¶ Iacobo minori ⁊ patribuscorrūpar vl̓ corrūpā. nec ꝓ tꝑalibꝰ ⁊ trāſitorijsīique agā: ſed ſꝑ ī v̓itatē ꝑmaneā ⁊ liberer ꝑ eāDa etiā mihi. vt ſic poſt reſurrectōꝫ tuā ſurgētes teſtes extiterūt tibi. ſic ⁊ ego me̓ar de te verbo ⁊ oꝑe teſtificari. ⁊ ī reſurrectōe generali tecū ⁊ cū tuis electis ꝑtē habere. ⁊ cū eis corā teī regno tuo. ſine fine te miſerāte gaude̓ Amen.Quō dn̄s apꝑuit petro ⁊ ioſeph ⁊ iaco. mīoCa. LXXV.ri. ac ſāctis patribꝰ.Vm gͦ magdalēa ⁊ ſocieeꝰ redeūtes domū. narraſſēt diſcipul̓r̄ſurrexiſſe dn̄m: petrꝰ merēs ꝙ dn̄mſuū nō viderat. nec qͥeſce̓ valēs ꝓpteramoris vehem̄tiā quā ad eū hēbat. diſceſſit ſubito ab alijs ad querendū dn̄m. ⁊ ſolꝰ ibat v̓ſusſepulchꝝ. Neſciebat .n. vbi eū alibi q̄re̓t. Duꝫ gͦꝑgeret. dn̄s ī via ei apꝑuit. licet euāgeliſta vbivel qͣ hora factū ſit nō deſigͣuerit. Tūc petrꝰ vitēs dn̄m. ꝓcidit ī terrā ⁊ veniaꝫ petijt. de hoc ꝙeuꝫ dereliqͥt ⁊ pluries negaret: dn̄s autem ſibipeccata dimittēs. ⁊ eū ꝯſolādo ꝯfortās. dicit eivt confirmet etiā fratres ſuos. Stant ſimul etcū gaudio colloquunt̉ adīuicē. ⁊ fit hic ſimiliter paſcha magnum. Sīgulariter ergo Petroapparuit. qͥ ſingulariter eū negauit. Omniūautē viroꝝ quos euangeliſte ⁊ apl̓i commemorant. pͥmo dominus Petro pluribꝰ de cāis ſeuratōibus appare̓ voluit. Prima eſt. vt qͥ primoꝯfeſſus eſt eum xp̄m eſſe. pͥmo reſurrectōeꝫ eiꝰmere̓t̉ vide̓. Scd̓a vt mētē eiꝰ q̄ ī paſſione titubauerat: reformaret. ⁊ qͥ timore paſſiōis eꝰ euidētius ceciderat. ꝑ ſpem reſurrectōis pͥus r̄ſurge̓t. Tercia vt pct̄m̄ trine negatōnis ei īdultūon̄de̓t. ꝯſolās eū ne deſꝑae̓t. qͣrta vt apl̓atꝰ eꝰ ordinē ꝯſolidae̓t. ⁊ ip̄m ī eo roborae̓t. qͥnta. vt eūfacto doce̓t: qͣl̓r ſb̓ditis ſuis peītētibꝰ ꝯdeſcēdedebe̓t. qͣntūcūqꝫ peccaſſēt. Sexta vt pct̄oribꝰ oībus ſpem miſcd̓ie ⁊ venie daret: on̄dēdo ꝙ pct̄ores nō deſpice̓t. Septima pōt addi ẜm Criẜ. qͥdīc. Nō .n. ſimul omnibꝰ ſe manifeſtabat. vt ſereret fidei ſemīa. Nam qͥ pͥmo viderat ⁊ certuserat: alijs referebat. Deinde ſermo prodiēs preꝑabat aīm auditoris viſioni. Et iō pͥmo digniori ⁊ fideliori oībus apparuit. Erat .n. opꝰ aīe fidiſſime. q̄ pͥus acciꝑet hūc aſpectū: vt mīme t̄baret̉ īopinata viſione. Poſt petꝝ v̓o alijs apparuit. qn̄qꝫ pautioribus. quādoqꝫ pluribꝰ. hecCriẜ. Petrꝰ v̓o bn̄dictōe a dn̄o accepta. r̄diēsad dn̄aꝫ. ⁊ ad diſcipulos eis oīa narrauit. ⁊ deīceps ī oībus multū fidel̓ deo ꝑmāſit. Petrꝰ īterp̄tat̉ obediēs ⁊ tÿpū obedīe gerit: qͥbus dominus ſepius apparere conſueuit. Diſcedēs igitur dn̄s Ih̓s a Petro. apparuit Ioſeph. qͥ eum ſepelierat ī monumēto ſuo. Nam (vt legit̉ ī euāgelio nazareorū) cū audiſſēt iudei. ꝙ Ioſeph aPilato corpꝰ ih̓u petijſſꝫ. ⁊ ip̄m ita honorifice īmonumēto ſuo ſepeliſſꝫ. Tūc īdignati aduerſꝰeū. ceper̄t ip̄m eadē veſꝑa qͣ ſepeliuit dn̄m. ⁊ ī qͦdū cubiculo. diligēter clauſo ⁊ ſigillato r̄cludētes īcarcerauer̄t. alligātes eū ad colūnā in ip̄oSecunde partis. Capi. lxxv.carce̓. ⁊ volētes poſt ſabbatū ip̄m occide̓. et ecce ſtatī ī ip̄a die reſurrectōis ſuſpēſa domo a qͣtuor angul̓. dn̄s ad eum ītrauit. ⁊ ei letꝰ apꝑuit. eumqꝫ ꝯſolās. faciē eꝰ exterſit. ⁊ oſculū deditac deīde ſaluis ſigill̓ eum educens ⁊ liberans. īdomum ſuam ī arimathia ip̄m adduxit. Uidequomodo dn̄s ſuos nō obliuiſcit̉ nec derelinqͥtuſqꝫ quaqꝫ. ſed tandē eos ꝯſolatur ⁊ adiuuat ſuotempore: qꝛ ip̄e eſt adiutor ī oportunitatibꝰ intribulatōne. Unde Criẜ. Mos ſiqͥdem dei ē iſtecertiſſimꝰ. vt cū mala ad tumulū ſuū venerīt:cūqꝫ viderit ſuos grauiter affligi. ⁊ aduerſarios tÿrānidē quadā ꝯtra ſe īpietatis attolli. velpotiꝰ mētis ebrietate bachari: dīnitatis ſue potentiā ꝑ ſigna demōſtret. hec Criẜ. Nicodemūd̓o ip̄ius Ioſeph ſocium in ſepeliendo dn̄m ſuum: dicūt qͥdam īterim latuiſſe ꝓpter mētū iudeorum. Ioſeph īterpretatur augmentū vl̓ appoſitō ꝑ longā etatē: ⁊ tÿpū gerit ꝑſeuerātiuꝫī bono oꝑe. qͥbus ſepe ip̄e dn̄s digͣtur appare reApparuit etiā dn̄s ip̄a die Iacoho mīori. vt īepl̓a ad corinth̓. tangit̉. qͥ in cena deuouerat. ⁊iurauerat ſe nō comeſtuꝝ panē: ab illa hora qͣcalicē dn̄i biberat. donec eū a mortuis ſurrexiſſe vide̓t. Cū gͦ uſqꝫ ad diē reſurrectōis iacobꝰ cibū nō guſtaſſet. apparēs dn̄s dixit ei ⁊ his qͥ cūeodem erant. Ponite menſā ⁊ panē. Deīde panem accipiēs bn̄dixit ac fregit. ⁊ poſt dedit Iacobo: dicens ei. Frater mi comede panē tuū. qꝛfilius homīs a mortuis reſurrexit. Iſta refertIoſephꝰ. Et ſil̓r Hieroꝰ ī li. de viris illuſtribus.Uide quomodo hic. qͥ non ſolum panem ſubſtātialē. ſed etiam ſuper ſubſtātialem .ſ. ih̓m eſuriebat: vtroqꝫ conſolari ⁊ refici meruit. Non .n.permittit dn̄s illos qui eum vel ꝓpter eum eſuriunt. vel inedia deficere. ſed dat ī ſe ſperantibꝰeſcam oportuno temꝑe. ⁊ implet eos bn̄dictōeIacobus īterp̄tat̉ luctator. ⁊ tÿpū gerit eoruꝫq̄ ī temptatōnibus fortes ſunt. ⁊ vicia viriliterſupplantāt. qͥbus dominꝰ etiā freq̄nter ſe maīfeſtat. eſto gͦ petrꝰ obediēdo. eſto iacobꝰ vicia ſupplātādo. eſto Ioſeph de v̓tute ī v̓tutē ꝓficiendo.⁊ ī hoc ꝑſeuerando: ⁊ nō obliuiſcet̉ dn̄s te ꝑ ſuam gratiam viſitare. ⁊ ꝓut tibi expedire nouerit: ꝯſolari. Et ſciēdū. ꝙ aīaꝫ cui ſe dominꝰ īquacūqꝫ ſpecie digͣt̉ on̄de̓. nūqͣ dimittit ſine cōſolatōe ⁊ aliqͣ ſalubri reuelatōe. Qd̓ patꝫ ī om̄ibus apꝑitōnibꝰ poſt reſurrectōꝫ factis. Nā marie mr̄i ſue p̄ ceteris plus de morte eius dolenti⁊ reſurrectōem eiꝰ expectāti. totus feſtiuꝰ ⁊ glorioſus apparens. totū merorē ī leticiā ꝯuertit.itaqꝫ oīs doloris p̄ſtini oblita fuit. Mariā etiāmagdalenā cui ī ſpecie ortulani apꝑuit. plorātē ꝯſolabat̉: vocās eam ꝓpͥo nomīe. ⁊ dicēs maria. quo v̓bo ſtatim cōuerſa ac conſolata ⁊ edocta ꝯgͦſcēs dn̄m cū gaudio magͦ dixit rabbonir̄uelauitqꝫ ei dn̄s miſteriū ſue volūtatis dicēsvade ad fr̄es meos ⁊ dic eis. aſcēdo ad pr̄eꝫ meuꝫ. Itē tres ml̓ieres qͥbꝰ occurrit ꝯſolatꝰ ē dicēſauete. ⁊ dein̄ ſubiūgēs. nolite time̓ eiſqꝫ miſte̓iūſuū reuelauit: dicēs. Ite nūciate fr̄ibꝰ meis. vt