Secunde partishomo. ꝙͣatrocibꝰ penis expoſitꝰ fuerat xp̄c qn̄ſic clamauit ad pr̄em: ⁊ recolligat om̄es paſſiones ⁊ tribulatōnes ſuas. ⁊ ꝯq̄rat̉ eas deo pr̄i invnione paſſionū xp̄i. clamās ī toto corde ſimulcuꝫ xp̄o v̓ba hec. deꝰ meꝰ deꝰ meꝰ reſpice ī me. vtqͥd me dereliquiſti; Nec miret̉ vel deficiat ſi tribulari ꝑmittit̉. qꝛ ſic ſuo capiti cōformat̉. Dn̄eih̓ū qͥ pēdēs ī cruce p̄ces ad pr̄eꝫ cū clamore valido ⁊ lacrimis obtuliſti: da mihi ī om̄i tribulatōe ⁊ āguſtia mea ad te clamare: nec tu me paciaris velut derelictū a tua miſericordia reprobari: ſed exaudias de celo vocē meā. ⁊ facias intribulatōe ꝓuentū: vt ſentiēs me tua miſericordia ſaluatū. poſſim cātare gl̓iaꝫ ⁊ laudē tuā dicens. voce mea ad dn̄m clamaui. voce mea addeū ⁊ ītēdit mihi. Quidā at̄ illic ſtātes ⁊ audiētes hoc v̓bum dn̄i dicebāt. Peliaꝫ vocat iſte. Hiſcd̓m Hiero. romani milites ip̄m cuſtodientesfuiſſe vidēt̉. qͥ erāt gētiles. nō ītelligētes hebreum: ⁊ putātes ꝓpter ſonū ⁊ qͣndā affinitatē vocabuli helÿ idē qd̓ helÿā ſonare et helÿā vocari.Uel fuer̄t iudei dn̄m ībecillitatis īfamantes. ꝙhelÿe dep̄caret̉ auxiliū. reputātes eū minoremfuiſſe helÿa. Uel forte ip̄i iudei potuer̄t hoc dice̓nō bn̄ ītelligētes qd̓ dice̓t ꝓpter tumultū obſtrepēteꝫ circūqͣqꝫ. Quintū v̓bū fuit cū ih̓s ſciēsoīa ꝯſumata q̄ lex ⁊ ꝓphete p̄dixerant de eo. ⁊ q̄erāt ſcripta d̓ xp̄o paſſuro. ⁊ q̄ oꝑtebat fieri anteꝙͣ acciꝑet acetū ⁊ tͣderet ſpūm: vt hoc etiā cōſumaret̉ qd̓ ī ſcriptura p̄dicta reſtabat ⁊ cōſumādū erat .ſ. ī ſiti mea potauerūt me aceto: dixit Sicio. Ac ſi dice̓t. Hoc ſolū ex ſcripturis implendū reſtat. ꝑficite qd̓ p̄dixit. Un̄ cū dr̄. vt cōſumaret̉ ſcriptura. ly vt nō ponit̉ cauſatiue ſꝫꝯſecutiue: nō em̄ ideo xp̄c hoc fecit. qꝛ ſcriptura hoc p̄dixerat: nā tūc ſeq̄ret̉ ꝙ nouū teſtamētū ꝓpter vetꝰ ⁊ eiꝰ īpletōeꝫ eſſet. cū tn̄ econuerſoſit: ſed ideo p̄dictū ē. qꝛ ꝑ xp̄m ꝯſumāduꝫ erat. ⁊hoc em̄ fac̓to īpleta eſt ſcriptura ꝓphetie. ⁊ ſic inalijs ſuo mō ītellige. dixit gͦ Sicio .ſ. hoīm ſalutem. qꝛ hāc deſiderio cordiali ſitiuit. videlꝫ ſitimſitiēs .i. deſiderās vt nos ſitiremꝰ fōtē viuū. Hocqͥntū v̓bū fuit maxīe ꝯſolatoriū oīm tociꝰ eccl̓iefideliū qn̄ dixit ſicio .ſ. ſalutē humanā feruētiſſimo deſiderio. In hoc em̄ on̄dit̉ eiꝰ ardēs deſideriuꝫ de ſalute generis humani. qͥ vult om̄es homīes ſaluos fieri. nā vehemēs deſideriū expͥmere ꝯſueuimꝰ ꝑ ſitim. Un̄ dicit p̄s. ſitiuit aīa meaad deū fontē viuū. vn̄ Bern̄. Sicio ait xp̄c: nondoleo. O dn̄e qͥd ſitis: Fidē prām. ſaluteꝫ orām.gaudiū or̄m. plꝰ aīaꝝ vr̄aꝝ ꝙͣ corꝑis mei cruciatus me tenet: ⁊ ſi non mei ſaltē vri miſeremini.Et iteꝝ. O bone ih̓u coronā ſpineaꝫ ſuſtines. detua cruce ⁊ vulneribꝰ tuis taces. ⁊ ꝓ ſola ſiti clamas dicēs. ſicio. Quid gͦ ſitis? Certe ſolaꝫ redēptionē hoīs. ⁊ gaudium hūane ſalutis. Per hocv̓bū qͥntū docemur ſalutē nrām deſiderare. ⁊ vitā eternā appete̓. vn̄ Aug. Adieciſti etiā domīeih̓u xp̄e: ſic io. Quid ſitis dn̄e ih̓u vinum de viteaut aquā de flumīe: Sitis tua ſalus mea. cibꝰtuꝰ redēptō mea. Siti igr̄ aīa me a et deſidera ſi-Capitulum .lxiij.cut deſiderat ceruus ad fontes aqͣꝝ. illū videlicꝫqͥ ſitiuit te. Nōne tedet te ala mea intemperiesaeris. moleſtia carnis ⁊ cordis pugna cum vitijs. varietas forme mutatō ⁊ incertitudo tꝑisexpectatō. ⁊ timor mortis. Cur igr̄ n̄ cupis diſſolui ⁊ eē cū xp̄o: Cur te retardat vita mortal̓:⁊ nō ꝓuocat te vita vital̓. bt̄itudo fontal̓. ſocietas ⁊ leticia ſpūal̓. Deſidera igr̄ ⁊ ꝯſidera ꝙͣ magna ml̓titudo dulcedīs tue. ꝙͣ glorioſa dicta ſūtde te ciuitas dei: vbi ē lumē vite fons tociꝰ dulcedinis ⁊ bt̄itudo vtriuſqꝫ hoīs. hec Aug. In hocv̓bo dn̄i fuit magna ꝯpaſſio mr̄is ⁊ ſociaꝝ eius⁊ ioh̓is. ⁊ maxīa exultatō illis peſſimis. Nā licꝫexponi poſſit ꝙ ſitiebat ſaluteꝫ. tn̄ ad lrām eſtimare potes ꝙ ī v̓itate multū ſitiebat. qꝛ ꝓpter nimiū laborē ⁊ ſāguinis emanatōeꝫ totꝰ deſiccatꝰintꝰ ⁊ arefactꝰ ⁊ aduſtꝰ erat: ⁊ propter hoc ſitiebat ſupͣ modū. ⁊ talis ſitis ē maximū tormētū.Et cū illi maligni cogitare nō poſſent ī qͦ āpliꝰei nocerēt. acce per̄t vexādi materiā. ⁊ dederuntei ī ſpōgia q̄ propter poroſitatē de aceto ml̓tumībiberet arūdini īpoſita. vt ſurſū ad os ꝑtingeret ac ÿſopo circūpoſita ⁊ circūligata. vt ꝑ ÿſopū herbā amarā de ſpōgia ſugeret. acetum ſeuvinū acetoſū cū felle mixtū ſeu mirratuꝫ: qͣſe etiam ſibi priuſꝙͣ cruceꝫ aſcēderet propinauerāt.Sic gͦ bis potatus fuit. ⁊ an̄ crucifixionē ⁊ ī crucifixonē. Et ē rō potatōis ⁊ rō gemīatōis huiꝰ.Dicūt em̄ qͥdā crucifixos ciciꝰ mori ſi aceto potētur. ⁊ ideo potatꝰ ē iſte ⁊ nō alij vt citiꝰ moreretur: ⁊ hoc vl̓ īſtinctu iudeorū qͥ captabāt maxīemortē xp̄i vl̓ ex tedio militū vt citiꝰ a cuſtodiaeiꝰ abſoluerēt̉: qꝛ tedebat eos ibi morari. Cōpetit at̄ miſterio gemina potatō. propter gemināꝑſonaꝫ q̄ peccauerat guſtato ligno vetito. ex qͣbamnata erat generis humani propagatio. Inhoc etiā potu amaro amaritudinem ſue ꝑuerſevolūtatis on̄de r̄t. qꝛ quātū potuerāt tātū ei nocuer̄t. De qͦꝝ malicia ſic dicit Criẜ. Tu at̄ mihi temeritatē eoꝝ qͥ aſſiſtebāt cogita. Etſi decēmilia habuerimꝰ inimicoꝝ. ⁊ ſi īſanabilia paſſiſumꝰ. vidētes eos īterfici flectimur: hi v̓o neqꝫ īhis q̄ videbāt facti ſūt manſueti. ſꝫ ſeuiebāt magis ⁊ inſaniā ītēdebāt. ⁊ ſpōgiā afferentes acetopotabāt. hec Criẜ. vn̄ ſcd̓m Remigiū. ip̄i iudeierant acetū. degenerantes a vino priarcharū etprophetaꝝ ī acetū .i. ī maliciā ⁊ crudelitatē. hn̄tes fraudulēta corda qͣſi ſpōgiā cauernoſis atꝫtortuoſis latibul̓. Ob hoc at̄ ſignāter fel cū aceto ſibi porrexer̄t. vt ī om̄ibꝰ ſenſibꝰ ip̄m amaritudine replerēt: iā eī velatꝰ fuerat ocul̓. ꝯͣ lignivetiti ꝓcacē viſionē. iā maxillas eiꝰ pugnis attriuerāt. ꝯͣ pomi vetiti maſticatōeꝫ: iā collū eiꝰalapis ceciderāt. ꝯͣ cibi vetiti tͣiectōneꝫ. ſolū reſtabat os ⁊ nares afflige̓. ⁊ ideo nares xp̄i affligebāt tam cadaueꝝ fetore. ꝙͣ aceti odore: os v̓oaffligebāt fellis amaritudīe. At ip̄e acetū qͥdeꝫaccepit. n̄ vt biberet ſꝫ guſtauit. vt ſcpͥturā ſeuqd̓ ſcpͥtuꝫ erat īplerꝫ. Et qꝛ helÿ helÿ clamauerat ceteri potū ei dātes dicebāt. Sine .i. expectavideamꝰ ꝑ exꝑimētū an veniat helÿas liberans