Quomodo dominusaliquā ꝯueniētiꝰ deſignādā. ⁊ eodē mō h̓ xp̄c fīxit ſe lōgiꝰ ire. ad deſignādā diſtātiaꝫ a cordibꝰeoꝝ ꝓpter fidei defectū. vn̄ Augꝰ. Qd̓ nō ad mēdaciū ꝑtīet: nō .n. om̄e qd̓ fīgimꝰ mēdaciū ē. ſꝫqn̄ id fīgimꝰ qd̓ nihil ſigͣt. Cū aūt fictō nr̄a fert̉ad aliquā ſignificatōeꝫ nō ē mēdaciū. ſꝫ aliqͣ figura v̓itatis. Sic at̄ dicta. ita etiā fīgūt̉ factaſn̄ mēdacō ad aliquā rē ſignādā. hec Aug. Ip̄iaūt deſiderātes adhuc audire ip̄m coegert illuꝫfactis .ſ. maībꝰ tͣhēdo vt mane̓t. ac verb̓ et rōibꝰalliciēdo obnixe rogauer̄t: dicētes. Mane nobiſcū qm̄ adueſꝑaſcit. ⁊ īclīata ē dies .ſ. ad occaſūQuō exēplo ẜm Greg. colligit̉. ꝙ ꝑegrini nōſolū ad hoſpitiū īuitādi ſūt: ſꝫ etiā tͣhēdi. Quilibꝫ morti appropīquās. ⁊ ad veſpeꝝ ſeu occaſuꝫvite tēdēs ꝯgruent̉ etiā poſſꝫ hoc v̓bū dice̓. ⁊ dominū ad manēdū ſecū corde ⁊ ore īuitare. Tādēintͣuit cū ill̓. ⁊ recūbēs cū eis. accepit paneꝫ ⁊bn̄dixit. ac fregit ⁊ porrigebat ill̓. Conſpice bn̄quō ad eoꝝ īuitatōꝫ ⁊ coactōꝫ benigne cū eis ītrat. mēſā ponūt. cibos offer̄t. panes accipit.ac bn̄dicēs eos: maībꝰ ſacͣtiſſimis frāgit ⁊ porrigit ill̓. Faciēs ī hoc ſic an̄ paſſionē qn̄ adhucīter eos ꝯuerſabat̉ ſeu morabat̉: face̓ ꝯſueuerat. Un̄ ꝑ hoc ſeip̄m eis reuelat: qꝛ tūc aꝑti ſūtoculi eoꝝ .ſ. īteriores. ⁊ ꝯgnouerūt eū ī mō fractōis panis. aſſuetā eiꝰ cōſuetudinē vidētes. ſicem̄ frāgebat panē ſola manu. ac ſi ſcīde̓t̉ cumcultello. Cognouerūt eū ex mō frāgēdi ⁊ etiam bn̄dicendi panem. Legitur .n. paneꝫ ſic fregiſſe ⁊ bn̄dixiſſe pluries: pͥmo ī qͦnqꝫ panū multiplicatōe. ſcd̓o ī. vij. panū diſtributōe. t̓cō ī ſuicorꝑis ꝯſecͣtōe. qͣrto h̓ ī diſcipuloꝝ illuīatōe. Inhis aūt. iiij. fractōibꝰ ſignificat̉ qͣdruplex expoſitō ſacre ſcpͥture. ẜm quatuor eiꝰ ſenſus. ſcꝫ hiſtoricum. tropologicū. allegoricum ⁊ anagogicum. Ubi Augꝰ. Non incongruēter accipimꝰhoc īpedimentum ī ocul̓ eoꝝ a ſathana fuiſſe:ne agnoſce̓tur ih̓s. ſed tn̄ a xp̄o facta ē ꝑmiſſio.uſqꝫ ad ſacramentum panis. vt vnitate corꝑiseiꝰ ꝑticipata. remoueri ītelligatur īpedimētuꝫīimici. vt xp̄c poſſit agnoſci. Vbi ⁊ Theop̄. Sed⁊ aliud īnuit. ꝙ .ſ. ſumētibꝰ ſacꝝ panē aperiuntur oculi vt eum agnoſcant: magnam .n. ⁊ ineffabilem vim habet domī caro. hec Theophilus.Iſta circa diſcipl̓os geſta. quottidie facit dn̄snobiſcū īuiſibil̓r ⁊ in aīa. Nam teneri vult ⁊ etiam īuitari ꝑ deſideria ⁊ oratōnes; ac ſanctasmeditatōes. ⁊ iō oportet orare ⁊ nō defice̓. Iſtaetiā facit ad noſtrā eruditōꝫ. vt .ſ. ītendamꝰ inoꝑa caritatis. pietatis ⁊ hoſpitalitatis: et quōnō ſufficit dīna eloqͥa lege̓ vel audire. niſi compleant̉ oꝑe: qꝛ dn̄s nō eſt cognitus dum loqueret̉: ⁊ dignatus eſt cognoſci dum paſcit̉. Pius⁊ miſericors dn̄s fidei iſtoꝝ ſubuenit: quos miſericordes reꝑit. eiſqꝫ miſcd̓iam impendit. Hīcergo cognoſce̓ poſſumꝰ. ꝙ fides ſine oꝑbꝰ mortua eſt: qꝛ dominū quē diſcipuli nec ex viſionenec ex ſcpͥturaꝝ īterpretatōne ⁊ expoſitōne cognouerant: mox vt oꝑe qd̓ ſcpͥture p̄cipiūt: ꝑfecerūt. eū ī fractōe panis cognouerūt. Audienapparuit diſcipulisdo ſcripturas ⁊ p̄cepta dei illuminati non ſuntfaciēdo .ſ. ip̄m trahēdo ad hoſpitiū ⁊ apponendocibū illumīati ſunt. qꝛ nō auditores legis ſꝫ factores iuſtificabūt̉ apud deū. In operibus ergo pietatis ⁊ miſcd̓ie. vt in hoſpitalitate ⁊ huiuſmodi. ampliꝰ ꝯgnoſcit̉ deꝰ. ꝙ ī lectōne. diſputatōe ⁊ ſcpͥturaꝝ expoſitōe. Ueritas .n. meliusoꝑando ꝙ audiēdo ītelligit̉: ⁊ meliꝰ ip̄o oꝑe ꝙͣverbo manifeſtatur. Nos ergo qui ꝑegrini īhoc mūdo ſumꝰ: qꝛ nō habemꝰ hic ꝑmanētē cītatē. ſꝫ futurā inqͥrimꝰ: ſi ſpūal̓r ī nobis habemus q̄ ī ſe habebāt iſti ꝑegrini. erit dn̄s comesitineris nr̄i. Pe̓grini iſti laborabāt. qꝛ ābulabāt. triſtabāt̉. ⁊ de xp̄o ꝯfabulabāt̉. Sed Xp̄cſe eis iūgit. cor prit. ſcripturas aꝑit. longius ſeire fingit. Si tales eſſemꝰ .ſ. laborando ꝯtra accidiā. triſtādo ꝯtͣ banā leticiā. de xp̄o ꝯfabulādo ꝯtͣ vaniloquiū. tūc xp̄c ſe nob̓ iūge̓t. cor accēde̓t. ſcpͥturas aꝑiret: ⁊ ītellectū daret. licꝫ aliqn̄ longiꝰ ſe ire fīgeret vt nos ꝓbaret. Itē peregrinꝰ ab oībus ad euꝫ nō ꝑtinētibꝰ ſe exoneratet alienat. viā q̄rit. ſūmo deſiderio patriā ſuaꝫappetit: ⁊ cor atqꝫ oculos ab oībus ne retrahat̉vel īpediat̉: auertit. Eſto tal̓ ꝑegrinꝰ ⁊ apparebit tibi xp̄c: ⁊ hec tria faciet tibi ſic fecit ⁊ illisduobꝰ ꝑegrinis. Tēpus abbreuiat ꝑ dulce vitecolloqͥum. viam īſtruit: dans verum ītellectuꝫvltimo pane bn̄dicto ꝑ ſeip̄m fracto reficit affectū: ⁊ hoc ſi ꝯpell̓ ip̄m ſe longiꝰ ire fingētē mane̓ tecū. Per iſtos diſcipulos eūtes ī emaus:ſignāt̉ volētes īple̓ cōſilia dn̄i: qꝛ emaus īterp̄tat̉ deſideriū cōſilij. qͥbꝰ dn̄s ſepe ſua viſitatōnedigͣt̉ appare̓. Nō aūt dedit dn̄s iſtis diſcipul̓ ſuis tūc magnā ſui copiaꝫ. ſꝫ ſtatī porrecto paneeuanuit ab ocul̓ eorū vt ex hoc ip̄oꝝ argueretaffectū: ſil̓ on̄dēs ſe corpus gl̓oſū habe̓. quod ꝑdotē agilitatis ſubito pōt diſpare̓. Subtͣhebat̉carnalibꝰ ocul̓ ſpēs īfirmitatis: vt mētibꝰ eorūīciꝑet appare̓ gl̓a reſurrectōis. Un̄ iā certi euꝫreſurrexiſſe dixer̄t adīuicē. Nōne cor noſtꝝ ardēs erat ī nob̓ .ſ. ardore caritatis: dū loque̓turī via. ⁊ aꝑiret nobis ſcripturas nos īſtruendoex eis. Quare eū nō tenuimꝰ? Quare ad pedeseiꝰ nō corruimus? Quare nobiſip̄is ⁊ cordibusnr̄is nō credidimꝰ: Ubi eū quemus? Ubi īueniemꝰ: Per qd̓ (vt dīc Oriḡ) īnuunt. ꝙ ꝓlati ſermones a ſaluatore. accēdebāt audiētiuꝫ cor adamorē diuinū. vnde Greg. Exaudito qͥppe ẜmone inardeſcit animꝰ. torporis frigus recedit. fitmēs ī ſuꝑno deſiderio anxia. a ꝯcupiſcētijs t̓renis aliena: audire ei libꝫ p̄cepta celeſtia: et qͦtmādatis īſtruit̉: qͣi tot facibꝰ īflāmat̉. hec Gregoꝰ. Idcirco qͦꝫ cito euanuit: qꝛ etiā alios cōſolari feſtinabat: cū qͥbus tamē ſimul ⁊ iſtos ꝯſoOratō.latus ē. vt ſtatim infra patebit.Omīe ih̓u xp̄e qͥ diſcipul̓ euntibus ī emaus apꝑuiſti. ⁊ corda eorū tuo amore īflāmaſti: illumīa q̄ſo cor meū vt leta volūtate īpleā tui ꝯſilij deſideriū: videlicꝫ vtpurificē me ab omnibus oꝑibus mal̓. et faciaꝫoꝑa miſcd̓ie ac pietatis. vt ī futura reſurrectōe