Quomodoad dn̄m meū. cū ſim puluis et cinis. Et notādūꝙ ſancte mulieres aſtātibꝰ ſibi angelis nō ī t̓raꝫ cecidiſſe. ſed vultū dicūt̉ ī terrā declinaſſe.Unde mos obtinuit eccl̓iaſticꝰ. vt ī memoriaꝫdn̄ice vel ī nr̄e ſpem reſurrectōis. ⁊ oībꝰ diebꝰdn̄icis. ⁊ toto quinquageſime tꝑe nō flexis genubꝰ ſed declinatis in terrā vultibꝰ oremꝰ. hecbeda. Ille at̄ mulieres nec tūc attēder̄t ad v̓baangeloꝝ. nec aliquaꝫ ꝯſolatōꝫ receper̄t de viſion eoꝝ: qꝛ nō q̄rebāt angelos ſꝫ dn̄m angl̓orum. immo ille due marie .ſ. iacobi et ſalome.cōterrite et qͣſi abſorpte exeūtes fuger̄t de monumēto. et elongauer̄t ſe inde aliquātulū. ⁊ ſedebant dolētes. qꝛ tremor ⁊ pauor .i. ſtupor easinuaſerat. ꝓpter viſionē angeloꝝ et cuſtodū: ⁊nemini .ſ. de cuſtodibꝰ qͥcꝙͣ dixer̄t. nec etiā angelis loquētibꝰ rn̄der̄t. Un̄ Aug. Intelligamꝰip̄is angelis nemini auſas fuiſſe aliqͦd dicere.i. reſpōdere ad ea q̄ ab illis audierāt: aut certecuſtodibus quos iacentes viderunt. Or̄o.Dn̄e ih̓u xp̄e. vnica ꝓles ſūmi dei. quidilectis tuis deſideriū te querēdi indidiſti. ſꝫ vt magis accēderēt̉ affectū inueniēdi diſtuliſti. eoſqꝫ in galilea te viſuros ꝑangelū certificare voluiſti: damihi miſero artēter te q̄rere. et gaudēt̉ te inuenire: vt de vitijs ad virtutes. et de amore md̓i ad amorē tuūtrāſmigrās. merear ptꝰ hāc vitā ex iſto ſeculo. īillaꝫ et̓nitatē trāſmigrare: teqꝫ deū deoꝝ ī ſyō.et ī galilea vera cū electis tuis gratia tua largiente tunc videre Amen.Qūo dn̄s apꝑuit Marie magd̓. Ca. LXXIIIAgdalena ꝟ̓o amaritudīe plena. eſtuās amore ⁊ neſciensqͥd aliud debe̓t facere. qꝛ ſn̄ mgr̄o n̄poterat viuere. nec ibi euꝫ inueniebat. et vbi euꝫ quereret igͦrabat: ſtabat ex feruorē ⁊ conſtantia. qꝛ vis amoris nec ſedere neciace̓ ſinebat. ad monumētū foris et ab extͣ .ſ. īhorto. ⁊ ante domūculā in qͣ erat ſepulchꝝ plorās ⁊ lamētās dn̄m ſuū. Tanto em̄ cordis ferebat̉ incēdio. tāta pietatis afficiebat̉ dulcedīetāualidis trahebat̉ vincl̓is caritatis: vt feminee infirmitatis oblita. nec tenebraꝝ caliginenec ꝑſecutoꝝ immanitate retrahe̓t̉ a ſepulchriviſitatōe: quin potiꝰ foris ſtās. et lacrimis monumētū irrigās. recedētibꝰ diſcipulis nō recedebat: pro eo ꝙ diuine dilectōis igne ſuccenſaet tā inualeſcēte prebat̉ deſiderio. ⁊ impatiētepulnerabat̉ amore: vt nihil ei ſaꝑet. niſi flere:poſſetqꝫ illud ꝓpheticū veracit̉ eructare. Fuer̄tmihi lacrīe mee panes die ac nocte: dū dr̄ mihi qͦttidie vbi ē deꝰ tuus. Scd̓m Aug. Feruētior ⁊ deuotior erat ad xp̄m alijs mulieribꝰ: ⁊ nimius ardor amoris eā ſolicitabat. Maria enimqͥcquid voluit: flēdo obtinuit. Flendo obtinuitveniā pctōꝝ. Flendo obtinuit fr̄is reſuſcitationem de faucibꝰ infernoꝝ. Flēdo obtinuit cōſolationē de reſurrectōe. Lacrimas gͦ fudit cōpunctōnis. compaſſioīs et deuotōis. Un̄ greg.dominꝰ apparuitQua in re penſandū eſt. huiꝰ mulieris menteꝫquāta vis amoris accēderat. que a monumētodn̄i etiam diſcipulis recedentibꝰ nō recedebat.Unde contigit. vt eum ſola tūc videret que remāſit vt quereret. quia virtus boni operis ꝑſeuerātia eſt. Ubi ⁊ Aug. Uiris em̄ redeuntibꝰinfirmioreꝫ ſexum in eodem loco fortior figebat affectꝰ. ⁊ oculi qui dominū queſierāt ⁊ noninuenerāt. lacrimis iam vacabant ampliꝰ dolentes ꝙ fuerat ablatus de monumēto. ꝙͣ ꝙ fuerat occiſus in ligno: qm̄ magiſtri tanti cuiusei vita ſubtracta fuerat. nec memoria remanebat. Tenebat itaqꝫ ad monumētum iam dolor iſte mulierem. Un̄ ⁊ Origen̄. Audiuimꝰ fratres mariam ad monumētū foris ſtanteꝫ. audiuimus mariā plorātem. Amor faciebat ſtare. dolor cogebat eā plorare. Stabat et circūſpiciebat ſi forte videt quē querebat. Dolor r̄nouatꝰ erat ei. quia quē prius doluerat defunctum. nunc dolebat ablatū. Et iſte dolor maiorerat qꝛ nullā ꝯſolationē ampliꝰ habebat. Prīagͦ fuit cauſa doloris. qꝛ viuū ꝑdiderat. ſꝫ de hocdolore aliquātulā ꝯſolationem habebat. quiamortuū remanere videbat. Nūc at̄ de iſto dolore cōſolari nō poterat. qꝛ nec corpꝰ defuncti īueniebat. Metuebat aūt. ne amor magiſtri ſuiī ſuo pectore refrigeſce̓t. qͦ viſo recaleſce̓t. Plorabat itaqꝫ maria vehem̄ter. qm̄ dolor additꝰerat ſuper dolorē. Duos itaqꝫ dolores eximiosvno geſtabat corde. qͦs mitigare lacrimis volebat ſed non valebat: ac id̓o tota poſita in dolore. mēte ⁊ corpore deficiebat ⁊ quid ageret neſciebat. Petrus quidem et iohannes timuerūt⁊ ideo non ſteterunt. maria non timebat quianihil ſuſpicabatur ſibi ſupereſſe pro quo timere deberet. Perdiderat em̄ magiſtꝝ ſuum. queꝫita ſingulariter diligebat. vt preter ip̄m nihilpoſſet diligere vel ſperare. Perdiderat vitamanime ſue: et iam meliꝰ arbitrabatur fore ſibimori ꝙͣ viuere. quia forſitan moriēs inuenie̓t:quē viuens inuenire non poterat. Fortis nāqꝫ vt mors dilectio: quid nā aliud in maria faceret. facta erat exanimis. facta erat inſenſibilis. Sentiēs non ſentiebat. videns nō videbat.audiēs nō audiebat: ſed neqꝫ ibi erat vbi erat.quia tota ibi erat vbi mgr̄ ſuus erat. de quo tn̄vbi eſſet: neſciebat. Querebat auteꝫ eum ⁊ nōinueniebat. et ideo ſtabat ad monumentum etplorabat. tota lacrimabilis ⁊ miſerabilis. Certe iam nil ſapiebat maria niſi diligere ⁊ probilecto dolere. Oblita erat timorē. oblita erat ſemetipſam. oblita erat beniqꝫ omnia. p̄ter illuꝫquē diligebat ſuper omnia. Senſus nullus inea remanſerat. omne conſilium ab ea perieratſpes omnis defecerat. ſolummodo flere ſupererat Hec Origen̄. Dū gͦ fleret ꝓpter corꝑis xp̄iabſētiā. inclinauit ſe corꝑalit̓ ⁊ ꝓſpexit ī monumētū: qꝛ ſꝑ ſꝑabat ibi eū inuenire vbi eū ſepelierat. ⁊ amor inquiſitōꝫ multiplicabat. Sicutem̄ nos cum aliquā rē ꝑdimus. ꝙͣuis huc illucq̄rēdo diſcurramꝰ: tn̄ ad eū locū ſepe reſpicimꝰ