Quibus debeturiuret per templum vel altare. nihil eſt .i. nihildebet nec obligat̉ iſto iuramento. et ꝯuictꝰ mēdacij nō tenet̉ reus ꝑiurij. nec eſt obligatꝰ ī aliquo: ſi at̄ iuret in auro tēpli .i. in pecunia queofferebat̉ ſacerdotibꝰ in templo. vel in domo ⁊oblatōibꝰ .i. in hoſtia ⁊ victimis q̄ offerunt̉ d̓oſuꝑ altare: debet .i. obligat̉. et ꝯuictꝰ ſtatim illud in qͦ iurauit tenet̉ exoluere. ⁊ hoc ſtudioſiſſime ſolebāt repetere. Sanctōgͦ iſtoꝝ erat talis. ꝙ iuramentū ꝑ creaturas nō erat obligatoriū. niſi ſolum cū iurabat̉ ꝑ auꝝ et dona tēpliet altaris: in qͦ nō attendebāt dei timorem. ſedſuā cupiditatē. Un̄ decipiebāt ppl̓m dicentes.auꝝ et dona ſanctiora eſſe ꝙͣ templū et altarevt hoīes ꝓmptōres fierēt ad offerēda dona. ſederrabāt. qꝛ maius eſt qd̓ ſanctificat ꝙͣ qd̓ ſanctificat̉: gͦ et templū maius ē ꝙͣ auꝝ. et altaremaius ꝙͣ donuꝫ. qꝛ templū et altare qͦdāmodoſanctificāt in eis oblata. qꝛ erant deodicata: gͦet iuramentū ꝑ templū et altare maius eſt ꝙͣꝑ auꝝ templi vel donuꝫ altaris. Un̄ vocat eoscecos duces. qꝛ in errore erāt et alios in errorēducebāt: et iſte error maxime ex cupiditate ꝓcedebat. Item ꝯuincit eos alia rōne qꝛ in iuramēto quod fit ꝑ templū vel altare ꝯtinet̉ iuramentū per auꝝ vel ꝑ donū: qui em̄ iurat ꝑ altare ex qͦ deriuat̉ oblatoruꝫ ſanctificatō. iuratetiā in ꝯtentis in illo: et qui iurat ꝑ templumiurat etiā inhabitante in ipſo: et ideo iuramētum ꝑ templū vel altare. magis ē obligatoriuꝫquā ꝑ dona templi vel altaris. Sil̓r quia iudeiꝯſuetudinē habebāt ꝑ celum iurare. ideo ad rep̄henſioneꝫ eoꝝ ſubdit. Et qͥ iurat ꝑ celum: iurat in throno dei et in deo qͥ ſedet ſuꝑ eū. Non gͦſicut arbitrant̉ euadūt ꝑiculū. ex eo ꝙ non iurant ꝑ deū. ſed ꝑ thronū dei ſcꝫ celū. Qui em̄ ꝑſubiectā creaturā iurat. implicite iurat ꝑ creatorē creature p̄ſidentē: et ideo iuramentū ꝑ creaturās licitū eſt obligatoriū. Adhuc multi inſipiētes xp̄iani. eodē vicio et ſimili errore laborant. qͥ putāt maius eſſe iurare ꝑ euangeliū. q̄ꝑ deū: et cum ꝑ euāgeliū iurare timeāt. ꝑ deuꝫtn̄ freq̄nter ex vſu vicioſo iurare nō formidāt.cum tamē tota ſanctitas euāgelij a deo veniat.Scripture em̄ ꝓpter deū facte ſūt. nō deꝰ ꝓpterſcpͥturas: et ideo maior ē deus qͦ ſāctificat euāgeliū. ꝙͣ euāgelium qd̓ ſanctificat̉ ab eo. Inq̄nto redarguit negligēciā et ſegniciē. quā habebāt circa magna et vtilia ad ſalutē aīaꝝ ꝑtnētia: gerētes magnā ſolicitudinē et diligēciācirca minuta et tꝑalia. qꝛ decimabāt om̄e olꝰ etmīmas res. ſꝫ in iudicijs iuſticiā. in pauperesmiſcd̓iaꝫ. et in deū fidē. q̄ magna ſūt p̄termittebāt. Fides īportat debitū ordinē hoīs ad deuꝫiudiciū at̄ importat debitū ordinē hoīs ad ꝓximum ī his q̄ hn̄t rōnē debiti: miſcd̓ia at̄ in hisq̄ hn̄t rōnē doni: et in his tribꝰ intelligunt̉ oīailla q̄ ad ſalutē ſūt multū neceſſaria. Ꝙ auteꝫdicit decimatis pt̄ duplicit̓ intelligi. Uno modo reſpectu ſui. qꝛ licet mīſtri receperūt decīasa ppl̓o: tn̄ de illis acceptis a ppl̓o. et de his queꝑe eternumhabebant ex labore ſuo. decimas reddebant ſacerdoti ſūmo. Ad ſimulatōꝫ qͥppe ſct̄itatis reddebant eis decīas de minimis. ⁊ rōne cupiditatis: vt ꝑ exemplū ſui induce̓nt ppl̓m ad reddendum ſibi decīas de oībꝰ vſqꝫ ad minima. Aliterpt̄ ītelligi reſpectu alioꝝ. qͦs ad ſtricte ſoluēdūdecīas inducebāt. qͣs ab eis uſqꝫ ad mīma extorquebāt. Et ne aliqͦs crederet ꝙ de minimis rebonō eſſent decime dande. ſubiūgit ꝙ pͥncipaliusoportet face̓ hec maiora. ſcꝫ iudiciū ⁊ miſcd̓iaꝫac ea q̄ ſūt fidei agere. tanꝙͣ magis neceſſaria:et illa ſcꝫ maiora et decimatōꝫ minimaꝝ reruꝫnō obmittere. tanꝙͣ bona minora. qͥa p̄ceptumdei ē. de oībus tam minoribus ꝙͣ maioribꝰ decimas dare: et oīa p̄cepta legis taꝫ maxima ꝙͣminima oꝑtet implere. Deinde has ſimulatōeseoꝝ arguit. qꝛ erant duces hn̄tes regere ppl̓m:ceci ꝑuertētes intellectū ſcripturaꝝ: colanteset purgātes culicē .i. minora cum diligēcia diſquirentes et tractantes. camelum autem glucientes id eſt maiora ſubticentes et pro nihiloreputando obmittentes. Culex quippe animalparuum eſt ab aculeo dictum. habet em̄ in orefiſtulam ad modum ſtimuli. qͦ pungit carnemet ſugit ſanguinē: ꝑ quod minor trāſgreſſio ītelligitur. Camelus v̓o eſt aīal magnū ⁊ deforme. ꝑ quod maior p̄uaritio deſignat̉. Ubi criẜQuoniam ſcribarū et phariſeorū ad qͦs loquebatur quidam erant ſacerdotes. quidam auteꝫpopulares: nō eſt in congruū vt duplicē huiꝰloci faciamus traditionē. vt vna pertineat adpopulares qui decimas dant. alia autem ad ſacerdotes qui decimas accipiunt. Etem̄ ip̄e ſermo dubius eſt: qui dicit. Ue vobis qͥ decimatisquia et qui accipit decimas recte decimare dicitur. ⁊ qui dat. Scribe gͦ et phariſei minimoꝝoleꝝ decimas dabant. vt ꝑ hoc videntes eos dicerent hoīes. Putas quō oīm rerum ſuarū decimas offerre nō p̄termittunt. vt etiam ꝯtemptibilium oleruꝫ decimas dare non negligantPutas quō omnia p̄cepta dei vita eorū conſumat. vt nec ī modicis his negligere acqͥeſcant.Qd̓ nō erat verum. Nam minorum quidem rerum decimas offerebant. oſtentande religiōisgrā: in iudicijs autem erant iniuſti. in fratribꝰſine miſericordia. in deum ſemꝑ increduli: liq̄ntes culicem. camelum autem glucientes: quoniam a modicis quidem delictis ſe abſtinebantmagna aūt alacriter ꝯmittebāt. Nūc veniamꝰad ſacerdotes. Hi gͦ auaricia pleni. i qͥs de populo decimā alicuius rei vel minime non obtuliſſꝫ. ita eū corripiebāt. quaſi magnū crimē feciſſet. Si quis aūt in populo aut in deū peccabat aut alteꝝ ledebat. aut aliqͥd tale faciebat:nemo curabat corriꝑe eū qͣſi nullā culpā feciſſet. De ſuo ouidē lucro ſolicite agebāt. de gl̓iab̓o dei et ſalute hoīem negligebāt. Sic ⁊ modofit. Quia om̄s de ſuo honore ſoliciti ſūt. de honore autem dei nullus. Et portiones quiqꝫ ſuas vigilāter aſpiciūt ⁊ defendūt. ſed circa obſequium eccleſie. curā īpendere non attendunt.