectōem ita eſſe īcorruptibilia ⁊ ſubtilia ꝑeffectū ſpūalis potentie. vt poſſint eſſe palpabilia a conſil̓ibus corporibus ꝑ veritatē nature.Caro .n. noſtra abſqꝫ corruptōne vel fragilitate mortis ī veritate ſubſtantie ē reſurrectura.vnde Beda. Parum fuit ocul̓ ſe videntiuꝫ prebere. ſi nō prebe̓t etiā manibꝰ cōtrectādū. Quidum palpāda diſcipul̓ oſſa carnemqꝫ premonſtrat. aꝑte ſtatum vere reſurrectōis q̄ ⁊ in ſe facta ⁊ ī nob̓ eſt ſutura ſignificat. Unde ⁊ grego.Non .n. in illa reſurrectōnis gl̓a corpus noſtꝝerit impalpabile. et ventis aereqꝫ ſubtilius vteuticiꝰ dixit: ſꝫ ſubtile qͥdem per effectum ſpūalis potentie. palpabile autem ꝑ veritatē nature. Sed vt dicit Augꝰ. claritas qua iuſti fulgebūt ſic ſol ī regno patris ſui. ī xp̄i corpore cuꝫreſurrexit. ab ocul̓ diſcipulorū potiꝰ abſcōditafuiſſe ꝙͣ defuiſſe credēda ē. Non .n. eaꝫ ferret humanus atqꝫ īfirmꝰ aſpectus: quando ille a ſuisita debe̓t attēdi vt poſſet cognoſci. Et cuꝫ qͥdam eorum adhuc dubitarēt. petijt ab eis ſi aliqͥd manducandū haberent. vt ꝑ comeſtionemmeliꝰ reſurrectōem aſtrueret. At illi obtulerūtei partem piſcis aſſi. cuiꝰ forte iam aliā parteꝫcomederant. ⁊ fauū mell̓. Fuerūt autem ei hecduo competenter oblata: ip̄e .n. erat piſcis aſſꝰper nature humane paſſionē: ſed fauus mell̓ ꝑnature diuine dulcedinē. In fauo quippe mellis vtraqꝫ natura ſue ꝑſone expͥmit̉. fauus .n. ēmel ī cera. hoc ē diuinitas ſeu dīnitatis dulcedo ī humaītate. Hec autē duo domīo oblata. ſignificāt duo q̄ ⁊ nos debemꝰ domīo offerre. ſcꝫpiſcem aſſum ꝑ carnis mortificatōem. ⁊ fauuꝫmell̓ ꝑ mentis deuotōem: vel ī cibo ſuo dn̄s piſci aſſo ꝯiūgi voluit fauū mell̓. qꝛ ip̄e vt piſcislatere digͣtꝰ ē ī aqͥs hūani generis. ⁊ tūdi mūdifluctibꝰ: ac capi laq̄o nr̄e mortis: et aſſari igne⁊ t̄bulatōe ſue paſſiōis. ⁊ decoqͥ ī ara crucis. ⁊ qͥpiſcis aſſus fuit ī paſſione. fauus mell̓ et melledultior nobis extitit ī ſurrectōne. Piſcē ergoaſſum ⁊ fauū mell̓ ei offerunt: qͥ fidem paſſiōis
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten