Quomodo dominuseāt ī galileā: ibi me videbūt. Itē duobꝰ diſcipulis eūtibꝰ ī via. apꝑuit ī ſp̄e ꝑeg̓ni: qͥbꝰ aperuitſenſū ſcpͥture. ⁊ eoꝝ corda fecit ardētia. ⁊ demūī fractōne paīs eos plene ꝯſolabat̉ ſui noticiaItē cū appare̓t diſcipul̓ ꝯgregatis ī vnū ī ꝓpriaſpe. cōſolabat̉ eos. d. pax vob̓. qͥd tͣbati eſtis. ego ſū. nolite tīere. videte manꝰ meas ⁊ ped̓s meos. ⁊ aꝑuit ill̓ ſēſū vt ītellige̓nt ſcpͥturas. Et ſicſil̓r deꝰ ī qͣlibꝫ alia ſua reuelatōe ꝯſolatꝰ ē vidētes ſe cū aliqͣ reuelatōe. Un̄ nō dubiuꝫ eſt quinſil̓r ⁊ h̓ iſtos ſuos dilectos ꝯſolatꝰ ſit. Et notādū. ꝙ dīna ꝯſolatō. acquirit̉ pͥmo ꝑ tīorē. ſcd̓oꝑ lacrimatōem ſeu lacrimaꝝ deuotōeꝫ. tercō ꝑtribulatōnū ſuſtinentiā. quarto ꝑ ſui huīliatōꝫquīto ꝑ terrene ꝯſolatōnis vitatōem. ſexto ꝑ ſuꝑnoꝝ ꝯtemplatōem. Dn̄s igr̄ ih̓s īde diſceſſitqꝛ nōdū ſct̄os pr̄es poſt reſurrectōꝫ ſuā viſitauerat: quos ī paradiſo deliciaꝝ dimiſerat. Redijt gͦ ad eos ꝓcedens ī ſtola cādiba cū multitudīe angeloꝝ. Quem ip̄i ī tanta gl̓a alōge ꝯſpicientes. cū īdicibili gaudio. exultatōe ⁊ iubilo.cāticis ⁊ laudibꝰ eū ſuſceper̄t. ⁊ ꝓcidētes ī t̓raꝫadorauer̄t. Dein̄ ſurgētes ⁊ ſtātes coraꝫ eo reue̓nt̉ ⁊ iocūdē. ꝯpleuer̄t laudes ſuas feruent̉ etom̄i qua poterāt deuotōe. O qual̓ cātꝰ et quātagaudia ibi erāt: vbi tāta contō ſct̄oꝝ ſil̓ pſallebat. O ꝙͣbonū ⁊ ꝙͣiocūdū talibꝰ ītereſſe. vl̓ ſaltēaliquid de his ꝑciꝑe. Appropīqua gͦ ⁊ tu ſi permitteris ⁊ admiſce̓ laudibꝰ iſtis: vel ſaltem auOratō.ſculta alonge et iocundare ī eis.Omīe ih̓u xp̄e. da vt ſim petrꝰ obediēdo⁊Iacobꝰ vicia ſupplātādo. ac Ioſeph dev̓tute ī v̓tutē ꝑ augmentū ꝓficiēdo. et īhoc ꝑ lōganimitatē ꝑſeuerādo. vt tū qui ill̓ ī āguſtijs digͣtꝰ es appare̓. digneris ⁊ me ſepe ꝑ tuam grāꝫ ꝓpiciꝰ viſitare. Da etiā mihi: vt ſic ſct̄ipr̄es gaudiū de tua pn̄tia habuerūt: cū te pꝰ reſurrectōꝫ tuā gl̓ificatū vide̓ meruer̄t: ita ⁊ egoī illo īeffabili gaudio quo nūc tecū gaudēt ī cel̓me̓ar de ꝯſpectu tuo ſꝑ gaude̓ cū eis Amen.Quomodo dominus apparuit duobus diſcipulis in pia.Ca. LXXVIPſa aūt die reſurrectōiſdn̄i duo ex. lxxij. diſcipul̓ eius d̓ hierl̓m egreſſi. ibāt v̓ſꝰ caſtellū emaus.qd̓ diſtabat ab irl̓m ſtadijs ſexagīta.i. vij. milibꝰ qͥngētis paſſuū ꝯͣ occidentē. Octoqͥppe ſtadia faciūt miliae̓ vnū. ⁊ ſic diſtabat abhirl̓m ꝑ ſeptē miliaria ⁊ dimidiū: quoꝝ duo vl̓(ẜm qͦſdā) tria faciūt vnā leucā. Uniꝰ iſtoꝝ duoꝝ nomē expͥmit Lucas: cui īquiēs nomē Cleophas. alt̓iꝰ v̓o nom̄ tacꝫ cā humilitatis: qꝛ ẜmGrego. credit̉ fuiſſe ip̄e lucas: ſꝫ ẜm Amb̓. putat̉ fuiſſe amaō filiꝰ rufi. Et cū ip̄i. q. deſꝑati d̓ih̓u adīuicē de his q̄ acciderāt .ſ. de eꝰ ꝯuerſatōe⁊ morte tͣſtes ꝯferrēt: maxīe dolētes. qꝛ eū ſineculpa ⁊ īnocenter occiſum nouerant: venit dominus ih̓s: et iunxit ſe illis. ſcꝫ corporaliter etſpūaliter. ⁊ ibat cū eis tanꝙͣ ſocius itineris: interrogās ⁊ reſpondens. ac v̓ba ſalubria cū ip̄isapparuit duobusconferens. vt ẜm Bedaꝫ. fidem ſue reſurrectōnis mentibꝰ eoꝝ īcenderet: ⁊ quod ſe factuꝝ ꝓmiſerat: imple̓t .