Peveniam. dilue lacrimis culpaꝫ tuā. Gemine qͦꝫamarificatōis. ſcꝫ cōtritōis ꝓ te. ⁊ cōpaſſionisad xp̄m. inebrieris abſinthio: vt expiatus cūpetro a reatu ſceleris. replearis cū petro ſpūſāctitatis. Quia b̓odicit Ambro. de petro nōinuenio qͥd dixerit. inuenio qd̓ fleuit: eiꝰ lacrimas lego. ſatiſfactōꝫ nō lego. Uidet̉ ex hoc. ꝙtāta fuit eiꝰ cōcritō. ꝙ ſufficiebat pro eiꝰ ſatiſfactōe. Un̄ leo papa. Felices o apoſtole lacrime tue. que ad diluēdā culpā negatōis. v̓tuteꝫſacri habuere baptiſmatis. Inde ē argumentū. ꝙ ꝯtritio pt̄ eē tāta. ꝙ tollat omnē penam.Et nota ordinē penitētie petri. Primo gallus cātauit. deinde dominꝰ petrū reſpexit. tertio petrus flere cepit: et tūc egreſſus foras amare fleuit. Sic hodie fit. Nā ẜm gregꝰ. Tūcnobis gallꝰ cātat. qn̄ p̄dicator quiſqꝫ corda noſtra ad ꝯpūctōeꝫ excitat. Sed cātus galli nonſufficit. niſi dn̄s oculo pietatis peccatorē reſpitiat. Quia oportet vt miſer ī tenebris ꝑmaneat: ꝙͣdiu eū lux mūdi nō illuminat. Tūc autētertio ẜm greg. incipimꝰ flere. qn̄ ignimur intus per ſcintillā ꝯſcīe. Et tūc foris eximꝰ: cuꝫextra qd̓ fuimus egredimur. Vnde et beda. petrus qui media nocte negauit ad gallicantumpenituit: et qd̓ in tenebris obliuionis errauitſperare iam lucis rememoratōe correxit. Hūcopinor gallū aliquē doctorē intelligēdū. qͥ nosiacētes excitat et ſomnolētos īcrepat: dicenseuigilate iuſti et nolite peccare. hec beda. Cogita nūc qualiter petrus ꝓ dn̄o ſuo et ꝓ peccato ſuo plangebat: ⁊ quō recogitabat bona queſibi dn̄s fecerat: et qualiter ip̄e eū negauerat.Dn̄s quidem intuitu ſuo ſpirituali: ꝓuocauitpetrū ad lacrimas: nec mirū. oculi em̄ dominivelut flāma ignis: petri v̓o vt glatiēs erāt. ⁊ iōintuitu ſuo reſoluerūt illos. ſicut ignis glatieꝫreſoluere ſolet. nec poterat in negatōnis tenebris ꝑmanere: quē lux mūdi reſpexit. O beatioculi tui domine ih̓u. qͥ ita calefaciūt cor frigidū. et accendūt in amorē tuū: et illuminantvt videat homo creatorē et errorē ſuū. O ꝙͣcito gelicidiū pectoris liquefaciūt: et ī aquas amaritudinis et deuotōis ꝯuertūt. Un̄ anſhel̓.Intuere ꝙͣpijs oculis ꝙͣmiſericorditer ꝙͣefficaciter tertio negantē reſpexit petrū: qn̄ ille cōuerſus et in ſe reuerſus fleuit amare. Utinambone ih̓u. tuus me dulcis reſpitiat oculus. quitociēs ad vocē ancille ꝓcacis carnis .ſ. mee prauis operibꝰ affectibuſqꝫ negaui. hec anſhelmꝰ.Moraliter ꝑ primā ancillā oſtiariā que petrū negare cogit: deſignat̉ cupiditas. ꝑ ſecundā carnalis voluptas. per vnū ſeu plures quiaſtabant: intelligunt̉ demones. his em̄ ad xp̄inegationē trahunt̉ homines. Prima anc illa.ſ. auaritia. q̄ hodie ī domibꝰ multoꝝ pͥncipumē oſtiaria. qͣſi oēs ītrare facit. qꝛ ſicut oſtiariꝰītromittit qͦs vult: ſic et auaritia idem facit.Un̄ in ꝓuer. Donū hoīs dilatat viā eiꝰ: et an̄pͥncipes ſpaciuꝫ ei facit: timendū ē ne expulſacaritate a domibus p̄latoꝝ: tanꝙͣ dn̄a īcipiatprimaprincipari ancilla. qꝛ caritas expellit̉ dū cupiditas ingredit̉: nā venenū caritatis ē cupiditas. Huic carnalis delectatio ⁊ demones adherēt. qui xp̄m negare ſuadēt. Par petrū aūt qͥinterp̄tat̉ agnoſcēs: intelligi pt̄ clericus qͥ alōge ſequit̉ dn̄m. qꝛ forte nō ꝓpter ſe: ſꝫ ꝓpter ſuaqui multociens cupiditate deuictꝰ negat xp̄mO quot ſūt hodie miſeri curias pͥncipū ſequentes. vix aut nūꝙͣ penitēt dū ſunt ibi. Ex hocarticulo negatōis petri plura habent̉ documēta. Primū ē. ꝙ p̄latus eccleſie debet eē talis. q̄infirmitatibꝰ ſubditoꝝ ꝯpati ſciat. qꝛ ẜm gre.iō dn̄s petrū cadere ꝑmiſit. vt et fortius pꝰ caſū reſurgeret: et vt is qͥ futurꝰ paſtor eccleſie ērat: in ſua culpa diſceret. qualiter alijs miſereri debuiſſet: et ex ſua infirmitate cognoſceretꝙͣmiſericorditer aliena infirma toleraret. Etẜm criſ. xp̄c ꝑmiſit petrū labi. vt p̄latis exēplūp̄beret: fragilitati ſubditorū meliꝰ ꝯpatiendi.Nā ẜm eundē. iō āgelis nō ē cōmiſſa ſacerdotijpt̄as: ne cū ip̄i minime peccarēt: de ſua innocētia p̄ſumētes. alios ſine miſericordia iudicarēt: ſed potius ē collata hoī fragili et peccanti. vt circa alioꝝ lapſū: ſe miteꝫ p̄beat et benignū. Secundū ē ꝙ nullus debet ſe iactare ⁊ extollere: aut de ſua v̓tute et viribus p̄ſume̓. Un̄leo papa. Ob hoc petrus heſitare ꝑmiſſus eſt.vt ī ip̄o eccleſie pͥncipe ꝯderet̉ remediū penitētie: et nemo auderet de ſua v̓tute ꝯfidere. quando mutabilitatis ꝑiculū nec ille tātus potuiſſet euadere. Un̄ criſ. Quod euāgeliſte ſcripſer̄tnos erudire volētes: quātū malū ſit. nō deo totū ꝯcedere: ſꝫ in ſeip̄o ꝯfidere. Un̄ etiā ambro.Hec aūt id̓o ſcripta ſūt. vt ſciamꝰ neminē ſe iactare debere. Nā ſi petrꝰ lapſus eſt qꝛ dixit. etſialij ſcādalizati fuerīt ī te: ego nō ſcādalizaborquis alius iure de ſe p̄ſumat; Deniqꝫ et dauidqͥ dixerat. ego dixi in habūdātia mea non mouebor ineternū. eā ſibi iactantiā obfuiſſe profitet̉: dicēs. auertiſti faciē tuā a me et factꝰ ſūꝯturbatꝰ. Tertiū ē. ꝙ in pͥncipio obſtandū eſtpeccatis. qꝛ vnū ſemꝑ trahit ad ſe aliud grauiꝰSic ī ꝓpoſito pͥmo fuit nuda negatio. ſecūdo negatōi acceſſit ꝑiuriū. Tertō ꝑiurie acceſſit maledictō. Uel ſicut dicit hiero. Prima ancilla titubatō. ſecūda ꝯſenſio. tertiꝰ vir actꝰ ē. Hec eſttrina negatō. quā abluit ꝑ fletꝰ v̓bi xp̄i recordatō. Quartū ē ꝙ ſi nos qn̄qꝫ ex fragilitate peccemnꝰ: nullo mō ī pct̄o ꝑſeueremꝰ. qꝛ ẜm gloſāꝑſeuerare ī peccato dat īcremēta ſcelerū. ⁊ quiſpernit minima: cadit ī maiora. Et ẜm grego.pct̄m qd̓ pnīa nō diluit: mox ad aliud trahit.Ecce eī beatū petrū ad primā negatōeꝫ impulit. vna tm̄ ancilla. ad ſecūdā duo .ſ. ancilla ⁊bir. ad tertiū plures. Quintū ē ꝙ nullus pct̄ordꝫ d̓ſperare qͣntūcūqꝫ pct̄a ſint grauia: ſꝫ debꝫꝓ peccatis ſuis flere: exēplo beati petri. qͥ culpā negatōis abluit lacrimis pnīe. In hoc eī remediū nob̓ pnīe on̄dit̉. et ī maximis exceſſibꝰveniā ſperare ꝯcedit̉. cū petrus poſt tantū peccatum factꝰ ſit ianitor celi. ac omnibus norma
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten