Secunde partis.pro ih̓u latronē. ꝓ ſaluatore īteremptoreꝫ. prodatore vite elegerūt ꝑemptorē. merito ſalutempitāqꝫ ꝑdiderūt. ⁊ latrocinijs ſe ac ſeditōnibus ītantū ſubmerſerūt: vt et patriā regnūqꝫ ſuumqd̓ plus xp̄o amauere ꝑdiderūt. ⁊ hactenꝰ eamqua vendidere. vel aīe. vel corꝑis libertatē recipere nō meruerint. atqꝫ ideo iudei pace hr̄e nōpoſſunt: qꝛ ſeditioſum principē id eſt dÿaboluꝫqui vſqꝫ hodie regnat ī eis magis ꝙͣ dn̄m eligere maluerūt Hec Beda. Similiter adhuc hodiealiqui magis nitunt̉ ſaluare. et etiā ꝓmoueremalos hoīes ꝙͣ bonos. ⁊ in multis electōnibusac prouiſiōibꝰ. ih̓s id eſt vir bonus ac dignus ⁊dei amicus: qͥ ſe ⁊ alios ſaluare vellet reprobat̉⁊ barrabas latro inſignis id eſt malus ac indignus ⁊ xp̄i hoſtis: qͥ ſe et alios in aīa ꝑimit eligitur. Un̄ qui ī talibꝰ ꝓmotōnibꝰ faciendo: velꝯſentiendo culpabiles ſunt: ip̄o ſuo facto vl̓ cōſenſu cōdicunt iudeis. Non hūc ſꝫ barrabā. Ih̓sv̓o ad oīa tacet: pacienter canes oblatrātes tolerās: ⁊ ſua paciētia nos armās. Conſidera hicquātū xp̄i animū ſauciare potuit. ꝙ tāſceleratus ⁊ vilis hō p̄ferebat̉ ſibi homini deo. intātūvt peterēt illiꝰ vitā: ⁊ iſtius mortē. Peccauerūtaūt in duobꝰ .ſ. quia reū petebāt liberari. ⁊ īnocentē damnari. Un̄ in ꝓuerbijs. Qui iuſtificatimpiū et cōdemnat iuſtū. vterqꝫ abhoīabilis ēapud deū. Ex iſto articulo trahūt̉ duo documēta. Primū eſt ꝙ nos equanimiter toleremus: ſialiqn̄ p̄ferāt̉ nobis ꝑſone infimiores ⁊ humilioris cōditōnis: qꝛ latro xp̄o fuit p̄latus. Secūdūeſt. ꝙ caueamꝰ ne et nos barrabā xp̄o p̄feramusMulti em̄ adhuc hodie deſiderant barrabā ſibiſolui ⁊ xp̄m vinctū eſſe: qꝛ vt dicit Orign̄. om̄sqͥ iudeis ſunt ſil̓es ſiue ī dogmate ſiue ī vita barrabā ſibi ſolui deſiderant. quicūqꝫ em̄ male agitſolutꝰ ē in corꝑe eiꝰ barrabas. xp̄c aūt vinctꝰ: qͥaūt bonū agit xp̄m hꝫ ſolutū. barrabā vinctū ⁊id̓o ſicut iudei poſtꝙͣ ꝓ xp̄o elegerūt barrabā latronē. latrocinijs et ſeditōibꝰ ſūt ſubuerſi. ſicut⁊ nūc q̄cūqꝫ aīa p̄elegit barrabā. illa ſꝑ latrocinijs dÿabolicis extermīat̉. Ubi em̄ nō ē ih̓s ibilites ⁊ p̄lia ſūt. vbi at̄ eſt ih̓s ibi ſūt oīa bona etpax Hec orign̄. Spūalit̓ hō vinctꝰ ē ꝑ pct̄m poſitus in carcere. ſcd̓m corpꝰ ⁊ aīaꝫ ita ꝙ ſint duovīcti corpꝰ ⁊ aīa: ſꝫ d̓ his vnꝰ .ſ. aīa poterit liberari. ſi tn̄ corpꝰ penitētie ⁊ flagell̓ exponat̉: qꝛſicut aīaꝫ a culpa ⁊ a pena liberabit. ſi v̓o corpliberet̉. adhuc manebit vincta aīa: et ſupplicijsac flagell̓ exponet̉ eternis. ⁊ ideo meliꝰ ē ꝙ aīaliberet̉ ꝙͣ corpꝰ: qꝛ ſi corpꝰ ſuſpendit̉ ī cruce penitētie tūc aīaꝫ liberabit a morte. Un̄ GregoriSi magne mercedis ē eriꝑe a mortē carnē moriturā: quāti meriti eſt liberare animā in celoſine fine victurā. Ad ꝯformādū ſe huic articulo recogitet hō ſi ip̄e vnꝙͣ barrabā xp̄o p̄elegit:⁊ doleat ac oret dicēs. Ih̓u qͥ nō dedignatꝰ es aiudeis reprobari: petētibꝰ ſibi barrabā latronēdimitti. te v̓o autorem vite crucifigi. da mihi tecreatorē meū ſemꝑ eligere pre oībꝰ: ⁊ ꝓ nulla recreata te vnꝙͣ reprobare. Pÿlatꝰ aūt volensCapitulum. lxij.dimittere ih̓m. iterū locutꝰ ē ad illos: querēs qͥdfaceret de ih̓u rege iudeoꝝ: ⁊ qͥd mali feciſſet: etaſſerens ꝙ nullā cauſam mortis ī eo īueniret.Sed quātoplus videbāt ꝙ xp̄m liberare vellet:tā tomagis iterū et iterū clamabāt vocibꝰ magnis inſtabāt: poſtulātes vt crucifigeret euꝫ: ⁊īualeſcebāt voces eoꝝ. Mala fuit barrabe preelectio: ſed peior hec ſentēciatio. Uidēs autempÿlatꝰ qꝛ nihil ꝓficeret ad liberatōneꝫ xp̄i ſaluofauore ppl̓i: ſed magis tumultus ⁊ ſtrepitꝰ fieretppl̓i clamātis ad cōtrariū ꝑ ſeductōeꝫ ſacerdotūvolentiū ꝑ clamorē ⁊ tumultū populi obtinere:qd̓ nō poterāt ꝑ ratōnē hr̄e. ⁊ volens ppl̓o place̓⁊ ſatiſfacere dimiſit illis barrabā quē petebātꝙͣuis xp̄m p̄ferendū nō dubitaret. Ecce ꝙ xp̄cīnocens damnat̉: ⁊ barrabas latro liberat̉. Itaꝯtingit hodie ī curijs principū ⁊ p̄latoꝝ: qꝛ īnocētes damnāt̉ ⁊ ꝑuerſi peccatores liberant̉. minora puniūt̉: ſed maiora diſſimulant̉. puniunt̉trāſgreſſores decretaliū ⁊ ſtatutoꝝ. ⁊ dimittūt̉impuniti trāſgreſſores diuinoꝝ mādatoꝝ. Etvt iudei de morte ih̓u totū pct̄m ſuꝑ ſe acciperēt⁊ ip̄e īmunis eſſet a pct̄o. accepta aqͣ lauit manus ſuas corā ppl̓o: dicēs. Innocens ego ſum aſanguine .i. ſanguinis effuſione iuſti hꝰ: ⁊ ſic utlauo manus ſic ⁊ ꝯſcientiā: qꝛ ego volui liberare īnocentē. ⁊ ſolū miniſter legis ſum. vos videritis qͥd ꝯtinget vobis ꝙͣtū ad ſuppliciū ꝓ culpaquā cōmittitis: qꝛ vox veſtra ſanguinem iuſtifundit vnde penā ſentietis. Aos em̄ erat apudantiquos: vt cū quis vellet ſe oſtendere īmunēa crimīe aliquo. accepta aqua lauaret manusſuas corā ppl̓o. Lauit gͦ manꝰ corā ppl̓o: vt quosnō poterat mouere ſuaſione. moueret ſignificatōne: qua ſignificabat iniquū mortē xp̄o inferre: ⁊ ſe īnocentē a tanto ſcelere. Lauit manꝰſuas īponēs pct̄m de morte xp̄i. iudeis ip̄is hocrecipientibꝰ: ꝙͣuis nō eſſet ꝑ hoc ſcd̓m veritatēexcuſatus: qꝛ nō lotus fuit aqua ſuus reatꝰ. Aēciebat̉ ergo dicēdo ſe īnocentē: qꝛ ſciebat ꝙ perīuidiā eū tradidiſſēt: ⁊ ꝙ iuſtus ac īnocēs erat⁊ vt met cōfitebat̉ eum liberare poterat. Particeps gͦ erat crimīs: ſed īnocentior illis. Un̄ Leopapa. Exceſſit gͦ pÿlati culpā facinꝰ iudeoꝝ: ſꝫnec ip̄e euaſit reatū: qui reliqͦt ꝓpriū iudiciū: etin crimē trāſit alienū. Huic pÿlato ſil̓es ſūt: excuſantes ſe a crimīs cōſenſu cū poſſint reclamare cū effectu. Et reſpōderūt omnes. Sanguiseius .i. culpa et pena ſeu vlcio: et vindicta effuſiōis ſanguis eiꝰ ſuꝑ nos ⁊ ſuꝑ filios nr̄os. Optimā he̓ditatē r̄liquerūt iudei filijs ſuis. ꝑſeueratem̄ uſqꝫ hodie ſuꝑ iudeos hec īprecatio pene etcrimīs: ⁊ ſanguis xp̄i nō aufert̉ ab eis. Und̓ inſingul̓ lunatōibꝰ vt dicit̉ fluxū patiūt̉ ſanguīsꝑcuſſit eī eos dn̄s ī poſteriora. ⁊ obprobriū ſempiternū dedit illis. ſūtqꝫ vagi ⁊ ꝓfugi ſub ſeruitute: ⁊ niſi lauerīt manꝰ ſuas ꝑ baptiſmuꝫ ab iſtoſanguine. penā crimīs ſuſtinebūt ꝯtinue. Vt at̄dicit Piero. verbū optimū ⁊ ſalutiferū reſpōderūt iudei: ſꝫ ītētōne peſſima. Optādū ē gͦ vt ſanguis ille veniat ſuꝑ nos: ſed ī ablutionē. ſcd̓m
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten