Secunde partistis dei patris .i. in equalitate et pleniſſima poteſtate pr̄is. hoc ē ẜm hiero. ī vita regnātē ſempiterna: et v̓tute diuina: et veniētē .ſ. ad iuditiuꝫ ẜm formā humanā ī nubibꝰ celi. ſicut aſcendit. vbi videbit eū omnis oculus et qui eū pupugerūt. Quaſi dicat. vos me vt purū hoīemꝯtēnitis: et qͣi impiū ꝯdemnatis. ſꝫ tamen ꝓpterhoc me exaltatū ſuꝑ omnes celos et iudicē videbitis. Tūc pͥnceps ſacerdotū qͦ ſurrexeratin furore magis inſaniēs: ſcidit veſtimēta ſuaī rabie. quia ẜm bedā. queꝫ de ſolio ſacerdotalifuror excuſſerat. eūdeꝫ rabies ad ſcindēdas veſtes ꝓuocat. Et ī hoc facto caÿphas ꝓphetauitꝙͣuis ip̄e neſciuerit. Bis em̄ neſciēs ꝓphetauit.ſemel verbo qn̄ dixit. expedit vt vnus hō moriat̉ ꝓ populo. altera vice facto. vt patet ī hocloco. qꝛ ẜm hiero. per hoc on̄dit iudeos ſacerdotalē gloriā perdidiſſe. dū em̄ veſtē ſibi diſciditip̄m qͦ tegebat̉ velamentū legis abiecit. Vndeet beda. Altiori aūt miſterio factū ē. vt in paſſione dn̄i pōtifex iudeoꝝ veſtimēta ſua ſcinderet. hoc ē ephot. cū tunica dn̄i nec ab ip̄is qͦ eūcrucifigere militibus ſcindi potuerit. Figurabat̉ em̄ ꝙ ſacerdotiū iudeoꝝ ꝓ ſceleribus pontificū eēt ſcindendū. et a ſtatu ſue integritatisſoluendū et auferendū. cū ſoliditas eccleſie ſeufidei (que veſtis dei ſolet appellari) nūꝙͣ baleat ſcindi vel dirūpi. Hoc ē iam oculis cernerequia videmus iudeos ſacerdotij gloriam perdidiſſe. et ſedē a ceremonijs vacuā eē: eccleſiā v̓oet fidē eiꝰ (quia ſupͣ petrā fūdata ē) in ſua ſoliditate ꝑmanere. hec beda. Aos quippe erat iudeis ſcindere veſtimēta in ſignū doloris et deteſtatōis criminis. cū aliquid blaſphemie et qͣſiꝯͣ deū audiebāt. ſicut paulus et barnabas ſcid̓rūt veſtes. cū cultu diuino ſe honorari vid̓bātHoc aūt tāenorme peccatū pͥnceps ſacerdotūimponebat xp̄o: dicens exclamādo. Glaſphemauit. ſcilicet attribuendo ſibi qd̓ dei eſt. blaſphemia em̄ ē attribue̓ creature. quod ſolius d̓ieſt. vel deo quod ſolius creature eſt. Quid adhuc egemus teſtibꝰ? Quaſi dice̓t ꝓ nihilo laboramus querēdo teſtes. Ecce nūc .i. in aperto etcoram omnibus audiſtis blaſphemiā. O miſeret pͥnceps nequā. nō dixit xp̄c blaſphemiā ſedveritateꝫ. tuip̄e blaſphemas. qui qd̓ dei eſt deonō attribuis: ſꝫ filiū dei purā creaturā credis.et ideo blaſphemia tua tecuꝫ ē in ꝑditionem.Sicut gͦ xp̄c in mortis diſcrimine ad caÿphaꝫductus. veritatē nō deſeruit: ſꝫ ꝯſtanter ſe deifiliū cū omni modeſtia cōfeſſus fuit: ſic verusip̄ius ſeruꝰ. ꝓpter nullū tꝑale periculuꝫ debetperitatē deſerere: ſꝫ uſqꝫ in mortē ꝯſtās ꝑſeuerare. Ex hoc articulo impoſitōnis blaſphemie ſumit̉ documentū. ꝙ nos debemus eſſe abomni blaſphemia puri et immunes: taꝫ qͦ adnos ꝙͣ qͦ ad alios. Quo ad nos quideꝫ vt nihilcōmittamus vel dicamus. quo nomē dei blaſphematur. Qd̓ fit ml̓tipliciter. vt ſiue quis expreſſe maledicat deo vel ſāctis. ſiue quis blaſphemet baptiſmū vel alia eccleſie ſacramentaCapitulum. lx.Blaſphemat etiā verbū dei qͥ ꝯtemnit: et ſpiritūſanctū blaſphemat. qͥ ſacris canonibꝰ derogat. Xp̄c igit̉ licet non ſolū a blaſphemia: ſꝫetiā ab omni peccato puriſſimus fuerit: blaſphemiā tamē ſibi imponi ꝑtulit: vt nos purosa blaſphemia cuſtodiamus. Quo ad alios etiaꝫ. vt nos alijs blaſphemiā nō inferamꝰ: ita ꝙnos ꝑ os noſtꝝ nūꝙͣ verbū blaſphemie vl̓ maledicti exeat. ꝯͣ aliquē etiā maledicto dignumſicut iſte cayphas eo ip̄e blaſphemꝰ fuit qͦ blaſphemiā creatori impoſuit: et potuiſſet xp̄c rn̄dere n̄ ego ſed tu blaſphemas. ſꝫ noluit dn̄s ꝑos ſuū exire aliqd̓ blaſphemie v̓bū: nobis ī exemplū. De quo etiā pulchrā doctrinā habemus in epiſtola iude. vbi dr̄. ꝙ michael archāgelus cū altercaret̉ cū dÿabolo de moyſi corpore nō ē auſus iuditiū blaſphemie inferre diabolo: ſꝫ dixit. imperet tibi dn̄s. Suꝑ qͦ verbodicit hiero. Si michael nō fuit auſus dÿabolo (certe maledictōnis digniſſimo) iuditiū īferre blaſphemie: quātomagis nos ab omni maledicto puri eē debemꝰ. Aerebat̉ dÿabolꝰ maledictū: ſed ꝑ os angeli blaſphemia exire nō debuit. hec hiero. Si igit̉ dÿabolus (licet voluntate malus in ſubſtantia tn̄ bonus) ab angelonō blaſphemat̉. qꝛ aliqͥd ꝓferret aduerſus bonā naturā que dei ē creaturā: quātomagis abhominibꝰ blaſphemia ē cauēda ī quācūqꝫ creaturā: et maxime in creatorē. Ad ꝯformādūſe iſti articulo. ꝑ ꝯͣriū benedicat hō d̓o: dicensillud. ſit nomē dn̄i benedictū: ex hoc nūc et oſqꝫ ī ſeculuꝫ: vel aliqͥd hmōi. Ih̓u qͥ blaſphemiecrimē falſo tibi īponi voluiſti: cuſtodi ne vnꝙͣꝑ me nomē tuū verbo vel facto blaſphemetur.nec ꝑ os meū blaſphemia vel maledictū ꝓferatur. Cū aūt pͥnceps ſacerdotuꝫ dixiſſet. eccenūc audiſtis blaſphemiā: adiecit. Quid dob̓nūc ẜm legē de hoc videt̉; Tūc illi omnes ꝯdēnauerunt eum: et reſpondētes dixerūt: reus ēmortis: cū tamē veritatē dixiſſet eis. Ip̄i erātaccuſātes. ip̄i diſcutiētes. ip̄i ſentētiaꝫ ꝓferētesẜm bedā ſentētia ſua ſe ꝯdemnāt. qͥ eum mortiadiudicāt. quē et oris ⁊ oꝑis ſui teſtimonio deuꝫ eē cognoſce̓ pn̄t. Et quidē ī hoc vere reſpondiſſēt ſuppoſita veritate facti. oīs eī qͥ blaſphemat nomē dei: ẜm legē reꝰ ē mortis. qꝛ debet lapidari. ſꝫ qꝛ factum ſuꝑ qͦ fundebat̉ q̄ſtio fuitfalſū: ideo reſponſio fuit falſa ac ꝓphana et iniqua. Ex hoc articl̓o ꝯdemnatōis xp̄i ad mortē habemꝰ duo documenta. Primū ē vt caueamꝰ ne vnꝙͣ illa vox iudeoꝝ reꝰ ē mortis q̄ xp̄iauribꝰ innocēter īſonuit: nr̄is mētalibꝰ auribus īſonet: ⁊ in nob̓ locū veraciter habeat: nāde quocūqꝫ exiſtēte ī mortali peccato: verū eſtdice̓. reꝰ ē mortis. Secūdū ē. vtſi qn̄ nos ꝓpterxp̄m a ꝑſecutoribꝰ ꝯdemnemur ad mortē. nō ꝑturbemur: ſed potiꝰ gaudeamꝰ reſpicientes admercedē. Ad ꝯformādū ſe iſti articulo. recogitet hō qͣliter ip̄e ſepe ꝓpter demerita ſua reummortis ſe fecerit: ſꝫ dei miſcd̓ia ſit hactenꝰ ꝯſeruatꝰ ꝓ ſua emēdatōe. vl̓ al̓s ꝓut beꝰ īſpirauerit