et publicani orationeDeus gr̄as ago tibi. quia non ſum ſicut ceterihoīm. Ieiuno bis in ſabbato .i. in ſeptīana. decimas do oīm q̄ poſſideo. Hec autē ſunt inditiaſuꝑbie. quā deus a lōge ꝯgnoſcit: ſꝫ n̄ ignoſcit.De vtraqꝫ ꝑte iuſticie ſe laudat. quaꝝ vna eſtdeclinare a malo. altera facere bonū. De pͥmaſe laudat: dicēs. nō ſum ſicut ceteri hoīm. de ſecūda dicēs. ieiuno bis in ſabbato. pharizeus gͦbn̄ dicit̉ qͣi diuiſus. qꝛ geſtu. habitu. et ꝯuerſatione erat a ceteris diſtinctus. Un̄ dicebat nōſū ſicut ceteri hoīes. et veꝝ dixit. nō quidē in iuſticia: ſꝫ in ſuꝑbia. Male quippe incepit. debuitem̄ inciꝑe a ſui accuſatōne. ẜm illud ꝓuer. iuſtꝰin pͥncipio accuſator ē ſui. in medio ſupplicareet orare. in fine gr̄as agere. Sicut ſacerdos facit in miſſa ſua. Primo em̄ accuſat ſe in generali ꝯfeſſione. Secūdo deuꝫ ſupplicit̓ dep̄caturmultiplici or̄onē. Ultimo deo regr̄at̉: dicendo.ite miſſa ē. vel bn̄dicamus dn̄o. et rn̄detur deogr̄as. Ip̄e aūt nō ſe accuſauit ſꝫ laudauit. nondeū rogauit ſꝫ laudāti īſultauit. nec gr̄as agēdo d̓i dona ſꝫ ſua merita pēſauit. Publice quidem arguere vitiā oībꝰ licet. nulli aūt niſi paucis vt ad certā ꝑſonā deſcendāt. in qͦ pharizeusirrep̄henſibilis erat. Scd̓m Bedā. De v̓bis elati pharizei quibꝰ hūiliari meruit. poſſumus ēdi uerſo hūilitatis formā qͣ ſublimemur: aſſume̓. vt ſicut ille ꝯſideratis et peioꝝ vitijs ⁊ ſuisv̓tutibꝰ ē elatus ad ruinā. ita nos nō nr̄a ſoluꝫpigritia. ſꝫ et melioꝝ v̓tutibꝰ inſpectis: hūiliemur ad gloriā. Et publicanus hūilis alongeſtans ꝓpt̓ timorē. qͣi nō eſſet dignus appropinqͣre. nolebat nec oculos in celū leuare ꝓpter pudorē. qꝛ iudic abat ſe indignū p̄ verecūdia pct̄orū. qͣi ꝓ pct̄is nō audens reſpice̓ celū. ſꝫ ꝑcutiebat ꝓpter ꝯtritōnis dolorē. pectus ſuū tanꝙͣ totius mali originē: dicēs ꝑ humilē ꝯfeſſionem.Deus qui oīa pōtes. ꝓpitius eſto mihi pct̄ori.ecce ſui accuſatio et pura ꝯfeſſio. et iſta faciūtad pct̄oꝝ remiſſionē. Hec em̄ ſūt inditia hūilitatis. quā deus de ꝓpe aſpicit et ꝯgnoſcit. Merito aūt pectus ꝑcutiebat. qꝛ ibi peccauerat. ibifons et fouea et origo mali erat. Ibi em̄ ē corbonoꝝ oīm atqꝫ maloꝝ ſecretariū. Inde om̄iabona et om̄ia mala ꝓcedūt. hoc gͦ publicanusꝑcutiebat. qꝛ (ẜm Augu) ē arguere qd̓ latet inpectore. et euidenti pulſu occultuꝫ pct̄m caſtigare. ac pectus ꝑcutiēdo ſe de ipſo quodāmodovindicabat. et dicebat. deus ꝓpitiꝰ eſto mihi peccatori. Nō attēdas huius pͣui cordis ꝯſilia. delepct̄a et ꝓpitius eſto. Nihil in me ē vn̄ tibi placere et beniā ꝯſequi debeā. qm̄ corde et corꝑe. cogitatōnibꝰ et oꝑationibꝰ tibi peccaui. Omnibꝰiniquior ego ſū ⁊ niſi ꝑ miſcd̓iam tuā ſaluari n̄poſſū. Ideoqꝫ ꝓpitius eſto mihi pct̄ori. Publicanus qͣi publicus peccator dr̄. Publicani em̄dicebant̉ exactores pectigaliū pub licoꝝ. ⁊ exactio tributi erat ꝯtra legē. iō exactores pct̄ores vocabant̉. Iſte gͦ ſic ut hūilis appropinqͣrenō audebat. vt deus ad eū appropinquaret. nōaſpitiebat. vt aſpiceret̉. ꝑcutiebat pectus ſuū.Secūde par. Capitu. xxx.penas de ſe exigens. vt deus ꝑceret: ꝯfitebaturvt deus ignoſceret. ⁊ nō minus ſe accuſabat. ꝙͣpharizeus ſe iuſtificabat. Sed qͦ fructu qͣ mercede: qꝛ ignouit deus qd̓ ip̄e agnouit. ⁊ iuſtificatus inde receſſit. vn̄ ſequit̉. Amen. i. vere dico vobis. deſcendit .ſ. de domo dei. hic .ſ. publicanus iuſtificatus .i. de impio ꝑ gr̄am factꝰ iuſtusin domū ſuā ab illo .i. pluſꝙͣ ille. vel ab illo. i. p̄illo remanēte in fecibꝰ ſuis. et merito magiſꝙͣille. qꝛ habebat ille iuſtitiā ſuam p̄ſumptā. hicperam. ille apud ſe de oꝑbꝰ. hic v̓o apud deū exfide iuſtificatus eſt. ille em̄ ſuꝑbe de bonis gloriabat̉. hic humiliter mala ꝯfitebat̉. Sꝫ ſcd̓mAug. Melior ē in malis factis humilis ꝯfeſſioꝙͣ in bonis ſuꝑba gloriatio. Et hic ē argumentū. ꝙ melior ē peccator hūilis. ꝙͣ iuſtus ſuperbus. qꝛ eo ip̄o ꝙ peccator ſe hūiliat. iaꝫ non eſtpct̄or. et iuſtus eoip̄o ꝙ ſuꝑbit: iā non eſt iuſtus. Un̄ Aug. Enumeratōni meritoꝝ p̄ferturꝯfeſſio peccatoꝝ. ꝓpter quod dr̄. Gaudium ē angelis dei ſuꝑ vno pct̄ore pnīam agente. ꝙͣ ſuꝑnonagintanouē iuſtis qui non indigent pnīaid ē qui non reputāt ſe indigere illa. In qͣ miro modo reprimit̉ ſuꝑbia hūana. vt nō de ſuismeritis homines p̄ſumāt. Ubi Beda. quātambenie fidutiā digne penitentibꝰ p̄bet. ꝙ publicanus qui reatum ſue nequitie ꝑ ecte ꝯgnouitfleuit. ꝯfeſſus eſt. etſi iniuſtus ad templū veīt.iuſtificatus a templo redijt. Ubi ⁊ Amb̓. Introduxit pharizeū et publicanuꝫ in tēplo orātes.et docuit etiaꝫ ſi bona cetera habeat. ꝙ magisſuꝑbus offēdat ꝙͣ hūilis. qui nulla virtutū dote ſubnixus ſit. Studuit em̄ diabolus ſupplantare bonis oꝑbꝰ intētos. quātū laborauit pharizeus ille. ne raꝑet aliena. ne iniuſtus eſſet. neadulteraret. ne peccaret ſicut publicanus. vtbis in ſabbato ieiunaret. vt decimas daret oīmq̄ acqͥreret. Quis nr̄m hec fecit; Aduertit hocdiabolus. et ꝑfodit eū vlcere graui. vt mēte carnis inflatus. ī eo in qͦ laudabilis fore crederet̉ibi irrep̄henſibilior iudicaret̉ Hec Amb̓. Hic gͦon̄ditur. non ex oꝑbꝰ eſſe gloriandū: ſꝫ humiliter in gr̄a ꝯfidendū. Un̄ Baſilius. Cū acceſſeris ad p̄dicādū dn̄m. ꝓſternere te humiliter inꝯſpectu eius. nec poſtules quicꝙͣ quaſi ex gr̄ameritorū tuorum. Et ſi eſt tibi ꝯſciētia alicuiꝰboni oꝑis. cela illam. vt te ſilētium agēte. multipliciter tibi reſtituat̉ a domino. Et peccatatua cito produc in mediū. vt deleat ea deus. cūꝯfeſſus fueris ea. Nō tu iuſtifices orans. ne ſicut pharizeus ille exeas ꝯdempnatus. Aemento publicani. vt ita ſic̄ ille veniā delictoꝝ tuorūinuenias Hec Baſilius. Ubi et Criẜ. Geminasaurigas ⁊ duas bigas in ſtadio poſitas. ſermopn̄s ꝓponit. In altera quidem iuſticiā cū ſuperbia. in altera peccatū et humilitatem. Et videsbigam peccati ſuꝑare iuſticiā. non ꝓprijs viribus. ſed humilitatis ꝯiuncte. illam v̓o deuictā.non fragilitate iuſticie. ſed mole et tumore ſuperbie. Nam ſicut humilitas ꝑ ſui eminentiaꝫpeccati pondus ſuꝑat. ⁊ ſaliēs attingit deū. ſic