Secunde partis.manus ꝑ arūdinē quaꝫ dederūt ei ꝓ ſceptro: acſi timerēt ne p̄termitterēt aliqͥd grauiſſime p̄ſumptōnis. Un̄ Anſelmꝰ. Regali purpura induit̉: ſed plus ī ea deſpicit̉ ꝙͣ honoret̉. Sceptꝝī manu geſtat: ſed eoip̄o reuerendū caput eiꝰferit̉. Adorāt corā ip̄o poſitis genibꝰ in terra ⁊regē cōclamāt: ⁊ cōtinuo ad ꝯſpuendū amabiles eis genas ſubſiliūt. maxillas palmis concuciūt: ⁊ honorabile collū exhonorāt Hec Anſel.Omnes v̓o iſte illuſiones militū ⁊ cōtumelie iudeoꝝ xp̄o illate. nob̓ tribuūt miſteria. licet aliaītentōe ab eis ſint facta: ꝓut ſepiꝰ tactū ē ſupͣ.Pec aūt ẜm Iohannē. an̄ ſentētiā pÿlati factaſunt: ſed matheꝰ ⁊ marcus poſt ſentētiā ea queobmiſerāt recordādo ponūt. Sic gͦ vt dictū eſtmartires informabant̉ ad ꝑferēda oīa que a ꝑſecutoribꝰ inferebāt̉. Qd̓ em̄ in veſte duplici .ſ.alba ⁊ rubea xp̄c illuſus eſſe ꝑhibet̉. in vno puritas ſue humanitatis. ī altero veritas paſſionis exprimit̉. Hoc etiā ſignificat duplex martirij genꝰ. qͦ in paſſiōibꝰ eccl̓ia adornat̉: vt ſit cādida virginitate et rubicūda ſanguine. Et ip̄aeccleſia varijs mēbroꝝ ſuoꝝ floſculis vernansin pace lilia gignit. ī bello rōſas. Und̓ dicit admirādo. Dilectus meꝰ candidꝰ ⁊ rubicūdus. cādidus .ſ. actōne ⁊ in pace liliū virginū. ac rubicūdus ſanguine: ⁊ in bello roſa martirum. Invtroqꝫ gͦ habitu dn̄i poteſt omnis ml̓titudo electoꝝ ītelligi. alba em̄ veſte induūt̉ virgines etcōfeſſores ⁊ rubea martires. Und̓ et dn̄s. albaveſte induit̉: cū mūda iuſtoꝝ cōfeſſione circūdat̉. rubea veſtit̉ cū ī triūphiſ victorioſoꝝ martirū gloriat̉. Si aūt te nudū abſqꝫ his veſtibusinueneris. veſte xp̄i rubea induere. ⁊ totus xp̄ipaſſiōibꝰ adornare. Sed nec illis ſufficiebat ꝙad maiorē illuſionē totā cohortē militū cōgregauerāt: ſꝫ et pÿlato iubente corā ip̄o ⁊ toto populo iudeoꝝ foris expectāte: qͥ ꝓpter feſtū nō introibāt in p̄toriū. adduxerūt foras ih̓m ſic illuſum. ⁊ ad deriſionē ⁊ cōfuſionē paratū omnibꝰbemōſtrandū. Exiuit ergo iterū pÿlatꝰ d̓ pretorio foras ad iudeos et dixit eis. Ecce. adducovobis eum foras. poſtꝙͣ diligenter examinaui ⁊puniui ad vobis ſatiſfaciendū: vt cognoſcatis;qꝛ nullā in eo cauſam .ſ. mortis īuenio. licet afflictus ⁊ illuſus ſit. ⁊ hoc ad volūtatē veſtrā innocenti feciſſe ſufficiat. In eo habitu illū oſtēdit in qͦ illuſus ē a mīſtris: vt ſaltē ſic quieſcantvidētes eum plenū obprobrijs. Exiuit ergo ih̓sex p̄cepto pÿlati. portās ſpineā coronā et purpureā tunicā: ⁊ clamidē coccineā turpē et veterem. ac ſceptrū arundineū. Ecce ꝙͣlamentabileſpectaculū. Incedebat qͣſi in habitu regali: ſꝫ patebat vndiqꝫ d̓ſpectui. Ecce quomodo rex ⁊ duxtuus cōfuſione replet̉: ⁊ humilit̓ ſuſtinet: vt teab eterna ꝯfuſione eriꝑet: ⁊ a ſuꝑbie peſte ſana.ret. Hic gͦ inſtruimur: vt obprobria oīa ꝓ noīeih̓u xp̄i ſuſtinere ꝑati ſimus: ⁊ in omnibꝰ humiliari ſtudeamꝰ. Un̄ Anſelmꝰ. Attende aīa meaquis eſt iſte qui ingreditur habens ymaginemquaſi regis. et nihilominus ſerui deſpectiſſimiCapitulum. lxij.ꝯfuſione repletus eſt. Coronatus incedit: ſꝫ ip̄aeius corona cruciatus ē illi. ⁊ mille puncturisſpecioſum eiꝰ berticē diuulnerat Hec Anſelmꝰ.Et tūc quaſi deſpectiue loquēdo: vel eos ad miſericordiā ꝓuocādo dixit eis pÿlatꝰ. Ecce homoEcce de quali hoīe creditis. ꝙ vellet ſibi regnuꝫpſurpare. Et quaſi diceret. ⁊ ſi ī aliqͦ male egiſſet. tn̄ vltra cōdignū punitus eſt. ⁊ ideo ſufficere vobis deberet. Uidete caput eiꝰ ꝑforatū. totū corpꝰ laceratū. faciē ꝯſputā. ⁊ ꝓ deo cōpaciamini ſibi: qꝛ frater veſter eſt. Volebat em̄ pÿlatus vt ſenſibiliter viderēt qualiter fuiſſet punitus et illuſus. vt ſic mouerēt̉ ad cōꝑaſſionē: qꝛaīo liberādi eū fecit hāc oſtenſionē. Unde CriẜPropterea coronatū ih̓meduxit ad eos: vt cōuitiū qd̓ a militibꝰ factū erat in eū vidētes. paꝝreſpirēt a paſſione ⁊ vomant venenū Unde etAugꝰ. Hinc apparet nō ignorante pÿlato hec amilitibꝰ facta: ſiue iuſſerit ea: ſiue ꝑmiſerit. illa ſcꝫ cauſa. vt hec eius ludibria inimici libentiſſime viderēt. ⁊ vlterius eius ſanguinē nō ſitirent. Egredit̉ ad eos ih̓s portās ſpineā coronāet purpureū veſtimētū: nō clarus imperio: ſedplenꝰ obprobrio. ſpinis punctus. ſputis illuſus.flagellis afflictus. Et dicitur eis. Ecce homo.Quaſi dicat. Si regi īuidetis iam parcite quiadeiectum videtis. flagellatus ē. ſpinis coronatꝰeſt. ludibrioſa veſte amictus eſt. amaris conuicijs illuſus eſt. alapis ceſus eſt. feruet ignominia. frigeſcat īuidia. Sed nō frigeſcit. īardeſcitpotius ⁊ increſcit Hec Auguſtinus. Ex hocarticulo ſumit̉ documentum. ꝙ nos xp̄m illuſum ante mentis noſtre oculos habeamus: etin veſtitu: ⁊ in exteriori apparatu non vane gloriemur. quoniā dn̄s noſter in veſtitu illuſus ē.Et maxime in hoc ſequi xp̄m debent religioſi ⁊monachi: qui xp̄m illuſum rep̄ſentant in habitu conſura et ferulis. habitꝰ em̄ monachalis deſpectibilis ē. ⁊ qͣſi illuſoriꝰ hoībꝰ mūdanis. corona aūt capitis monachalis rep̄ſentat coronaꝫſpineā. baculi ſeu ferule quos antiquitꝰ monachi portare ꝯſueuerūt. rep̄ſentāt arundinem.Et ſicut xp̄c non dedignabat̉ habitu illuſorioppl̓o iudeoꝝ oſtendi. ſic nō erubeſcāt monachi⁊ alij mūdi contemptores (qui ẜm apl̓m ſpectaculū facti ſunt mūdo) in habitu cōtēptibili. ⁊ inſignijs regalibꝰ illuſorijs p̄dictis xp̄m regē imitari. Itē ē hic documentū ꝙ iſtā oſtentationeꝫxp̄i rep̄ſentat ſacerdos in eleuatōne hoſtie. qͣſidiceret ip̄e. Ecce homo. Quia em̄ ſacramentuꝫaltaris ē memoriale dn̄ice paſſiōis. ⁊ xp̄c ē paſſus ẜm hūanitatē. ẜm diuinitatē v̓o ē īpaſſibil̓id̓o ſacerdos on̄dēs ibi xp̄m. ꝯgruentiꝰ dicit eccehō ꝙͣ ecce deꝰ. licꝫ ip̄e ſit et hō ⁊ deꝰ: ſꝫ hō patēsfuit ī illa oſtēſione ⁊ deꝰ latēs. Itē ē documentūꝙ nos debeamꝰ cū eiſcē īſignijs miſtice acceptisꝓut dictū eſt ſuis locis ante ꝯſpectuꝫ xp̄i regisnoſtri in iudicio apparere: cum quibus ip̄e dignatus fuit iudeis oſtentari. Ih̓u qui cum illuſionis inſignijs iudeis oſtentari voluiſti. da mihi oſtentationem vane glorie beuitare: et cum