Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

De diuite epulonerogantē pauꝑem exaudiuit ī terris. Et ite regnū celoꝝ veritate atteſtāte. didicimꝰdiuitū ſꝫ pauperū. Si igit̉ regnū ē pauꝑūreſtat vt infernus ſit diuitū. Quiſqͥs igit̉ visregnare xp̄o: elige pauꝑtatē ip̄o. reqͥeſcas lazaro mēdico. Nemo em̄ p̄t gaude̓ſeculo et regnare dn̄o. Qui igit̉ vult epulari diuite: p̄parat ſe inter epulas vermibusgehēne. In qua gaudio momentaneo ardebit ꝑpetuo capite ſuo dÿabolo. Infelixmertiū. pro tam breui gaudio celeſti priuaria regno. Felix pauꝑtas quā celeſtis acqͥrit̉hereditas. Felix cōmertiū perituris eternaſuſcipere. et qd̓ ineffabile bonū ē ſine fine cuꝫxp̄o r̄gnare. Ecōtra īeffabilis miſeria ꝑpetuapati ſupplitia. hec aug. Un̄ et criſ. Inſtruimuraūt ꝙͣ ſit vtile in diuitijs ꝯfidere. Ecce diues indiget pauꝑe: qn̄qꝫ eſuriebat. Mutant̉res et notificat̉ omnibꝰ quis eſſet diues et qͥseēt pauꝑ. Sicut em̄ ī theatris adueſperaſcit et aſtātes recedūt. exeūtes amictū induentes. reges et p̄tores viſi fuerāt. oībus vultibꝰ vident̉ vt ſūt: ſic adueniēte morte et ſoluto ſpectaculo: vniuerſis laruis egeſtatis et diuitiaꝝ depoſitis. ex ſolis oꝑibus dijudicantur vere ſint diuites. pauꝑes glorioſi. veinglorij. hec criſ. Uidet̉ etiā ſtatu hominūſicut de ludo ſcacoꝝ. In illo em̄ ludo ſūt regeset milites. ſenes et iuuenes. magni et ꝑui. cetera hmōi. quoꝝ in ip̄o ludo ꝯtinua fit de locoin locū mutatio. et quaſi quedā mutua abinuicē obpugnatō. ſed ꝯpleto curſu ludi et tꝑis:omnia ꝓitiunt̉ in ſaccū: et maiora queqꝫ magis grauia cadūt in ꝓfundū. Sic diuerſaꝝdicōnū hoīes ī diuerſis locis ponūt̉. et frequēter de loco in locū mutant̉: ac ſepe mutuo ſe īpugnāt et ſibinuicem aduerſantur. ſꝫ cōpletocurſu eoꝝ: mittunt̉ ī terre ſaccuꝫ. et maioresac de onere peccatoꝝ magis graues: deſcēdūt diuite in īferni abÿſſū. Et dixit illi .ſ. diuiti abrahā. Fili .ſ. genere imitatōe. et vocat filiū vt dolor eius augeat̉ de ꝑdita hereditate: recordare. ſꝫ melius eēt p̄uidiſſe: qꝛ recepiſti bona in vita tua .i. illa vera ſola putaueras bona .ſ. tꝑalia. ſepe dant̉ quibuſ ī ſignū diuine reprobatōis: hoc ſibi dicit̉ad augmentū ſue pene infelicitatis. vt cogitet ſtatū p̄terite felicitatis. quia vt dīc boetiꝰī omni aduerſitate fortune: infeliciſſimū ē genꝰ infortunij fuiſſe felicē. lazarꝰ ſimiliter mala .ſ. trāſitoria recepit in vita ſua. mala ẜmeſtimatōeꝫ ſuā: ſꝫ diuitis. inopiā et famē. etegritudinē exiſtimabat mala. Et hoꝝ recorda maloꝝ fuit lazaro ꝯſolatōis augmētū. Un̄boetiꝰ. Dultior ē apū mage labor. Si malusora priꝰ ſapor edat. Forte diues iſte aliqͥd boni habuit. qd̓ felicitas trāſeūtis vite r̄munerauit: et lazarus aliqͦd mali qd̓ ignis inopie purgauit. Et ideo ẜm greg. ſi honorē vel diuitiasſeu aliqͥd aliud exterioris boni vel ꝓſperitatisin hoc mūdo accipimꝰ: ꝑtimeſcere debemꝰ. neet lazaro mendiconobis quorūdaꝫ nr̄oꝝ actuū bonoꝝ recōpēſatōe dn̄s dederit. et a retributōne boni intimirepellat: et ſi pauꝑes forte rep̄hēſibiles ꝯſpicimꝰ: deſpicere debemꝰ. qꝛ fortaſſe eos caminꝰ pauꝑtatis purgat. Habēt iuſti bona mūdana: ſꝫ ī recōpēſatōeꝫ meritoꝝ ſuoꝝ recipiūt. qꝛ ad eterna ſāctis d̓ſiderijs eſtuātes. adſūt mīma bona reputāt. Iniuſti v̓o gaudium ſuū felicitatē trāſitoriā putātes. exterioraſola ſūma bona eſtimāt. Un̄ criſ. Dixit etiā recepiſti bona in vita tua. quaſi debita. qͣi dic atSiqͥd boni feciſti. vn̄ p̄miū deberet̉: oīa recepiſti ī illo mūdo. epulās ditatꝰ. oblectatus ſucceſſibꝰ ꝓſperis. Hic at̄ ſiqͥd mali ꝯmiſit. vniuerſa recepit. pauꝑtate. fame. et extreme oppreſſꝰmiſerijs: et vterqꝫ veſtrū huc nudus acceſſit.quidē de pct̄is. ꝓpter qd̓ et ꝯſolatōneꝫ ſortit̉: tuv̓o a iuſtitia ꝓpter qd̓ et immitigabileꝫ perferspenā. Un̄ ſequit̉. Nūc aūt hic ꝯſolat̉ .ſ. eternaꝯſolatōe modica tribulatōe. et ꝓpter merituꝫpacīe: tu b̓o cruciaris .ſ. eterno cruciatuporali delectatōe et ꝓpter defectū miſericordie.Ut em̄ dīc greg. Iuſtū ē vt in ſe dolorē īueniat relicto v̓o gaudio in ſe et ī mūdo gaudia vana q̄rebat. Un̄ bernh̓. Quātos inquit videtiset ip̄i lazaros eſuriētes. nudos. egrotos: plꝰde iumētis ur̄is. plus de eoꝝ faleris. ꝙͣ de iſto miſerijs cogitatis. Sꝫ ad tremēdū abrahe iuditiū veniamꝰ. em̄ abrahe ſꝫ dn̄i ſnīaē. Aemēto inquit fili recepiſti bona in vitatua et lazarꝰ ſimiliter mala. Nūc aūt hic ꝯſolat̉ tu v̓o cruciaris. Heccine cruciatuū cauſatota ē. ī hoc ſeculo bona recepit̉. Ip̄a planeneqꝫ ad hoc nos ꝑadiſo voluptatis animaduerſio diuina eieciſſe videt̉. vt alteꝝ ſibi hic paradiſū adinuētō humana pararet: ſꝫ vt ī cinere et cilitio miſeriā ſue ſubuerſionis d̓plorarꝫCeteꝝ ſi ſic cruciādi ſūt. ī vita ſua bona receperūt: et habētibꝰ ꝯſolatōꝫ pn̄teꝫ. ve repoſi ē ſēpiternū. qͥſnā eoꝝ poterit finis. ſi ẜmml̓titudinē ꝯſolatōnū ſuaꝝ. dolores app̄hēderint aīas miẜoꝝ. Cōſequēs vr̄ vt bona oīaet oēꝫ ſeculi huiꝰ recipiētibꝰ ꝯſolatōeꝫ: nihilominꝰ vniuerſū ve et vniuerſi maneāt cruciatꝰAtd̓o illd̓ eq̄ ex eadē abrahe ſnīa conitiēduꝫpr̄. eos ꝯͣrio ducti ſpū vite pn̄tia oīa bona īſpuūt et eligūt mala. oīa bona dn̄i oēꝫ habituros ꝯſolatōeꝫ. Et iteꝝ. Si de penaꝝ diminutōne. ſolatiū p̄bere voluero: crudelis eromiſericors. Quātū ſubtrahā de pena: tātuꝫde corona furabor. Tantū minꝰ erit de fructu.quātū de ſemīe ſubtraxero. Rēnuat ꝯſolariaīa nr̄a hmōi ꝯſolatōe: ſꝫ memor fit dei etſolet̉ ī eo. Apd̓ ip̄m nāqꝫ ip̄a qͦꝫ tribulatō magna q̄dā ꝯſolatio poterit īueniri. Hec bernh̓.Sic huiꝰ vite felicitas diuitē īfelicē fecit. qͥavt dīc augꝰ. nihil eſt infelitius īfelicitate peccantiuꝫ. penalis nutrit̉ impunitas. et malavolūtas velut hoſtis īterior roborat̉. Unde ſeneca. Breuem tibi formulam dabo. qua te metiaris qua te ꝑfectum eſſe iam ſentias. Tunc