Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

Secūde partisgregis ſui. O grādis amor. Vere bonꝰ ⁊ pius eſthic paſtor. Vere ī finē dilexit eos. cū ī tāta agonia poſitus. illo modico tꝑe quietē eoꝝ ꝓcuratNō ſic hodie multi paſtores faciūt. qͥ ſubditis vigilātibꝰ ⁊ in agonia poſitis. dormiūt ſuauiter ⁊quieſcūt. Dum gͦ videbis diſcipulos dormiētes ītanto ꝑiculo. ⁊ dn̄m vigilantē: ſi deuotus es. ml̓ta inuenire poteris. quę dicas tam dn̄o tuo. ꝙͣdiſcipulis ſuis. Videbat tandē alonge aduerſarios ſuos vementes. cū facibꝰ ⁊ armis. nec tamēdiſcipl̓os excitauit. niſi cū ꝓpe ⁊ quaſi iuxta eosfuerūt. Tūc auteꝫ euigilās diſcipulos: dixiteis. Sufficit. ſcꝫ qꝛ iam quieuiſtis ⁊ ſatis dormiſtis. Ergo parum eſt dormiendū. Unde quidampatres nō niſi ſtando vel ſedendo ſomnū capereꝯſueuerunt ꝑmodicū. Ter diſcipuli dormiuntter dn̄s orās ſuſcitat. que trina dormitō ⁊ ſuſcitatio. tres mortuos quos dn̄s ſuſcitauit ſignificat. Et ſubiūxit. Venit hora ⁊ filius homīs tradetur in manus peccatoꝝ. Ubi Origenes. Sed⁊ nunc ih̓s in manus peccatoꝝ tradit̉. quandohi qui vident̉ in ih̓m credere. habent eū in manibus ſuis cū ſint peccatores. Sed ⁊ quotiēſcūqꝫ iuſtus habens in ſe ih̓m. in poteſtate factusfuerit peccatoꝝ. Ih̓s eſt traditus in manꝰ peccatorum. hec Origenes. Surgite eamus ſcꝫ obuiāiude ꝓditori ⁊ ſuis complicibꝰ. Ecce qͥ me tradetꝓpe eſt: quē nolo declinare. ꝙͣuis poſſem hoc facere. Ac ſi diceret. Nō nos inueniāt latētes acquaſi timētes ⁊ retrahētes: vltro eamus eis obuiam ⁊ ꝑgamus ad mortē. vt paſſuri ꝯfidentiaꝫ⁊ gaudiū videant. ⁊ paſſionē omnino volūtariam ſciant. Ultro nos debemꝰ offerre. quādo nōexpedit mortē effugere. Ubi on̄dit̉ xp̄i deſiderium ad noſtrā redemptōnē: qꝛ nonſolū ꝓditorēcum turba venientē expectauit. ſedētiā ęis occurrit. Ubi etiā docet vt ſi tribulari nos oportet. cū gaudio ⁊ ꝯfidentia ſuſtineamus. Moraliter quoqꝫ monet nos ad tria. primo ad temptatōnes nos p̄parare. cū dicit̉ ſurgite. ſcd̓o inbonis oꝑbꝰ ꝓficere. cū ſubdit̉ eamus. tertō oīhora quaſi temptationē proximam expectare.cū addit̉ ecce ꝓpe eſt. Et adhuc eo loquēte cūdiſcipulis ſuis. ecce iudas mercator peſſimꝰ vnꝰde duodecim ſcꝫ numero nō merito. quod dixitad oſtēdendū immane facinus illius. qͥ de apl̓ica dignitate ꝓditor fuerat factus: accepta a p̄ſide cohorte militū gentiliū quoꝝ int̓erat caperemalefactores. cū tribuno qui perat eis: ac turba plurima iudeoꝝ mīſtroꝝ. accepta a pontificibo ⁊ pͥncipibꝰ ſacerdotum. crudeli vtiqꝫ ⁊ peſſima ſocietate impioꝝ tanꝙͣ ad tenenbū reū. an̄cedebat eos. tanꝙͣ ductor eoꝝ qͦ volebāt ꝯprehēdere ih̓m: ⁊ venerūt illuc cū laternis ⁊ facibusvt ſi in tenebris late̓ vellet his quereret̉: nec nōcū gladijs. fuſtibꝰ ⁊ armis. vt captōeꝫ eiꝰ impedire bolētibꝰ his reſiſteret̉. Scd̓m Hiero. incūbitetuti ſeculi qͥ deſperat d̓ adiutorio dei. Habebatitaqꝫ fulcimētuꝫ ab vtraqꝫ curia. ſcꝫ imꝑatoris⁊ pontificis. qͣſi ſeruato ordīe legitime poteſtatis: vt nemo tenētibꝰ auderet obſiſte̓. cū hinc miCapitulum. lix.lites p̄ſidis. inde mīſtri phariſeoꝝ. qͥ ī lege ſūmi⁊ iudices videbāt̉. illū tenerēt: vel etiā ſi qͥs auderet. ꝯtra tot nō poſſet: timebāt em̄ plebē ne ꝑhāc defēderet̉ ꝯtra eos. ⁊ ideo etiā nocte tradit̉vt ſine turb̓ que ī die frequēter ꝓpter inſtructōnē aderāt: īueniret̉. Anteꝙͣ aūt iubas cū turbabeniret ad ortū vbi ih̓s cū diſcipulis erat. dediteis ſignū dicēs. Quēcūqꝫ oſculatꝰ fuero ip̄e ē .