Marie magdalenevbi eū habuiſſe meminimꝰ. ita ⁊ hec mulier. ꝙͣuis huc illucqꝫ corpꝰ dn̄i quereret: anxia tn̄ deeiꝰ abſentia frequētiꝰ monumentū aſpiciebat.vbi eū poſitū nouerat. Un̄ Gregor̄. Amāti ſel̓aſpexiſſe nō ſufficit. qꝛ vis amoris intētionemml̓tiplicat inquiſitōis. Queſiuit gͦ priꝰ ⁊ minime inuenit: ꝑſeuerauit vt quere̓t. vn̄ ꝯtigit vtinueīret. Actūqꝫ eſt vt deſideria dilata creſcerēt. ⁊ creſcendo caperēt qd̓ inueniſſent. Sāctaem̄ deſideria dilatione creſcūt: ſi at̄ dilatōe deficiūt. deſideria nō fuerūt. Hoc amore arſit qͥſqͥs ad virtutē ꝑtinge̓ potuit. hec Grego. Ꝙͣuisgͦ maria vidiſſꝫ corpꝰ xp̄i abeſſe. volebat tn̄ adhuc videre ſi aliqd̓ veſtigiū poſſꝫ ꝑciꝑe: et ideonō ſufficiebat ſibi ſemel reſpexiſſe. In hoc ꝙ īclīauit ſe ⁊ reſpexit ī monumētū. dat̉ intelligiꝙ cū hūilitate cordis debēꝰ ꝓſpicere mortē xp̄iet ī hoc ꝙ iteꝝ ꝓſpexit. dat̉ exēplū ꝯtinue ocl̓omētis mortē xp̄i ꝓſpice̓. Et vidit maria oculiscorꝑis ip̄os duos angelos p̄fatos ī albis ſedentes ſupͣ ſepulchrū et loculū corꝑis. vnū ad caput aliū ad pedes. ꝓpter reuerētiā loci cōſecͣtiex tactu corꝑis dn̄ici: ex feruore em̄ deuotōisquā habebat. illaꝫ viſionē meruerat. Angelusad caput eſt reuelās diuinitatis archana. quiacaput xp̄i deꝰ eſt: angl̓s at̄ ad pedes eſt docenshūanitatis eiꝰ obſequia. ī redeptōne nobis impenſa. Qui dicūt illi. Mulier qͥd ploras; Angeli lacrimas ꝓhibebant. et futuꝝ quodammodogaudiū nūciabāt. Ac ſi dicerēt. Plorare noli.nō habes cāꝫ flendi. ſꝫ magis gaudēdi ex reſurrectōne xp̄i. Nō eſt plorādū ſed plaudēdū. h̓ dies leticie eſt. nō meroris: leta benimꝰ nunciaretibi. Noli gͦ plorare. ſed potiꝰ ad illū r̄ſpice quētāto amore deſideras vide̓. At illa putās interrogare qͣſi neſciētes: ⁊ nō angelos eē ſed hoīesꝓdit lacrīaꝝ cauſas. Quia tulerūt: inqͥt. dn̄mmeū de monumēto. ⁊ neſcio vbi poſuer̄t eū: arbit rās cuſtodes vl̓ iudeos. euꝫ eē furatos. Magnꝰ gͦ dolor me flere cōpellit. magͣ triſticia viſcera mea coartat. Timebat em̄ ne iudei corpꝰxp̄i ī aliquē locū inhoneſtū ꝓieciſſēt. inuidēteshonori ſepult̉e eiꝰ: vel ne forte aſportaſſent. vtei ignominiā facerēt. Agebat ī ea vis amoris.vt nō inuētū nō crede̓t niſi ſublatū. Et hec anguſtie cā erat. qꝛ neſciebat ubi inueniret et officiū funeris impēdere. Nō dīc corpꝰ dn̄i mei.ſed dn̄m. a todo deſignās ꝑteꝫ: ſicut om̄es cōfitemur ih̓m xp̄m filiū d̓i ſepultū. cū ſola eiꝰ ſepulta ſit caro. Uide h̓ mirabileꝫ oꝑationē amorisPaulo an̄ audierat ab vno angelo. ꝙ reſurrexit. et poſtea a duobꝰ ꝙ viuebat. ⁊ nō recordatur: et dicit neſcio. Amore hoc faciebat. qꝛ aīaſua non erat vbi ip̄a erat. ſed ibi erat vbi mgͣrſuus erat. Naꝫ ẜm Origen̄. ſpūs Marie magiserat ī corꝑe mgr̄i: ꝙͣ ī ſuo. Neſciebat cogitareloqui vel audire niſi de ip̄o. Et neſcio: inqͥt. vbipoſuerūt eū. Hec erat ei maior cauſa doloris ⁊deſolatōnis. qꝛ neſciebat qͦ iret ad conſolandūdolorē. et vbi eū inuenie̓t. Maria qꝛ vidit lapidem ſublatū. credidit xp̄m furatū et deportatūSecūde partis. Capi. lxxij.lapide em̄ ſublato. corpus faciliter amouet̉ demonumēto: qd̓ fieri nō pt̄ ꝙͣdiu lapis ſuꝑpoſitus eſt. Sic ꝙͣdiu lapis timoris dei in corde eſtxp̄c ab eo auferri nō pt̄. ſi at̄ amouet̉ cito ip̄mꝑdidit. Cū autē maria ſic ploraret. nec de angelis aliquid curaret: amor ſuus mgr̄ ſuꝰ. amplius ſe tenere nō potuit. Dn̄s igit̉ ih̓s referthoc matri ſue ⁊ dīc. ꝙ vult ire ad cōſolādū eā.paledicēſqꝫ mr̄i venit ī momento in hortū. vbierat magdalena. Stat mulier et plorat. adeſtih̓s merentiū cōſolator. et pias mulieris lacrimas intuet̉: eiqꝫ ab angl̓is ſe vertēti et retrorſum cōuerſe apparere dignat̉. Per hoc on̄dit̉.ꝙ ſiqͥs xp̄m videre deſiderat. oportꝫ vt ad deuꝫcōuertat̉: qꝛ illi ad deū vidēduꝫ ꝑueniūt. qui ſetotaliter ꝑ amoreꝫ ī eū conuertūt. Ubi Criſoſ.Cur nō expectauit eoꝝ rn̄iū. ſed ꝯperſa eſt retrorſū. cū ad minus hoīes multe reuerētie apparerent. Dic qꝛ cū maria illa diceret xp̄c aduenit. cui angeli reuerētiā exhibētes aſſurrexerūt: qd̓ magdalena admirās. cōuerſa eſt retroſū vt vide̓t ad qͥd aſſurrexer̄t. Et nō cogͦuitꝙ ih̓s eēt. qꝛ videbat eū ī ſpecie nō glorioſum.quē angeli glorioſū vidētes honorabant. Ipſaem̄ nōdū habebat fidē de xp̄i reſurrectōe: ⁊ id̓otalis apparuit ī corꝑe. qͣlis apud eaꝫ erat ī mēte. Non ꝙ iuxta hereticos formaꝫ dn̄s vultūqꝫmutaſſꝫ. vt ꝓ volūtate dr̄ſus ac variꝰ videret̉:ſed qͦ maria obſtupefacta erat miraculo. VndeBern̄. O delectabile pietatis ſpectaculū. qͥ querit̉ ⁊ deſide̓at̉ occultat ſe ⁊ maīfeſtat̉. occultatſe vt ardētiꝰ reqͥrat̉. ⁊ reqͥſitꝰ cū gaudio inueniat̄: ⁊ inuētꝰ cū ſolicitudīe teneat̉: tentꝰ nō dimittat̉. Scd̓m grego. maria q̄ adhuc d̓ dn̄i reſurrectōe dubitabat. ꝯuerſa eſt retrorſū vt videret ih̓m: quia videlicꝫ per eandeꝫ dubitatōnēſuam quaſi tergum in faciem domini miſerat.quem reſurrexiſſe minime credebat. Sed quiaamabat et dubitat. videbat et nō cognoſcebat.eūqꝫ illi et amor oſtenderat et dubietas abſcōdebat. Et dixit illi ih̓s. Mulier qͥd ploras? Quēqueris? Non petit quaſi ignorans. ſed vt eꝰ reſponſione cōueniētiꝰ eaꝫ inſtruat. Scd̓m Gregoriū interrogatur doloris cauſa. vt augeaturdeſiderium: quatenꝰ cum nominaret quē quereret. in amorē eius ardētius eſtuaret. At illaeum abhuc nō cognoſcēs. putauit eū eē ortulanū. cui incūbebat cura horti illiꝰ in qͦ monumētū erat. eo ꝙ mane pͥmo eū ī horto videbat:eſtimabat enim nullū circa loca illa occupariniſi eum qui illorum cultor erat. Bene autemſpiritaliter. ortulanus eī erat: quia ſentes perfidie ⁊ vitiorum iam eradicauerat. ac virentiaſemina fidei et virtutum. per amoris ſui vim īeius pectore ⁊ horto anime ſeminare et plantare curabat. Sicut em̄ ad ortulani officiuꝫ ꝑtinet noxias herbas eradicare. vt bone poſſint ꝓficere: ita dominus de horto ſuo. id eſt de eccleſia quottidie vitia eradicat. vt virtutes proficere valeant. Unde Origenes. O maria ſi queris ih̓m. qͣre nō cognoſcis? Ecce ih̓s venit ad te