Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

Deimpijſſimi quidā pÿlato: dicētes. Dn̄e hic ſe regem fecit. veſtiamꝰ coronemꝰ eum more regioMiſeri ad plenū ſibi illudere volebant anteꝙͣmorti traderēt. Un̄ Anſelmꝰ. Nouiſſime autemdn̄e ih̓u ī manꝰ incircūciſoꝝ militū deuolutꝰ es.morte turpiſſima ꝯſūmandꝰ. Parū erat ſacrilegis manibꝰ ſuis crucifigere te. niſi pͥus repleuiſſēt illuſiōibꝰ animā tuā. Et ꝯſenciēte pÿlatogregauerūt ad hoc vniuerſam cohortē ī p̄toriūvbi ſedebat p̄ſes et ſenatꝰ: vt om̄s ītereſſent tali ſpectaculo: vt magis ei illuderent ī loco patēti corā ml̓titudine. vix reueſtitū exuētes veſtimētis ſuis. induerūt veſte ſeu tunica purpurea. circūdederūt ei clamidem coccineā id eſt palliū ſiue mātellū. cōſutū: ſed fibula infrenatū: coccinei coloris eſt īter rubiū purpureū. in obprobriū regij nomīs qd̓ ipſevt iudei aſſerebāt indebite vſurpabat: ad deridendū ſicut regē falſum acceperūt purpurā clamidē nouā: ſꝫ veterē ī ꝯfuſionis augmē. Quia em̄ rex dicebat̉. induūt veſtibꝰ qͥbꝰreges veteres vtebant̉. Xp̄c illa die fuit īdutꝰtriplici veſte .ſ. alba. rubea: coccinea. ad deſignandū qui vult eſſe de xp̄i familia debꝫ portare veſtē albā īnocentie. rubeā caritatis obedientie. coccineā penitētie. Sic nūc purpura clamide induerūt. vnꝰ euāgeliſta exprimit vnū alius aliud: qꝛ ſi tm̄ clamidē ei circūdediſſent nudaſſent. ſicut non legit̉ nudatꝰante herodē vbi īpoſuerūt ſibi albā veſtem. Etbene cōueniebat veſtis alba rubra tali corꝑevtpote toti ſanguine rubricato ex flagellatōne.vt īplerēt̉ illud yſaie. Quare rubrū eſt indumē tuū: veſtimētū ſicut calcātiū ī torculari: ethec queſtio ſcd̓m gloſam fuit angeloꝝ vidētiū etmirātiū. xp̄i corpꝰ qd̓ de vtero virginali tātūcandorē habuit: quātū fullo non poteſt facereſuꝑ terrā: ītantū fuit ſanguine rubricatū. Adquā queſtionē ip̄emet ibidem reſpondit: dicēs.Torcular calcaui ſolus. Quaſi diceret ſcd̓m gloſam. ego ſolus ſuſtinui preſſurā crucis. flagello oīm tormētoꝝ paſſiones. in quibꝰ qͣſi prelopreſſus ſum ſanguine ꝓprio totū corpꝰ meū promūdi ſalute aſperſus. In purpureo veſtimēto caro eius paſſiōibꝰ obiecta ſignificatur. Perhoc etiā ſignificat̉ paſſio martirū: totū corpꝰxp̄i .i. eccl̓ia rubricat̉. ſic etiā purpura veſtit̉: de triūphis ſanctoꝝ martirū gloriat̉. Exhoc articulo trahunt̉ duo documēta. Primū ē nos pct̄a nr̄a oꝑire debemꝰ operibꝰ caritatisvt ſicut xp̄c nr̄oꝝ pct̄oꝝ flagellis cruētatꝰ purpura cooꝑiri voluit. ſic et nos oꝑa nr̄a cruentaid eſt pct̄a cooꝑiamꝰ purpura vernātis caritatis. Quia vt ait Petrus. caritas oꝑit multitudinē pct̄oꝝ. Uel etiā purpurā ſignificat̉ memoria dn̄ice paſſiōis. Un̄ ī canticis come capitis ſponſe .i. aīe fidelis. dicūt̉ eſſe ſicut purpuraregis: qꝛ cogitatōnes mētis nr̄e comas capitis ītelligunt̉. verſari debent aſſidue circa paſſionē redemptoris. vel etiā circa oꝑa caritatis.Scd̓m documētū eſt. hoc quod dn̄s noſtertertiaveſte regali indui voluit ẜm Theophilum. docemur et nos habitu mētis veſte regia induamur. ſimus vere reges calcātes ſuꝑ ſerpētes ſcorpiones .i. oīa vicia ſuppeditātes. Un̄ dicimur xp̄iani .i. vncti qͣſi reges. Ad cōformādūſe iſti articulo ſeptē ſequētibꝰ illuſionū articulis. recogitet homo factū cuiuſlibet articuli aggrauatōnibꝰ ſuis: oret ſicut in quolibetarticulo deuotio mīſtrabit. Ih̓ū qui veſte purpurea illuſorie indui voluiſti. da mihi iugē tuepaſſiōis memoriā induere. et pct̄a mea caritatis purpura oꝑire. Pro dÿademate autē ſeucorona regali. plectentes complicando ſeu plicantes id eſt componētes cōnectēdo coronamid ē ſertū ad modū corone capitis. de ſpinis hoceſt de iuncis ſpinoſis aculeatis valde acutosangulos habentibꝰ. īpoſuerūt capiti eius reuerendiſſimo tenerrimo. aculeis ad caput verſisvt pena pūctōnis cumularet̉ ꝓbro irriſionis.Qui attētius ꝯſideraſſe ſe dicūt. ſpinas illas iuncos fuiſſe marinos aſſerūt: quoꝝ acies minus dura acuta aſpera: pūgitiua: ac penetratiua ſpinis eſſe dicit̉. intātū vt etiā hoīes calciati deſuꝑ calcātes. inde vulnerēt̉. Unde poetaEt acuta cuſpide iunci. Suauiſſimū mihi ceruical ſit illa ſpinea corona dn̄e capitis tui: ſuperquā dulciter caput meū requieſcat. Ex hocarticulo tria habent̉ documēta. Unū nos peccata nr̄a per recordatōeꝫ ſemꝑ ī mēte portemꝰſicut xp̄c ſpinas pct̄oꝝ nr̄oꝝ in ſuo capite portauit. qꝛ ſcd̓m Bedā. in corona ſpinea quā portabat. noſtroꝝ ſuſceptio pct̄oꝝ oſtendit̉: quoꝝſpinas remouit ſpinas qͣs portauit. De hisſpinis dictuꝫ erat pͥmo homini: terra ſpinas ettribulos germīabit tibi: qꝛ terra noſtri corꝑispeccata germīat: ſuis aculeis ꝯſcientiā nr̄aꝫſicut ſpine pungunt. Has ſpinas xp̄c ſuſcepitportādas corona victorie. Solēt em̄ victoresarma deuictoꝝ hoſtiū ſigno victoriali geſtare de his gloriari. Arma dÿaboli ſūt pct̄a nr̄a.quibꝰ armat̉ cōtra nos: dn̄s in paſſiōe ſua abſtulit. ip̄e em̄ eſt agnꝰ abſtulit pct̄a mūdi. Idcirco ſpineā coronā vtpote victorialē ī ſuo capite geſtare dignatꝰ ē. In iſta corona videre regēnoſtrū deſiderabile eſt omni aīe amāti. Und̓ adhoc ſponſa ī canticis omnes fideles aīas euocatdicēs. Egredimini filie ſyon: vidēte regē ſalomonē in dÿademate. quo coronauit euꝫ materſua ſcilicet ſynagoga ad litteraꝫ. vel mater ſuaid eſt caritas ꝙͣtum ad tropum preſentem. Aliud documentum eſt ſcd̓m Theophilum: vt etnos ſūmamus coronam ſpineam. id eſt feſtinemus coronari vitā arta. abſtinencijs et puritate conſcientie. he enim ſunt quedam ſpine propter auſteritatem quam habent. Tertium documentum eſt: vt et nos conemur coronari ſpinis temptationum. Quelibet enim temptationos impugnans. eſt quaſi quedam ſpina caputmētis noſtre pūgens: quā duꝫ ſuꝑat. ſpinailla cedit ſibi ad coronā. Un̄ qͦt ſpinas tēptationū ī hac vita ſuſtinet ſuperat. tot gēmas