Deeū. Quia v̓o vocē dn̄i male intellexerāt: nō em̄helÿe. ſꝫ deo loq̄bat̉: ideo fruſtra ⁊ inaniter aduētū helÿe expectabant. Ecce qͣlis cena dabat̉dn̄o nr̄o. Hora at̄ iā cenādi. ſꝫ p̄ labore ⁊ doloe̓nō pecijt aliud ꝓ cena niſi potū. ⁊ filij dÿabolidederūt ei ꝓ cibo fel. et ꝓ potū acetū. O nos miſeri qͥd faciemꝰ. qͥ aliter cenare et aliter potarevolumꝰ. ⁊ delicias q̄rimꝰ: Uerte ſi mille ānis hōbiueret. ⁊ cottidie ī pane ⁊ aqua ieiunaret: vnicaꝫ cenā illā ſufficiēter ꝯpēſare nō poſſet. Uerū tn̄ qͥ pt̄ capere capiat. qꝛ durꝰ ē hic ẜmo procarnalibꝰ: ⁊ ideo nō ſapiūt. nō ſentiūt cū ſapoe̓q̄ dei ſūt. ⁊ ꝯſolatōnes īternas amittūt. Quia ſiacetū dn̄o ꝓpinatū ad mētē reducerēt. in cibo etpotu ꝙͣtūcunqꝫ vili ſaporeꝫ īuenirēt. vn̄ Bern̄.Nō eſt cibꝰ a deo aridus qͥ nō efficiatur ſapidꝰ.ſi illiꝰ aceti qd̓ ꝓpinatū ē ꝯdimēto fuerit tēꝑatꝰ.Si gͦ cibo ex defectu ſalis vel alia ex cauſa fuerit tibi īſipidus. nō apponas ibi ſal vl̓ ꝯdimentūaliud. ſed ꝓpter xp̄m felle ⁊ aceto potatū ſenſualitati reſiſtas. cogitās quod ꝓ pct̄is tuis ī pane⁊ aqua abſtinere debes. et ꝙ multi pauꝑes ſibiiſta reputarēt ad delicias: ⁊ tūc videbit̉ tibi magna grā aliqͥd adieciſſe ad hecip̄a. Ex hoc articulo potatōis aceti tͣhunt̉ plura documenta.Primū accipiēdo iſta miſtice in bono ſenſu: ſicut iudei ⁊ milites multa fecerūt mala ītentōe.q̄ tn̄ miſteriū boni nobis īportāt: ⁊ ſcd̓m hoc docemur hic. ꝙ ⁊ nos vinū deuotōis. admixtū mirra mortificatōis carnis. ⁊ felle amare ꝯpūctionis: xp̄o ꝓpinare debemꝰ. Tale em̄ vinū mirratū ⁊ fellitū. xp̄c a nobis ſitit. ⁊ oblatū libēter guſtat: ſed nō vult bibere ⁊ ī ſe tͣicere. qꝛ ip̄e bonorū nr̄oꝝ nō eget. Quid em̄ xp̄o de nrā deuotōemortificatōe ⁊ ꝯpūctōe accreſcit? Sꝫ tl̓ia ab eogͣtāter guſtata nobis relinqͥt. qͥbꝰ om̄ia illa cooperāt̉ in bonū. īmo ⁊ amara fiūt nobis dultiamerito ſue paſſionis. Aliud documētū ē accipiendo iſta ī malo ſenſu. ꝙ nos caueamꝰ ne vinuꝫmirratū vl̓ fellitū xp̄o bibēdū offeramꝰ. qꝛ ſicuttūc iudei ita etiā hodie mali xp̄iani. dāt deo bibendū amaꝝ potū. ⁊ xp̄o ficienti ſaluteꝫ aīaꝝ.ocferūt amaritudineꝫ pct̄oꝝ. Quicūqꝫ em̄ rectecredūt ſed male viuūt. hi xp̄o dāt bibere vinuꝫcū mirra ⁊ felle mixtū: qꝛ vinū xp̄iane ꝓfeſſiōisvl̓ deuotōis. miſcēt cū mirra ⁊ felle ſcādaloſe cōuerſationis. inꝙͣtuꝫ male viuēdo ſcādalizāt eccleſiā: qͣles ſunt p̄cipue mali p̄lati. ſacerdotes ⁊monachi: ⁊ alie ꝑſone religionis ſpēm p̄tendentes. qͥ ſpecialiter ſe ad cultū dei deuouerūt. Quip̄ ceteris xp̄ianis vinū deuotōis (qd̓ deū ⁊ homines letificat) deo offerre deberēt. ſꝫ ꝑ ſuā ſcādaloſam ꝯuerſatōeꝫ. vinū ſuū mirra ⁊ felle maloꝝexēploꝝ miſcēt. ⁊ hoc deo offerūt: qͥbꝰ dn̄s ex ꝓbrat: dicens. Uinea mea electa ego te plātaui.qͦmō ꝯuerſa es ī amaritudinē. Alij ſūt qͥ acetuꝫin ſpōgea cū calamo dn̄o offerūt. qͥ extͣneas ⁊a veritate alienas ſētentias ex ſcriptura applicāt xp̄o qͣſi eas dicēti. qͣles ſūt qͥ ſingl̓ares ſenſus a ꝯmūi eccl̓ie doctrina extͣ neos ex ſcriptura tͣhere moliūt̉. et ſic ī errores hoīes mittunt.NonaHi em̄ ſpōgiā aceto īplentes calamo ſcripturāīponūt. ⁊ ori eiꝰ offerūt: ⁊ talis potꝰ ē xp̄o īſipidus. nā cū guſtaſſet noluit bibere. Ex qͦ etiā nobis dat̉ documētū. ꝙ ſicut xp̄c nō dedignatꝰ fuit ꝓ nob̓ acetū guſtare. ſꝫ nō bibit: ſic ⁊ nos ſuocxēplo diſcamꝰ p̄dictos aridos hoīes. tamſcandaloſos ī vita. ꝙ ſuꝑſtitōſos ī doctrina. guſtareqͥdē .i. pati ⁊ tolerare. ſed neqͣꝙͣ bibe̓. ⁊ eoꝝ vitā⁊ exēpla nob̓ incorporare: quēadmodū dn̄s nr̄acetū nō bibit. qꝛ tales ī corpꝰ eiꝰ tͣici non pn̄t.Itē ē documētum ꝓ religioſis ⁊ penitētibꝰ. ꝙ ſiqn̄ eis appoīt̉ cibꝰ vel potꝰ pn̄ial̓ ⁊ minꝰ ſapidꝰ:recogitēt xp̄m felle ⁊ aceto ꝓ nob̓ potatū. Poſtꝯcupīas gͦ tuas nō abeas. ſꝫ eas viriliter frangas: ⁊ tūc felle amariturīs cū dilecto tuo potaberis. Ad ꝯformādū ſe huic articulo. recogitet hō qͣnto deſiderio ſaluator nr̄ ſalutē nrām ſitiuit. ꝓ qua etiā acetū cū mirra et felle acciꝑe n̄dedigͣtꝰ fuit: ad on̄dendū ꝙ nos ſaluteꝫ q̄ ē vitaeterna ꝯſeq̄ valeamꝰ. niſi pͥus amaritudinē vite pn̄tis guſtemꝰ. Ih̓u qͥ nrām ſalutē ſitiēs. aceto ⁊ vino mirrato cuꝫ felle potari voluiſti: ſalua me tua gͣtuita grā ī nūero ſaluādoꝝ. ⁊ da mihi v̓ſa vice ſitire te fōtē vite ⁊ aq̄ viue. corde diligēdo. ore laudādo ⁊ p̄dicādo. ⁊ amorē ad te habitū oꝑbꝰ on̄dēdo: fac me vinū deuotōis cū mi:ra mortificatōis carnis. ac felle pn̄ial̓ ꝯpūctionis tibi digne offerre: ⁊ da mihi acerbitatē calicis tui nō horre̓. ſꝫ cuꝫ gaudio āplecti ⁊ bibe̓ adſalutē: vt pro amore tuo aīe mee ſitiēti. amaradultia videāt̉. Sextū v̓bū fuit cū dixit. Cōſumatū ē. Hē totū cōpletū eſt ī oꝑe. etiā uſqꝫ adac eti potū. qͥcquid de me lex ⁊ ꝓphete p̄dixerāt. ⁊quicquid de me ſcriptū erat. ⁊ opꝰ redēptōis humane: ⁊ om̄e opꝰ meū qd̓ ī mūdo face̓ debui. cōſūmatū ē ⁊ ꝑfectū. ac etiā oīs pena ⁊ om̄is pugna ꝯſumata eſt ⁊ ꝯpleta: om̄iſqꝫ labor ⁊ dolorqueꝫ ſuſcipe̓ venerā ē finitꝰ: tp̄s qͦꝫ qͦ īter hoīescē debui ad honorē dei pr̄is ⁊ vtilitatē fideliū eſtꝯpletū. ⁊ obediētiā quā dedit mihi pr̄ ꝑfecte cōpleui. ⁊ quicquid oꝑtebat fieri anteꝙͣ moreretfactū ē: ⁊ nihil remanet nec quicꝙͣ iā reſtat qd̓āteꝙͣ moriar adhuc fieri oꝑteat. Et hāc ꝯſumatōem etiā ip̄e p̄dixerat. conſumabūtur inquiēsom̄ia q̄ ſcripta ſūt per prophetas de filio hoīs.Acetoſo igr̄ ⁊ felleo poculo propinato. ītulit cōſumatū eſt. tanꝙͣ ſi in guſtu aceti ⁊ fellis tociusamariſſime paſſionis. conſumata plenitudo cōſiſteret. Per hoc em̄ diluitur primus ille maledelectabilis guſtus. Nā cū per guſtū ligni ſuauis ⁊ vetiti. tocius nr̄e perditōis cauſa extiteritp̄uaricator adā: oportunū fuit et ꝯgruū ꝑ viaꝫꝯͣriā inuenire ſaluti nr̄e remediū. Et cū ī ſingulis membris ip̄ius acutiſſimaꝝ paſſionū militātes ſagitte crebreſcerent. qͣꝝ indignatio ebibebat ſpūm eius. decebat vt cibi verbiqꝫ vehiculūneqͣꝙͣ maneret immune. vt verificaretur illudprophetie: repleuit me amaritudīe. inebriauitme abſinthio. Hoc v̓bū ſextū magne ꝑfectōnisfuit cum dixit conſumatum eſt. ꝑ hoc inſinuāsꝙ omnia cōſumauerat que pro ſalutē humana