Deciſdē inſignijs miſticis ante cōſpectū tuū ī extremo iudicio cōparere. Sed licet pÿlatus hecagat. tn̄ īſaciabilis ſacrilegoꝝ furor nō ceſſatſed magis inſtat. Ecce magna ꝑtinacia iudeoꝝin ꝓcurādo mortē xp̄i. nam obſtinata nequicianō emollitur miſericordia. Tunc em̄ illi iudeifilij dÿaboli: cū vidiſſent eū ſic punitū ⁊ illuſum⁊ cognoſcerent ꝙ pÿlatus ſic volebat dimittereeū: in nullo cōpaciētes ei: ac punitōnis correptōne et illuſionū obprobrio nō contēti. nec pÿlati excuſatōne placati. clamabant tumultuoſe⁊ alios ad clamandū excitabāt: dicētes. Crucifige: crucifige eū. Quaſi dicerēt. Hec pena nullo modo nobis ſufficit: ſed petimꝰ ꝙ moriat̉. Uidentes eū magis cōmouebāt̉: qꝛ ex aſpectu eiꝰqui odio habet̉. magis ꝯͣ eū cor odientis inflāmat̉. Ingemināt auteꝫ crucifige ꝓpter deſiderijpehementiā: ⁊ qꝛ volūtate ⁊ oꝑe crucifixerūt eūMagna crudelitas: qꝛ nō ſufficit eis alterū .ſ. vl̓flagellare: vel occidere: ſed vtrūqꝫ. nec cōtentiſunt quacūqꝫ morte: ſꝫ turpiſſima ⁊ buriſſima.ſcꝫ crucis deſiderant occidere. Clauis affigi adlignū querunt: ne dolor citius finiat̉. ſed morteꝓducta moriat̉: ⁊ vt in cruce diutius vibeatur⁊ modo mortis diffamet̉. Et ẜm Criẜ. formidātes. ne aliqͣ eius poſt ip̄m fiat memoria. ſtudēt⁊ ad ſuppliciū ducere maledictuꝫ. Uerū vt dicitRabanꝰ iudei de morte peſſima cogitabant: ſeda dn̄o nō ītelligentibꝰ eis electa erat. Ip̄am em̄crucē dÿabolo ſuꝑato. erat tanꝙͣ tropheū ī frōtibus fideliū poſiturꝰ. Cerne etiā nūc qūo ſic cōtumelioſe veſtitus ⁊ coronatus ⁊ cū ſceptro incedit. et qūo facie dimiſſa ſtat corā tanta multitudine. vociferāte ⁊ clamāte crucifige crucifigeac ſemꝑ eū deridēte ⁊ ſibi inſultāte qͣſi ſapiētiores eo fuerūt. Et ſic nō ſolū dolores ⁊ penas: ſꝫetiam cōtumelias ⁊ terrores recipiebat ab eis.Ex hoc articulo qui in clamore cōſiſtit trahitur documentū. ꝙ nō refert ad culpe ītentōneꝫoccidere hominē lingua: vel gladio. Un̄ pſalmiſta. lingua eoꝝ gladius acutꝰ. ⁊ loquit̉ ad litterā de iudeis clamātibꝰ crucifige. Suꝑ qͦ Augꝰ.Noli attēdere inermes manꝰ: ſed os armatū. inde gladius ꝓceſſit quo xp̄c occideret̉. Caueāt gͦſibi detractores ⁊ ꝓximoꝝ infamatores. ne exacuant vt gladium linguas ſuas: qꝛ ſicut gladiocorpꝰ: ſic lingua fama hoīs ꝑimitur. Un̄ dicit̉ īProuerbijs. mors ⁊ vita ī manibꝰ lingue. Itemeſt documentū. ꝙ nō eſt reſpondēdū. Ad conſep ad q̄libet īterrogataformādū ſe huic articulo. recogitet homo ꝙͣterribiles fuerūt illi clamores iudeoꝝ. ⁊ rememoret̉ an ip̄e vnꝙͣ iniquis hominū iudicijs. aut oblocutōnibꝰ ſeu detractōnibꝰ ꝯͣ ꝓximū ꝑ conſenſūcōclamauerit: vel al̓s ꝓut deus dederit: ⁊ ſic oretIh̓u qͥ terribiles iudeoꝝ voces crucifige. crucifige clamantiū audire minime expauiſti. da mihi inimicoꝝ tuoꝝ verbis execrabilibꝰ nō terreri. ⁊ lingua mea nocumētū ꝓximo non inferreSed pÿlatus vidēs xp̄i īnocentiā ⁊ iudeorummalitiā īpellentiuꝫ ad rem illicitā. et recuſanscrucifigere ih̓m: dixit eis. Accipite eum vos: ⁊tertia.crucifigite. qui ſine cauſa cōſueuiſtis īnocētescondemnare. Ego em̄ nō īuenio ī eo cauſam. ſcꝫcrucifigendi ⁊ dandi talē ſentētiā. Ueꝝ dixit pÿlatus: qꝛ xp̄c peccatū nō fecit. nec īuentꝰ eſt dolus ī ore eius. Un̄ bene dicit ī eo. qꝛ cauſa mortis xp̄i nō fuit in eo: ſed ī nob̓. ⁊ ideo dicit Bernhardus. O pijſſime ih̓u quid tibi et morti: Nospeccauimꝰ et tu luis. nos debuimꝰ et tu ſoluis.Ac ſi diceret pÿlatꝰ. Mihi nō licet crucifigereīnocentē. vos crucifigite: ſi vultis. Deriſorie etindignanter hoc dixit: qꝛ nō habebāt poteſtatem iudicādi aliquē ad mortē. Un̄ ẜm Criſoſtomū. ꝙ dixit crucifigite execrātis fuit hoc verbū⁊ ad rem nō cōceſſam illis impellentis. Uidētesaūt iudei ꝙ pÿlatꝰ clamoribꝰ eoꝝ nō acquieſceret. inceperūt allegare ratōes alias ꝙͣ ſupͣ allegauerāt: et accuſabāt eū quia ꝯͣ legem dei filiūdei ſe fecit. ⁊ ideo vt blaſphemus ſcd̓m legē quāhabebāt mori deberet. Erras o iudee: qꝛ ſe deuꝫnō fecit: ſed pater eū genuit. deus deū. et gͦ filiūdei ſe dicēdonō blaſphemauit. ſed veritatē dixitUn̄ Augꝰ. ecce altera maior eſt īuidia. Paruaquippe illa videbat̉ velut affectate illicito auſuregie poteſtatis. ⁊ tn̄ neutrū ſibi ih̓s mēdaciterpſurpauit. ſed vtrūqꝫ. ſcꝫ qꝛ erat rex. ⁊ filius deiverū eſt. et vnigenitꝰ ē dei filius. et rex a deo cōſtitutꝰ ſuꝑ ſyon montē ſanctū eiꝰ: et vtrūqꝫ nūcdemōſtraret: niſi quāto erat potēcior tāto mallet eſſet paciētior Hec Augꝰ. Tunc ergo pÿlatus magis timuit. ne forte veꝝ eſſet ꝙ eſſet deifilius. et ſic factū enorme feciſſet ip̄m puniēdo:et illudēdo. et ne videret̉ inique agere occidēdo.Illi v̓o hoc dicētes nō horruerūt: ſed īterficiūteum ꝓ quibꝰ oportuerat adorare. Scd̓m Augu.Pÿlatus nō timuit legem eoꝝ vt occideret: qꝛalienigena erat: et legē nō obſeruabat: ſed magis timuit filiuꝫ dei ne occideret. Prius timuitoccidere īnocentē: nūc magis timet occidere deipirtutē. Et ideo volēs de hoc ſecretius īquirerenō ampliꝰ īterrogauit qͥd feciſti. ſed īgreſſus eſtiterū pretoriū cū ih̓ū: vt veritatē magis poſſetcognoſcere extra tumultū iudeoꝝ. et dixit ad eūUnd̓ es tu: id eſt vnde duxiſti originē. Per hocquerebat vtrū eſſet deus. originē habens diuinā. vel homo hn̄s originē terrenā. Ih̓c aūt nondedit ei reſponſum. īplens illud ꝓpheticum ſicutouis nō aꝑuit os ſuū. vt nobis daret pacientieexemplū. Quia em̄ pÿlatꝰ altā queſiuit queſtionē. nō audiuit reſponſionē. nam diuina generatio īfideli et incredulo explicāda nō erat: etqꝛ ſuā paſſionē impedire nolebat. cū ad hoc veniſſet ꝙ ꝓ nobis pati vellet. Dixit gͦ ei pylatusꝓuocās eū ad reſpōſum aliqd̓ ꝑ qd̓ illa accuſatio excludi poſſet. Mihi nō loqueris: Mirabat̉de eius taciturnitate. cū eſſet in pūcto liberatōnis vl̓ cōdēnatōis ſue. Id̓o ſeqͥt̉. Neſcis qꝛ poteſtatē habeo crucifige̓ te. ⁊ ptāteꝫ habeo dimittē̓te. quaſi dice̓t. mihi ſalteꝫ deberes rn̄dere. Tuapÿlate voce ꝯſtrīgeris. tua ſētētia dānaris. Siem̄ ī te totū ē poſitū. qͣre īnocētē ī qͣ nll̓aꝫ cāmīuenis nō abſoluis: Proptāte gͦ. nō ꝓ equitate