Dectē. vt finē negotij videret: et quid pōtifex d̓ domino iudicaret. Principes aūt ſacerdotū et oēꝯſiliū. quia verū teſtimoniū inuenire nō poterāt: falſū q̄rebāt ꝓcurādo et ſubornādo: et nonīuenerūt vn̄ eū tanꝙͣ morte dignū corā pÿlato accuſare poſſēt. licet multi falſi teſtes ad itꝓcurandū acceſſiſſēt. quoꝝ teſtimonia nō erātꝯueniētia: et ſic defecerūt ſcrutātes ſcrutinia.Aētita ē em̄ iniqͥtas ſibi. vt regina aduerſusioſeph. et ſacerdotes aduerſꝰ ſuſannā: qꝛ ignisſine materia deficit. Ubi origenes. Falſa eniꝫteſtimonia tūc locū habēt. qn̄ cū colore aliqͦ ꝓferunt̉. Sꝫ nec color īueniebat̉. qͥ poſſet ꝯtraih̓m adiuuare mēdatia. quod maximam laudē exhibet ih̓u. qͥ ſic oīa irrep̄hēſibiliter dixit etfecit. vt nullā veriſimilitudinē īueniret ī eo rep̄hēſionis. mali et multi aſtuti. hec origenes.Sꝫ de omniū teſtimonijs ſoluꝫ duoꝝ teſtimoniū exprimit̉. de qͥbus ſubiūgit̉. Nouiſſime aūtſcꝫ poſt multorū falſa teſtimonia. duo falſi teſtes dixerūt. Nos audiuimꝰ eū dicentē. poſſumdeſtruere templū dei hoc maūfactū. et poſt triduū aliud nō manufactū edificare. Ex hoc aūtconabant̉ ꝓbare. ꝙ ip̄e diuinā potētiaꝫ qͣſi deꝰſibi vſurparet. Sꝫ falſi teſtes erāt. qꝛ et ſenſuꝫet verba xp̄i mutabāt. Ad qd̓ xp̄c nihil reſpondit. qꝛ mētiebāt̉ aꝑte. nō em̄ dixerat de hoc tēplo ſalomonis: ſꝫ ꝓprij corꝑis. Un̄ hiero. Falſꝰteſtis ē. qͥ nō eodē ſenſu dicta intelligit qͦ dicūtur. Hn̄s em̄ dixerat de tēplo corꝑis ſui. Sꝫ inv̓bis calūniant̉. et paucis additis vel mutatisqͣſi iuſtā calūniā faciūt. Saluator dixerat. ſoluite hoc tēplū: illi cōmutāt ⁊ aiūt. poſſū deſtruere tēplū dei. Uos inqͥt ſoluite. nō ego qꝛ illicitū ē: vt ip̄i nobis manꝰ inferamꝰ. Deinde illi euertūt et poſt triduū edificabo illud. vt ꝓprie d̓tēplo iudaico dixiſſe videat̉: dn̄s aūt vt oſtēderet aīale et ſpirās tēplū dixerat: et ego ī triduoſuſcitabo illud. Aliud ē ſuſcitare aliud edificare. hec hiero. Dicēs aūt dn̄s. ſoluite. nō dicit p̄cipiēdo: ſꝫ p̄dicēdo eis quid eēt facturi: p̄dicēsmortē ſuā. ī qͣ corpꝰ eiꝰ qd̓ erat tēplū deitatis ſolutū ē. Un̄ ſēſus ē. ſoluite .i. ſoluetis corpꝰ meūꝑ mortē quā mihi īferetis: et ī tribꝰ diebꝰ excitabo illud. Excitare ē em̄ a ſomno mortis r̄uocare. qd̓ ꝓprie ꝯpetit tēplo ſpirituali .ſ. ſuo corꝑiſꝫ reedificare ꝓprie ꝯpetit tēplo materiali. Nōmaiꝰ tn̄ miraculū erat tēplū manufactū in tribus diebꝰ reedificare: ꝙͣ ſeip̄m poſt mortē dietertia r̄ſuſcitare. Itē poſſēt dici falſi teſtes exfalſa intentōe. qꝛ intendebāt mortē innocentisꝓcurare. Ex hoc articulo .ſ. de latione falſi teſtimonij ſumunt̉ tria documēta. Primum ē. ꝙnos falſū teſtimoniū. immo oēꝫ falſitatē ⁊ mēdatiū: ſūme deteſtemur. qꝛ mēdatijs ⁊ fallatijsxp̄c morte ē addictꝰ. Et nos quotienſcūqꝫ falſūteſtimoniū et mēdatiū ꝯͣ ꝓximū ꝓferimꝰ: xp̄mquātū in nob̓ ē morti addicimꝰ. Un̄ ꝙͣdete ſtabile ſit iſtud crimē: oſtēdit iſidorꝰ dicēs. Teſtisfalſidicꝰ tribꝰ ꝑſonis ē obnoxiꝰ. primū d̓o. quēꝑiurādo ꝯtēnit: ꝯſequēter iudici. quē mentienmatutinisdo fallit: poſtremū īnocēti queꝫ falſo teſtimonio ledit. Secūdū ē. ꝙ nos diſcamꝰ īcriminatōnes ſi nobis inferant̉ amore dei paciēter ſuſtinere. ſicut xp̄c ꝓ nobis ad oēs falſas īcriminatōes ſimpliciter tacuit. qꝛ ẜm aug. Aperta mēdatia nō ſūt reſpōſiōe digna. Tertiū ē. vt nosfallatias ſtudeamꝰ quātū cū deo poſſumꝰ declinare: ad hoc em̄ dn̄s falſos teſtes ſuſtinuit. vtnos ab eis eriꝑet. ſic ut etiā mortē ſuſtinuit vtnos a morte liberaret. Ad ꝯformandū ſe iſtiarticulo: grās hō referat xp̄o. ꝙ falſos teſtesꝯͣ ſe admiſit. vt nos veritate fulciret: et ſic oretIh̓u qͥ a iudeis falſis teſtimonijs accuſari voluiſti. da mihi nemini falſas calūnias inferreet illatas ꝓ tuo honore paciēter ſufferre. Uidens aūt caÿphas pͥnceps ſacerdotū. ꝙ ih̓s tacebat. et ꝙ teſtimonia ꝯͣ eū ꝓducta ad eiꝰ cōdēnatōeꝫ nō ſuffitiebāt: ꝑturbatus. quia nō inueniebat locū calūnie. et vnde poſſet ih̓m iuſte ꝯͣdemnare: ſicqꝫ ira cōmotꝰ et veſania mētis agitatus. ſurgens ex impacientia in mediū de ſolio ſacerdotali: ait illi. Nihil reſpōdes ad ea. q̄iſti aduerſus te teſtificant̉; Aotū corꝑis ī ſaniam mētis demōſtrat: cum tꝑantia et grauitasin verbo. oꝑe et geſtū iudiceꝫ et p̄latū deceat.ẜm bedam ad reſponſum ꝓuocat. vt ex occaſion ſermonis locum accuſandi inueniat. Ih̓sautem tacebat et nihil reſpondit. Primo vt oſtenderet ſuaꝫ iuſtitiam. quia ⁊ illi īdigni erātet ea quę contra ip̄m dicebantur: erant falſa ⁊reſponſione indigna. Secundo ſuam miſericordiam. ne illi amplius peccarent: ſi in malitiaperdurarent. Tertio ſuam ſapientiam. quia ſciebat vt deus. ꝙ quicquid reſpondiſſet: traxiſſētin calumniam et reſponſio excuſatōnis nulloaudiente fuiſſet īutilis. Quarto ſuam pacientiam. vt exemplum daret contemnere calumniantium voces: et potius fortiter ſilere: ꝙͣ ſine vllo profectu defendere. Hinc colligimꝰ porcis et canibus et detractoribus. vel quibuſlibꝫnon eſſe reſpondendum: cuꝫ nulla ſecutura ſitvtilitas: ſed potius incommoditas. Quanto autem magis ih̓s ad indignos reſponſioneeius tacebat: tantomagis pontifex furens euꝫad reſpondendum prouocabat. vt ex verbis eiꝰoccaſionem calumniandi captaret. Tunc em̄princeps ſacerdotum rurſus interrogans: dixit ei. Adiuro te per deum viuum. vt dicas nobis. ſi tu es xp̄c filius ſcilicet naturalis dei benedicti? Qui ad eum capiendum quaſi latronem miſerat: nunc de furtu et vſurpatōne deitatis examinat. Non tamen veritatem dei deſiderat: ſed magis calūniaꝫ parat. ad hoc auteꝫih̓s reſpondit. propter reuerentiam diuini nominis inuocati: et dixit illi. Tu dixiſti. qꝛ egoſum. Ueritatē eis reſpondit. vt inexcuſabileseēt: et ne nomē dei ſpernere videretur. Et adiecit. Uerūtamen dico vobis. ammodo videbitis oculis corporeis filiū hoīs .ſ. me. quem mōꝯtemnitis et ignominioſe tractatis. ī die iuditij ſedentē vt iudicē a dextris v̓tutis .i. maieſta
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten