Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

De pri moſponte obtulit. Ceciderūt retrorſū ⁊ reſupini ſicut cadūt iniqͥ. nō an̄ ⁊ in faciē ſicut cadūt iuſtiQui aūt ante ſe cadit videt qͦ cadat: qͥ aūt retrocadit. nō videt ſui caſus ꝑiculū. Iniqui gͦ retrocadūt. qꝛ nō vidēt ſui caſus miſeriā ⁊ qd̓ eos ſequat̉: iuſti v̓o qͥ in iſtis viſibilibꝰ ſemetip̄os ſpōte deiciūt vt ī inuiſibilibꝰ erigant̉. in faciē ſuā ⁊ante cadere dicunt̉. qꝛ caſū vidēt ⁊ timore ꝯpūcti humiliant̉. Hinc gͦ penſandū ē ꝙͣ aſꝑa eritpox irati. cuiꝰ verba dultia pati nō potuerſintHoc aūt factū ē ex diuina ordinatōne. vt ꝑ hocbeclararet̉ v̓tus ſue diuinitatis. Unde Augꝰ exclamās ait. Ubi nūc milituꝫ cohors ⁊ miniſtriprincipū ac phariſeoꝝ. vbi terror ⁊ munimē armorum? Nempe vna nox dicētis ego ſum. tantam turbā odijs ferocē armiſqꝫ terribilē ſine telo vllo ꝑcuſſit. repulit. ſtrauit: virtute diuinitatis latentis. Deus em̄ latebat in carne. Quidiudicaturꝰ faciet. q̄ iudicādus hoc fecit? Quidregnaturꝰ poterit: qͥ moriturꝰ hoc potuit HecAugꝰ. Poterat xp̄c om̄es hoſtes ſuos deſtruereſi vellet ſe defendere. ſed noluit niſi ad modicuꝫeos ꝓſternere. Hoc ideo fecit. vt on̄deret ſe mortem voluntarie ſuſtinere: ⁊ ſi vellet reniti. nonpoſſent eū capere vl̓ tenere. Hec hoſtium xp̄ivictoria. fuit olim in ſampſone ⁊ ſangar et dauid p̄figurata. Sampſon cum mādibula aziniſtrauit mille viros: ⁊ ſangar cū vomere int̓fecitviros ſexcētos. ⁊ dauid vno īpetu occidit virosoctingētos. Sed ſi iſti dei adiutorio tot hoſtesꝓſtrauerūt. nō eſt mirū ꝙ coram xp̄o om̄es hoſtes corruerūt. Et cū tremuli ſurrexiſſēt. itērum eos interrogauit. Quē queritis? Queſtionem iterat. vt fideles ſua paſſione liberādos on̄dat. Illi aūt adhuc in malitia ſua ꝑſeuerantesdixerūt. Ih̓m nazarenū. Nō em̄ cognoſcere vl̓capere poterant eū. donec ipſe vellet: ꝓpter hocſubdit̉. Dicit eis ih̓s. Dixi vobis quia ego ſumqui volūtarie me offero. Et tunc habuerūt ip̄iꝰnoticiā ⁊ capiendi licentiā. ꝓpter qd̓ ſequit̉. Siergo me queritis .ſ. ꝯprehēdere. faciatis id quodintēditis: ſed tamē ſinite hos .ſ. diſcipulos meos abire. qꝛ nō eſt tēpus modo ꝙ tollant̉ de mūdo. In quo patet ꝙ ip̄e dedit eis poteſtatē capiēdi eū: nam ſicut ex ſua potētia diſcipulos ſuosſeruauit. ita ⁊ multomagis ſeip̄m ſeruare potuiſſet. Quaſi dice̓t. Si do vobis poteſtatē me capiendi. vt tamē meis diſcipulis nō faciatis aliquid mali. hoc dixit: qꝛ ſeruandi erāt diſcipulivt verbū ſalutis ꝑ eos diuulgaret̉. Uſqꝫ ad vltimaꝫ horā eiꝰ quā ad eos habuit. dilectōnis conſeruantiā demōſtrauit. Per hoc oſtendit̉ ꝙ ſuperiores debēt ſuos ſubditos fideliter adiuuare⁊ ꝓ eoꝝ defenſione ſe mortis ꝑiculo expone̓. Vtait Auguſtinus. faciūt quod iubet: ſinunt eosabire. quos nō vult perire: ⁊ implet̉ qd̓ dixeratqꝛ quos dediſti mihi nō perdidi ex eis quenꝙͣ.Tūc accedēs ille nequā. ⁊ dominū ſuū ſubdole ſalutās bixit. aue rabbi. Et oſculatꝰ ē eū. Acceſſit tanꝙͣ domeſticus. ſed fur erat: ſalutauittanꝙͣ diſcipulus. ſed inſidiator erat: oſculatꝰ eſtcompletoriotanꝙͣ amicus. ⁊ inimicus erat. Dicit̉ ꝙ erat cōſuetudo iudeorū in aduentu ſuo oſculari. ad ſignificandū ꝙ ingreſſus erat pacificus: ⁊ ꝙ moris erat domini ih̓u. diſcipulos quos emittebatin oſculo pacis reciꝑe redeūtes: ⁊ ꝓpterea proditor illis oſculū ī ſignū debit. ⁊ alios tanꝙͣ duxexercitus ⁊ ductor ad malū p̄cedens. cū oſculoficto redijt. Quaſi dice̓t. Non ſū ego cū iſtis armatis. ſed rediens more ſolito te oſculor. et dicoaue rabbi. O vere ꝓditor. Huic ſil̓es ſunt multip̄lati. qͥ verbo vl̓ facto alios ſcādalizādo ⁊ poſtſe trahēdo antecedūt ad malū: ⁊ ideo etiā antecedūt ad infernū. Iudas beneficijs xp̄i abutensmala ꝓ bonis reddebat: cui etiā ſimiles ſūt quiſimilia face̓ nō erubeſcūt. Scd̓m bedā ſuſcepitoſculū dn̄s. nō ꝙ ſimulatōeꝫ nos doceat. ſed neꝓditorē fugere videret̉: ⁊ plus affice̓t ꝓditoremcū amoris officiū nō negaret: ſimul ⁊ illud pſalmi ꝯplens. cū his qui oderūt pacē. erā pacificꝰ.Et ſuſcepto oſculo dixit illi ih̓s. Amice ad qͥdveniſti? Uocat eū amicū ſcd̓m ſtatū priſtinum.amicabiliter em̄ fuit electus a domino ī apoſtolum. Ac ſi diceret. Ad qd̓ ſcelus dilapſus es. vtdiſcipulꝰ traderes magiſtrū: ⁊ dū eſſes apl̓us factus es traditor? Uide qͥd feceris. ⁊ ꝯſidera fineꝫtuū malū. Vel amice̓ qꝛ diligo te. ſed inimice qꝛme tradis. Uel vocat eū amicuꝫ yronice. īproperās ſimulatōes. Tanꝙͣ ſcd̓m Augu. diceret.Oſcularis ⁊ inſidiaris. Noui qͣre veneris. Amicū fingis cū ꝓditor ſis. Oſtēdis amicitiā ſigno.⁊ agis ꝓditōeꝫ de facto. Amicitie ſignis ꝓditores vtunt̉. vt eoꝝ dolus latentius ꝑagat̉. Undeaꝑtius ei dixit. Iuda oſculo filiū hoīs tradis .i.in ſigno caritatis. ꝓditionem homicidij facis.Infelix ſignū. vbi ꝑ pacem bellū. ꝑ oſculuꝫ homicidiū. ꝑ ſalutatōnem condēpnato ꝓcuratur.Ubi Ambroſius. Illud plus confutat ingratūqd̓ eum tradiberit. qui cuꝫ eſſet dei filius. ꝓpternos filius homīs eſſe voluiſſet. Quaſi dice̓t ꝓpt̓te ſuſcepi ingrate qd̓ tradis ÿpocrita. Et ſcd̓meundē. quaſi amātis affectu corripuit ꝓditorē⁊ ideo etiā ſcd̓m Criẜ. ꝓpriū nomē poſuit. qd̓ magis dolentis erat ⁊ reuocantis. ꝙͣ prouocati adiram. Vnde Anſhelmꝰ. Signo quod acceꝑāt aduce flagicij. teip̄m manifeſtaſti. Nam accedentem ad oſculū ſanctiſſimi oris tui. cruentā beſtiam auerſatus nō es: ſed os in quo dolus inuentus nō eſt. ori qd̓ habūbauit malitia dulciter applicuiſti. O innocens agne dei. quid tibi ⁊lupo illi? Que ꝯuentō xp̄i ad belial? Sed ⁊ hocbenignitatis tue erat domine. vt om̄ia illi exhiberes. que praui cordis ſui ꝑtinatiam emollirepotuiſſent. Nam ⁊ veteris amicitie illum commonuiſti dicēs. Amice ad quid veniſti? Et horrore ſceleris ſui cor impiū ferire voluiſti cū dicebas. Iuda oſculo filiū homīs trabis. hec anſhelmꝰ. Hoc idē pt̄ dici indigne ſumentibus corpus xp̄i. ſcꝫ iuda oſculo filium homīs tradis.oraliter iudas eſt mundus. qui quando adlibitū dat diuicias tūc ridet. quādo dat ſolacia⁊ delitias tunc oſculatur. qn̄ bat honores tunc