Secunde partisde ſepultura xp̄i ẜm Augꝰ. accipiendum eſt ſynodochice. ſcꝫ accipiēdo ꝑtē ꝓ toto. Fuit eī dn̄sin ſepulchro ꝑ extremā ꝑtē ꝑaſceues. ꝑ quamtota dies cū ſua nocte iā p̄terita accipit̉. ⁊ ꝑ totū ſabbatū qd̓ integrā diē ⁊ noctē ꝯplectit̉: ⁊ ꝑprimā ꝑteꝫ diei dn̄ice. ſcꝫ ꝑ noctē ſeq̄ntē ſabbatum ꝑ quā tota dies dn̄ica ad quā ꝑtinet intelligit̉. Et ſic ſūt tres dies naturales: ⁊ q̄libꝫ noctē ſuā habet p̄cedentē. Et tūc mutatꝰ ē ordodieꝝ natural̓. n̄ ꝙͣtū ad ordinē obẜuatōis. ſꝫ ꝙͣtuꝫad ordinē creatōis. Nam an̄ ordo erat vt dies p̄cederet noctē. qꝛ primo creata ē dies ⁊ ſubſecuta ē nox: ſꝫ deinceps creator tꝑm fecit. vt nox p̄cederet dieꝫ. qꝛ nox qͣ ſurrexit adiūcta eſt diei qͣſe on̄dit. Un̄ Augꝰ. Sicut primo ꝯputabāturdies ꝓpter hoīs ꝯditi lapſum a luce gratie ī noctē culpe: ita nūc ꝓpter hoīs reꝑatōem ꝑ paſſionē ⁊ reſurrectōꝫ xp̄i a tenebris culpe in lucemgr̄e merito ꝯputant̉. Un̄ et beda. Dn̄s actor etordinator tꝑm qͥ in vltima noctis hꝰ ꝑte ſurrexit. totā eam nimiꝝ eiuſdē reſurrectōis luce feſtiuaꝫ ⁊ choruſcā reddit. Siquidem hucuſqꝫ abexordio md̓ane creatōis. ita tꝑm curſus diſtīguebant̉. vt dies noctē p̄cederet iuxta ordinemvidelicet pͥme ꝯditōnis. Hac at̄ nocte tꝑm ordomutatꝰ ē. ꝑ miſteriū reſurrectōis dn̄ice. Naꝫ qꝛnocte a mortuis reſurrexit. die v̓o ſeq̄nti eiuſtem reſurrectōis effectū diſcipl̓is on̄dit: ⁊ ꝑticipato cū eis ꝯuiuio. veritatē v̓tutis eiꝰ mirātibus ſimul et gaudētibꝰ aſtruxit. rectiſſime noxilla ſeq̄ntis diei luci ꝯiūgit̉: ac ſic tꝑm ordo ſtatutꝰ ē. vt dies noctē ſequat̉. Et quidē aptiſſimequondā nox ſeq̄bat̉ diē. qꝛ hō a luce ꝑadiſi peccādo lapſus. in hꝰ ſcl̓i tenebras erūpnaſqꝫ decidit. Aptiſſime v̓o nūc dies ſequit̉ noctem. qn̄ ꝑfidē reſurrectōis a pct̄i tenebris ⁊ ombra mortis. ad lucē vite xp̄o largiēte reducimur. Vndeetiam Petrus cantor. In exordio conditionisrerum ꝯputatur dies cum nocte ſequenti. qͥain primaria creatōne rerum preceſſit dies noctem. Primo em̄ facta eſt lux. poſtea vergenteluce ad occaſū facta eſt nox: et ita fuit vnus dies naturalis dies p̄cedēs cum nocte ſeq̄nti. Inpaſſione v̓o dn̄i facta ē mutatō ordinis naturalis. vt ſcꝫ ꝯputet̉ nō p̄cedēs cuꝫ die ſeq̄nti ꝓ miſterio. noxqꝫ p̄cedat diem. ac ſuꝑ hoc dicat̉ miſtice. fuiſtis aliqn̄ tenebre nūc at lux in dn̄o. etnox p̄ceſſit. dies at̄ appropinqͣuit. Hāc aūt commutatōem naturalis ꝯputatōis in artificialemvoluit dn̄s p̄figurare ī legittimis. Ideoqꝫ precepit obſeruanciā ſabbati ⁊ legaliū fieri a veſꝑain veſꝑam Hec petrꝰ. Et ſic vt viſū ē. quidā dicunt hāc mutatōꝫ factā in ꝑaſceue. vt nox ſcꝫqͥnte ferie fuerit etiā ꝑaſceues: alij in nocte reſurrectōis. vt nox illa ꝯmunis fuerit ſabbato etdiei dn̄ice. ſꝫ totū ad vnum tēdit ſenſū ⁊ effectūIlla gͦ hora qͣ ſaluator noſter inclinato capite ſpm̄ emiſit. corꝑe in cruce derelicto. aīma ſimulcū diuinitate ad inferna ſpoliāda deſcēdit.Cū at̄ ad inferos deſcēderet. et chorus angelicꝰan̄ faciē eiꝰ portas pͥncipū tolli p̄ciꝑet: ſanctorūCapitulum. lxviij.ppl̓s qͥ tenebat̉ in morte captiuꝰ voce lacrimabili clamabat. Adueniſti deſiderabilis. quē expectabamꝰ ī tenebris. vt educeres vincl̓atos declauſtris. Te nr̄a vocabāt ſuſpiria: te larga reqͥrebāt lamēta. Tu factꝰ es ſpes deſꝑatis. magͣꝯſolatō in tormentis. Sed qͥs ꝑ ſingl̓a dice̓ vale at quāta ibi leticia fuerit: cuꝫ xp̄c ſol iuſticieeiꝰ apparuit. ⁊ habitātibꝰ in regione vmbre mortis diu noue lucis expectata claritas radiauit.Et ſtetit dn̄s cū eis ibi. ⁊ tūc fuer̄t in gl̓a. nā diſio dei ꝑfecta ē gl̓ia. Ibideꝫ fuit ⁊ latro cui dn̄sdixerat hodie mecū eris in ꝑadiſo. Noīe ꝑadiſinotat̉ ibi dei fruitō ⁊ viſio diuīa. qꝛ ꝑacta paſſion tam ip̄e latro ꝙͣ alij qͥ erāt ī lymbo viderūtdeū ꝑ eſſenciā. Iſtud ꝙ xp̄c infernuꝫ introiuit⁊ ſct̄os letificauit p̄figuratū erat ī tribꝰ puerisin fornace babilonis: vbi ad ingreſſum angeliignis v̓ſus ē in ſuauitateꝫ roris. Qui ī fornaceerāt fuerūt pueri. ſic ī limbo nō erāt niſi īnocētes ⁊ puri. Qui eī an̄ plenariā ſatiſfactōꝫ decebāt ī purgatorio purgabāt̉. ⁊ tūc ad limbuꝫ aſcēdebāt. Iſtud etiā p̄figuratū fuit ꝑ danielemin lacu leonū: cui dn̄s miſit ꝑ abacuc prandiū.Dn̄s danielem illeſum a leonibꝰ cuſtodiuit. etꝑ angelū refectōem ſibi miſit. Sic deꝰ patres inlimbo a demonibꝰ defenſauit. et tandē ip̄e veniens diuīo refectōe eos pauit. Et ſciēdū ꝙ nomen inferni ſumit̉ dupl̓r ſcꝫ pro pena et locopene. Scd̓m primum modum dicit̉. ꝙ demōesſemꝑ infernū ſecū portant. Sed prout infernꝰpro loco pene ſumit̉. ſic qͣdrupliciter diſtīguit̉Unus infernus damnatoꝝ. in qͦ eſt pena ſenſꝰ ⁊damni .i. ſenſibilis pena ⁊ diuine viſiōis carencia: et ſūt ibi tenebre interiores .i. abſencia diuine gratie. ⁊ exteriores ſcꝫ corꝑales. Suꝑ iſtūeſt linibꝰ pueroruꝫ. in quo ē pena dāni ⁊ n̄ ſenſus. et ſunt ibi tenebre interiores et exterioresSuꝑ hūc ē locꝰ purgatoriꝰ. ī qͦ ē pena ſenſus etdamni ad tp̄s. ⁊ ſūt ibi tenebre exteriores et nōinteriores. qꝛ ꝑ grāꝫ hn̄t lucē interiorē. Supremus locꝰ int̓ hec ē limbo ſct̄oꝝ pr̄m. in qͦ fuit pena damni et nō ſenſus: ⁊ fuerūt ibi tenebre exteriores ſed nō tenebre interiores ⁊ priuatōnisgr̄e diuine. Ad hūc locū xp̄c deſcendit. ⁊ ſuos qͥnō ꝓpter reatū ꝑſone ſed ꝓpter reatū nature detinebātur inde liberauit: ⁊ ſic infernū momordit. qꝛ ꝑtem eiꝰ abſtulit et ꝑtē reliqͥt: morteꝫ v̓oꝓſtrato mortis autore qͦ ad electos penitꝰ deſtruxit: vt ille q̄ nihil iuris hēbat ī capite qd̓ inuaſit: ꝑ īiuſticiā plꝰ petēdi. etiā id ꝑderet qd̓ hr̄e videbat̉ in corꝑe qd̓deceꝑit. Xp̄c em̄ ẜm naturādiuinuꝫ impaſſibilis ⁊ īmortalis fuit. qꝛ paſſiovel mors pena eſt pct̄i. ſed ip̄e ſine pct̄o venit ⁊abſqꝫ pct̄o vixit: ẜm potentiā v̓o ⁊ mortalis voluit eē ⁊ paſſibilis. Mercedē qͦꝫ ſue mortis dedithomini ꝓ qͦ oīa ſuſtinuit. ꝓ paſſione impaſſibilitatē. ꝓ morte īmortalitatē. ꝓ ꝑegrinatōe eternā pr̄iam. Un̄ leo papa. Perſtitit īprobo p̄do etauarꝰ exactor in eū q̄ nihil ip̄iꝰ hēbat inſurgereab illo iniqͥtatis exigēs penā. ī qͦ nullā reperitculpam: et ꝑ iuſticiaꝫ plus totius debiti ſūma