diſcipulis in viap̄dixerat. et tn̄ adhuc diſcipul̓ nō appare̓t: licettercia dies ꝓpe finem eſſet. Et addūt. ꝙ quidamex eis abeuntes ad monumētū terruerūt eos.nō de reſurrectōe xp̄i quaꝫ nūciabāt. ſꝫ de ablatōne corꝑis eius non inuenti. quā diſcipuli tīebant. Et ip̄e dixit ad eos ex reſpōſione eoꝝ arguēs ip̄os. O ſtulti ꝓpter cecitatē ītellectꝰ. ⁊ tardi corde vpt̉ tarditatē affectꝰ ad credēduꝫ ī hisq̄ locuti ſūt ꝓph̓e de xp̄i morte ⁊ reſurrectōe. nōne hec oportuit pati xp̄m. tū ꝓpter pr̄is preordīatōnem. tum ꝓpter xp̄i exaltatōem. tum propter humani generis redemptōem. tū ꝓpt̓ ſcripturaꝝ īpletōem. Et ita .ſ. ꝑ paſſionē ⁊ mortemītrare ī gloriam ſuam. ad quā nemo ꝑueīet niſi ꝑ paſſionis viā. Et īterp̄tabat̉ et exponebatill̓ ī oībus ſcpͥturis q̄ de ip̄o erāt: īducēdo teſtīonia aliqͣ ⁊ aꝑiendo miſteria quātū ad ꝓpoſituꝫoſtēdendum ſufficiebat: oſtēdens eis om̄ia circa ip̄m facta. ante fuiſſe p̄dicta. Firmitas .n. fidei ī eoē. qꝛ oīa q̄ ī xp̄o vener̄t p̄dicta ſūt. Cōſidera h̓ multiplicē domī benignitatē ⁊ bonitatem. Prīo qꝛ non potuit eiꝰ feruēs amor ſuſtine̓. ſuos ſic triſtari ⁊ errare. Uere fidus ē amicus. fidel̓ comes. ⁊ benignꝰ dominus. Iungit ſeip̄is. q̄rit triſticie cauſaꝫ. ⁊ expoīt eis ſcpͥturasīflāmās corda eoꝝ. Sic qͦttidie facit nobiſcuꝫſpūaliter. Si .n. aliqua ꝑplexitate vel accidiagͣuati pie de ip̄o loqͥmur: ſtatim adeſt cōfortāscorda nr̄a ⁊ illuminās ⁊ etiā amorē ſuū īflammans. Optimū .n. remediū ē ꝯtͣ tales ꝑplexitates. loqͥ de deo. ſil̓r ⁊ cogitae̓ de ip̄o: ꝓpt̓ qd̓ iſtorū diſcipl̓oꝝ exēplo cū ꝑ viā īcedimꝰ. de ſalutiferis loqͥ debemꝰ: vt xp̄m nobiſcū ꝑgētē habeamꝰ. ⁊ nōſolū ꝑgentē. ſed etiā nos docentē. ſicutiſtis diſcipul̓ cum qͥbus ibat ſcpͥturas aꝑiebatEt vniuerſaliter vbiqꝫ bonum eſt loqui de ih̓u.bonū ē eū ī mente ſemꝑ habe̓. qꝛ nec ip̄e obliuiſcit̉ eoꝝ qͥ memores ſūt eius. Sīc ⁊ h̓ videmusPromiſit .n. ꝙ vbi duo vel tres ꝯgregati ſunt īnoīe eius: ibi ē ī medio eorum. Special̓r auteꝫde paſſione loquētes comitatur dn̄s. qꝛ amplius placet ei recordatō eorum que ip̄e pro nob̓eſt paſſus. Un̄ ad hoc ſpēalr̄ monet: dicēs. Recordare paupertatis mee. ſcꝫ cōtra diuitias. ettrāſgreſſiōis .i. vilitatis .ſ. cōtra honores: abſinthij ⁊ fellis .ſ. contra delicias. Scd̓o cōſideraboītatem eius nonſolū ex amore vt dictū ē ſupra. ſed etiā ex huīlitate profunda. Cōſpice qͦmō huīlr̄ vadit dominus oīm. cū iſtis diſcipul̓qͣſi vnꝰ ex eis. Nōne tibi videt̉ rediſſe ad pͥmordia huīlitatis. Sꝫ ⁊ ī alio attēde huīlitatē eiꝰ.qꝛ nō ē dedignatꝰ hos diſcipulos īferioris gradus. Nō .n. erāt iſti de apl̓is ſed de alijs mīoribꝰdiſcipul̓. ⁊ tn̄ faīliariter iungit ſe ip̄is: vadit etloqͥtur cum eis. Non ſic faciunt elati. qͥ noluntniſi cū p̄cipuis viris ābulare et ꝯuerſari. Itē īalio relucꝫ h̓ ſua huīlitas. Nā ſi ꝯſide̓s elatos.videb̓ ꝙ nolūt v̓ba ampulloſa ſparge̓ īter paucos. qꝛ ea ꝑdita exiſtīarēt: nec illos dignos eaſuſciꝑe reputarēt. Sed dn̄s etiā cū duoboꝰ loq̄t̉archana ſua. Non vilipēdit paucos: nec etiamSecunde