Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

Secunde partis.demōſtrat. Quot autē quāte plage̓: vl̓ vulnera ī hac flagellatōne ſibi infligebāt̉ certo ſcirinon poteſt: niſi reuelatōeꝫ vt ſupͣ dictū eſt. ſꝫoportuit ea eſſe qͣſi īnumerabilia. Si em̄ vt dicit̉ in deutro. menſura peccati erit plagarummodꝰ. xp̄c autē flagellabat̉ peccatis noſtris: vtiqꝫ ſunt īnumerabilia. quare plage īnumerabiles. Et hoc ē qd̓ dicit̉ in ÿſaia. A planta pedis uſqꝫ ad verticē: eſt ī eo ſanitas. Tūc īple eſt qd̓ ibidē dicit̉. Non ē ei ſpecies neqꝫ decor: vidimus erat aſpectus: qͣſi abſcōditꝰvultus eiꝰ deſpectꝰ: reputauimꝰ qͣſi leproſum ꝑcuſſum a deo humiliatū. Vnde Augꝰ. devultū illius pulchritudo effluxerat omnis: eterat pre filijs hominū ſpecioſus. videbat̉ omniūindecorus: qꝛ iniquoꝝ liuor ſacruꝫ illius vultūfedauerat verberibꝰ. Cōſidera hic diligenter longā morā ſpacioſe: ſi hic ei cōpateriscor lapideum reputa te habere. Et tūc exclamabis. O bone dn̄e ih̓u: qūo tu benubaris: nudoſveſtis: Quomodo tu ligaris: cōpeditos ſoluiset ligatos a demonibꝰ et ab infirmitatibꝰ detentos liberas? Qūo tu flagellaris: nos a flagellis eruis? Quis fuit ille tamaudax qui te ſpoliauit? Quis tam temerariꝰ ad columnā te ligauit: Quis tam ſacrilegus qui te flagellauit? Sꝫtu ſol iuſticie tuos radios ſubtraxiſti. et ideo ſūttenebre ac tenebrarū poteſtas: om̄s ſunt te potētiores. Nobis debebant̉ flagella eterne afflictōnis. tu flagellari voluiſti nobis: vt nos miſericorditer erueres ab illis. Un̄ Anſel. Et qͥdeꝫ ignorabat impius ille inuidiā oīa ī te fierinec tn̄ abſtinuit temerarias a te manꝰ: ſꝫ amaritudine repleuit animā tuā ſine cauſa. Illudē te miſit herodi. illuſum recepit. nudū in conſpectu irriſoꝝ ſtare te iuſſit. nec pepercit amariſſimis verberibꝰ virgineā carnē tuā diuellere. plagas plagis. liuores liuoribus infligensElecte puer dn̄i dei mei. quid tanta amaritudine. quid tanta cōfuſiōe dignū cōmiſeras? Prorſus nihil. Ego homo ꝑditus totiꝰ cōtritōnis. totius ꝯfuſionis tue cauſa extiti. Ego dn̄e duamacerbā comedi: dentes tui obſtupuerūt: quia rapuiſti tūc exoluebas. Amor tuus et iniquitas noſtra: ſic te fecit imbecillem. Maledictaſit tāta iniquitas. qua ſic affligeris. In oībꝰhis eſt ſaciata ꝑfidoꝝ iudeoꝝ impietas. HecAnſelmꝰ. Uide nūc attēde quāta qualia ab īpio pylato: ſuis ſine cauſa dn̄s paſſus ē pro te exemplo eius ad pacientiā ī laboribꝰ aduerſitatibꝰ cōfortare. Sicut em̄ xp̄c verberat̉: flagellis nodoſis caro illa ſanctiſſima: membradelicatiſſima acerrime dilacerāt̉. ac corpꝰ eiusformoſum plagis liuet. ſanguine vndiqꝫ rubꝫſic miles xp̄i ſtrēnuus debet corpꝰ ſuū aſperitates: duricias debitas caſtigare. ne inobediēter īcipiat recalcitrare. Flagellatio dn̄i prefigurata fuit achior principē. ligatū ad arborēAchior ligatus fuit ad arborē holofernis ſatellites. xp̄c ad columnā pÿlati milites. Achior ꝓpter veritatē quaꝫ dixerat fuit ligatus. xp̄cCapitulum. lxij.pter veritatē quā p̄dicauerat fuit flagellatus.Achior ligabat̉: qꝛ noluit holoferni loqui placētia. xp̄c quia rep̄hendit iudeos eoꝝ diſplicentia. Achior ligatꝰ eſt: qꝛ gloriā dei magnificabat. xp̄c flagellatus eſt: quia nomē patris ſuimanifeſtabat. Flagellatio etiā xp̄i ī flagellatōeHięremie p̄figurata fuit: quē phaſſur flagellauit. Soluto autē dn̄o a columna. ducūt eumſic nudū. ſic flagellatū. domū. pannis ſuiscolligendis. qui ſparſim domū ab expoliatoribus proiecti fuerāt. Intuere bene eum ſic afflictū. ſic trementē ꝓpter frigus: qꝛ hÿems eratAttende diligent̉ ꝯſidera ſtatū eiꝰ in actibusſingulis: vt ītime cōpaciaris ac ſimul paſcharis. Auerte autē parūper oculos a diuinitate:et purū hominē cōſidera: videbis iuuenemele/ gantē. nobiliſſimū. īnocentiſſimū: amantiſſimū. totū autē flagellatū ſanguine liuoribꝰqꝫ reſperſum. pannos ſuos vndiqꝫ ſparſim ꝓiectos de terra recolligere. quādā verecūdia rubore ſe nudū corā illis. ſemꝑ ip̄m deridentibus ſe r̄ueſtire. ac ſi foret omniū infimus. a deoderelictus et omni auxilio deſtitutꝰ. Intuereeum diligenter: ac pietate et cōpaſſione mouearis. Redeas poſtea ad diuinitatē. cōſidera illāīmenſam. eternā incōprehēſibilē īperatoriāmaieſtatē incarnatā ſe flectentē: humilit̓ adterrā inclinantē pannos recolligentē. ſe reuerentia. rubore ſimiliter reueſtientē: ac ſi eſſꝫhomo viliſſimꝰ. īmo quidā ſeruus empticius ſb̓illoꝝ dominio ꝯſtitutus. ab eis aliqͦ exceſſucorreptus caſtigatus. Intuere et nūc diligenter: ac humilitatē ſuam āmirare pro poſſeimitare. Scd̓m eandē etiā ꝯſideratōneꝫ intueripotes eūdē: poſt coronatōeꝫ purpura ſpoliatus: ſe vult reueſtire. Ex hoc articulo flagellatōnis habēt̉ duo documēta. Primū eſt. nosflagella dei libēter debemꝰ ſufferre. vt vnuſqͥſqꝫnoſtrū poſſit pſalmiſta dicere. quoniā ego īflagella ꝑatus ſum. Et merito: qꝛ ſi vnicus deifilius ꝑatus fuit ſuſcipere ī ſe noſtra flagella exobediētia patris: cur et nos adoptiui eſſemꝰꝑati ſufferre flagella eiuſdē patris: ip̄e ſe: miniſtros ſeu inſtrumēta ſua media nob̓ miſericorditer infligere dignat̉. ad emendatōeꝫ noſtrā. ẜm ſapiētē. quē diligit deꝰ caſtigat. flagellat aūt omnē filiū quē recipit. Scd̓m ē. diligent̉ caueamꝰ. ne nos iterato xp̄m flagellemꝰ qd̓ fit quotienſcūqꝫ mortalit̓ peccamꝰ.xp̄c flagellatꝰ ſit pct̄is nr̄is. qn̄cūqꝫ peccamꝰtūc xp̄o vnū ictū flagelli quātū ī nob̓ ē īcutimꝰſicut apl̓us quibuſdā dicit. rurſum crucifigētes in ſemetip̄is filium dei. Ad cōformanduꝫ ſehuic articulo. poterit homo flagello: vel virgaſeip̄m cedere. ſi gratiā habet. vel ſaltē compaciēdo flagellato xp̄o mentaliter ſe flagellet. et ſicoret. Ih̓ū qui pro nobis flagellari vndiqꝫ voluiſti. da mihi flagella tue paterne correptionis libenter ſuſcipere: et de peccatis meis nunꝙͣ denuo flagellare. Cum igitur poſt flagellationem ih̓s reueſtire ſe vellet. contendunt