Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

Secunde partis.pro ih̓u latronē. ſaluatore īteremptoreꝫ. prodatore vite elegerūt ꝑemptorē. merito ſalutempitāqꝫ ꝑdiderūt. latrocinijs ſe ac ſeditōnibus ītantū ſubmerſerūt: vt et patriā regnūqꝫ ſuumqd̓ plus xp̄o amauere ꝑdiderūt. hactenꝰ eamqua vendidere. vel aīe. vel corꝑis libertatē recipere meruerint. atqꝫ ideo iudei pace hr̄epoſſunt: qꝛ ſeditioſum principē id eſt dÿaboluꝫqui vſqꝫ hodie regnat ī eis magis ꝙͣ dn̄m eligere maluerūt Hec Beda. Similiter adhuc hodiealiqui magis nitunt̉ ſaluare. et etiā ꝓmoueremalos hoīes ꝙͣ bonos. in multis electōnibusac prouiſiōibꝰ. ih̓s id eſt vir bonus ac dignusdei amicus: ſe alios ſaluare vellet reprobat̉ barrabas latro inſignis id eſt malus ac indignus xp̄i hoſtis: ſe et alios in aīa ꝑimit eligitur. Un̄ qui ī talibꝰ ꝓmotōnibꝰ faciendo: velꝯſentiendo culpabiles ſunt: ip̄o ſuo facto vl̓ſenſu cōdicunt iudeis. Non hūc ſꝫ barrabā. Ih̓sv̓o ad oīa tacet: pacienter canes oblatrātes tolerās: ſua paciētia nos armās. Conſidera hicquātū xp̄i animū ſauciare potuit. tāſceleratus vilis p̄ferebat̉ ſibi homini deo. intātūvt peterēt illiꝰ vitā: iſtius mortē. Peccauerūtaūt in duobꝰ .ſ. quia reū petebāt liberari. īnocentē damnari. Un̄ in ꝓuerbijs. Qui iuſtificatimpiū et cōdemnat iuſtū. vterqꝫ abhoīabilis ēapud deū. Ex iſto articulo trahūt̉ duo documēta. Primū eſt nos equanimiter toleremus: ſialiqn̄ p̄ferāt̉ nobis ꝑſone infimiores humilioris cōditōnis: qꝛ latro xp̄o fuit p̄latus. Secūdūeſt. caueamꝰ ne et nos barrabā xp̄o p̄feramusMulti em̄ adhuc hodie deſiderant barrabā ſibiſolui xp̄m vinctū eſſe: qꝛ vt dicit Orign̄. om̄s iudeis ſunt ſil̓es ſiue ī dogmate ſiue ī vita barrabā ſibi ſolui deſiderant. quicūqꝫ em̄ male agitſolutꝰ ē in corꝑe eiꝰ barrabas. xp̄c aūt vinctꝰ:aūt bonū agit xp̄m hꝫ ſolutū. barrabā vinctūid̓o ſicut iudei poſtꝙͣ xp̄o elegerūt barrabā latronē. latrocinijs et ſeditōibꝰ ſūt ſubuerſi. ſicut nūc q̄cūqꝫ aīa p̄elegit barrabā. illa ſꝑ latrocinijs dÿabolicis extermīat̉. Ubi em̄ ē ih̓s ibilites p̄lia ſūt. vbi at̄ eſt ih̓s ibi ſūt oīa bona etpax Hec orign̄. Spūalit̓ vinctꝰ ē pct̄m poſitus in carcere. ſcd̓m corpꝰ aīaꝫ ita ſint duovīcti corpꝰ aīa: ſꝫ his vnꝰ .ſ. aīa poterit liberari. ſi tn̄ corpꝰ penitētie flagell̓ exponat̉: qꝛſicut aīaꝫ a culpa a pena liberabit. ſi v̓o corpliberet̉. adhuc manebit vincta aīa: et ſupplicijsac flagell̓ exponet̉ eternis. ideo meliꝰ ē aīaliberet̉ ꝙͣ corpꝰ: qꝛ ſi corpꝰ ſuſpendit̉ ī cruce penitētie tūc aīaꝫ liberabit a morte. Un̄ GregoriSi magne mercedis ē eriꝑe a mortē carnē moriturā: quāti meriti eſt liberare animā in celoſine fine victurā. Ad ꝯformādū ſe huic articulo recogitet ſi ip̄e vnꝙͣ barrabā xp̄o p̄elegit: doleat ac oret dicēs. Ih̓u dedignatꝰ es aiudeis reprobari: petētibꝰ ſibi barrabā latronēdimitti. te v̓o autorem vite crucifigi. da mihi tecreatorē meū ſemꝑ eligere pre oībꝰ: nulla recreata te vnꝙͣ reprobare. Pÿlatꝰ aūt volensCapitulum. lxij.dimittere ih̓m. iterū locutꝰ ē ad illos: querēs qͥdfaceret de ih̓u rege iudeoꝝ: qͥd mali feciſſet: etaſſerens nullā cauſam mortis ī eo īueniret.Sed quātoplus videbāt xp̄m liberare vellet: tomagis iterū et iterū clamabāt vocibꝰ magnis inſtabāt: poſtulātes vt crucifigeret euꝫ:īualeſcebāt voces eoꝝ. Mala fuit barrabe preelectio: ſed peior hec ſentēciatio. Uidēs autempÿlatꝰ qꝛ nihil ꝓficeret ad liberatōneꝫ xp̄i ſaluofauore ppl̓i: ſed magis tumultus ſtrepitꝰ fieretppl̓i clamātis ad cōtrariū ſeductōeꝫ ſacerdotūvolentiū clamorē tumultū populi obtinere:qd̓ poterāt ratōnē hr̄e. volens ppl̓o place̓ ſatiſfacere dimiſit illis barrabā quē petebātꝙͣuis xp̄m p̄ferendū dubitaret. Ecce xp̄cīnocens damnat̉: barrabas latro liberat̉. Itaꝯtingit hodie ī curijs principū p̄latoꝝ: qꝛ īnocētes damnāt̉ ꝑuerſi peccatores liberant̉. minora puniūt̉: ſed maiora diſſimulant̉. puniunt̉trāſgreſſores decretaliū ſtatutoꝝ. dimittūt̉impuniti trāſgreſſores diuinoꝝ mādatoꝝ. Etvt iudei de morte ih̓u totū pct̄m ſuꝑ ſe acciperēt ip̄e īmunis eſſet a pct̄o. accepta aqͣ lauit manus ſuas corā ppl̓o: dicēs. Innocens ego ſum aſanguine .i. ſanguinis effuſione iuſti hꝰ: ſic utlauo manus ſic ꝯſcientiā: qꝛ ego volui liberare īnocentē. ſolū miniſter legis ſum. vos videritis qͥd ꝯtinget vobis ꝙͣtū ad ſuppliciū culpaquā cōmittitis: qꝛ vox veſtra ſanguinem iuſtifundit vnde penā ſentietis. Aos em̄ erat apudantiquos: vt quis vellet ſe oſtendere īmunēa crimīe aliquo. accepta aqua lauaret manusſuas corā ppl̓o. Lauit manꝰ corā ppl̓o: vt quos poterat mouere ſuaſione. moueret ſignificatōne: qua ſignificabat iniquū mortē xp̄o inferre: ſe īnocentē a tanto ſcelere. Lauit manꝰſuas īponēs pct̄m de morte xp̄i. iudeis ip̄is hocrecipientibꝰ: ꝙͣuis eſſet hoc ſcd̓m veritatēexcuſatus: qꝛ lotus fuit aqua ſuus reatꝰ.ciebat̉ ergo dicēdo ſe īnocentē: qꝛ ſciebat perīuidiā tradidiſſēt: iuſtus ac īnocēs erat vt met cōfitebat̉ eum liberare poterat. Particeps erat crimīs: ſed īnocentior illis. Un̄ Leopapa. Exceſſit pÿlati culpā facinꝰ iudeoꝝ: ſꝫnec ip̄e euaſit reatū: qui reliqͦt ꝓpriū iudiciū: etin crimē trāſit alienū. Huic pÿlato ſil̓es ſūt: excuſantes ſe a crimīs cōſenſu poſſint reclamare effectu. Et reſpōderūt omnes. Sanguiseius .i. culpa et pena ſeu vlcio: et vindicta effuſiōis ſanguis eiꝰ ſuꝑ nos ſuꝑ filios nr̄os. Opti he̓ditatē r̄liquerūt iudei filijs ſuis. ꝑſeueratem̄ uſqꝫ hodie ſuꝑ iudeos hec īprecatio pene etcrimīs: ſanguis xp̄i aufert̉ ab eis. Und̓ inſingul̓ lunatōibꝰ vt dicit̉ fluxū patiūt̉ ſanguīsꝑcuſſit eos dn̄s ī poſteriora. obprobriū ſempiternū dedit illis. ſūtqꝫ vagi ꝓfugi ſub ſeruitute: niſi lauerīt manꝰ ſuas baptiſmuꝫ ab iſtoſanguine. penā crimīs ſuſtinebūt ꝯtinue. Vt at̄dicit Piero. verbū optimū ſalutiferū reſpōderūt iudei: ſꝫ ītētōne peſſima. Optādū ē vt ſanguis ille veniat ſuꝑ nos: ſed ī ablutionē. ſcd̓m