Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

Secunde partis.precioſas ad coronā ſuaꝫ comparat. Ih̓u ſpinis coronari voluiſti. fac me penitētie ſpinis ſicdigne cōpungi: vt a te merear ī celeſtibꝰ coronari. Pro ſceptro quoqꝫ regali dederūt arundinē ī dextera eius. dehoneſtātes arūdine dexte: que celū regit et terrā. hoc ſignantes regnū qd̓ ſibi vſurpauit: dicēdo ſe regeꝫ. ad modūarundinis eſſe vacuū et infirmū: ac ip̄m regnopacuū. attēdentes ip̄e dixerat. regnū ſuuꝫ eſſe de hoc mūdo: ſed ī alio mūdo .ſ. eternitatis vbi regnū eſt firmiſſimū. Ex hoc articulotrahit̉ documentū. nos attēdere debemꝰ: nosex nobis eſſe infirmos et fragiles: ac omni bonopacuos: niſi dextera dei nos manuteneat: ſicutarūdo in ſe habet vacuitatē imbecillitatē: ſedmanu xp̄i apprehenſa firmat̉: vt dicit HÿlariusIdcirco dn̄s noſter arundinē ī dextera tenerevoluit: vt hoc oſtenderet. ſe nos fragiles vacuos et infirmos manutenere: et omnibꝰ bonis īplere. Itē arundo ſiue calamus ē inſtrumentuꝫſcribendi: idcirco ẜm Hiero. xp̄c calamū ī manu tenere voluit: vt ſacrilegiū iudeoꝝ ſcriberetet oſtenderet ſe illū eſſe electos ſuos ſcriberet īlibro vite. Ih̓u arundinē ſceptro in dexteratibi dari voluiſti. imbecillitatē queſo meā dextera tue potētie ſic ſuſtentare digneris: quatenusī me regnū tuū iugiter ꝯformet̉. Sic tria inſtrumēta illuſiōis introducūt̉ .ſ. veſtis purpurea coccinea. corona ſpinea. arūdo vacua. Ueſtis corꝑi. corona capiti. arūdo ſceptro manuiimponit̉. Ad litterā hec ſūt tria regalia īſigniaꝯtumelioſe et in deriſionē ſibi impenſa: vt reusoſtendat̉ leſe maieſtatis: eo regnū vellet ſibipſurpare nec poſſet obtinere. Aoraliter ſicutxp̄c illuſus fuit tripliciter: ſic tripliciter aīa frequēter illubit̉ pct̄m capit̉. Primo in oſtentatōne humane potētie: ſignificat̉ veſtē purpureā coccineā: eſt veſtis regū potētū. Secūdo ī cupiditate affluentis opulentie: notat̉ corona ſpineā. diuicie em̄ ſpinis et curis ſuntplene. Tertio ī vanitate mūdane ſapiētie: queſignificat̉ arundinē que pulchra: ſed vēto ple et vacua ē. mūdana em̄ ſapientia in confidūt hoīes: qua qͥs ad dei laudē: ſed ad ſuaꝫgloriā vtit̉. eſt qͣſi baculus arūdineus ꝯfractꝰUide hic qūo xp̄c ī oībꝰ tm̄ patri: ſed ſuis etiāilluſoribꝰ obedit. Purpurā ſuſcipit: caput corone parat: arūdinē manu tollit. Sicut xp̄c rexgl̓ie ſpinea corona coronat̉. purpura ac ſceptroſubſannatorie deludit̉. ſic etiā ſeruꝰ xp̄i ī hocmūdo vilipendit̉: velut omni honore indignꝰabicit̉: a p̄ſumptuoſis deſpicit̉ illuſiōibꝰ moleſtat̉. cogitet ſeruꝰ eſt maior dn̄o ſuo. nec malo habeat ſi paciat̉ ſil̓ia regi ſūmo. Deinde ſigna regalia ei adhibuiſſent. flectebangenua corā eo: ac deriſorie vt deū adorātes:vt regem ſalutātes. illude bāt ei tanꝙͣ regnarevolēti: valēti. ac irridētes dicebāt ei. Auerex iudeoꝝ. Quaſi dicerēt. Voluiſti regnare: ſꝫ potuiſti. Regem iudeoꝝ eum vocātes. verūCapitulum. lxij.dicūt etiā nolētes et irridētes. Et ſic ẜm Bedā.adorabant qͣſi qui deū ſeip̄m falſo dixiſſet. Etſalutabāt tanꝙͣ ſeip̄m falſo regem feciſſet.Qd̓ fecerūt vt eoꝝ illuſio reſpōderet iudeoꝝ accuſatōni: qꝛ de vtroqꝫ accuſabat̉ a iudeis. Deteſtabilis mētis affectu hec faciūt: qꝛ cōpungentes coronāt ac illudētes adorāt et ſalutāt. Et licet gentiles hoc facerēt: tn̄ iudei luunt: qui tāticrimīs autores erāt. ideo ī paraſceue perfidis iudeis oratur. genua flectimꝰ: forteiudei hoc agebāt gentilibꝰ. Ubi Criſoſtomusdicit. milites pecunia corrupti hoc ad gratiāiudaicā faciebāt. Auguſtinus autem dicit hoceſſe factū mādato vel ꝑmiſſione p̄ſidis: vt .ſ. magis iudeoꝝ odia ſaturarētur facilius eriperet. Ex hoc articulo habet̉ documentū. noscaueamꝰ ne xp̄m falſo adoremus vel ſalutemusiſtice falſo xp̄m adorāt et ſalutāt: qui in eumcredunt: ſed ꝑuerſis actibꝰ deſpiciūt. ore confitētur ſed factis negant. Item falſo adorāt velſalutāt qui īter orādū aliquid qd̓ eſt cōtra diui honorem mēte ꝑtractāt. Itē qui in eccleſijsſigna deuotōnis oſtendūt: poſtea iniurias xp̄ograues ī mēbris ſuis faciūt. Itē falſo xp̄m adorāt et ſalutāt omnes pſeudo xp̄iani. Ih̓ū irriſorie adorari ſalutari voluiſti. da mihi te deuꝫmeū verū adorare in ſpiritu veritate. te ſolūperū regem venerabiliter ſalutare. Et vt illuderēt factis ſicut illuſerāt ſignis verbis. dabātei alapas in augmentū illuſiōis: hoc ideo: vtip̄o oꝑe oſtenderēt. illuſoriū eſſe ei talē honorem exhibebāt. In hoc em̄ illuſionē ſuā magisdeſpectiuā fecerūt. velut adorātes deū: ſalutantes regem eum alapiſauerūt. Et differt illaalapiſatio ab alia que in domo anne fuit facta:qꝛ ibi vna alapa ab vno miniſtroꝝ. hic aūt plures alape a diuerſis dabant̉: illa dabat̉ cauſapltiōis. iſta cauſa illuſiōis. Documēta aūt poſt ſunt accipi ibi. Ih̓u alapis cedi voluiſti. fac ore vita tibi ſemꝑ plaude̓: alioꝝ oꝑa. licꝫmala mihi ī bonū cooꝑari cōcede. Et expuebant ī faciē eiꝰ ſicut ꝑſone viles et cōtēptibiles.O ꝙͣvilis actꝰ militū. Ex hoc apparet iſti dicūtur milites ẜm nomē militie p̄ſentis tēporisquo generoſi et nobiles qui equites nominant̉de calcaribus de auratis. tales enim nobilesſone non illuderent. non conſpuerent. nec crucifigerent. nec veſtes crucifixi ſibi diuiderentquod ad carnifices potius pertinet. Sed dicuntur milites ſcd̓m antiquam conſuetudinemſtipendiarij et ſeruientes pedites. ſicut patet ingeſtis iulij ceſaris. vbi milites ab equitibus diſtinguntur: et in actibus apoſtolorum. vbi dicitur. paulus cum militibus ducentis equitibꝰ ſeptuaginta de hieruſalē miſſus ē ceſareamergo milites ī hoc loco ītelligimꝰ viles ſtipēdiarios carnifices. qͣles nll̓aꝫ ꝑhorreſcūt ī ſolētiā dicti ſūt milites a nobilitate: ſꝫ a fortitudineerāt robuſti corꝑe ad om̄e malū expoſiti: vtdicit Criẜ. De qͥbꝰ dicit Theophilꝰ. ī iſtis illu-