De ſignis aduentus dominipoſtmodū ſeruare legem nō poſſint. aut de paſcha aut de ſacrificijs aut de ceteris feſtiuitatibus. Ceciderunt corꝑalia ⁊ figuralia. vt ſurgerent ſpiritalia et vera miſteria Hec criẜ. Etvadēs dn̄s ip̄a die cū diſcipl̓is in mōtē oliuēti. ⁊ſedēs ibi ꝯͣ templū in loco vbi poſtea ꝯſtructa ēeccl̓ia: interrogat̉ ab eis de tꝑe deſtructōis hieruſalē ⁊ tēpli. ⁊ de ſigno aduentꝰ ſui ⁊ ꝯſumatōnis ſcl̓i. q̄ putabant ſeq̄ ſtatim deſtructōꝫ ciuitatis ⁊ tēpli. Iſte q̄ſtiones fuer̄t ſibi facte ī mōte oliuēti. ⁊ hoc rōnabilit̉: qꝛ ex illo loco tēplūet ciuitas clariſſime vident̉. ⁊ occaſione huiꝰ deſtructōe ibi q̄rit̉. Similit̓ ⁊ iudiciū extremum.futuꝝ ē circa illū locū: ideo ꝯueniēter fit ibi q̄ſtio de futuro iuditō. Et rn̄dens ih̓s dixit eis ſigna p̄dictoꝝ. et eos circa qd̓libet in neceſſarijset vtilibꝰ inſtruxit. nec dicebat qd̓ eos ſcire nonexpediebat. De ſignis docet. de tꝑe intimādumnō putat: qꝛ incertitudo tꝑis inducit terroremet ita p̄paratōem: ſꝫ ignorācia ſignoꝝ poſſꝫ inducere in erroreꝫ. Et ꝙͣuis plura ex his ſignispoſſint referri ſimul. ad euerſionē vrbis ⁊ templi. ⁊ ad xp̄i aduentū an̄ ꝯſumatōꝫ ſcl̓i. Scd̓mem̄ Criẜ. Dn̄s nō ſeꝑatim. q̄ ſigna ꝑtineāt adhoc vel ad illud ponit. vt eadē videant̉ ad vtrūqꝫ ꝑtinere: qꝛ tn̄ euerſionē vrbis et tēpli iā cōpletā ⁊ p̄teritā dinoſcimꝰ. ideo ad inſtructōemnr̄am. oīa ad ea q̄ reſtant referamꝰ: qꝛ pn̄t oīade aduentu xp̄i et ꝯſumatōe ſcl̓i intelligi. et perapl̓os oīm credentiū ꝑſone ſignari. Nam dicithec diſcipulis. nō tanꝙͣ eis qͥ durare deberēt inpita iſta uſqꝫ ad finē mūdi. ſed in ꝑſonis eoꝝ dixit hec om̄ibꝰ poſteris eoꝝ credituris. qͣſi vnuꝫcorpus exn̄tibꝰ cū ip̄is. Sed anteꝙͣ eis ad īterrogata rn̄deat. mentē eoꝝ vt nō ſeducant̉ ꝯfirmat. Un̄ Criẜ. Neqꝫ em̄ de hieroſolime deſtructōne. neqꝫ de ſcd̓o ſuo aduentu ſtatim rn̄dit. ſꝫde malis quibꝰ ſtatim obuiādū erat. Premunitgͦ dn̄s fideles. ne ſeducant̉ .i. ſeorſum a veritatefidei ducant̉. Multi em̄ pſeudo xp̄i et pſeudo ꝓphete .i. ſimulati ⁊ falſi veniēt. aſcribentes ſibinomē xp̄i ex p̄ſumptōe. et dicētes ſe xp̄m eſſe: ⁊ſeducēt multos ꝑ falſam doctrinā. ꝑ ſimulataꝫpitā. ꝑ ſigna mirabilia. Un̄ athanaſiꝰ dicit. Invnaqͣqꝫ hereſi dÿabolꝰ figuratus dicit. Ego ſuꝫxp̄c. ⁊ apud me ē v̓itas. Multi etiaꝫ vident̉ hocdice̓ facto. qꝛ ſtatuta ſua diſtrictius faciūt obẜuari. ꝙͣ p̄cepta dei: volentes magis ſibi ꝙͣ deoobediri. Sed nō ē venturus xp̄c. niſi p̄cedāt ſigna ab eo p̄dicta. Que ideo nobis dn̄s p̄nūciatvt nos ab amore md̓i ꝯpeſcat. ⁊ timorē nob̓ incuciat. ac ſꝑ vigilātes ⁊ ꝑatos nos inueīat: qͥaminus iacula feriūt. q̄ an̄ p̄uiſa ſūt. Et p̄mittitdn̄s pͥmo in generali ſigna pͥora ſcꝫ p̄lia ꝙͣtumad hoſtes extraneos. et ſeditōnes ꝙͣtū ad domeſticos. Deinde ſubdit in ſpāli eoꝝ multitudinē tangēs mala ſeptē: q̄ ſūt inimicitie ppl̓orū.qꝛ ſurgit gēs ꝯͣ gentē: diſcordia pͥncipuꝫ. qꝛ regnū aduerſus regnū: ꝯmotō locoꝝ ꝑ loca: īfectōnes morboꝝ. qꝛ peſtilētie: defectꝰ victualiuꝫqꝛ fames: terror celeſtiū imp̄ſſionū. qꝛ t̓rores d̓et conſumationis ſeculicelo: nouitas euentuū mūbanoꝝ. qꝛ ſigna magna erūt. Per hec at̄ ſeptē q̄ h̓ tangunt̉. pn̄t ītelligi ſeptē mala q̄ hodie eccl̓ia dei patit̉: qͦrūpͥmū ē diſcordia eccl̓iaꝝ. ſcd̓um impugnatō hereticoꝝ. terciū turbatōes ſcl̓ariuꝫ. qͣrtū exēplamaloꝝ. qͦntū defectus doctoꝝ. ſextū fulmīatōesſnīaꝝ. ſeptimū mōſtruoſitas ordinatōnū eccleſiaꝝ. Multa gͦ mala p̄cedēt ita vt īpleat̉ qd̓ dicit̉. pugnabit ꝓ eo orbis terraruꝫ ꝯͣ inſenſatos:vt qui ꝯͣ auctorē oīm ꝓcacit̓ pugnauerūt. iuſtotūc dei iuditō ab oībꝰ oppugnent̉: et qͥ in cūctisdeliquerūt. in cūctis feriant̉. Oꝑtet ⁊ ꝯueniensē pͥmuꝫ hec fieri. tanꝙͣ a deo ordinata: maliciahoīm exigēte. ⁊ deo bonū inde eliciēte. ſcꝫ ad ꝓbatōeꝫ et vtilitatē bonoꝝ. et ad deſtructōeꝫ ⁊ ꝑditōeꝫ maloꝝ. qꝛ hec oīa inicia et qͣſi p̄conia ſt̄doloꝝ futuroꝝ: ſꝫ nōdū ſtatī ē finis ⁊ ꝯſumatōeoꝝ. qꝛ iſta ſūt ſigna r̄mota nō ꝓpinqͣ: vl̓ qꝛ iſtaſūt tꝑalia. ſꝫ ꝯſumatō doloꝝ erit et̓na. Magnitudo em̄ maloꝝ iudiciū generale p̄cedēciū. ē figura ſeq̄ntiū incōꝑabilit̉ grauioꝝ. Nā (vt dicitGrego) per crebra mala q̄ p̄ueniūt. iudicāturmala ꝑpetua q̄ ſequūt̉: qꝛ multa debēt mala p̄curre̓. vt malū valeāt ſine fine nūciare. Spūaliter ẜm amb̓. ſūt ⁊ alia bella q̄ vir ſentit xp̄ianus .ſ. diuerſaꝝ p̄lia cupiditatū. ſtudioꝝ conflictus. multo etiā gͣuiores ſūt hoſtes domeſtici ꝙͣ extranei. Et ẜm Criẜ. ſpūaliter in eccleſiapeſtilēcie carnaliū vicioꝝ. fames v̓bi diuini. terre motꝰ tribulatōnū erūt. qꝛ eccl̓ia ml̓tuꝫ in fine tēptabit̉. Deīde ſubdit qͦ merito hec om̄iaꝯtingēt. qꝛ an̄ hec oīa ſcꝫ hec p̄dicta erūt ꝑſecutōnes ſct̄oꝝ. quibꝰ inijciētur manus ad capiēdū. quiqꝫ tradent̉ ad tribulatōes et mortē etiaꝫaꝓpinquis ⁊ amicis: ⁊ erūt odio oībꝰ hoībꝰ humum ⁊ terrā ſeu hūana nō diuina ſapiētibꝰ. amicus em̄ dei inimicꝰ ē mūdi. ⁊ in tali odio erūtꝓpter nomē xp̄i. ac ꝯfeſſionē huius noīs ⁊ aſſertoneꝫ veritatis. qd̓ quidē iocundū et glorioſumeſt ſct̄is: qꝛ felix ē iniuria cū deus ē in cauſa. qꝛad hāc ſequit̉ magnū premiū et gl̓ia immenſa.Qui etiā poſt dura q̄ p̄dicunt̉ de afflictōe mortis. ꝓtinus ꝯſolant̉ de gloria reſurrectōnis. qꝛetiā capillus minimus de capite eoꝝ nō ꝑibit:et ideo multomagis cetera maiora nō ꝑibūt: ⁊hoc addit ad declarandū veritatē future reſurrectōis. nam quicqͥd ſiue ad ſubſtanciā ſiue addecorē corꝑis facit. ī reſurrectōe r̄dibit. Scd̓mſenſum ſpūalē. capillꝰ de capite dr̄ nō perire. qꝛnec minima mētis cogitato bona māebit irremūerata. Un̄ beda. Nō ſolum oſſa nr̄a .i. fortiageſta vl̓ dicta remūerant̉. ſed etiā capilli .i. minutiſſime cogitatōes bone. q̄ de corde qͣſi capillꝰde cerebro exeūt. apud iuſtū iudicē digna mercede donabunt̉. Un̄ ꝓph̓a. Reliquie cogitatōnūdiem feſtū agent tibi. Similit̓ nec cogitatōnesmale r̄manebūt impūite. Et qꝛ gͣuia ſūt q̄ ſāctiin ꝑſecutōibꝰ pati habebūt: ideo ꝯn̄ter ad tolerāciā ꝯfortant̉: in p̄dictis em̄ maxīe neceſſariaeſt pacīa. q̄ in pacīa poſſidebūt .i. cuſtodiēt animas ſuas. Cuſtos em̄ oīm virtutuꝫ pacīa ē: in
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten