Secunde partisvt recipiamus magna. ſeminemꝰ ī benedic tōevt metamꝰ benedictōnē. ſꝫ qui parce ſeminat:parce et metet. Si bene diſpēſamꝰ bona mīora .ſ. fortune ⁊ nature merebimur ꝓmoueri adbona maiora .ſ. gr̄e et glorie. Oratio.Omine ih̓u xp̄e. animā meā fac virtutū villā. ne villicus tuus ratiomea diſſipet bona tua mihi credita. qꝛ pꝰ mortē neſcio quid meritorij faciam. Remitte mihicentū cados olei. quos tibi debeo ꝑ contēplationem: et centū choros tritici. quos tibi debeoper oꝑationem: et amici tui pauperes qui tediligūt et tibi ꝯformant̉: fiant mei apud te interceſſores. aduocati ⁊ patroni. vt cū defeceroꝓprijs meritis. et ab hac vita. recipiar meritiseoꝝ et ſuffragijs in domos ſuas .ſ. in eterna etdilecta tabernacula Amen.De diuite epulone et lazaro mendico ad ianuā eius iacentem. Capitulum Sedecimum.Harizei autē qui erantauari. audientes dominū ih̓m de ꝯͣtēptū mūdi. et contra auaritiā diſputantē. ac hoīes ab appetitu diuitiaꝝ retrahentē. et ad faciendū elemoſinas inducentē: deridebant euꝫ quaſi irrationabiliterloqueret̉: et ꝯtraria legi ꝓphetiſqꝫ preciꝑet. vbimulti ditiſſimi deo placuiſſe legunt̉: et obẜuatoribꝰ legis bona tꝑalia ꝓmittunt̉. nō attēdentes quia ī lege carnalibus minora ꝓpter regnūeternuꝫ. et in euangelio ſpiritualibus maioraꝓpter regnum celorū. iure p̄cipiuntur: et ideointer legē et euāgeliū. ſicut ꝓmiſſionū. ita ⁊ p̄ceptoꝝ debere eſſe diſtantia. Ibi nāqꝫ dictum ēſi volueritis et audieritis me: bona t̓re comedetis: hic v̓o beati pauꝑes ſpiritu: qm̄ ip̄oꝝ eſtregnū celoꝝ. Itē lex nō ꝓmittebat tꝑalia. tanꝙͣ pͥncipale p̄miū: ⁊ ideo vbicūqꝫ ī ſacra ſcriptura ꝓ actibus v̓tutū ꝓmittūt̉ bona tꝑalia. ſub illis intelligunt̉ bona ſpiritualia et eterna: tanꝙͣ pͥncipaliter ꝓmiſſa. