Denō credidiſtis nec verbis meis. nec factis. Siaūt interrogauero vos: nō rn̄debitis mihi. ſicut nec al̓s reſpōdiſtis. cū īterrogarē quō xp̄cfilius dauid eēt. neqꝫ dimittetis .ſ. me. qͥ tn̄ ſuꝫinnocēs. Ex hoc aūt .ſ. tꝑe .i. poſt tp̄s paſſiōiset aſcēſionis: erit filius hoīs ſedēs a dextris v̓tutis dei .i. ī potioribꝰ bonis patris ẜm humaītatē: ſꝫ ī equalitate patris ẜm diuinitatē. Un̄benedixit filiꝰ hominis. qꝛ inꝙͣtū filius dei ſꝑfuit equalis patri: et ſedēs ad dexteraꝫ patris.Quaſi diceret. Ero in vitā regnās ſēpiterna ⁊virtute diuina. cū hic infirmus corā vobis appareā. Ubi theoph̓. Quaſi diceret. Nō ē vobisdecetero tp̄s ſermonuꝫ et doctrine: ſꝫ deincepsiuditij tp̄s erit. cū videbitis me filiū hoīs ſedentē a dextris virtutis dei. Tūc dixerūt oēs. Tugͦ es filius dei .ſ. naturalis. Qui ait. Vos dicitis. quia ego ſū. Quaſi dice̓t. Ego nec dico necnego: ſꝫ vos dicitis ꝙͣuis nō credatis. Sua gͦſnīa ꝯdemnāt̉. Vbi beda. Ita reſponſionē ſuātēperat. vt et verū dicat: et ſermo eiꝰ calumnienō pateat. Maluit em̄ ſe xp̄m filiū dei ꝓbare ꝙ̄dice̓ vt co̓demnādi cā tolleret̉ his. qͥ qd̓ obijtiūt hoc ip̄i fatent̉. Quā tn̄ rn̄ſionē ip̄i blaſphemiā reputātes: dixerūt. Quid adhuc deſideramꝰ teſtimoniū .ſ. ad ꝓbandū. ꝙ ſe xp̄m dicat etdei filiū. Hec duo grauiꝰ pōderabāt .ſ. ꝙ ſe xp̄met dei filiū dicebat. eo ꝙ vnū videbat̉ eē ꝯͣ deuꝫreliquū ꝯͣ romanū imperiū. Ip̄i em̄ audiuimꝰde ore eiꝰ. O inſēſati. excecauit vos malitia veſtra. Audiſtis ex ore eiꝰ dei reuerētiā. qua eratcolēdus. et nō blaſphemiā qͣ eēt crucifigendusErgo vt ait brda. ſua ſe ſentētia ꝯdemnāt. quieū morti tradūt. quē ⁊ oris et oꝑis teſtimoniodeū eē cognoſcūt. Et pꝰ multa q̄ ꝯͣ eū fecerūt(vt eſtimo) ſicut ī nocte fecerāt: adduxer̄t eūvinctū a domo caÿphe pōtificis ad domū pilati p̄ſidis romane ptatis. ad quē ꝑtinebat iuditiū ī cauſa ſāguinis. vt .ſ. pÿlato totū imponeret̉: ⁊ ip̄i īmunes reputarēt̉. Duxerunt inquāeū vinctū. manibꝰ poſt tergū ligatis. et cū multis ꝯuītijs ac ꝯtumelijs (⁊ vt dr̄) catena ī colloeiꝰ poſita. q̄ poſtea on̄debat̉ in hierl̓m peregrinis ꝓ deuotōe magna. qͥ et ip̄i ſubmittebant inea colla ſua. Cogita nūc. cū quāto obprobrioducit̉ ꝑ mediū ciuitatis hierl̓m. ꝯuitiantibꝰ pͥncipibus ſacerdotū et pharizeis atqꝫ dicētibusUeni nobiſcū latro ⁊ deceptor populi. nūc tuamalefitia finē habebūt ī breui. Horrēda ꝓrſusimpietas. q̄ tantis iniurijs ſaciari non potuit.quin potius ferali rabie fremens. impio iudicitanꝙͣ rabido cani aīaꝫ iuſti deglutiendā expoſuit. Tūc videns iudas ꝙ ih̓s dānatꝰ eēt. conſilio ſacerdotū et ſenioꝝ .i. dānatōi et morti atiudicatus. ꝯſuetudo em̄ erat iudeoꝝ. vt quemreū mortis iudicaſſēt. dinctū p̄ſidi traderēt. vtdū p̄ſes vinctū teneret. morti addictū ītellige̓tpenitētia ductꝰ. infructuoſa tameꝫ. qꝛ ſine ſpebenie erat. r̄tulit pretiū .ſ. trigīta argēteos pͥncipibꝰ ſacerdotuꝫ et ſenioribꝰ ppl̓i. a qͥbus maleacceꝑat. qͣſi in ſua pt̄ate eēt ꝑſecutoꝝ ſentētiaꝫprimamutare. et qͣſi eodē p̄tio quo xp̄m dn̄m vēdiditpoſſet eū redimere. Multi eī poſſūt alicui mala ꝑſuadere. que tamē penitētia ducti poſt nonpoterūt diſſuadere. vl̓ in bonū ꝯuertere. Si gͦiudas reſtituit pecuniā male acqͥſitā. quomopſurarius tenet vſurā. et ſymoniacꝰ p̄bendamvel quicūqꝫ rē alienā: Credibile eſt ꝙ lata ſnīaꝯͣ xp̄m. illi qͥ pͥncipales fuerūt in morte xp̄i: redierūt ad tēplū: et tūc venit iudas penitentiaductus .i. anguſtia quadā et triſtitia tactus q̄tamē nō valuit. qꝛ nō ꝓpter amorē dei: ſꝫppterenormitatē rei triſtis fuit: et retulit argēteosdicēs. Peccaui tradēs ſanguinē iuſtū. Nō valuit iude iſta ꝯfeſſio. qꝛ deerat ſpes venie ⁊ ſalutis. Ubi criſ. Uide veritatē vndiqꝫ fulgentē. ꝓditor de ſeip̄o dat teſtimoniū: et eoꝝ qui condēnauerunt oppilat ora. At illi deridētes eū: dixerūt. Quid ad nos .ſ. de peccato tuo. qui non ſumus rei ī hoc facto; Tu videris et ſēties te peccaſſe: ſꝫ nihil ad nos ꝑtinet et nobis de hoc nōē cure. Profeſſio hec audax ē atqꝫ ceca. Emiſſeſe iuſti ſanguinē audiūt. et tamē extra reatuꝫſe eē credūt. et in vēdente ſcelus ꝯſtituunt. Un̄ẜm criſ. accuſatio ſacerdotū ē. qui non egerūtpenitentiam etiā iuda penitente. Et videns iudas ꝙ eum deridebant. lapſus in deſperationēꝓiectis argēteis in templo. vnde recepti erantreceſſit: et abiēs laqueo ſe ex deſperatōe ſuſpidit. ex quo patet ꝙ cupiditas ſua nihil ſibi valuit. Maluit ſe ꝙͣ denarios ꝑdere. denarios templo. ſeip̄m dÿabolo tradidit et laqueo. Hic habemꝰ duo exempla. Primū eſt ꝙ auaritia nō ēaliud ꝙͣ quidā laqueꝰ dÿaboli. per quem ſuſpēdit auaros. Secundum exemplum eſt. ꝙ crudelitas p̄ſidentis eſt occaſio deſperationis peccatoris. Iudas em̄ retulit pecuniaꝫ penitētiaductus et peccatū ſuum eſt ꝯfeſſus: ſed qꝛ prīcipes dure r̄ſponderunt ſibi: dicentes. quid adnos tu videris: deſperatus abiens laqueo ſe ſuſpendit: ſic frequenter circa peccatorē accidit.Iudas laqueo ſe ſuſpendit in terre medicullioindignus hominum et angelorum conſortio.Indignus colligi inter angelos qui in celis ſt̄indignus etiā colligi inter homines. qui ī terra: ſocius factus demonum. quibus deputatꝰ ēaer iſte caliginoſus in carcerem uſqꝫ ad iuditium. Sunt autem tres rationes quare talimorte d̓cuit proditorem interire. Primo vt eleuatus in aere ſocium ſe oſtenderet demonum.in hoc aere caliginoſo habitantium. Secundoquia paciſcendo locutus fuerat. in gutture punit̉. vt arterie que voceꝫ proditōnis emiſerat:punirent̉. quia per que peccauit quis: per hecet torquet̉. Tertio vt celo et terre exoſus oſtēderetur. qͥa nonſolū ꝓditōnis culpam emendare nequiuit: ſed etiā homicidij ꝓprij ſcelus addidit. Mirabilis duritia iudeoꝝ. quos nec ꝯfeſſiopeccati nec reſtitutō p̄tij. nec oꝑatio ꝓprij ſuſpēdij emolliuit. qꝛ nec penitenti nec ꝓitienti necſuſpēdenti iude crediderūt. Cuꝫ iuda quippe ſeip̄os ſuſpēdūt. qͥ beniā pete̓ et ſatiſfactōi intē
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten