patiamur ac ſi deo derelicti videamur. Siue qn̄dn̄s bult nos ꝓbare. vel noſmetip̄i volumꝰ nob̓etiā aliqͣs penas inferre: vt ſic dn̄o nr̄o ꝯformemur ī pena. vt ei poſſimꝰ ꝯformari ī gloria. Vl̓ſe derelictū a deo pr̄e dicit. qꝛ tūc fere inutil̓ videbat̉ eiꝰ paſſio: de toto em̄ genere hoīm nō videbat̉ aliqͥs redemi niſi latro. qͥ fere ſolus in eūcredebat: excepta bt̄a v̓gine. q̄ tunc etiā credidiſſe nō ābigit̉. in huiuſmōi em̄ ip̄a ſemꝑ excipitur. O dn̄a mea quāto dolore tenebaris qn̄ filiūtuū ſic clamātem audiebas; Et attēde ꝙ in iſtoclamore nō adhuc erāt tenebre. ⁊ ideo qd̓ de tenebris ē dictū. ē ꝑ āticipatōeꝫ accipiēdū. Hocqͣrtū v̓bū xp̄i fuit magne acerbitatis. qꝛ clamādo on̄dit magnitudinē ſui doloris. qͥ tantꝰ fuit ꝙp̄ eiꝰ acerbitate ſe clamat a pr̄e derelictuꝫ. ⁊ inacerbitate paſſionis om̄i ſolatō deſtitutū. Quequidē acerbitas paſſionis ex hoc apparet. ꝙ ip̄epatiebat̉ exteriꝰ in toto corꝑe. ⁊ ex om̄i ꝑte ſenſuū. ⁊ ex om̄i gene̓ tormētoꝝ: intus v̓o ex materna ꝯpaſſione. q̄ om̄es xp̄i dolores corꝑales ī ſeip̄a ꝑ materni cordis cōpaſſionē pleīſſimeⁱ rāſformabat: ⁊ ex diſcipuloꝝ lapſu et excecatōe. q̄om̄es tūc a fide exciderāt. necnō ex p̄cioſi ſāguinis tāmultiplici deꝑditōe. qꝛ ꝯſiderauit ꝙ p̄ciūſue redēptionis ī tet hoībꝰ ingͣtis annihilari debuit: hoc em̄ ſcd̓m Bern̄. maiorē doloreꝫ ei ītulit ꝙͣ omnes pene qͣs extrinſecus ꝑtulit. Un̄ bisingeminat deꝰ meꝰ: vt ex hoc on̄dat̉ immēſitasſui doloris. tā in carne ꝙͣ in aīa. ꝙͣtum ad viresinferiores corꝑi affixas: qꝛ in ſuꝑioribꝰ viribꝰaīe fruebat̉ ꝑfecte. licet in inferioribꝰ torq̄returacerbiſſime. Clamauit etiā voce magna pct̄minclinādo. qd̓ fuerat tāte mortis ⁊ miſerie cauſa: qꝛ ſcd̓m Ambro. qͦꝝ ſuſcepit naturā. horumplorauit miſeriā. ⁊ vt duritiā hūani affectꝰ adſui excitaret ꝯpaſſionē. Sciēdū tn̄ ꝙ hō rōnabiliter debet moueri ad ꝯpaciēdū xp̄o. triplici rōne. Primo ex motu creature inſenſibilis. q̄tota xp̄o moriēti ꝯpaſſa fuit. Scd̓o ex cōditōeſue ꝓpͥe nature. natura em̄ tot mēbra prouiditcorꝑi hūano. quot ſūt dies ī āno: vt dicūt phiſici. ad deſignādū ꝙ nō ſit dies vl̓ momētū in quohō bn̄ficiū redēptōis affectuo ſe ⁊ cū grārūactōne nō debeat recordari. Tercio ex diuine vocisimp̄catōe. qꝛ ip̄e ſpōſus amaritudinē ſue paſſionis iubet ſine interuallo īprimi nr̄is mētibꝰ dicēs. pone me ſicut ſignaculū ſuꝑ cor tuum. Cuipoci aīa deuota obtē perās rn̄det. faſciculus mirre dilectus meꝰ mihi. int̓ vbera mea ꝯmorabit̉De hoc clamore appropriate dici pn̄t v̓ba beati Auguſ. ī ẜmone. Satagētis ⁊ ſolliciti ꝓ nob̓in tribulatōe poſiti v̓ba ſūt iſta: v̓ba qͦdē teneritudinis ⁊ meroris. v̓ba amaritudinis ⁊ doloris.Nā qͥ deuote ꝯſiderarꝫ ex ꝙͣanxio gemitu. ex ꝙͣalto ſingultū. ex ꝙͣ ꝓfūdo luctu. ex ꝙͣamaro plāctu. hec vox ī cruce proruperit ab ore dn̄i ih̓ū:nullꝰ eſt ſi hr̄et pectꝰ ferreū qͥn molliret̉ ꝯpūctōne. ſi ſaxeuꝫ qͥn ſcinderet̉ ꝯpaſſione. ſi ligneū qͥnflecteret̉ ꝯdilectōe: ſi ereū qͥn liqͣret̉ ꝯtēplatōeꝰIn hoc v̓bo duplex natura in vna ꝑſona xp̄i claSextamauit