Secunde partisnihilo patrē vocat. quē ī oꝑbꝰ miſcd̓ie imitarinoluit: ⁊ petit miſereri ſui. q̄ nec ſuimet miſeꝫtus ē nec lazari. Et mitte lazaruꝫ vt intingatextremū digiti ſui ī aqua: et refrigeret līguāmeā. qꝛ crutior ī hac flāma. Lazarū petit mitti ſibi eſtuāti. cui ip̄e micas panis noluit mittere eſuriēti. Uocat at̄ extremū digiti ſui. modicū ſuffragiū meritoꝝ: et guttā aque. modicūquid refrigerātis miſericordie. Un̄ notāduꝫꝙ lingua et digitus methaphorice dicūt̉ ī animalibꝰ ſeparatis. qͣles erāt aīe lazari et diuitisſicut em̄ ī d̓o qͥ ſpiritꝰ ē manꝰ dr̄ virtꝰ eiꝰ oꝑatiua. ſimiliter ī lazaro hic ꝑ digitū ītelligit̉ v̓tꝰeius auxiliatiua. et ꝑ linguā diuitis v̓tus ꝯceptus mētis expreſſiua. Un̄ nō ī vera ſꝫ ymaginaria līgua punit̉. dū ꝑ ÿmaginatōeꝫ in memoriā peccata līgue reuocat. Et ſimiliter plura alia de qͥbꝰ hic dr̄ mētaliter fieri ītelligūturꝘͣuis aīe corꝑa nō habeāt: tn̄ in mēbris patidicūt̉. qꝛ exute a corꝑibꝰ tales affectꝰ ī ſe ſentiunt ꝓ peccatis: ac ſi ī corꝑe paterent̉ ī mēbrisIn lingua ergo cruciari dr̄ .i. ī aīa q̄ ꝓ peccatolingue̓ āpliꝰ torq̄bat̉. qͥa ꝑ eā plus peccaueratẜm duo offitia nat̉ure. in qͥbus lingua d̓ſeruitſcꝫ guſtū et loquelā ī qͥbus epulones frequenter offēdūt. Per linguā quidē ī offitio guſtuspeccauit. qꝛ epulabat̉ quottidie ſplendide. ⁊ ſimiliter in offitio loquele. quia īter epulas ſplēdidas magis relaxat̉ lingua ad loquēdū inepta. Et iō expedit valde ī mēſa ſobrietatē et ſilentiū obſeruare. Un̄ baſiliꝰ. Quātū poſſumꝰdelitias mundi et ciborū epulentiā fugiamusneqn̄ cruciati ī flamma queramꝰ guttā aque ⁊nullū refrigeriū ꝯſequamur. Plenus nihilominus: vt viſū ē. iſte diues fuit vitijs. ī eo eī eratauaritia: qꝛ diues erat. n̄ qꝛ diuitias habebatſꝫ qꝛ auare retinebat et illicite expēdebat. Itēī eo fuit vana gloria. quā habuit ī vtēdo veſtep̄tioſa. Hoc aūt ꝙͣgrāde ſit peccatū patet ex hiſtoria romanoꝝ. vbi legit̉. ꝙ ille qͥ pͥmus apd̓eos purpura īdutꝰ fuit a fulmine ꝑcuſſꝰ īterijtNō debet hō de veſtibꝰ gloriari. īmo magis dolere: reſpitiēdo ad peccatū ſuū: nā an̄ peccatūpeſte nō īdigebat. qꝛ decore īnocētie īdutꝰ eratſꝫ perdita innocētia: adueīt dei ira: et tūc fuitveſtis ſibi facta. ad cooperiēdū miſeriam pct̄i⁊ defectuū nr̄oꝝ. Un̄ ī geneſ. Fecit qͦꝫ deus adeet vxori eiꝰ tunicas pelliceas .ſ. extra pa radiſū poſt lapſū et peccatū. In ſignū huius aliqͥreligioſi nō vtuntur niſi pellibꝰ. in memoriamtranſgreſſionis pͥmorū parentū: et in ſignummortalitatis. qꝛ pelles ſūt d̓ aīalibus mortuisQuatuor aūt modis pt̄ eſſe reprehenſio circaveſtes. primo qn̄ ſūt nimis p̄tioſe. ſecūdo qn̄ ſt̄curioſe. tertio quādo nō ſūt ſtatui ꝑſone ꝯueniētes. quarto qn̄ qͥs habet diuerſa veſtiū mutatoria. ita ꝙ a tineis demoliunt̉. et xp̄c ī pauperibus nubus relinqͦt̉. Itē fuit ī eo peccatuꝫgule. qꝛ epulabat̉ quottidie ſplēdide. Facit at̄guloſꝰ īiuriā nature. nulli em̄ aīali tā magnūcorpus habēti. dedit natura tā ꝑuū os et collūCapitulum. xvj.ſicut homini. vt ꝑ hoc ad cibi et potꝰ ꝑcitatemet tꝑantiam nos moneret. Erat et ſine miſericordia. qꝛ vlceroſi pauꝑis noluit miſereri: ⁊ iōfruſtra miſericotdiā pecijt. qͥ miſericordiā nōfecit: ⁊ ideo etiā tāꝙͣ a deo nō cognitꝰ caret nōmine. qͥ deū cognoſce̓ noluit in pauꝑe. Nō em̄rep̄hēdit̉ ex eo ꝙ diues erat: ſꝫ ꝙ diuitias auare retinebat: et nihil pauperi dare volebat: aceas in veſtibꝰ curioſis et epulis delicatis male expēdebat nimiſqꝫ diuitias amabat: ⁊ circaeas cor ſuū poſuerat: nec rep̄hēdit̉ ex eo ꝙ aliena abſtulit: ſꝫ ꝙ ſua nō dedit. nec dr̄ qꝛ quēpiaꝫ oppreſſit: ſꝫ qꝛ ī acceptis rebo ſe extulit. Un̄criſ. Nō aūt ꝙ diues erat torquebat̉: ſꝫ qͥa miſertus nō fuit. Nō accuſat̉ qꝛ res alienas tulerit. nō qꝛ adulter fuerit. nō qꝛ aliqd̓ malū fecerit: ſola ī illo ꝯdemnat̉ ſuꝑbia. Un̄ et gre. Hīccolligēdū eſt. qua pena mulctādus ſit. qͥ aliēadiripit: ſi īferni dānatōe ꝑcutit̉. qͥꝓpria nō largit̉. hec greg. Pēſēt gͦ nōſolū ſeculares ſꝫ ⁊ religioſi. qͥ tꝑalia illicite ſibi attͣhūt vel detinēt.qͣ pena puniēdi ſūt. ſi dānat̉ qͥꝓpria non dedit.Qui eniꝫ aliena ſeu illicite acqͥſita et reddēdadetinēt: ꝯͣ dei mādata peccant. ſine qͥbus nemopt̄ ad vitā ingredi vel ſaluari. Et tn̄ multi credūt: ſꝫ ſtultē. ꝙ reatu tāte īiurie nō obſtanteaīe eoꝝ requieſcāt ī pace. Nā qꝛ ꝯſcīa ſepe format̉ ẜm id ad qd̓ hō afficit̉. iō ml̓ti pecuīas ettꝑalia nimis diligētes. de illicite acqͥſitis ꝯſciētiaꝫ nō faciūt: ſicqꝫ dei p̄cepta ꝯtēnendo. et perꝯſequēs mortaliter peccādo: deū grauiter ꝯffendūt: et oīa ſua ī bonis exercitia ꝑdere n̄ metuūt. Et maxīe hoc attēdāt dn̄i terraꝝ. et potētes. qͥ paꝝ timēt terras alioꝝ ſibi attrahereet minꝰ potentes vi vel dolo opprimere. nec addeū cūcta cernētē curāt reſpice. Si arbores ſolū in altū et nō in latū creſcerēt: nec ſe dilatarēt. vna aliā nō impediret: ſꝫ qꝛ creſcūt in latū et ſe dilatāt. vna impedit aliā. ita ꝙ vna qn̄qꝫ abſcindit̉ ꝓpter aliā ſibi vicinā. Sic reges etpotētes. qͥ habēt et q̄rūt dn̄m. ſi ſolū creſcerētin altū berſus celū. et erigerēt ſe ad deū. vnꝰ nōīpediret aliū. et qꝛ dilatāt ſe plus debito ad terrena. ꝓpter hoc vnꝰ aliū īpedit et aliena ſibi attrahit. ac ea ſepe heredibꝰ ſuis relīquit. Sꝫ n̄gaudeāt de hoc vel glorient̉. qꝛ veniet tp̄s quoip̄i tāꝙͣ par rochiam dÿaboli cū diuite ī infernō ſepultura azini ſepelient̉: et alij ꝑ eos in iuſte oppreſſi ad requiē cū lazaro ſuſcipient̉. Audiāt hoc terreni et miſeri qͦs puluis terre nūcexcecanit qꝛ vexatō tūc ītellectū eis dabit. dn̄augꝰ. Audiāt iſta diuites. qͥ nolunt eē miſericordes. audiāt irrogari ſibi ſupplitia. qͥ nolūterogare ſubſidia. audiāt pauꝑeꝫ refrigerāteꝫaudiāt diuitē penis gͣuioribꝰ eſtuātē. Penſentur gͦ ꝓ diuitijs pene. refrigeriū ꝓ pauꝑtate ꝓpurpura flāma. refectō ꝓ nuditate. vt ſalua ſiteqͥtas ſtate̓. et n̄ mēciat̉ modꝰ illiꝰ mēſure. ī qͦ īqͥt menſura mēſi fueritis: ita meciet̉ vob̓. Iōnegat̉ miſcd̓ia diuiti. qꝛ ip̄e dum viue̓t: noluitmiẜeri. iō rogās diues: n̄ exaubit̉ ī torm̄tis qꝛ