partis. Capi. lxxvj.vnū. ſic fecit loq̄ndo cū ſamaritana iuxta puteum. Tercō ꝯſidera dn̄i benigͥtatē. et vide quōdiſcipl̓os ſuos īſtruit. ac ẜmoībꝰ cōſolat̉ ⁊ reficit. īducēs eos ad credēdum ⁊ dicēs. O ſtulti ettardi corde ad credēdū. ⁊cͣ. q. dice̓t nob̓. o ſtulti⁊ tardi ad credēdū: o ſtulti ⁊ tarbi ad īqͥrēdū p̄cepta ⁊ volūtatē dei. o ſtulti ⁊ tardi ad īplēdū ītellecta ⁊ faciēdū ea. Huīliemꝰ gͦ nos: vt ſacraꝫſcpͥturā inqͥramꝰ. ⁊ ẜm eā viuamꝰ. Huīliemusetiā nos ad tolerātiā paſſionū. vt ꝑticipes paſſiōis xp̄i effecti. ſimꝰ ſocij reſurrectōis ⁊ gl̓e ip̄iꝰQui .n. nō ꝯpatit̉ nō ītrabit ī gl̓aꝫ illā. quā etiam p̄cedit mādatorū īquiſitō ⁊ īpletō. Un̄ Beda. Hoc nobis ī loco non vllam ſcpͥturam īterpretandi. ſed gemīa noſip̄os humiliādi neceſſitas īcumbit: qui neqꝫ ī ſcripturis ꝙͣtū oportetedocti. neqꝫ ad īplenda q̄ nouimꝰ quātuꝫ decetſumꝰ ītēti. Nā ſi Moyſes ⁊ om̄s ꝓphete xp̄m locuti ſūt. ⁊ hūc ꝑ anguſtiā paſſionis ī gl̓aꝫ ſuaꝫītratuꝝ p̄dixerunt: qua ratōne gl̓antur ſe eſſexp̄ianos. qͥ iuxta viriū ſuaꝝ modulū. neqꝫ ſcripturas qualr̄ ad xp̄m ꝑtineant īueſtigare: neqꝫ ad gl̓am ſuam cū xp̄o habere cupiūt. ꝑ paſſiones tribulatōnū deſiderant attīgere. hec Beda. Xp̄c .n. ꝑ paſſioneꝫ ⁊ mortem tanꝙͣ ꝑ portam anguſtaꝫ ītrauit ī gl̓am ſuam. oſtēdēs nosꝑ multas tribulatōnes ītrare ī regnuꝫ dei. Delirant gͦ ⁊ fatui ſūt. qͥ ſine pati ⁊ t̓bulatōibꝰ p̄ſumūt ītrare ī gl̓am alienā. cū xp̄c ſine his non ītrauerit ī gl̓am ſuam. Sꝫ oportebat multa pati illū. cuiꝰ naturalr̄ ē regnū. multomagis nosquoꝝ non eſt regnū niſi de gr̄a. oportet ꝑ multas t̓bulatōes ītrare ī regnū celoꝝ. Exēplū hēmꝰ de oībꝰ caris ⁊ electis xp̄i. qͥ om̄s ꝑ viā paſſionis volūtarie vener̄t ad regnū dei. Aiꝝ qͥppeeēt. ſi qͥs ītrare nollet portā ꝑ quā rex ſuꝰ ītͣſſetvn̄ Bern̄. Caput nr̄m ꝑ paſſiones ⁊ anguſtiascelū ītroire videmꝰ. ⁊ nos mēbra eiꝰ nob̓ alia itinera ſomniamꝰ. Aonſtruoſa res ē: ſi ꝑ vnuꝫforamen caput tranſire videmus. ꝑ aliud corpꝰPudeat ſub ſpīato capite. mēbra fieri delicatahec Bern̄. He̓ditas qͥppe tranſit ad he̓des cumſuo one̓ ⁊ honore: deꝰ aūt he̓ditati bt̄itudīs et̄ne adiūxit onꝰ .i. tolerātiā paſſiōis. ⁊ cum iſtoone̓ habuit eā xp̄c. qꝛ (vt hic dr̄) oportuit xp̄mpati: ⁊ ſic ītrare ī regnū dei. habuerūt eā apl̓i.qꝛ ꝑſecutōꝫ ꝓ xp̄o (vt ip̄e eis p̄dixerat) ſuſtinuerunt. habēt eā om̄s fideles. qꝛ vt dicit apl̓us.Om̄s qͥ pie volūt viue̓ ī xp̄o ih̓u: ꝑſecutōꝫ patient̉. Qui gͦ vult aſſequi et̓nā bt̄itudinē. ⁊ nullam pati tribulatōem. videtur ꝙ velit eē ⁊ xp̄odignior ⁊ apoſtol̓ ſanctior: et cunctis fidelibusmelior. Et cū appropīquaret caſtello qͦ ibanttunc ip̄e dominꝰ finxit ſe longius ire: vt .ſ. eorūaugeret deſideriū. vt īuitaret̉ ab eis ⁊ teneret̉.vn̄ Bern̄. Siml̓abat ſe lōgiꝰ ire. nō qꝛ volebatſꝫ volebat audie̓. māe nobiſcū dn̄e qm̄ adueſꝑaſcit. hec Bern̄. In hoc tn̄ nulla falſitas fuit. qꝛſic aliqͥd pt̄ fīgi v̓bis ita ⁊ factis. primū at̄ fuitſn̄ falſitate. vt ptꝫ ī ꝑabol̓ teſtamēti noui ⁊ veteris. quibus aliquid fingit̉ v̓bis ad veritatem