Secūde partisQui em̄ prius trāſibat ꝓpter tēptatōes qͣs ī oratione patimur. ſi in oratione perſeuerauerimꝰ:quaſi ſtans nos ad ſe adduci iubet. quādo tranquillitatē mentis rebbitam. dulcedine ſue contemplationis vel tenuiter manifeſtat. Et quia īoratione ante oīa eternā gloriā querere debemꝰrecte cecus lumen a dn̄o petiſſe fertur. Et qm̄quicūqꝫ non negligit penitere. de venia non debet deſperare. recte dicit̉ fides tua te ſaluū fecitQuacūqꝫ enim hora peccator vere penitēdo ingemuerit. ⁊ cōuerſus fuerit ſaluus erit. Scd̓mAuguſtinū. ſi hiericho lunam: ⁊ ob hoc mortalitatem interpretat̉. morti ꝓpinquans dominusiudeis ſolis lumen euāgelij iuſſerat p̄dicari. qͦsſignificauit iſte vnus cecus ante ingreſſum hiericho illuminatus. queꝫ lucas cōmemorat. Amortuis autē r̄ſurgens atqꝫ aſcendēs: ⁊ iudeis⁊ gentibꝰ: quos duos populos ſignificare vidētur. duo ceci poſt egreſſum hiericho illuminati. de quibus matheus narrat.Oratio.Benigniſſime ih̓u non perſonas hominum reſpicis. omnes expectas creatoromniū miſereris redemptor. omnibusindulges ſaluator. Quis igit̉ niſi ſue ſalutis inmemor. tardabit ad te conuerti. ſic benigniſſime expectantem. ſic ad oſtiuꝫ pulſantem et pergratia introire volentem? Da ergo domine deꝰmeus mihi ceco et miſero: vt a te pocatus aperiam tibi cor meū. peccatum inde expellendo. ⁊te per gratiā recipiendo: vt illuminatꝰ te ſequarnūc in oꝑbꝰ virtuoſis. ⁊ poſt hec de tua viſioneſemꝑ gaudere merear in celis Amen.De zacheo ⁊ eius cōuiuio. Capitulū. XXIII.Einde eadem die dominus ih̓s ipſam vrbeꝫ hiericho īgreſſus: ambulabat ꝑ eam: turba nonmodica ſtipatus. Hiericho ſignificat mūdum quē intrauit in incarnatione. ambulauit ī ſua cōuerſatione: ſed perambulauit īſua paſſione. ex qua ꝑambulatione facta eſt ſalus domui eccleſie. Mūdus eſt perambulandusqꝛ per eam eſt citiſſime trāſeundum. ⁊ nullomōꝑ inordinatū amorē vel affectionē eſt ibi ſiſtendum: vel ei inherendū. Uix em̄ eſt aliqͥs qui nōīficiat̉. ſi circa mūdi negocia implicet̉. Zacheus autē qui erat non tm̄ publicanꝰ: ſed et princeps publicanoꝝ. ⁊ primꝰ inter illos qͦ vacabātpublicis actibus ſcꝫ exactionibus et pectigalibus q̄ implicant ad peccatū. ac diues qꝛ in acquirendo auarus et temꝑalibꝰ implicatus. exquo in eius vocatōe apparet maior dei miſericorbia: ⁊ diuine pietatis habūdantia. Deſiderabatex deuotōne videre ih̓m. beati em̄ oculi qͥ vidētip̄m. ⁊ non poterat pre turba ſequēte eū: qꝛ ſtatura puſillus erat. ⁊ corꝑe ſcd̓m quātitatē ⁊ mēte ſcd̓m humilitatē. Ex quo patet deuotio populariū ad xp̄m: qꝛ tāta turba ſequebat̉ eum. Etp̄currens. id eſt pre alijs currēs. aſcendit in arborem ſic homoꝝ: vt videret ih̓m inde trāſeuntēUn̄ Geda. Que īpoſſibilia ſunt apud hominesCapitulum. xxiij.poſſibilia ſunt apud deuꝫ. Ecce em̄ camelus depoſita gibbi ſarcina. ꝑ foramē acus trāſit. hoc ēdiues ⁊ publicanꝰ relicto onere diuiciaꝝ: ꝯtempto cenſu fraudiū. anguſtā portā artāqꝫ viā q̄ad vitā ducit: aſcēdit. Qui mira deuotōne fideiad videndū ſaluatorē: qd̓ natura minꝰ habebataſcēſu ſupplet arboris. atqꝫ ideo iuſte (ꝙͣuis ipſerogare nō audeat) benedictōeꝫ dn̄ice ſuſceptionis accipit quā deſiderabat Hec Beda. Sic homorꝰ ē arbor ī folijs moro ſil̓is. ⁊ ī alijs ficui: ſꝫſtipete diſtās ⁊ altitudine p̄ſtans. Und̓ ⁊ a latinis celſa dicit̉. Et īterpretat̉ ficus fatua: qꝛ arbor ē ſterilis: ſicqꝫ dicit̉ ſychomorꝰ .i. ſicut morus. Uel ſcribit̉ ſycomorꝰ ꝓ ficomoro vicio ſcriptoꝝ. Un̄ ẜm Ioſephū. potius deberet dici ficomorꝰ: qꝛ cōponit̉ ex natura fici quō ad lignū: ⁊ex natura mori qͦ ad folia. Sicomora qͦꝫ dicunt̉quedā poma ficis ſil̓ia. fructꝰ aūt mori liquoreꝫſanguini ſimilē habet. Un̄ dicit̉: ꝙ oſtēderūt elephantis ſanguinē vue ⁊ mori: ad acuendū eos īprelio .ſ. corꝑali. Et ideo morꝰ crucē ſignat: cuiꝰfructus ip̄e xp̄c dicit̉. ī ea ſuo ſanguine rubricatus: qui ſanguis nobis ꝑ recordatōeꝫ oſtēſus.acuit nos ī p̄lio ſpūali. Dominica em̄ crux credētes alit vt ficus. ab īcredulis irridet̉ vt fatuaquia iudeis ē ſcandalū. gentibꝰ v̓o ſtultitia: ſedcredētibꝰ virtus dei ē. Hec gͦ arbor in quā puſillus ſtatura zacheus: vt exaltari poſſet aſcēbitarbor fidei et crucis ē: ad quā multi veniētes: ⁊ī eā aſcēdētes. ꝙͣuis ſtatura ꝑuuli fuiſſent. ⁊ nōdū in ſciēciā ⁊ ꝑfectōe multū creuiſſent. inde tn̄ih̓m videre et cognoſcere meruerūt Huiꝰ arboris fructus ſanguineus ē. ꝑ quē martires ſignificant̉: qui tamfirmiter huic arbori inherēt: vtpotiꝰ occidi ⁊ ꝓp̓o ſanguine eruentari: ꝙͣ a ſuaarbore. id eſt a xp̄i fide ⁊ cruce valeant ſeꝑari.Hanc debemꝰ aſcēdere ꝑ fidē et meditatōeꝫ. aliter ih̓m videre nō poſſumꝰ: qꝛ ſtatura puſilli ſumus. nō em̄ ſufficiūt noſtra merita ſine meritopaſſiōis crucis xp̄i. Hāc puſillꝰ vt exaltari poſſit aſcēdit. dū qͥlibet hūilis ⁊ ꝓpͥe īfirmitatis conſciꝰ: terrena relinquēdo: ⁊ pͣuos actus deſerēdoaltioraqꝫ petēs. ⁊ ī dn̄o ꝯfidēs. ī virtute crucisgloriat̉. clamās cū apl̓o. mihi aūt abſit gloriari: niſi ī cruce dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i. cui lignū crucis ēgl̓ia. ſalꝰ. vita. ⁊ ꝑ hāc laudabilē fatuitatē dn̄mcernere meret̉. Nos em̄: inqͥt. apl̓us p̄dicamusxp̄m crucifixū. iudeis qͥdē ſcādalū: gētibꝰ auteꝫſtulticiā. Ecce ſycomoꝝ aſcēde ⁊ tu lignū vbi ꝓte pepēdit ih̓s: ⁊ videbis ih̓m. Un̄ Augꝰ. Apprehēdit zacheꝰ ſycomoꝝ. aſcēdat humil̓ crucē parū ē aſcēdat. Ne de cruce erubeſcat: ī frōte illaꝫfigat: vbi ſedes pudoris ē. Ibi oīno ibi in qͦ mēbro erubeſcit̉. ibi figat̉. vbi nō erubeſcat̉. putaſqꝛ irrides ſycomoꝝ. Et ip̄e efficit vide̓ ih̓m. hecAugꝰ. Quicūqꝫ etiā hūiliat̉ ꝓpt̓ ih̓m hic īfatuat̄ iuxta mūdū. qͥ ſolus tn̄ ſapiēs ē: qꝛ qd̓ ſtultūē hoībꝰ: ſapiētia ē dei. ⁊ hic dominū videre meretur. Unde Gregorius. Si veraciter ſapientes eſſe: atqꝫ ipſam ſapientiam contemplari