De remedijs contra ſpūalestempus illius ꝑſecutōnis erit breue. Que ergoſpes electis niſi grā dei: que dat pacīam pijs.et citiꝰ demit potentiā īpijs. Quāto em̄ erit hectribulatō ceteris q̄ p̄ceſſere p̄ſſuraꝝ ponde̓ grauior. tanto erit tꝑis breuitate moderatior: vtſalui fiant electi. qͥ ſoli in horreo celeſti ſūt reponēdi. Un̄ dicit Raba. Ꝙ talis tribulatō tūcerit in circuitu aree dn̄i: vt oībus velut cribroexamīatōnis paleis ſeq̄ſtratis. ſolū frumentuꝫin horreis dn̄i remaneat colligendū. Tuncſcꝫ tꝑe antixp̄i et in illa p̄ſſura. Si quis vobisimitatoribꝰ meis dixerit. Ecce h̓. i. ī hac patriavel natōe vel ſecta. vel ꝑſona ē xp̄c: aut illic .i.in alia a p̄dictis: nolite credere. et nolite ire pede intellectus. eorū doctrine credendo. neqꝫ ſectemini pede affectus eoꝝ vitā imitādo: qꝛ ml̓ti diſcipuli antixp̄i veniēt ad ſeducendū ppl̓m:dicētes. ꝙ ip̄e ſit vere xp̄c in lege et ꝓphetis promiſſus. Surgēt enim pſeudo xp̄i. qͥ eſt xp̄c eſſemencient̉. ſꝫ reuera erūt antixpi .i. falſi xp̄ianiꝑuertētes doctrinā xp̄i. ⁊ mēcientes de xp̄o: etpſeudo ꝓphete ꝑuertētes doctrinā legis ⁊ ꝓph̓arum. vel vſurpātes ſibi diuinas reuelatōnes .ſ.antixp̄s ⁊ diſcipl̓i eiꝰ qͥ ſūt mēbra eiꝰ: et dabūtſigͣ aliqͥd magnuꝫ ſignātia. et ꝓdigia hoībꝰ admirāda. q̄ digito ꝓdunt̉ et ꝓpter admiratōnemdemōſtrat̉: vel ſigna q̄ aliqͥd ſignificāt de pn̄tibus. ⁊ ꝓdigia q̄ aliqͥd ꝓdunt ⁊ manifeſtāt de futuris. qꝛ v̓tute demonuꝫ multa miracula fieripoſſent qn̄ deus ꝑmittit: ita vt in errorē ducāt̉ſi fieri pt̄ etiā electi et p̄deſtinati .i. ſi aliqͦ modofieri poſſet vt dei p̄finitō mutaret̉. Sed nō ſeducunt̉: qꝛ ꝑire nō pn̄t. qͦs deus ad vitā p̄ordinauit. Un̄ Grego. Quia electoꝝ cor et trepidacogitatōe ꝯcutit̉. et tn̄ eoꝝ ꝯſtacia nō mouet̉.vna ſnīa dn̄s vtrūqꝫ cōplexꝰ eſt. Quaſi eī iā errare. ē in cogitatōe titubare. Sꝫ ſi fieri pt̄ ſubiūgit̉. qꝛ fieri nō pt̄ vt in errorē electi. capiantur. Hec tꝑibꝰ antixp̄i ꝓpͥe ꝯgruūt. Cuiꝰ eniꝫnō paueat et ꝯcuciat̉ fides. qn̄ nō ſolū tormenta crebriora et acerbiora ꝙͣ priꝰ ꝯſueuerāt inferentur fidelibꝰ: ſed qd̓ gͣuius ē. ſignoꝝ qͦꝫ oꝑatōeos qͥ tormēta ingerēt nō eos qͥ ſuſtinebūt ꝯcomitabit: ⁊ ꝑſecutor v̓itatis erit oꝑator v̓tutis:idēqꝫ ip̄e qͥ tormentis ſeuit vt xp̄c neget̉. ꝓuocat miraculis vt antixp̄o credatur. Nec miꝝ ſiiſta tūc mali oꝑant̉. qn̄ a deo ꝑmittūt̉. Soluetur em̄ (vt ait augꝰ) tūc ſathanas. ⁊ ꝑ ātixp̄min om̄i v̓tute ſua. mirabiliter quidē ſꝫ mēdacit̉oꝑabit̉. Un̄ Grego. Penſemꝰ q̄ erit hūane mētis illa tēptato: qn̄ piꝰ martir et corpꝰ tormētisſubicit. ⁊ tn̄ an̄ ocl̓os eiꝰ miracl̓a tortor facit. etCriẜ. Sicut in aduētu xp̄i. an̄ illū ꝓph̓e. ⁊ cumillo apl̓i in ſpūſct̄o faciebāt v̓tutes: ſic et in aduentū antixpi. pſeudo xp̄iani. ⁊ an̄ illū et cū illo. in ſpū maligno faciēt v̓tutes. Et ſubiungit. Vos gͦ vidēte. ecce p̄dixi vob̓ oīa. vt p̄ſcij vigiletis qꝛ mōiti eſtis. Quaſi dice̓t. Ad hoc iſtap̄dico nūc. vt caueatis ꝓ tūc et ꝑicula ſequētiap̄uideatis. qͥa p̄moniti eſtis: et vt