De zacheo etneſcit. cecus eſt. Si aūt iam in redemptorē credit: qͥ dixit ego ſum via. iuxta viā ſedet. Si v̓ocredit ⁊ exorat vt eternū lumen recipiat. iuxtapiā ſedet ⁊ mēdicat. Quiſqͥs gͦ cecitatis ſue tenebras agnoſcit. quiſqͥs hoc qd̓ ſibi deeſt lumē et̄nitatis intelligit. clamet medullis cordibꝰ. clamet ⁊ vocibꝰ cordis dicēs. Ih̓u fili dauid miſerere mei. Illi aūt qui ih̓m venientē p̄cedūt ⁊ cecum increꝑant. deſignāt carnaliū deſiberioruꝫturbas. tumultuſqꝫ vitioꝝ: q̄ priuſꝙͣ ih̓s ad cornr̄m veniat. cogitatōem noſtrā diſſipant. ⁊ voces cordis in oronē ꝑturbāt. ne ih̓s ad cor illuminandū accedat. Sicut em̄ turba cecū impedit ne lumē corꝑale recipiat. ſic ſpūaliter turba fantaſiaꝝ ⁊ cogitatōnū frequēter impediūtne lumē gr̄e recipiāt. Sꝫ in eo ꝙ cecus quē turba increpat magis clamat: dat̉ nobis exmplū.ꝙ quanto plura nobis occurrūt impedimēta.tantomagis eſt clamanduꝫ. ⁊ quanto grauioritumultū cogitatōnū p̄mimur. tanto or̄oni attentius eſt inſiſtendū. Un̄ Hieroni. Cōminant̉aūt multi ei vt taceat. qꝛ pct̄a ⁊ demonia cōpeſcunt clamorem pauꝑis. Sꝫ ille magis clamabat. qꝛ graueſcēte bello. manꝰ ad lapidem adiutorij hoc ē ih̓m nazarenū cū clamore leuāde ſūtUn̄ et Cyrillus. Increpabāt eū vt taceret: ſꝫ ꝑinhibitōnes hmōi. nō impediebat̉ eiꝰ audatia.Nouit em̄ fides oībꝰ repugnare. ⁊ in oīa triumphare. Vtile ē em̄ ꝓ cultū diuino pudorē deponere. Nāſi cauſa pecunie ſūt impudētes nōnulli. qͣre ꝓ aīe ſalute nō decet. bonā induere impudentiā. Sꝫ cū cecus primo clamaret ih̓s trāſire dicit̉. cū aūt multomagis clamaret. ſtat ih̓sqꝛ cū adhuc turbas fantaſmatū in or̄one patimur ih̓m aliquatenus tranſeuntem ſentimus.cum v̓o orationi vehemēter inſiſtimꝰ. deus incorde figit̉. ⁊ lux amiſſa reꝑat̉. Ex qͦ docemur.ꝙ ſi ī or̄one primo ſenſerimꝰ ih̓m nos qͣſi ꝑtrāſeuntē. pꝰ paululū inſtanter ꝑſeuerātes. ſenciemus nobiſcū ſtantē. Interrogat aūt cecū quidvelit vt eū ad oranduꝫ excitet: qꝛ peti vult hocqd̓ ⁊ nos petere ⁊ ſe cōcedere p̄noſcit. Pius em̄dn̄s ſua dona gratuita. noſtra bult eſſe meritanec vult bonū nr̄m inuitū ⁊ coactū: ſꝫ ſpontaneū ⁊ volūtariū. ⁊ qd̓ nobis ſponte largit̉. vultnr̄is petitōnibꝰ tribuere. Et iō ꝙͣuis ſciat. quidnobis neceſſe ſit. anteꝙͣ petamꝰ. importune tn̄nos ad petendū inuitat: dicēs. petite aūt ⁊ accipietis. q̄rite ⁊ inuenietis. pulſate ⁊ aperiet̉ vobis. In ceci aūt petitōne diſcimꝰ qꝛ in oratōnenō aurū nō argentū nō fugitiuos honores. nōlongiturnā vitā. nō vindictā inimicoꝝ. nō aliqd̓ tꝑale: ſꝫ ineffabile lumē querere debemꝰ hoceſt vt ip̄m qͥ illumīat oēm hoīeꝫ venientē ī hūcmūdū vide̓ poſſimꝰ. iuxta qd̓ ip̄e āmonꝫ dicēs.Querite primū regnū dei ⁊ iuſtitiam eiꝰ et hecoīa adicent̉ vobis. Ad illud lumē aūt videndūꝓfecto via fides ē. qꝛ fides eū ſaluuꝫ fecit. Uidēsaūt ꝯfeſtim p̄euntē ih̓m ſequit̉. qn̄ quis bonuꝫqd̓ intelligit intuitu eiꝰ oꝑat̉ ⁊ eū imitat̉. Quāto ergo quiſqꝫ plus a deo illuminat̉. tantoameius conuiuioplius ⁊ ꝑfectiꝰ in bonis oꝑbus exercere ſe debꝫſicut iſte cecus recepto lumīe. nō piger remanſit nec retro redijt. Et hic talis nōſolū in deū ꝓficit: ſꝫ etiā alios ad laudē dei accēdit. Ubi Gregoriꝰ. Si ergo fratres cariſſimi cecitatem iamnoſtre peregrinatōnis cognoſcimus ſi credendo in redemptoris noſtri miſteriū iuxta viamſedemus. ſi exorando quottidie ab autore nr̄olumen petimus ſi tandem lucem iā per intellectum videndo illuminati poſt cecitateꝫ ſumusih̓m quem mente cernimus opere ſequamur.Aſpiciamus quo graditur ⁊ eius veſtigia imitando teneamus. Ecce cū ſit dominꝰ et creatorangelorū ſuſcepturus naturam noſtrā in vteruꝫ virginis venit. Naſci tamē per diuites noluit. parentes pauꝑes elegit. ꝓſperari in mundo noluit. obprobria. irriſiōeſqꝫ tolerauit. ſputa. flagella. alapas. ſpineā coronā. crucēqꝫ ſuſtinuit. Et quia rerum tēporaliū delectatōne agaudio eterno cecidimus. cū quā amaritudineilluc redeatur oſtendit. Quid itaqꝫ homo proſe pati debet. ſi tanta deus pro hominibus pertulit: diuerſo quippe itinere ābulat. ſi gaudia.delectatōneſqꝫ appetit. cui dux ſuus viam amaritudinis oſtendit. Si ergo retributōnes gaudium in ꝑuentōne querimus. penitentie amaritudinē in via teneamus. Sic itaqꝫ fit. vt nōſolum noſtra in deū vita ꝓficiat: ſꝫ hecip̄a noſtraconuerſatio ad laudem dei et alios accendat.Hec Gregorius. Pec etiam que de ceco dictaſūt ad vnumquēqꝫ peccatorem hoc modo referri poſſunt. Qui em̄ criminale peccatum cōmittit in opere. cecus eſt in mente. Sed ſi iter veritatis ingredi cupiens pro eterna vita ceperitcogitare. ⁊ ad deum pꝰ peccatū flendo ⁊ beniaꝫpetendo redire ſecus viaꝫ ſedet ⁊ mēdicat. p̄tereuntes v̓o ſilentium ceco imponere volunt. qꝛimmūdi ſpiritus acrius contra eū quem ad veniā redire viderint: cōſurgūt. ⁊ ne peccator adpenitentiaꝫ redeat: contradicunt. Nec ſolū immūdi ſpiritus: ſꝫ etiam ip̄a conſuetudo peccādi durius incipit rebellare. cū ſenſerit pͤ aſſueta mala ad virtutes hominē velle redire. Sedquo acrius ſe ſentit impugnari a malignorumſpirituū temptatōne. ſeu ab ipſa peccandi conſuetudine. eo fortiꝰ debet exemplo huiꝰ ceci pugnare in oratōne. clamando ꝑ deſideriū ad deūclamor em̄ magnus magnum indicat deſiderium. Et vere expedit peccatori clamare. qꝛ longe diſtat a deo. longe em̄ a peccatoribus ſalusEt ẜm Hugoneꝫ. ſi ad primas lacrimas vel p̄ces deus nō exaudit. homo p̄ces iterare nō deſinat. magna em̄ munera. ſūt multis p̄cibus cōꝑanda. Neqꝫ em̄ diuina pietas adiutoriū ſe petenti negabit. ſi ille orando a petitōne nō defecerit. Nec de ſuis meritis aliquid p̄ſumat: ſꝫ inillius miſericordia confibat. cui per ꝓphetaꝫ dicit̉. In deo faciemus virtutē ⁊ ipſe ad nihilumdeducet inimicos noſtros. Quantā aūt miſericordiā dn̄s penitētibꝰ exhibeat. qͣle auxiliumpugnantibꝰ ꝯͣ pct̄m p̄beat. cōſequēter declarat̉