Secunde partisꝑticipem fieri. ⁊ te magiſtrū ac dominū in hūilitatis oꝑibus imitari. ⁊ nōſolum in operibusmiſcd̓ie miniſteriū ꝓximis impendere: ſꝫ etiamvitam ſi neceſſe eſt ꝓ eis ponere. ⁊ tandeꝫ ad regnū electis tuis paratū feliciter ꝑuenire Amē.De vno ceco ante ingreſſuꝫ hieri cho illuminato. Capitulum.XXII.¶ Actuꝫ eſt aūt vt appropinquaret dn̄s ih̓s hiericho. que ēvrbs inter galileā. vnde aſcēdebat⁊ hieruſalē qͦ ibat. diſtans duabusleucis a iordane. ⁊ ſeptē a hierl̓m. ⁊ ſita ad eiuspartē orientalē. Hec ciuitas quondaꝫ nobilis.nūc aūt humilis ad ſolū deſtructa eſt. ⁊ ſola domus raab in ſignuꝫ ſidei remanet. eius em̄ adhuc parietes ſine culmīe durāt. Iuxta hiericho fons eſt dulcis ad potandū. pinguis ad rizandum: qui quodam amarus ad potandū etſterilis ad rigandū. ꝑ helÿſeuꝫ ſanatus eſt. hicfons ſub monte quarētane orit̉. ⁊ deinde hiericho que duobꝰ miliaribus inde diſtat diriuat̉.Ad hanc gͦ ciuitatē dominus beclinauit. vt ẜmHieronimū. ſanaret in ea multos male hn̄tes.Et tunc cecus quidam qui ſedebat iuxta viammendicans. cum turbam p̄tereuntē audiret etih̓m tranſire ꝑciꝑet. miſcd̓iam cuꝫ clamore. nōtm̄ exteriori: ſꝫ etiaꝫ interiori petebat dicens.Ih̓ū fili dauid miſere̓ mei. In qͦ cecus iſte vtrāqꝫ naturā in xp̄o cōfitetur .ſ. humanā. in eo ꝙdicit ih̓u fili dauid: a dauid em̄ carnē ſuſcepit.Diuinā in eo ꝙ dicit miſerere mei. ꝓpriū em̄ ēdeo miſereri creature ſue quā cōdidit. ẜm illudpſalmiſte. miſeratōnes eiꝰ ſuꝑ omīa oꝑa eius.Un̄ Cyrillus. Iſte cecus iudaiſmo nutritus. n̄ignorauit ꝙ de ꝓgenie dauid deus ẜm carnemnaſceret̉. ⁊ ideo ei vt deo ⁊ homini loquitur. Etlicꝫ increparet̉ a turba p̄tereūte. ⁊ doctrinamxp̄i auſcultante: ip̄e tn̄ multomagis clamandopetebat ſibi miſereri. timēs ne ex increpatōneimpediret̉ auditio. et exauditio petitōnis ſue.Ih̓s v̓o tandē ꝓpter ſuā benignitatē ſtetit: qꝛ cecus eū ſequi nō potuit. et iuſſit eū adduci ad ſene turba ꝓhiberet. ⁊ vt occaſionē ſanādi hr̄et.Magne pietatis in xp̄o ſignū fuit. qn̄ ip̄m cecum expectare voluit. ⁊ ad ſe adduci fecit. Un̄Cyrillus. Siſtit aūt xp̄m vox. ⁊ inuocantes infide reſpicit. Et ideo merito vocat cecum et accedere iuſſit. vt ſcilicet qui prius fide eū tetigerat: appropīquet ⁊ corꝑe. Sic deberēt facere noſtri principes. cū viderēt pauꝑes cōquerentesſcilicꝫ ſtare ⁊ facere vocari ad ſe vt audirēt eorum querimonias. Facerētqꝫ eis iuſtitiā expedite. Et interrogauit eum quid vellet. nō ꝙhoc ignoraret: ſꝫ vt eius ꝯfeſſionē approbaret⁊ ẜm Ambro. vt ſciremus niſi ꝯfitente nō poſſeſaluari. ⁊ vt cor eius ad or̄onem excitaret. ⁊ lumen qd̓ ex ſua bonitate largiturꝰ ei erat. ad ſuipetitōem tribueret: qꝛ nō ſanat inuitos: ſꝫ voluntarios. Un̄ Aug. Qui creauit te ſine te. nōiuſtificabit te ſine te. Un̄ ⁊ Ambro. Uult omēshoīes ſaluos fieri: ſꝫ ſi accedāt ad eū. nō em̄ ſicCapitulum.xxij.vult vt nolentes ſaluent̉: ſꝫ volentes. nō em̄ vera ſalus eſt ſi nolēti tribuat̉. Item ẜm Cyrillūinterrogauit vt ſcirēt aſtātes. ꝙ nō pecuniaꝫſed diuinā efficatiam a deo petebat. Uide ⁊ hicdomini clementiā: qꝛ nō dedignatus eſt nōſolūſtare: ſꝫ ⁊ alloqui ꝑſonam vilem et pauperemAt ille rn̄dens dixit. Homine: vt videā. Ubi miſeriā ⁊ neceſſitatem ſuā inſinuat. ac remedium⁊ releuatōem nec aliquid aliud p̄ter hoc poſtulat. Voluit ergo dominus audire cōfeſſionem.qui tn̄ nō ignorat mentis intentōem. vt cognoſcamus. nō niſi cōfitentē poſſe ſanari ab infirmitate ſpiritus. Vnde hūc cecū ſaluare noluit.ꝙͣdiu clamauit in generali miſerere mei: ſꝫ pꝰꝙͣ ſpāliter inſinuauit miſeriā: cuiꝰ releuatōemſibi miſericorditer fieri poſtulauit. tūc euꝫ ſanauit. Petijt em̄ vt videret. ⁊ ih̓s verbo potentiſſimo quo dixit fiat ⁊ factum eſt. dixit illi. reſpice. Breue verbū: ſꝫ in oꝑatōe efficaciſſimuꝫEt qꝛ in fide credentiū verbuꝫ dn̄i oꝑatur. ideoſubiūgit̉. Fides tua ſaluū te fecit. Ex fide enimimpetratur ſalus corꝑalis ⁊ ſpūalis et eternalis. Et confeſtim vidit ⁊ ſequebat̉ illū magnificans deū .i. magnū dicens illū. nō magnitudine molis: ſꝫ virtutis. Nō ſufficit lumē recipiſſeniſi etiaꝫ lumen ſequatur. ne ambulet in tenebris. Ecce gͦ ſignum illuminatōnis ꝑfecte ⁊ inanima ⁊ in corpore. Un̄ ẜm Cyrillum patet. ꝙiſte cecus a duplici cecitate liberabat̉ .ſ. corporali ⁊ intellectuali. Neqꝫ em̄ eum vt deū glorificaſſet. niſi vere vidiſſet. Ubi ⁊ Theophilꝰ. Grata em̄ erat aīa ceci. in eo ꝙ ſanus effectus ih̓mnō reliquit: ſed ſecutus eſt eum. Et nōſolū fuitilluminatus cecus: ſꝫ ⁊ alijs factus eſt occaſioglorificandi deū. ⁊ omnis plebs illuminata eſtut diuinū aliquid in xp̄o cognoſceret. Un̄ ſeqͥtur. Et oīs plebs vt vidit: dedit laudeꝫ deo. glorificando facta dei. cōgratulando vtilitati ꝓximi. Hoc em̄ ſibi retinet dn̄s de bn̄fitijs ſuis .ſ.gloriā. Un̄ ait. Gloriā meā alteri nō dabo. nobis aūt reliquit vtilitatē. Et nota ẜm glo. qͣtuor cauſas iſtiꝰ laudis. Prima eſt ꝓ exauditōeclamoris iſtius pauꝑis. Scd̓a ꝓ potentia ⁊ miſericordia illuminātis. Tertia ꝓ īpetrato munere lucis. Quarto ꝓ merito fidei eius qͥ illuminatus ē. Scd̓m Grego. qꝛ carnales adhuc diſcipuli nō valebāt capere verba miſterij. veniturad miraculū. ante eoꝝ oculos cecus lumen recepit. vt eos ad fidem celeſtia facta ſolidarentEt ẜm Theophilū. Ne inceſſus dn̄i eſſet inutil̓fecit ceci miraculū: hoc documentū diſcipulisſuis dās. vt in oībus ſimus ꝓficui ⁊ nihil nobisocioſū. Aiſtice ẜm Grego. cecus a dn̄o illuminatꝰ. eſt genus hūanū: qd̓ ī ꝑente primo claritatē ſuꝑne lucis ignorās. dānatōnis ſue tenebras accepit. Hiericho at̄ interp̄tat̉ luna: q̄ dūmēſtruis momētis decreſcit. defectū nr̄e mortalitatis deſignat. Dū igit̉ cōditor nr̄ appropinqͣthiericho. cecus ad lumē redit. qꝛ dū diuinitasdefectū nr̄e carnis ſuſcepit. hūanū genꝰ lumenqd̓ amiſerat: recepit. Qui et̄ne lucis claritateꝫ