Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

De primovt ꝑ terrā ſanguine irrigatā. declararet t̓ renoshomīes ſanguine ſuo redimēdos ⁊ mundandosTercia eſt ẜm gloſā. vt totū mundū pct̄is mortuū ad vitā reſuſcitaret. ideo ſudorē ſuū ſanguineū ad terrā decurre̓ volebat. Itē ſcd̓m Bern̄.nō ſolū oculis. ſed qͣſi mēbris om̄ibꝰ fleuiſſe videt̉: vt totū corpus eius qd̓ eſt eccleſia. totiꝰ corporis lacrimis purgaret̉. Inſuꝑ etiaꝫ ſanguisdecurrebat in terrā. ad on̄denduꝫ ꝙ ꝓ terra. ideſt eccl̓ia adhuc militāte in terra orabat. ⁊ ſanguinē ſuū fūdebat: ⁊ ip̄am ſuo irrigatā ſanguine fecūdabat. In ſudore aūt notat̉ feruor. ī ſāguine preciū. in decurſu habūdātia. ī guttis ꝑticularis efficatō: ꝙͣuis eſſet vniuerſalis ſufficiētia. Ex iſto articulo qui eſt ſudoris ſanguinei deflux io. habet̉ documētuꝫ ſalutiferū: ꝙ ⁊ nos inor̄one debemꝰ ita eſſe intenti ⁊ feruidi. vt ex vehemētia intēſionis ⁊ feruore deuotōnis ſudemꝰqͣſi ſanguinē. ꝑ ꝯfiguratōeꝫ paſſionis xp̄i. ⁊ ardorem dilectōnis ad deū. Qd̓ fit. dum qͥs oransin tāto ardore deuotōis accēdit̉. ꝙ ꝓ amore deiſi oportet ſanguinē ſuū fūdere nō veret̉: ⁊ talisſic incaleſcit ſpiritu. vt totus ſanguis in corꝑeqͣſi ſpiritui alludēs. pronū ⁊ promptū ſe exhibeat ad exſudandū. Quia v̓o caro ex infirmitateſua tamuehementē ardorē deuotōis ſufferre nōp̄ualet. ideo ſudorē qͣſi ſanguinē euaporat. vl̓ ſaltem ꝓ ſanguīe ardētes lacrimas ꝑ oculos effūdat. Et quoniā nos tāuigoroſā oratōeꝫ effūdere nō valemus: adiūgamꝰ oratōeꝫ noſtrā orationi xp̄i. qui ē aduocatꝰ noſter apud patrē. ⁊ ip̄einterpellat ꝓ nobis: īmo orat nobiſcuꝫ. Et illaor̄o eſt efficaciſſima ⁊ deo patri accepta. que .ſ.in vnione oratōis xp̄i offert̉. Ꝙͣefficaces etiaꝫſint lacrime oratōis. ⁊ maxime ille q̄ in recordatōne paſſionis xp̄i fundūt̉. patet ex quadā reuelatōne facta cuidā ꝑſone. de qua legit̉: ꝙ apparēs ei dn̄s in ſpiritu ait. Si qͥs in recordatōne mee paſſiōis lacrimas cū deuotōe fuderit. ſuſcipere volo ac ſi ip̄e ꝓ me paſſus ſit. In recolēdo iſtū articulū ꝓcidat homo in faciē ſuꝑ t̓raꝫorādo intēte: ⁊ cogitet angelicā p̄ſentiā ſibi tūcadeſſe: recogitet etiā agonē ſuū. ⁊ conetur quātū poteſt habere lacrimas ex ꝯpaſſione ⁊ amore xp̄i. quas ſi habere nō poteſt ꝑ oculos. fūdatſaltē lacrimas cordis. Et ſicut xp̄c dei filiꝰ imminēte ſibi paſſione horrēda. cū ꝑ anguſtijs ſuꝑuēture mortis guttas ſanguineas in terrā funderet. nihilominꝰ tn̄ libere volūtatē ſuā volūtati patris cōmiſit. ⁊ qd̓ ceperat deuote ꝑfecit: ſicquilibet deuotꝰ in om̄i aduerſitatis p̄ſſura ⁊ tribulatōis anguſtia (licet forte naturā reluctantem habeat) ſe paterne volūtati ꝯmittat. ⁊ hocqd̓ occurrit deuote ſuſcipiat. O pie ih̓u qui factus in agonia guttas ſanguinis mirabilit̓ deſudaſti. da mihi vt recordatōe tue paſſionis accenſus. lacrimaꝝ guttas ꝓ ſanguine in conſpectu tuo merear dulcit̉ deſudare. Reſpice nūcqualiter iacebāt diſcipuli dormiētes ⁊ qualiterdn̄s oſtendit eis modū orandi in geſtū corꝑis.et in verbo pio. ⁊ ꝑ angelū ibi apparentē. Queꝫcompletoriomodū ⁊ tu tenere debes ſcꝫ te ꝓſternendo. ac ꝓprium defectū ⁊ fragilitatē recognoſcēdo: ⁊ cadendo in faciē tuaꝫ. nō poſt faciē: vt ea que rogas corā te habeas. ⁊ in mente teneas. nō retrovt vnum ore dicēdo ⁊ aliud corde cogitādo. ⁊ vthūilitatē mentis oſtendas habitu corꝑis: caſusem̄ in terrā. docet nos magis hūiliari ſi poſſꝫ fieri: ⁊ ꝙ volūtas patris ſemꝑ p̄cedat. ⁊ ꝙ nō tepide ſed cū magno feruore ores. ſicut dn̄s fecit:⁊ ꝙ nō parū ſed ꝓlixe ⁊ diſtincte. nō ſicut illi qͦfeſtināter horas ſoluēdo. ⁊ ſi nō verbo. facto tamen dicūt expediamꝰ nos de iſtis. qꝛ habemꝰ facere alia magis neceſſaria. quaſi feſtinātes advtiliora ⁊ maiora. Et vide quō ſtatim aderit tibi angelus qui te adiuuet ⁊ ꝯfortet. ⁊ oratōꝫ tuam deo p̄ſentet: ꝓpter exemplū em̄ noſtrum illeangelus apparuit ꝯfortans dn̄m. Et nō ſemelſed frequēter eſt orandū. ſicut ip̄e oſtendit nobis ꝑ trinam oratōnem ſuā: docens vt non defitiamus ſed in oratōne ꝑmaneamꝰ. donec impetremus ea que poſtulare iā cepimus. Et tu oraꝓ mortuis pro viuis tam peccatoribꝰ ꝙͣ iuſtis.Uel orauit ter. vt ⁊ nos de peccatis p̄teritis veniam. de p̄ſentibꝰ emendatōneꝫ. ⁊ de futuris cautelam a deo poſtulemus. Vel vt hec tria. ſcilicꝫbeniam. graciam. ⁊ gloriam in oratōe petamꝰ:vel vt contra trinam ꝯcupiſcentie ſeu cupiditatis temptatōnem. orationis clipeo tueamur: vl̓vt ad trinitatem ſcilicet patrē ⁊ filiuꝫ ⁊ ſpiritūſanctum oratōnem dirigamus. Per hoc etiamdocuit nos orare ꝑfecte. quia ꝑfectō conſiſtit intribus. ſcꝫ in pͥncipio. medio et fine. Cōpaterenūc domino. ⁊ admirare ꝓfundiſſimā humilitatem ſuā: quia cum ſit deo patri ſuo coequalis ⁊coeternus. proſtratus tamen deuꝫ orat. ⁊ tanꝗͣquilibet de populo homūculus. Orare quidē patrem conuenit xp̄o ratōne humanitatis. in quaeſt minor patre: nō aūt ratōne deitatis in qua ēequalis patri: vt homo rogat patrē. qui vt deꝰeſt vnus cū patre. Conſidera etiā ꝑfectiſſimameius obedientiam. Quia em̄ pater vult ꝙ moriatur: ipſe hanc obedientiā reuerenter ſuſcipit⁊ exequit̉. Vide tertō indicibilē ad nos caritatem. tam patris ꝙͣ filij: ꝓ nobis em̄ hec mors indicitur. ⁊ ſuſtinet̉ ꝓpter nimiā ipſorum caritatem quā ad nos habēt. Uenit aūt poſt hec dominus ih̓s ad diſcipulos ſuos. ⁊ quaſi compaciens eis. ꝓpter temptatōnem de proximo eis imminentem: dixit eis. Dormite iam et requieſcite. Quaſi diceret. Parum poteſtis hoc facere.Qui ibidem aliquantulum dormierunt. Iubeteos dormire. vt oſtendat ſuā ad eos ꝯpaſſionē:quia grauati erant. ⁊ vt cognoſcant ſuaꝫ infirmitatem. quia cum ip̄o vigilare nō poterant: ⁊vt ſomno recreati fugere poſſent de manibꝰ eorum qui ſtatīm xp̄m erant capturi: et in figura. ꝙ in proximo infidelitatis ſomno erant grauandi. Conſidera in xp̄o manſuetudinem piamquanto enim magis appropinquat ad mortem.tantomagis oſtendit cordis ſui dulcedinem.Bonus paſtor vigilabat ſuper cuſtodia puſilli