ad duas ꝑſonas ī vna eſſentia dei. ⁊ ideogeminat̉ ꝑſona ſub eodeꝫ actu v̓bi. deꝰ meꝰ deusmeꝰ: vt qͥd dereliqͥſti me. Clamabat em̄ in xp̄oaffectio rōnalis nature. ꝓpter zelū ardentiſſimeꝯpaſſionis: clamabat afflictō ſenſualis iactureꝓpter telum acutiſſime paſſionis. Clamat affectio rōnalis. deꝰ deꝰ meꝰ. vt qͥd de reliquiſti me.in tāto mētis ſuſpirio ⁊ merore. qͥ non d̓relinqͥsclamātes ad te. Clamat afflictō ſenſual̓. deꝰ deꝰmeꝰ. vt qͥd dereliquiſti me. in tāto carnis ſupplicio ⁊ dolore. qͥ nō derelinqͥs p̄ſumētes te te. Aagnā em̄ paˣiebat̉ exteriꝰ amaritubinē: ſed lōgeplus cruciabat̉ interiꝰ ꝓpter ingͣtitudineꝫ. Un̄Pugo inducit eū in cruce ſic loq̄nteꝫ. Cerne hōqͥd ꝓ te patior. vide penas qͥbꝰ afficior. vide clauos quibꝰ ꝯfodior: ⁊ cū ſit tātus dolor exterior.intus tn̄ plāctus ē gͣuior. tāingͣtū dū te exꝑiorPer hoc v̓bū qͣrtū. docemur ad deū in neceſſitatibꝰ clamare. ⁊ in ꝑiculis ad or̄oneꝫ recurrere.Un̄ Aug. Inſuꝑ addidiſti deꝰ meꝰ vt qͥd de reliquiſti me. vt on̄deres effectū oratōis: q̄ ſicut ſcutū accipiēda ē ꝯͣ iacula tēptatōis in tꝑe tribulatōnis. Orauerat ſiquidē dn̄s ih̓s in orto: orat etin patibulo. qꝛ reuera or̄o ē ſubſidiū in ꝑiculo.Aſcēde igr̄ aīa mea turrim ⁊ caſtrū or̄onis. ip̄aetem̄ ē vnguentū egrotoꝝ. ſcutū infirmoꝝ. odoramētuꝫ ciuiū ſuꝑnoꝝ. hec Augu. Ex hoc gͦarticulo derelictōis xp̄i a deo habet̉ documētū.ꝙ in nr̄is tribulatōnibꝰ debemꝰ ad deū recurrere. et ei deſolatōem nrām cōqueri orādo: vt ipſetribulatōem nrām dignet̉ reſpicere. Sicut xp̄cqͥ in āguſtia tribulatōnis poſitus clamauit addeū pr̄em dicēs. deꝰ meꝰ de meꝰ. vt qͥd dereliqͥſtime? Qd̓ ſcd̓m Gloſam nōſolū fuit v̓bū cōqueſtionis. ſed ⁊ or̄onis. Que quidē or̄o hic ſubintelligit̉. ſed ī pſalmo illo ex quo xp̄c hoc aſſūpſit exprimit̉. vbi dr̄. Deꝰ deꝰ meꝰ. reſpice in me quareme de reliquiſti. Ubi hoc qd̓ dr̄ reſpice in me eſtoratio. ⁊ non eſt in hebreo: ſed addituꝫ a ſeptuaginta interpretibꝰ. magis ſenſum ꝙͣ verba ſequentibꝰ quod v̓o ſequitur quare me dereliquiſti eſt conqueſtio. In hoc ergo verbo xp̄i fuit oratio implicita. ⁊ conqueſtio explicita. De quaoratōne videtur loqui apoſtolus: dicēs de xp̄o.Qui in diebꝰ carnis ſue preces cuꝫ clamore valido et lacrimis offerens exauditus eſt pro ſuareuerentia. Igitur ⁊ nos conquerentes deo tribulationem noſtram. ſemper ſubintendamusorationem. vt ipſe in nos reſpiciat et adiuuet.Exprimit ergo hic dominus formam temptati⁊ liberati. qui duꝫ eſt in tribulatōne putat ſe qͣſiderelictū a deo: cū tn̄ ꝓpior ſit dn̄s homī in tribulatione poſito: iuxta illud pſalmi. cū ip̄o ſū ī tribulatōne. Derelinquit quippe. dn̄s amicos ſuosdum tribulationibꝰ eos exponit ad tempus. vtmiſereatur īeternū. Dereliquit id eſt ad modūderelinquentis ſe habet. qꝛ protectionem ſuamſubtrahit. Sicut enim deū penitere. eſt ad modū penitentis ſe habere: ita hic deum aliquemderelinq̄re. eſt ad modū de relinq̄ntis ſe habere.Ad cōformandum ſe huic articulo meditet̉
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten