Quomodoquē tu queris. et tu eſtimas ortulanū eē. Ueꝝquidem eſt qd̓ eſtimas. ſꝫ tn̄ ī hoc erras. dū em̄ſic ortulanū exiſtimas. vt ih̓m eē nō cogͦſcas.Eſt em̄ ih̓s. eſt ⁊ ortulanꝰ: qꝛ ip̄e ſeminat om̄ebonū ſemē ī horto aīe tue. et ī cordibꝰ fideliumſuoꝝ: ip̄e om̄e bonū plātat ⁊ rigat ī aīabꝰ ſāctoꝝ. et ipſe eſt ih̓s qui tecū loqͥtur. hec Orige.Marie etiā ī ſpecie ortulani apparuit. tale em̄officiū. talis actꝰ. tale exercitiū. taliſqꝫ nomīsinterp̄tatio incipientibꝰ ꝯgruit. Oportꝫ em̄ vtpenitēs gerat modū ortulani .ſ. vt oīa nociuaeradicet. et bona inſerat. Si gͦ vis vt appareattibi verꝰ ortulanus. oportꝫ te herbas nociuaseijcere et ſalutiferas inſerere. Illa v̓o vt ebriarn̄dit ei ſic̄ ortulano: dicēs. Hn̄e ſi ſuſtuliſti eūdicito mihi vbi poſuiſti eū: qͥ mihi eſt ſingl̓aristheſaurus etiā mortuus. et ego eū tollā. cū oīdeſiderio et accipiaꝫ. Dn̄m vocat. vt beniuolētiā eꝰ captet. Nō dīc ſi ſuſtuliſti ih̓m crucifixūloquēdo determinate et noīando eū. vel al̓s deſignādo: ſed dicit euꝫ in generali nihil addēdo:qꝛ vis amoris ⁊ affectꝰ cum deſiderio querentisvel feruēter amātis hoc age̓ ī aīo ſolet. vt quēip̄e querit vel cogitat. oēs cogitare eſtimet. etnullū aliū ignorare credat. Unde qͣſi de cognito loquit̉. et quē ip̄a diligebat oēs ſcire cogitabat: nec putauit alteri incognitū. quē ſic ipſaꝯtinue̓ plāgit deſideratū. Si gͦ tu ꝓpter timorēiudeoꝝ leuaſti eū hinc. dicito mihi vt ego eumaccipiā. Timebat eī ne iudei etiaꝫ corꝑi inſeuirent exanimi. et ideo volebat ī aliū locū incognitū illd̓ trāſponere. Mirabilis ml̓ieris audacia. quā mortui nō terret aſpectꝰ. et cꝰ valitudo ad graue mortui funus tollēdū. plꝰ intēptatꝙͣ poſſit. Ex v̓tute em̄ amoris credebat ſe poſſe tātum corpus etiaꝫ mortuum portare. quiaferuēter amāti nihil videt̉ difficile. Cū eī ſexꝰfeīeꝰ fragilis ad onera deferenda. et pauidꝰ admortuoꝝ corꝑa baiulāda: qͥcqͥd alijs impoſſibile eſt. hec ꝓpt̓ magnitudinē amoris. leue ⁊ poſſibile arbitrat̉. Un̄ Orige. Ioſeph timuit ⁊ auſus nō fuit tollere corpꝰ de cruce niſi ī nocte. ⁊niſi hoc expetiſſꝫ a pÿlato: mari a at̄ noctē nōp̄ſtolat̉. nō poſtulat nec veret̉. ſed audact̉ ꝓmittit dicēs. ego eū tollā. O mirabilis mulieisaudacia. o mulier iaꝫ nō ml̓r. Nullū locū excipit. nihil an̄ponit. ſn̄ timore dīc. abſolute ꝓmittit. Dicito mihi vbi poſuiſti eū ⁊ ego eū tollaꝫ.O maria magͣ eſt ꝯſtātia tua. magͣ ē fides tuaHec Origen̄. Hic gͦ on̄dit̉ magna marie deuotōet dilectōis feruor: et iō meruit quē mortuū q̄rebat. viuū videre ⁊ audire. Reſpice bn̄ eā. qūolacrimabili vultū. ſupplicit̓ et deuote ip̄m exorat. vt ſibi illū quē querit on̄dat. Sē ꝑ eī ſꝑabat audire aliqͣ noua. de ſuo dilecto ſuꝑ omīa.Poſtꝙͣ at̄ (vt ait Grego) eam cōi vocabuloappellauit ex ſexu. ⁊ agnitꝰ nō eſt: vocat ex nomine ꝓp̓o vt eā magis intētā faciat. et taleꝫ ſeexhibet vt cogͦſcat: dicēs. Maria. Deſideriū eivlteriꝰ affligi nō ſinēs. ꝑ vocationē noīs aꝑtā.ſui declarat cognitōꝫ. Ac ſi aꝑte dicat. Recogͦdominꝰ apparuitſce eū. a qͦ recogͦſce̓is. Cū em̄ apud deū certꝰ ſitnūerus electoꝝ. magna grā aliqͥbꝰ dat̉. qn̄ ꝓpͥjsnoībꝰ deo noti eē mrānt̉. Proprio gͦ nomīe vocat mariā. vt deſignet ſpāleꝫ quā ad ſctōs habꝫnoticiā. Illa v̓o ꝯuerſa corbe ⁊ oculis mentis.ſic̄ an̄ erat ꝯuerſa corꝑe ⁊ ocl̓is carnis. mox vtſe ſuo noīe vocari audiuit. eū ī voce ſicut ouisbōa paſtorē recogͦuit. Priꝰ em̄ ꝯuerſa corporeih̓m eē qd̓ nō erat putauit: nūc conuerſa cordeqd̓ erat agnouit. ac qͣi reuiuiſcēs et adorās cūindicibili gaudio: dixit. Rabboni .i. mgr̄. ſic eīan̄ paſſionē eū vocare cōſueuerat. qꝛ doctoresapd̓ iudeos vocāt̉ magiſtri. Tu es quē querebaꝫ qͣre tādiu te mihi celaſti; Quia gͦ ꝑſeuerauit vt q̄reret. ꝯtigit vt inueniret. Un̄ greg. Maria qꝛ vocat̉ ex noīe. recognoſcit auroreꝫ. atqꝫeū ꝓtinus rabboni .i. mgr̄m vocat. Quia ⁊ ip̄eerat qͥ q̄rebat̉ exteriꝰ. ⁊ ipſe qͥ interiꝰ vt quere̓tdocebat. Un̄ et Orige. O mutatio dextre excelſi. Cōuerſus eſt dolor magnꝰ ī gaubiū magnū.Mutate ſūt lacrime doloris. ī lacrīas amoris ⁊exultatōis. Vt gͦ audiuit hoc v̓bū maria. ſic eīꝯſueuerat illaꝫ vocare mgr̄ ſuus. ꝑſenſit ī ipſonoīe qͣndaꝫ ſingularē vocatōis dulcedinē. et ꝑeā ꝯgnouit ip̄m a quo vocabat̉ eē mgr̄m ſuū.Un̄ etiaꝫ Anſhel̓. Noli magdalene deſerere comitatū. ſꝫ ꝑactis aromatibꝰ cū ea dn̄i cū ſepulchrū viſitare mem̄to. O ſicut illa ocl̓is tu ī ſpūcernere merearis. nūc ſuꝑ lapidē reuolutū aboſtio monumēti angelū reſidēteꝫ: nūc intͣ monumētū. vnū ad caput aliū ad pedes reſurrectōis gl̓aꝫ p̄dicātes: nūc ip̄m xp̄m mariaꝫ flētem et triſtē. tābulci ocl̓o reſpiciēteꝫ. tāſuauivoce dicētē. Maria. Rūpunt̉ ad hāc voceꝫ oēscapitis catharacte. ab ip̄is medullis eliciūturlac̓ me. ſingultꝰ atꝫ ſuſpiria ab imis trahūt̉ viſceribꝰ maria. O bt̄a. qͥd tibi mētis fuit. qͥd aī.cū ad hāc vocē te ꝓſternēs. et reddēs vicē ſalutanti clamares. rabboni. Quo rogo affectu: qͦmētis deſiderio clamaſti. rabboni: Nūc pl̓a dicere lac̄me ꝓhibēt. cū vocē excludāt affectus.oēſqꝫ et aīe. et corꝑis ſenſus nimiꝰ amor abſorbeat. Et iteꝝ. Noīat dn̄s ꝯſuetū ancille nomēet cognoſcit ancilla ꝯſuetā dn̄i vocē. Puto velcerte affirmo. qꝛ ſenſit ſolitā ſuauitatē qͣ vocari ꝯſueue̓at maria. O vox delct̉abilis. o quātuꝫblādimēti. qͣntū ſapuit amoris: Nec celeriꝰ hocexp̄mi potuit. Scio q̄ ſis ⁊ q̄ vel̓. Ilico mutateſūt lac̄me. Nō em̄ credo mox eē reſtrictas. Sꝫqͣs ꝯtritū cor ſe torquēdo pͥꝰ expͥmebat. eas ptꝰmodū cor gaudēs effūdebat. O ꝙͣdiſſil̓ia ſt̄ rabbōi. ⁊ſi tu ſuſtuliſti eū. dicito mihi. O ꝙͣdiſſonaſt̄. tuler̄t dn̄m. ⁊ neſcio vbi poſuer̄t eū: ⁊ illudqꝛ vidi dn̄m ⁊ hec dixit mihi. hec Anſ. Et currens ac ꝓcidens maria ad pedes ih̓u. veſtigiaeiꝰ adorādo. ſtatī voluit ex deuotōe āplecti beſtigia eiꝰ quē recogͦuit: ac pedes tange̓ ⁊ oſculari vt ꝯſueuerat. O amor fortis ⁊ impatiēs. Nōem̄ ſufficiebat ei vide̓ ih̓m ⁊ cuꝫ ih̓u loqui. niſietiam tāgeret ih̓m. Sciebat enim quia virtusde illo exibat: ⁊ ſanabat omnes. Ipſe v̓o volēs