ſ. vbi ſūt duo vel tres ī nominemeo ꝯgregati: ibi ſū ī medio eorū. In ip̄o locoī qͦ ſe eis iūxit: pꝰ ea capella facta fuit. Et qꝛ intꝰ ī corde dn̄m amabāt. ſꝫ de eꝰ reſurrectōe dubitabāt. iō dn̄s eis foris ī corꝑe apꝑebat: ſꝫ quiseſſet nō agnoſcebant. hoc apud eos agebat̉ foris ī ocul̓ corporis: quod agebat̉ ītus ī oculiscordis. Quia .n. amabant: videbant. qꝛ v̓o dubitabant. eū quem videbant non agnoſcebantEt hoc eſt quod dīc. Oculi autē eorū tenebāturne eum agnoſce̓nt: qꝛ incredulitas eoꝝ ⁊ dubietas deme̓bat̉. ꝙ xp̄c cognitōnem ſui corꝑis abeis retardaret. Tenebant̉ oculi eoꝝ veritate.nō falſitate. ſꝫ ip̄is nō valentibꝰ veritateꝫ recipere vel ꝑciꝑe. vnde nō ab ip̄o domino Ih̓u. ſedꝓpͥa dubitatōne tenebant̉. Ubi Augꝰ. ꝙ auteꝫait Marcꝰ eis ī alia effigie dn̄m apparuiſſe. hoclucas dīc: ꝙ oculi eoꝝ tenebant̉ ne ꝯgnoſcerēteū. ocul̓ quippe eoꝝ acciderat aliquid. quod itamane̓ ꝑmiſſū eſt. uſqꝫ ad fractōem panis. Nonqꝛ dominꝰ nō poterat trāſformare carnē ſuā. vtalia reuera eſſꝫ effigies quaꝫ ſolebant ītueri. ſꝫnō ita eſt factum. hec Augꝰ. Et ait ad illos.Qui ſūt hi ẜmōes quos ꝯfertis adinuicem ambulantes. ⁊ eſtis triſtes? Non q̄rit ex ignorantia. ſꝫ vt ex eorum rn̄ſione incredulitas eorumconuenientiꝰ arguatur. vt dīc Grego. ꝯfe̓bantquidē īter ſe. quaſi nō ampliꝰ expectantes xp̄mbiuentē. ſꝫ doloroſi. q. ꝑempto ſaluatore. Et rn̄dēs Eleophas: dixit ei. Tu ſolꝰ ꝑegrinꝰ es ī hierl̓m. ⁊ nō cognouiſti que facta ſūt ī illa his diebus? Hic ſolꝰ non facit excluſionem alioꝝ pegrinoꝝ: cum valde multi peregrini ⁊ de diuerẜꝑtibus veniſſent ī hirl̓m ad diē feſtū paſche. ſꝫnotat excluſioneꝫ cognitōis ab iſto ſic apparēte .ſ. noticie mortis ih̓u. quā ſolꝰ videbat̉ ignorare: vt ſit ſēſus. Cū multi peregrini his diebꝰvenerint ī hierl̓m: miꝝ eſt ꝙ tu ſolꝰ inter aliosꝑegrinos igͦres ea q̄ ſūt nota alijs om̄ibꝰ. UbiTheop̄. q. d. Tu ſolꝰ qͣi tā ꝑegrinꝰ es ⁊ extra ꝯfinia hie rl̓m hītans. ⁊ expers eoꝝ q̄ ī medio eiuscōtigerūt vt hec ignores. vbi ⁊ Beda. Peregrinum putabant eū. cuiꝰ vultū nō agnoſcebant.Sed reuera ꝑegrinꝰ erat eis. a quoꝝ nature fragilitate ꝑcepta iam reſurrectōis gl̓a longe diſtabat: et a quoꝝ fide vtpote reſurrectōis eiusneſcia manebat extraneus. Et cum nō ex ignorantia. ſed vt ex rn̄ſione eos argueret. de factisin hierl̓m quenam eſſent eos īterrogaret: dixerūt de ih̓u nazareno: qui fuit vir ꝓpheta potēsī oꝑe .ſ. miraculorum: ⁊ ẜmone .ſ. predicatōnis⁊ doctrine: quomodo eſſet traditus ī mortem etcrucifixꝰ. vbi Beda. Prophetam fatent̉: filiuꝫdei tacēt: vel nondum ꝑfecte credentes. vel ſoliciti ne īcide̓nt ī manus iudeorum ꝑſeq̄ntiuꝫ. qꝛneſciebant qͥs eſſꝫ. qd̓ veꝝ credebāt celātes. Etſubiungunt. ꝙ ſꝑabant ip̄m redemptuꝝ iſrl̓. qͣiiā euaneſceret ſpes eoruꝫ. cuius cāꝫ ſubdūt. qꝛiaꝫ tercia dies ab ill̓ factis erat. qua ſe reſurgē