ſ.xp̄c. tenete eū. ⁊ ducite caute: ſcꝫ cauendo a populo ne eū de veſtris manibꝰ eripiat. Populuscm̄ ꝯmunis deuotionē ad eū habebat. Hoc aūtfecit iudas. ⁊ ꝓpter romanoꝝ milites qͥ xp̄m nōcognoſcebāt: ⁊ ꝓpter alios. ne loco xp̄i caperētiacobū minorē. q̄ in facie xp̄o ſimilimꝰ erat ꝓpt̓qd̓ ſpecialiter frater dn̄i dicebat̉: ⁊ qꝛ timebatne ſe trāſformaret ⁊ de manibꝰ eoꝝ elaberet̉. qꝛpluries detentus ab ip̄is ꝑtranſijt neſcientibuseis: ⁊ ideo oſculari eū voluit. vt in oſculādo teneret̉ ne euaderet. Et cū veniſſēt ad ortū. tūcih̓s ſciens oīa que ex diſpoſitōne diuina vēturaerāt ſuꝑ eū: ꝓceſſit vltro in occurſū illoꝝ. ſicutꝑatus ad paſſionē: ex quo patet. voluntarie eūcaptū fuiſſe ⁊ paſſum: diſcipuli qͦꝫ ſequebantureum timētes. ſed ip̄e ꝯfortabat eos ne timerēt.Unde Anſhelmus. Ꝙͣpromptus bone ih̓u ſpūstuus ad paſſionē fuerit. euidēter oſtēdiſti. quādo venientibꝰ vna cū ꝓditore tuo viris ſanguinum. ⁊ querentibꝰ animā tuā. cum laternis etfacibꝰ ⁊ armis ꝑ noctē. vltro occurriſti. Et dixit ih̓s occurrētibꝰ offerēs ſe volūtarie eis. Quēqueritis? Non interrogat quaſi ignarus volūtatis eoꝝ. ſed mori ꝑatus interrogat. vt ſcianteſſe eū quē querebāt. Reſpōderūt ei ih̓m nazarenū. Nō erat querēdus ad mortē. quē ꝓfitent̉ eēſalutis auctorē: nec erat ꝑſequēdus quē dicunteſſe florem honoris ⁊ honeſtatis. Dixit eis ih̓sſemetip̄m manifeſtās ⁊ offerēs. Ego ſum ſcilicꝫquē queritis. Quaſi dice̓t. Quid ꝓ ſigno ſumitis oſculū ꝓditoris. quid quaſi latentē me queritis cuꝫ facibꝰ ⁊ laternis: Ego ſum. Non ſe occultauit. nec ſe abſcōdit: ſed magis querētibusobuiā iuit ⁊ ſe oſtendit. Ubi Criẜ. Fecit auteꝫhoc ih̓s. oſtendens quoniā non ſolum comp̄hēdere eum non poſſent. ſed nec videre in medioexiſtentem: niſi ip̄e ꝯcederet. hec Criẜ. Uirtuteem̄ diuina factū eſt vt venientes ad capienduꝫeum. primo non cognoſcerent: etiam ſuus diſcipulus. qui venerat ad tradendū: quod maxime eſt potentie eius oſtenſiuū. vt ꝑ hoc ſcd̓o on̄deretur ꝙ de voluntate ſua caperetur. quia incognitꝰ ab eis recedere poterat ſi voluiſſet. Sꝫ⁊ manifeſtius patꝫ ꝑ hoc qd̓ ſubditur. quia audito verbo v̓tutis et diuinitatis. qd̓ eſt ei cū pr̄e⁊ ſpiritu ſancto ꝯmune: a voce tonitrui huiusformidantes. abierūt retrorſū ⁊ ceciderūt interram reſupini. tam iudas ꝙͣ alij potētia diuinitatis ipſius deiecti. ita erat eis importabile qd̓dicebat̉. Item ideo vt etiam qͣntum in ſe eſt. daret iudeis materiam conuerſionis. viſo potētieſuę miraculo: ⁊ ideo cum ſtatim ad oſtenſionemſue potentie ꝯuerſi nō fuerūt. ſe eis capiendum