ſecūde partis.qua animas que corpus poſſident poſſidemus.cum ipſas animas ad paciendum ratōne regimus. Qui autem inpaciens eſt. animam ſuamnon poſſidet: quia animi ſui furorem ⁊ iram cohibere non poteſt. Un̄ beda. Sic eniꝫ ꝯditi mirabiliter ſumꝰ. vt ratō aīam. et aīma poſſideatcorpus. Ius v̓o aīe a corꝑis poſſeſſione p̄pedit̉ſi nō priꝰ aīa a rōne poſſidet̉. Cuſtodē igit̉ conditōnis nr̄e pacīam dn̄s eſſe mōſtrauit. qꝛ ip̄anos poſſidere noſmetip̄os docuit Hec beda. Magna igit̉ eſt v̓tus pacientie. ſine qua aīa ꝑdituret ꝑ quā poſſidetur. Qui eniꝫ pacienter ſufferttēptatōeꝫ. accipiet coronā: ſed qͥ ꝑdit paciētiaꝫp̄dit et coronā. Un̄ et Grego. eam ꝯmēdans dicit. Ego virtutem pacīe. ſignis ⁊ miraculis eſſemaiorem puto. Et ſalomon. Melior eſt pacienspiro forti. et qui dominat̉ animo ſuo expugnatore vrbiū. Un̄ et Seneca. Tormenta paciēterferre optabile ē. hoc em̄ fortitudinis pars eſt.Non em̄ pati tormenta optabile ē. ſed pati fortiter qd̓ eſt virtus. Cum aliquis tormenta fortiter patitur. omnibus virtutibꝰ vtitur: fortaſſecū vna in ꝓmptū ſit. ⁊ maxime appareat pacientia: illic eſt indiuiduus comitatꝰ virtutū. Quicquid honeſte fit. vna v̓tus facit. ſꝫ ex ꝯſilij ſentencia Hec ſeneca. Igit̉ (vt dicit Criẜ) iniuriehominū nll̓uꝫ faciūt dānū. ſed magis pacīe lucrum. Quia v̓o tot terroribꝰ auditis. ſanctiturbari potuerūt. timentes qͥd̓ tūc rn̄deant: cōſolatōnem ſupponit de dando eis imp̄meditatisos et ſapientiam. ac dicendi et reſpondendi materiam. quibꝰ nullꝰ poterit reſiſtere vel cōtradicere: qꝛ nō ex ingenio vel arte eoꝝ ꝓcedent verba. ſed ex ſpirituſſancti grā. Tūc multi ſcandalizabunt̉ .i. diſcedent a fide. et ruent in errores:timore vel īmanitate tormētoꝝ. aut portentisſeu muneribꝰ ſeducti. Et qm̄ habūdabit iniquitas ⁊ malicia in falſis xp̄ianis. ideo refrigeſcetet deficiet caritas .i. vera dilectō erga deū ⁊ ꝓximū. in multis alijs ab igne diuini amoris. licettotaliter nō cadat in eis. Ex habūdancia eniminiquitatis orit̉ tepiditas caritatis ꝓ tribulatōne. q̄ calere videbat̉ an̄ tribulatōneꝫ ⁊ in pace.Deniqꝫ (vt ait Ambro) tūc iuſtus ī deſerto iniquus in regno. Uel in eiſdem in quibꝰ habūdatiniquitas. refrigeſcit caritas. Nam (vt ait Remigius) quātomagis ab vnoqͦꝫ iniquitas ſuſcipit̉. tāto ampliꝰ in corde ipſius ardor caritatisextinguit̉. Qui aūt ꝑſeuerauerit in fide veritatis. in amore bonitatis. vſqꝫ in finē et terminūvite p̄ſentis. quocūqꝫ tꝑe incipiat et quocunqꝫtꝑe reincipiat: hic ſaluꝰ erit. qꝛ nō cepiſſe ſꝫ ꝑſiſtere v̓tutis ē: et nō inchoatō tolerācie. ſꝫ ꝑſeuerācia coronat̉. De hac materia ꝑſecutionuꝫhabes laciꝰ ſupͣ pꝰ miſſionē apl̓oꝝ. Sꝫ hec p̄dicta more īſolito ⁊ ml̓to violētiꝰ tūc fiēt ꝙͣ euenire ſoleāt. ita vt ꝓ ſignis habeant̉. Et p̄dicabit̉hoc euāgeliū regni in vniuerſo mūdo. Predicatio noui teſtimēti dicit̉ euāgeliū. rōne ſue ꝑfectōis et bonitatis. videlicet qꝛ bonū honeſtumqꝛ bonū iocundū. qͥa bonū vtile: et dicit̉ euanCapitulū. xxxix.gelium regni ratōne ſue dignitatis. vel finaliter quia ad regnum ducit quod lex nō faciebatvel cauſaliter quia reges facit. vel materialiterquia de regno diſſerit: et hoc in teſtimoniū omnibꝰ gentibꝰ. id eſt in accuſatōem his qui nō crediderūt: qui em̄ crediderūt teſtabūtur aduerſꝰeos qui non crediderunt. et eos condemnabūt:et tunc veniet conſumatio cum ad fines orbisterre ſermo pietatis ꝑuenerit. ne aliquis excuſare ſe poſſit. Scd̓m Augꝰ. Predicatō euāgelijin toto md̓o. ꝙͣuis fuerit cōpleta quo ad omēsmūdi ꝑtes. nō tamen quo ad om̄s homines inomnibꝰ partibus mundi exiſtentes. Un̄ ī oēmterram. ſed nō in om̄es om̄is terre. exiuit ſonꝰeoꝝ: niſi forſitan ꝑ cōmunem in generali relatum alioꝝ. et ꝙ nōdum in omnibꝰ fuerat ꝯpletum. expectat̉ ꝯplendū. Un̄ ⁊ hiero. Signū dominici aduentꝰ. ē in toto orbe euāgeliū p̄dicarivt nullus ſit excuſabilis: qd̓ aut iam nūc ē cōpletū aūt in breui credimꝰ eſſe ꝯplendū. Nō em̄puto aliquā remanſiſſe gentē. que xp̄i nomenignoret: et ꝙͣꝙͣ nō habuerit p̄dicatorē. tn̄ ex vicinis natōibꝰ opinionē fidei nō pt̄ ignorare. hecPiero. De p̄dictis ſignis ſic dīc criẜ. Eſt qͥpperes iſta ꝓrſus ambigua. et oīno neſcimꝰ an etiam noſtra etate hec omnia finiant̉: et dies illemetuendꝰ adueniat. atqꝫ horribile illud nobison̄datur tribunal. Nam et ſigna multa prorſusimpleta ſunt. et euangeliuꝫ toto iam fere orbeꝑſonuit. et p̄lia terraꝝ tremores ⁊ fames: vt p̄dictum fuerat. acciderūt. nec grāde iā mediū eſtQue oīa ꝯſiderātes. ad eā nos qͣ hinc abceſſuriſumus. ꝑfectōꝫ paremꝰ. Nā licet ꝯmunis illiusfinis nōdū inſtet dies peculiaris. tn̄ iſte vniuſcuiuſqꝫ nr̄m finis in ꝓximo ē. Et ſi em̄ ſenex ſitaliqͥs. et ſi adoleſcēs: morti tn̄ in qͣlibet etate vicinus eſt Hec Criẜ. Cauſa v̓o et radix omniummalorum in mūdo. eſt ſuperbia et p̄ſūptio: ppl̓sem̄ cōtra regem erigit̉. clericus cōtra ſacerdotem. monachi cōtra abbatem. filij ꝯtra ꝑentes.iuuenes ꝯtra ſeniores ſuꝑbiēdo diuerſa ſenciūtMalū ergo ſuꝑbię. qd̓ ſuꝑnaꝫ āgelorum curiaꝫcorrumpēdo deſtruxerat. pn̄s quoqꝫ ſeculum īordīate ꝑuertēdo deſtruet. Un̄ petrꝰ damianuscuidam de fuga mūdi cōgratulando ſic ſcribit.Magnas deo grās debes. qui te hoc tꝑe de mūdo elegit. quo in eo difficile quis ſaluatur. Iamſterile aratꝝ per littus ducitur arenoſum. Iaꝫillud ꝓpheticū videtur impletum. Nō ē veritas.nō eſt miſericordia. nō eſt ſcīa dei in terra. Maledictum ⁊ mēdaciū ⁊ homicidiū ⁊ furtū et adulteriū inundauerūt. Et illud. Om̄e caput languidū ⁊ om̄e cor merens. a planta pedis vſꝫ adverticeꝫ non eſt in eo ſanitas. Non eſt huiꝰ tꝑisvt qui puritatis et innocētie tramitem teneredeſiderat. eccleſie baiulare regimen acquieſcat.cum videlicet omnes pene per viciorum abrupta precipites. et tanꝙͣ furentes equi. per voluptatum ſuarum campos feruntur effrenes.Clauſtra vocant. euangelium clauditur. et perora eccleſiaſtici ordinis forenſia iura decurrūt.