illuminatis.Abi Augꝰ. Hoc autē factū ⁊ marcus cōmemorat: ſed de vno ceco factuꝫ. Nam duoꝝ cecoꝝ qͦsmatheus īterpoſuit. vnū fuiſſe ī illa ciuitate famoſiſſimū: ex hoc ſatis apparet. ꝙ ⁊ nomen eius⁊ patris eiꝰ marcus cōmemorauit. Barthimeꝰ.em̄ thimei filiꝰ ex aliqͣ magna felicitate deiectꝰnotiſſime ⁊ famoſiſſime miſerie fuit: ꝙ non ſolūcecus: verūetiā mēdicus ſedebat. Hinc eſt ergoꝙ ip̄m ſolū voluit cōmemorare marcus: cuiꝰ illuminatio tam clarā famā huic miraculo cōꝑarauit. quā erat illius nota calamitas. Un̄ ⁊ Beda. Et bene marcꝰ qͦ gētibꝰ ſcribebat euāgeliuꝫvnū dicit illuminatū: vt eoꝝ qͦs inſtituebat adfidē ſaluatōni figura cōgrueret. matheus v̓o qͥhebreis ſuū ſcribebat euāgeliū: qd̓ in gentiuꝫ qͦꝫnoticiā erat ꝑuenturū: recte duos dicit illuminatos: vt vtrūqꝫ populū vnā eandēqꝫ fidei gr̄aꝫꝑtinere doceret. qui etiā in ſequēti lectōe d̓ azino: ī quo dn̄s ſedere dignatꝰ ē: eandē euāgelicaꝫſeruare ſcripturam curauit Hec beda. Barthimeus qͥ filius pinguedinis īterpretat̉ ſignificathominē ī delicijs carnalibꝰ nutritū. ideo diciturcecus .ſ. ſapiētie lumine pͥuatus: de qͣ dicit̉ ī iobꝙ non īuenit̉ in terra ſuauiter viuēciū: qꝛ delicie carnales hebetāt ītellectū. Et talis cū auditde ſaluatore debet clamare ꝑ oratōnē deuotam:vt ab eo recipiat ſapiēcie lumē: quidat oībusaffluenter. ſaltē de neceſſarijs ad ſalutē. Turba autē doctrinā xp̄i auſcultās. vidēs ſordidasveſtes. nō ꝯſciēcie claritatē. increpat eos vt tacerent: qꝛ ꝑ clamorē ſuum turbam ab audiēdoxp̄i doctrinā impediebāt. Et hij ſignificant eosqui a bono oꝑe retrahūt alios. Habemꝰ autemtriplicē turbam impedientē. vnā a carne. aliaꝫa mūdo. tertiā ab inferno: qꝛ carnalia deſiberia⁊ ꝑſecutōes .ſ. mūdi et dÿaboli. nobis obſtāt vttaceamus a cōfeſſione pct̄i. ab edificatōe ꝓximaa laude dei. Infelix hec turba omni bono obſiſtit. Turba deſiderioꝝ carnis increpat alliciendo. turba tÿrānorū mūdi īcreꝑat ꝑſequēdo. turba demonū inferni īcreꝑat decipiēdo. Sed quomodo tacebūt in oratōne ceci per ignorantiammentis. precipue de ꝓp̓o ſtatu mēdici ꝑ defectuꝫpirtutis. ⁊ extra viā .ſ. ſalutis. At illi magis clamande inſiſtebant. donec ſtrepitum turbe vincerent: timētes ne ex iacrepatōne alioꝝ impediret̉ audicio: ⁊ exaudicio petitōnis ac vocumeoꝝ. ⁊ miſericordiā petebāt: dicentes. Dn̄e miſerere noſtri fili dauid. In hoc et nos exhortamur ad oratōnis cōtinuationē: ⁊ in ea ꝑſeuerātiam Ubi Criẜ. Irritabant̉ vetiti magis ꝙͣ concupiſcebāt. Talis eſt natura fidei: quātomagīspetat̉: tā tomagis accendit̉: ꝓpter qd̓ ſerui dei īꝑſecutōnibꝰ non vincunt̉. virtus enim fidei inꝑiculis ſecura eſt: ⁊ in ſecuritate ꝑiclitat̉. Quidenim aliud ſic vigorem fidei in omnibꝰ laxat. ꝙͣlonga trāquillitas. Et iterum. Primo enim clamabant qꝛ ceci erāt. ſcd̓o magis clamabant: qꝛab lumen accedere vetebant̉. xp̄c autē ꝑmittebat eos vetari: vt plus eoꝝ deſiderium appareret. Hinc autē diſce: quia ſi abiecti fuerimꝰ cuꝫ.ij. partis. Capitulū. xxiiij.ſtudio accedētes ad deū. ꝑ noſipſos aſſequamurqd̓ petimus Hec Criẜ. Unde Augꝰ. Bonos em̄xp̄ianos volentes facere p̄cepta dei. xp̄iani mali ⁊ tepidi ꝓhibent. clament tn̄ illi non deficiantCum enim quiſqꝫ xp̄ianꝰ cepit bene viuē̓. mundumqꝫ contemnere. in ipſa ſui nouitate patit̉rep̄henſores. frigidos xp̄ianos: ſed ſi ꝑſeuerauerit. ipſi iam obſequūt̉: qui ante ꝓhibebant HecAugꝰ. Et quia pulſanti aꝑietur. ſtetit ih̓s expectans eos: qꝛ illi ſequi non poterāt (quo em̄ꝑgerent non videbāt) et vocauit eos ne turbe ꝓhiberent: ſi non vocati venirēt. Et īterrogauiteos quid vellent. non tamē hoc ignorans: ſed vtex reſponſione ⁊ confeſſione cecoruꝫ. manifeſtadebilitas et virtus remedio cognoſceret̉: qꝛ admiraculoꝝ oꝑationē vult hr̄e ſanādoꝝ ꝯfeſſionem: vt ex hoc magis appareat euidentia miraculi ad alioꝝ vtilitatē. Et cum illi dicerēt. dn̄evt aꝑiantur oculi noſtri: miſertꝰ eoꝝ ih̓s. fonsvere lucis tetigit oculos eorum. ⁊ confeſtim ideſt ſubito viderūt. ex quo patet: ꝙ talis illumīatio fuit miracul oſa non naturalis: qꝛ natura nōoꝑatur ī inſtanti Ubi Criẜ. Tetigit autē vt homo carnaliter. ſanauit vt deus. Et iterū. Ꝙͣdiudixerūt fili dauid: ſuſpenſa eſt ſanitas: mox vtdixerūt dn̄e. ſanitas eſt infuſa: qꝛ ſaluare nonpoterat filius dauid: ſed filiꝰ dei Hec Criẜ. Spiritualiter ſcd̓m gloſam. oculos tangit cū radijsſue lucis cōſcientiā illuſtrat. ⁊ cōfeſtim videmꝰad deū cōtemplandū. ad nos cognoſcenduꝫ. adꝓximum iuuandū. Notandū autē ꝙ triplex eſtmodꝰ illuminatōnis. illuminati enim legunturaliqui verbo. ſic ut cecus de quo dictū eſt ſupra:aliqui tactu: vt iſti de quibꝰ fit hic mentio. aliq̄pnguēto. ſicut vbi lutū fecit ex ſputo. Verbū ēp̄dicatio. tactus ē īterior inſpiratio. vnctio ſacͣmētoꝝ inſtitutio. Sic ergo illumīat ꝑ eloquiaſacre doctrine. ꝑ cariſmata gr̄e. ꝑ ſacramentaeccleſie. Et ſecuti ſunt eum. nō tam pedibus ꝙͣvirtutibꝰ ac fide ⁊ moribꝰ: qꝛ illi qui a xp̄o llluminati ſunt corporalit̉. ab ipſo etiā illuminatiſunt mentalit̓. Quoſcūqꝫ enim xp̄c ſanauit corpore. ſanauit ⁊ mente: qꝛ totū hominē ſimul fecit ſaluū. Un̄ Criẜ. Bonū munꝰ obtulerūt xp̄oſanati: qꝛ ſecuti ſunt eum. Hoc em̄ deus a te requirit ẜm ꝓph̓aꝫ. ſolicitū ambulare cū deo tuo.Et iterū ꝑmiſit eos ſeqͥ: vt recēs miraculū oſtēderet eū nō ex īfirmitate mori Hec Criẜ. In hocaūt ꝙ ſecuti ſūt eū. pꝫ eoꝝ gͣtitudo: qꝛ nō reſilierūt poſt bn̄ficia donata eis a dn̄o. qd̓ tn̄ multifaciūt: qͥ poſt būficia īgrati exiſtētes. ad vomitū reuertūt̉: ⁊ ad malū redeūt. Ubi Criẜ. Sednō illi fuerūt tl̓es: ſꝫ ⁊ an̄ donatōeꝫ fuerunt ꝑſeuerabiles. ⁊ pꝰ datōeꝫ grati. Hos ⁊ nos zelemur⁊ ſi tardauerit donatōꝫ deꝰ. ⁊ ſi ml̓ti ſūt qui adducūt ne deſiſtamꝰ petētes. ſic em̄ maxīe deū attrahemꝰ. Uide itaqꝫ ⁊ hic qͣlit̓ vehemētē eoꝝ cōcupiſcētiā nō īopia. nō cecitas. nō audiri. nō aturb̓ īcrepari. nō aliqͥd alid̓ ꝓhibuit. Tale qͥd ēaīa feruēs ⁊ laborās Hec criẜ. Tu gͦ exiſtēs extͣpiā ⁊ cecꝰ clamā ad ih̓m: vt te illūinare dignet̉
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten