Peſionibus militaris vana gloria ſemꝑ inordinatis gaudens obprobrijs. ſibi propria oſtendebatDocumenta hic poſſunt ſumi ſicut ſupra de cōſpuitione in domo caÿphe facta. Ih̓ū qui ī delicioſiſſimā faciē tuā cōſpui voluiſti. Da mihi faciem tuā in ſacramēti eukariſtie ſumptōne īdigna nō polluere. ⁊ cōſcientiā meam īmūdis cogitatōnibus non fedare. Et accipiebant arūdinē de manu eius. ⁊ ꝑcutiebant ſacrum caputip̄ius. ⁊ ratione doloris infligendi: vt aculei ſpinarū fortius infigerent̉ capiti. ⁊ ratōne contemptus in ſignū vacuitatis et nihili. Non em̄ tantū cauſa ledendi eum ꝑ puncturas ſpinarū: ⁊ ꝑictus baculi: quātum cauſa illudēdi et vilificadi hoc fecerūt. nam viles ꝑſone baculis ſicut beſtie percuti conſueuerūt. Quaſi dicerent ad eū.O tu homo vilis: vt quid te regem facis? In hocfiebat ei ſicut furi: qui fune capiti circūpoſitotorquet̉: vt recognoſcat mala que fecit. et ſicutfunis cōſtringit̉: vt ſe amplius ꝓfundet vel grauius torqueat. ſic et ih̓m cōronatū arūdine ꝑcuciebat. Percuciebant arūdine caput pauenduꝫdemonibus tremendū: ac reuerendū cūctis celoꝝ virtutibꝰ. ⁊ veneranduꝫ ſanctis omnibꝰ caput benedictū in ſecula. a quo omnis benedictōnō ſolū in barbam. verūetiā in oram veſtimētitotius eccl̓ie manat. O miſeri: qūo vobis adhuctremendū apparebit caput illud. qd̓ nūc ſic percutere nō formidatis. Et tūc ſanguis ꝑ aculeoscorone de capite extractus. ⁊ largit̉ fluens. tinxit caput ⁊ genas eiꝰ: ita vt appareret quaſi leproſus: quia ſanguis ⁊ ſputa appoſita faciebāteum leproſo ſimilē. Tinxit ergo ſanguis totumcaput eius: ſicut cruor flagellis extractus. ⁊ ſudor ſanguineꝰ tinxit om̄s alias partes corꝑis vtnō tm̄ manꝰ ⁊ pedes ⁊ latus dicamus ſanguinereſperſa. ſed tota veſte tincta xp̄m aſcendiſſe debozra. Cerne igit̉ eum cū cordis amaritudinein ſingulis ſuis afflictōnibꝰ: quia oīa ſuſtinet q̄ip̄i volunt. qͣſi eoꝝ ſeruus. ⁊ ad omnia tacet qͣſimutus. Et maxime cerne eū cum caput eius ſpinis plenū. arūdine grauiter ⁊ ſepe ꝑcutit̉: qūodepreſſo collo pacient̉. cū dolore tn̄ magno acerbos ictus ſuſcipit ⁊ patit̉. Perforabant namqꝫcaput ſacratiſſimū acerbiſſime ille ſpine. ac totū madefaciebant ſanguine. Ex iſto articulotrahit̉ documētū. ꝙ caueamus ne et nos caputxp̄i cū arūdine ꝑcutiamꝰ. Caput quidē xp̄i ꝑcuciūt qui diuinitatē eius impugnāt. et eum deuꝫeſſe perū denegant. nam ſcd̓m apl̓m. caput xp̄ieſt deus .i. diuinitas creansᵛ eſt caput creatureaſſumpte. Arundo aūt vel calamus ſignificatſcripturā diuinam. calamo ſpirituſſancti ſcriptaꝫ. de qͣ in pſalmo dicit̉. lingua mea calamusſcribe. Calamo igit̉: vt dicit Beda. caput xp̄i ꝑcutiūt: qui diuinitati eius cōtradicentes. errorēſuū auctoritate ſacre ſcripture que calamo ſcribitur confirmare conant̉. Quales ſunt qui euꝫpurum hominem fuiſſe dicunt. Item arundinecaput xp̄i ꝑcuciūt. quādo ꝓpter auram mūdanifauoris que per arundinē ſignificat̉ deus offentertiaditur. Item caput xp̄i calamo ꝑcutiunt. qui exſcriptura diuinitatē pluſꝙͣ oportet inueſtigareſatagunt. vnde et interdū ſanguinē erroris eliciunt. Item cum arūdine xp̄m in capite percutiūt. qui ꝑ bacuā id eſt ocioſam vita xp̄m offendūt: qui ē caput noſtrū: a qͦ ī om̄s ſenſus nr̄osvitales oꝑatōnes defluūt. qui et operū noſtroꝝexempla nobis prebuit. Unde in quolibet ociocū adeſt nobis oportunitas bonū faciēdi. homoocioſus xp̄m quaſi in capite ꝑcutit. ita vt ex tali ꝑcuſſione et ſpinarū punctione ſanguis de capite xp̄i emūgatur. hoc ē: qꝛ xp̄c dolet et pūgit̉uſqꝫ ad ſanguinē d̓ ocio noſtro: quia videt ꝙ exempla ſua nō fructificāt in nobis. Ih̓u q̄ nobile caput tuum arūdine percuti voluiſti. da mihi te caput noſtrū ꝑ inanem vitā nō offendere.ſed tibi placitis moribꝰ deſeruire. Coronatio⁊ illuſio xp̄i ac eius pacientia p̄figurata fuit inrege dauid. qn̄ ab inimico ſemey tāta mala pacienter tolerauit. Semeÿ proiecit ſuꝑ dauid lapides ligna: ⁊ lutū. ſic ſynagoga iniecit in xp̄mpalmas ſpinas: ⁊ ſputū. Semeÿ dauid virū ſanguinū: ⁊ virū belial vocauit. ſynagoga xp̄m ſeductorē et maleficū appellauit. Sed abÿſai cumvoluiſſet ſemeÿ occidere dauid ꝓhibuit: ⁊ angeli occidiſſent deriſores xp̄i. ſed ip̄e nō permiſit.Xp̄m etiā p̄figurauerūt nūcij regis dauid. quoſamon rex amonitarū tamturpiter dehoneſtauit. Dauid miſitmmon nūcios ad pacē inſtaurādam. quoꝝ veſtes ip̄e p̄cidit vſqꝫ ad nates: etradi fecit mediā barbam. ſic deus filiū ſuum adpace faciendā in mūdū miſit: quē ſynagoga nudans veſtibꝰ. barbam ip̄ius ſputis maculauit.De premiſſis domini contumelijs dicit Augꝰ.Sic enim implebant̉ que de ſe dixerat xp̄c. ſicmartires informabant̉ ad oīa que ꝑſecutores libuiſſet facere ꝑferēda. ſic pauliſper occultatatremēda potētia cōmēdabat̉ pͥus imitāda pacientia. ſic regnū qd̓ de hoc mūdo nō erat. ſuꝑbuꝫmundū nō atrocitate pugnandi: ſed paciēdi inhumilitate vincebat. ſic illud granū multiplicādū ſeminabat̉ horribili cōtumelia: vt mirabilipullularet in gloria Hec Augꝰ. Ue igit̉ ſemel:ve bis. ⁊ ve iterū his qui poſt tam p̄clarū hūilitatis ſpeculū ſuꝑbia tollunt̉ ī altū. obprobriarefugiūt: ⁊ ad honores aſpirāt. rurſus ꝯtēptuihn̄tes dei filiū: quē tāto ab hoībꝰ ampliꝰ oī cōſtat honorificētia dignū: quāto ꝓ hoībꝰ īdigniora ſuſtinuit. Un̄ Criẜ. Tot autē et talibꝰ factisip̄e inſtabat ſilens. tu v̓o audiens hec. in mentehabe cōtinue: ⁊ regē orbis terrarū ⁊ angeloruꝫdn̄m vidēs cōtumeliā pacientē: ⁊ oīa ferentē ſilētio imitare. Et iterū. Que igit̉ erit nob̓ curadecetero ſi ꝯtumelias ab aliqͦ patiamur. poſtꝙͣhec xp̄c paſſus ē? Etem̄ qd̓ fiebat ī xp̄o. vltimꝰcōtumelie terminꝰ erat. nec vna ꝑticula tm̄: ſedvniuerſū corpꝰ paciebat̉ īiurias. caput ꝑ coronam et arundinem et colaphos. facies quiacōſpuebat̉. gene quia alapis cedebant̉. corpustotum per flagella. et quia denubatū eſt: et percircūdationem clamidis. et ꝑ fictam adoratōeꝫ