minus noceant vobis iacula que p̄uidiſtis. Un̄ Criẜ. Pro-nouiſſimi temporis tēptatōnespterea dicit ecce predixi vobis. vt excuſatōemignorācie tollat ab oībꝰ: ⁊ p̄cedēs ꝯteſtatō. p̄uidere faciat penā ſeq̄ntē. Aiſcd̓ia em̄ ē mādatisp̄uenire ꝑicl̓m. Nō vult em̄ quēꝙͣ ꝑire. qͥ oībusmōſtrat ꝑditōis aduentuꝫ. hec Criẜ. Nō ē igit̉credendū alicui. vel de ꝑſona vt ipſe ſit xp̄c. velde tꝑe futuri iudicij: neqꝫ fides adhibēda his qͥcalculāt et certū tp̄s determīant. qn̄ deus venturus ſit. qꝛ hoc a nemīe pōt ſciri vel obſeruari. Un̄ interrogatus dn̄s de aduētu regni dei.reſpondit. Non venit regnum dei et dies iudicijcū obſeruatōne ſcilꝫ temporis. neqꝫ ab angelisneqꝫ ab homībus poteſt obſeruari qn̄ veniet.Per aduentam regni dei intelligit̉ aduentusad iudicium. quia veniet tanꝙͣ rex ad iudicandum: et qꝛ tunc manifeſtabit̉ dei regnū. ⁊ ceſſabit oē aliud regnū. Et addit. Ecce em̄ regnūdei intͣ vos ē. qꝛ donū gr̄e ē ī mēte r̄gnū gr̄e ītranos ē. qn̄ om̄s vires ⁊ motꝰ in nobis diuine gubernationi obediunt. Secus quando rebellantAc ſi dicat. Non curetis ſcire quando veniatregnum dei. et obmittite queſtionem de regnoglorie. quia eius aduentus ſciri nō poteſt: ſedquerite regnum gr̄e. quod intra vos eſſe poteſtet ꝑate vos intra vos. ꝑ fidem cū dilectōne oꝑātem. quia intra vos eſt regnū dei. Nā in nobiscum dei grā eſt vt regnum dei capiamus. niſinos obicem ponamꝰ. Ubi nota ꝙ triplex ē regnum dei. Primū eſt circa nos vel in qͦ nos .ſ.regnū militātis eccl̓ie. Scd̓m intra nos. ſcꝫ regnū gr̄e. qͦ videlicet deꝰ regnat in aīa. Terciū ēregnū glorie. quo deus regnat cū ſanctis ī gl̓a.Uel regnū dei dicit ſeip̄m in cordibꝰ fideliuꝫ regnantē. Un̄ Beda. Dicit regnuꝫ dei intra fideles poſitū: qui em̄ qn̄qꝫ venturus ē iudex oīm.nūc etiā regnat in cordibꝰ fideliū. Un̄ ⁊ Anſel.Qui vere iuſtus eſt. deū in ſe manentē hꝫ. Templum enim dei ſanctum eſt quod eſtis vos. Vtait apoſtulos. Sūma igitur diligēcia ꝯſiderāduꝫ eſt. cū quāta rōne et reuerencia ſenſus noſtros et membra corporis noſtri monere debemus. quibꝰ diuinitas ipſa preſibet. Demꝰ igit̉vt dignū ē tāto inhabitatori omne imperiumcordis nr̄i. vt nihil ei repugnet in nob̓: ſꝫ om̄escogitatōnes et volūtatū motꝰ. oīa v̓ba et vniuerſa oꝑa noſtra. illiꝰ nutū attendāt. eiꝰ voluntati deſeruiāt. ad rectitudinis eius regulā dirigant̉. Sic em̄ vere regnū eiꝰ erimꝰ. et ipſe innob̓ manebit. ⁊ nos ī illo manētes bn̄ viuemꝰ.Uos eſtis (ait apl̓s) corpꝰ xp̄i ⁊ mēbra de menbris. Serua igr̄ corpꝰ ea dignitate qͣ decet. Ocl̓itui oculi xp̄i ſūt. Nō igitur licet tibi ocl̓os xp̄iad aliquas vanitates cōſpiciendas dirigē. Ostuum os xp̄i eſt. Non ergo licet tibi os xp̄i. nōdico ad detractōnes nō dico ad mēdacia. ſed neqꝫ ad ocioſos ſermones aꝑire: qd̓ ad ſolas laudes dei. ad edificatōem ꝓximi debes ꝑatum habere. Sic de ceteris xp̄i membris tue cuſtodieꝯmiſſis: intellige Hec Anſel. Deīde ſubiūgitSi ergo dixerīt vobis ecce in deſerto eſt xp̄c.ſcꝫ tanꝙͣ homo religioſus. in loco deſerto quaſi