DeIh̓u qui prophanam impiorum vocē .ſ. reumte eſſe mortis minime timuiſti: cuſtodi me. neī oculis tuis eterne mortis reꝰ īueniar. Tūcqui circumſtabant omnes fere inſimul irruerunt ſuper dominum ih̓m et illudebāt ei. Alijſpuebant in vultum eius benigniſſimum. tanꝙ in hominem vilem et peſtiferum ⁊ morte dignū .ſ. ꝯfeſſū ſe eē deo equalem. vt conplereturqd̓ dictū eſt. faciē meā nō auerti a ꝯfuſiōe ſputoꝝ. Propriū eī iudeoꝝ erat. in ꝯtēptū ac vituperiū et deſpectū ſpūere in faciē eiꝰ quē abitiebāt. Et tā horribiliter et inceſſanter in facieshominū ſpūebāt. vt qn̄qꝫ eos ſuffocarēt. Quidturpiꝰ. qͥd d̓ſpectiꝰ. qͥd ignominioſiꝰ ⁊ vituperioſius: ꝙͣ in faciē expuere. et maxime in illā faciē ſpecioſiſſimā. in quā deſiderāt angeli ꝓſpice̓O ꝙͣceca emulatō īfelitiū iudeoꝝ. qͦ n̄ exhorruerūt turpiſſimis ſputis ſuis maculare et deturpare faciē tāamabilē. Et nō tm̄ ſimplicibꝰ ſaliue ſputis: ſꝫ veriſimiliter etiā excreatōibꝰ ſuisfetidiſſimis. Un̄ math̓. nō dicit ſpūer̄t: ſꝫ expuerūt quaſi excreādo ſpuerūt. marcꝰ aūt dicit ꝯͣſpuerūt. qꝛ non tm̄ vnus ſꝫ plures ſimul ꝯſpuerūt. Et ſic illa facies benedicta facta ē ita abominabilis. quaſi eēt leproſa ex ſputis ⁊ verberibus que ei vt ſubditur in facieꝫ cū palmisdederunt. Hoc eſt ꝯtra illos. qui adulterinis coloribus ornare ſuas nitunt̉ faciēs. Ex hoc articulo conſputionis in faciē ſumūt̉ duo documenta. Primum ē ꝙ nos diligēter caueamusne et nos vnꝙͣ cū iudeis xp̄i faciē cōſpuamꝰ qd̓fit modis pluribus. Primo nāqꝫ ẜm hiero. faciē xp̄i conſpuunt. qui conſcientiā ſuam fediscogitatōibꝰ et actōnibꝰ polluūt. Quia em̄ xp̄oꝯſcientiā ſanctā inhabitat. in qua d̓i facies .i.ymago relucet. hinc eſt ꝙ qui ꝯſcientiaꝫ ſuampeccatis polluit. quaſi ſputum in xp̄i facieꝫ ꝓicit. Et iō dicit hiero. ꝙ dn̄s nr̄ in faciem ſuā ꝯſpui voluit. vt ſputaminibus ſuſceptis faciemanime noſtre lauaret. Secundo ẜm rabanumilli in faciem xp̄i expuūt qui preſentiam gr̄eeius execrandis verbis. ex interna cece mentisinſania cōceptis reſpuūt: ⁊ eum in carne veniſſe negāt. Tertio ẜm grego. in faciē xp̄i ꝯſpuūtqui iuſtos et ſanctos in p̄ſenti vitā confutantet in eoruꝫ contumelias fluxa verba quaſi fluentas ſaliuas mittunt. Quarto poteſt dici. ꝙad litterā xp̄m in faciem conſpuunt. qui eukariſtiam indigne ſumunt. Quicūqꝫ em̄ pollutaconſcientia corpus xp̄i in os ſuū accipiunt. hiſaliua ſua peccato infecta ſacramentū contingunt. madefaciunt et deglutiūt: ac ꝑ hoc in faciem xp̄i conſpuūt. Quinto in facieꝫ xp̄i cōſpuunt. qui p̄latos ſuos contemnūt. Item ſexto infaciem xp̄i deſpectiue ꝯſpuunt. qui grās deo d̓quolibet ſibi dato munere non agūt. Secundūdocumentū eſt. vt nos iſta ſputa turpiſſima etalia facta exprobrabilia paſſionis xp̄i: nob̓ admagnā gloriā reputemꝰ. Vnde criſ. Attende ꝙeuangeliſta cū ſūma diligētia ea que videnturmatutiniseē exprobratiſſima exponit. nihil occultans vl̓obmittēs. aut verecūdans: ſꝫ gloriā exiſtimāsmaximā. dominatoreꝫ orbis terraꝝ ꝓ nobis talia ſuſtinere. Hec aūt legamꝰ continue. hec noſtre mēti inſcribamus et in his gloriemur. heccriſ. Et ſiquidē iſtud documentū poſſit referriad ſingl̓a pūcta dominice paſſionis. p̄cipue tn̄ad iſtud quod ſic exprobratiſſimū fuit. Ad ꝯͣformandū ſe huic articulo. formet hō in mēteſua xp̄m tā horribiliter ſputis ī facie deturpatū: et regratiet̉ ſibi ꝓ magͣ gl̓ia nr̄a. Recogitetetiā qͦtiēs ip̄e faciē illā ſpecioſiſſimā ī ꝯſciētiaſua polluit. Itē quociēs indigne ꝯmunicando.ſputi ſui ꝯtactu xp̄m ſordidauerit. Ih̓u qͥ īmūdis iudeoꝝ ſputis pulcherrimā faciē tuā maculari voluiſti: da mihi tue ymaginis faciē ī menūꝙͣ meis ſordidis actibꝰ aut cogitatōibꝰ inqͥnari. Alij velabāt faciē eius. qd̓ velamē manet oſqꝫ hodie ſuꝑ corda eoꝝ qꝛ ab eis faciē ſuāabſcōdit. O inſana cecitas ⁊ ceca īſania infeliciū iudeoꝝ. qꝛ illā deſiderabilē faciē. quā aduenturā pr̄es eoꝝ ⁊ ꝓphete cū longo ſuſpirio deſiderauerāt. ip̄i infelices cū pn̄tē habuerūt tā ignominioſe velauerūt. Uelauerūt inquam (vt aitbeda) nō vt ipſe illoꝝ ſcelera nō videat: ſed vta ſeip̄is faciē ⁊ grām cognitōis eius abſconderēt. On̄derūt ꝑ hoc etiā neſciēter. ꝙ in faciemxp̄i nullus infidelis ⁊ auerſus a deo intueri pt̄qꝛ ē ab eis velata. Et ſimil̓ rō ē d̓ falſis xp̄ianisSed ſicut dicit apl̓us. cuꝫ quis ꝯuerſus fueritad deū: tūc auferet̉ velamē. Ex hoc articulo velatōnis faciei habētur plura documenta.Primum ꝙ nos ſumme caueamus. ne velamēante xp̄i faciem ponamus. Sed heu multi xp̄iani velamen ante xp̄i faciem ponunt. qualesſunt qui infronice peccant. quaſi deus eos nōvideat. quales etiam ſunt qui ſub velamine cuiuſdam libertatis libere peccant. Item velamēante xp̄i faciem ponunt. qui ÿmaginem dei inſe. vel amine culpe ⁊ ignorantie obtegunt ⁊ obſcurant. Dicit enim hieronimus. ꝙ ideo xp̄c ꝓnobis velari voluit. vt velamine faciei ſue velamen culpe et ignorantie a cordibus noſtrisauferret. Inſuper faciem xp̄i velant. qui a ſeipſis gratiam cognitionis eius abſcondunt.Iteꝫ oculos domini omnia videntis velāt. quimalum pro bono dāt vel vendūt. Item eſt hicdocumentum. ꝙ et nos debemus interdum facies noſtras velare. ne oculi noſtri vibeant banitatem. vel ſaltem oculos habere defixos interram. et ſic faciem quaſi habere velatam. necapiatur in exteriorum aſpectu et concupiſcētia. Ad conformandum ſe huic articulo recogitet homo quomodo omnia nuda et aperta ſunt oculis d̓i. vt ex hoc trahatur a peccādoItem memoretur quomodo ipſe luminoſaꝫ faciē ÿmagīs dei ī ſe obtexit: et obſcurauit peccatis. Ih̓ū qͥ faciē tuā gͣtiſſimā velari voluiſtiilluſtra q̄ſo faciē tuā ſuꝑ me indignū ẜuū tuū.et ymaginē tuā ī me nō ſinas obſcurari. vela