De duobus minutis vidueſuꝑbia ob ſui molē defacili iuſtitiā dep̄mit. Sigͦ plura facta ſtrēnue geras. putas aūt te poſſep̄ſumere: tota caruiſti or̄one. Si v̓o mille ferasī ꝯſciētia faſces reatuū. et hoc ſolū de te credasꝙ es infimus omniū. multā obtinebis an̄ deumfidutiā. Hec igit̉ faſtus inflatio ab ip̄is celis p̄tdeprimere nō cauētem. humilitas v̓o et ab ip̄oabÿſſo reatuum hoīem ſublimare. Hec em̄ prepharizeo publicanū ſaluauit. latrōne an̄ apoſtolos in ꝑadiſum duxit. illa v̓o incorporeā ingreſſa ē poteſtatem. Ceteꝝ ſi iuxta delicta humilitas tā facile currit. vt ſuꝑbiā iuſticie tranſeat. ſi iuſticie ꝯiūxeris eam. qͦ nō ibit: Aſſiſtitip̄i tribunali diuino in medio angeloꝝ. cū fidutia multa. Rurſus ſi faſtus ꝯiūctus iuſticie eādepͥmere potuit. ſi ꝯiūctus ſit pct̄o. in quātamgehēnam detrudet: Hec dico. nō vt negligamꝰiuſticiā: ſed vt faſtum vitemus Hec Criſoſto.Deinde ſue ſententie cauſā aſſignans. ſcilicꝫquare publicanus magis iuſtificatus deſcēditꝯſequēter inferēdo ſubiungit. Quia om̄is generaliter ſine exceptōne .ſ. ſiue laicus. ſiue clericꝰſiue religioſus. item ſiue ꝑuus ſiue mediocris.ſiue quātumcūqꝫ magnus. qui ſe exaltat ſuꝑbiendo. ſic̄ fecit pharizeus. hūiliabit̉ ⁊ deijtiet̉.vel in hoc ſeculo ꝑ miſeriam. vel in futuro perpenā eternam. et qui ſe humiliat ſpōte ꝑ veraꝫpenitentiā et peccatoꝝ ꝯfeſſionē: exaltabit̉ ingloria ꝑ remuneratōnem. Nam ẜm ſap̄. Anteruinā exaltat̉ cor. et ante gloriā humiliat̉. Etvt bulgariter dr̄. nō eſt vallis que non habeatcollē. nec eſt collis que nō habeat vallē. Sicutgͦ publicanus ſe humiliādo eſt exaltatus. ita ⁊pharizeus ſe exaltādo eſt hūiliatus. Sicut em̄in ſtatera materiali vna ꝑte dep̄ſſa altera eleuatur. et ecōuerſo. ſic in ſtatera diuine iuſticie decretū ē. vt qui eleuātur ꝑ ſuꝑbiā in pn̄ti vita:depͥmātur ꝑ penā ꝯfuſibilē in futuro. et econuerſo. qui ſe depͥmūt in pn̄ti ob dei reuerētiameleuabūtur in futuro ad gl̓iam. Si gͦ ſic rep̄hēdit̉ et ꝯfunditur. qui ſuꝑbe gr̄as agit et ceterabona facit. quid de illo erit qui gr̄am impugͣt.et nō bona facit: Certū itaqꝫ tene ſuꝑbe. quia ſihūiliatus non fueris deo: velis nolis hūiliaberis diabolo. Et ideo caueat quiſqꝫ. ne ſibi ſuꝑbia dn̄etur. qꝛ (vt ait Aug) Ue homini cuiusauriga ſuꝑbia eſt. neceſſe eſt em̄ vt p̄ceps eatSi ꝯſideremus exitū rei in lucifero ſuꝑbienteet xp̄o hūiliante. in eua elata et in b̓gine hūiliata. in diuite purpurato et in lazaro vlcerato. in pharizeo ſe extollēte ⁊ publicano penitēte. videbimꝰ manifeſte. ꝙͣveꝝ ſit qd̓ hic dn̄s dic̄.qꝛ om̄is qui ſe exaltat: hūiliabit̉. ⁊ qui ſe humiliat: exaltabit̉. Et ideo bn̄ dicit quidam ph̓us.Inter ſapiētes ſapiētior eſt. qui hūilior ē. Hicaūt verſiculꝰ .ſ. om̄is qui ſe exaltat: hūiliabit̉.⁊ qui ſe hūiliat. exaltabit̉. totiens a dn̄o in euāgelio iterat̉. vt depͥmat ſuꝑbiā. quā ſuꝑ omniavitia deteſtat̉. et hūilitatē ꝯmendat. quā ſuperomnē virtuteꝫ et ſepius laudare dinoſcit̉. Radix em̄ omniū malorū ſuperbia. et cuſtos oīmet de pharizeivirtutū humilitas ē. Un̄ Theop. Quia em̄ ſuperbia pluſꝙͣ alie paſſiones vexat hoīm mētesideo crebrius de hac monet. Un̄ Criẜ. Simusitaqꝫ hūiles. vt ſimus excelſi. etem̄ cū habūdātia multa hūiliatur deſpectio. Nihil em̄ ita deꝰauertit ſicut ſuperbiam. ꝓpterea et a principioom̄ia fecit. vt hāc auferat paſſioneꝫ. ꝓpter hocmortales facti ſumus. ⁊ in miſerijs et plāctibo.ꝓpter hoc in labore et ſudore. in laboratōne cōtinua et miſeria. Etem̄ a deſpectione peccauitpͥmus homo. expectās dei equalitateꝫ. ꝓpt̓ hocneqꝫ que habebat māſit hn̄s: ſꝫ ab his cecibit.Tale em̄ quid ē deſpectio. nōſolū nullā nobisadijcit correctōnem vite. ſꝫ et que habemꝰ: abſcidit. et his officit. ſicut hūilitas nōſolū eorūque ſūt nihil abſcidit: ſed et que non ſūt adijcit.Hāc itaqꝫ zelemur. hāc ꝑſeqͣmur. vt et pn̄ti potiamur honore. ⁊ futura fruamur gl̓ia. Miſtice ꝑ pharizeū iudaicus ppl̓us deſignat̉. qͥ exbn̄fitijs legis ⁊ ꝓph̓aꝝ ſuſceptis. de ſua ſāctitatep̄ſumēs. gētiles aſꝑnabat̉. ꝑ publicanū v̓o gētilis. qui pct̄a ſua apl̓is p̄dicantibꝰ recogͦſcēs.humiliter ea ꝯfitebat̉. ꝓpter qd̓ gētilis iuſtificatus ē per fidei xp̄i receptionem. et iudaicusdānatus ꝑ ſuā obſtinatōem. Un̄ Beda. Tipiceaūt pharizeus ē ppl̓s iudeoꝝ. qͥ ex iuſtificatōibus legis extollit merita ſua. publicanꝰ v̓o gentilis ē. qui longe a deo poſitus ꝯfitet̉ pct̄a ſua.quoꝝ vnus ſuꝑbiendo receſſit hūiliatus. alterlamētādo appropinqͣre meruit: exaltatꝰ. Aoraliter hi duo hoīes ſignāt vniuerſitatē hoīmſcꝫ iuſtos pharizeus. ⁊ īpios publicanus. vterqꝫ dn̄t aſcende̓ in templū ad orandū. īpius probenia. iuſtus ꝓ ꝑſeuerātia. In templū at̄ ſpūale quod ē deus. debemꝰ aſcēdere orādo. qꝛ (ſcd̓mDam̄) Or̄o ē aſcēſus mētis in deū. ⁊ (ẜm Au)oratō ē pius affectꝰ mētis in deū directꝰ. Principes aūt ſacerdotū .ſ. pōtifices qͥ in ſpūalibꝰ p̄erāt. et ſcribe qͥ doctrine legis et ꝓph̓aꝝ intendebāt. Et pͥncipes plebis qui cū tꝑalibꝰ diſponendis preſidebant. moti ꝯͣ ih̓m inuidia et rācore.querebant eū ꝑdere. qui tamē venerat eos ſaluare. excogitātes diuerſas vias et modos. qūopoſſent illū occidere. Un̄ Bern̄. O bone ih̓u. totus mūdus videtur contra te ꝯiuraſſe. et hi inperſecutione tua primi ſunt. qui vidētur regere populū. dirigere pͥnc ip̄atū. et n̄ inueniebātquid facerēt illi .i. cauſā rōnabilē eum occidenbi. cū eſſet iuſtus et innocentiſſimus. nec etiamaudebāt timore populi. qꝛ oīs populus audiebat illū et admirabātur ſuꝑ doctrina eius. Un̄Beda. Querebant illum ꝑdere. vel qꝛ quotidiedocebat in tēplo. vel qꝛ latrones eiecerat de tēplo. vel qꝛ peniens illuc qͣi rex et dn̄s. a credentiū turba laudem ÿmni celeſtis accepit. vel qꝛſuo magiſterio neglecto. plures ad eū audiendū ꝯfluere cernebāt. Ubi ⁊ Cyrillus. Decebataūt ex his que xp̄c dixerat ⁊ fecerat. eū adorare vt deū. ſꝫ ip̄i nequaꝙͣ hoc faciētes: que rebāteū occidere. Sꝫ (vt ait Grego) Redemptor nr̄p̄dicatōnis verba. nec indignis nec ingͣtis ſub
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten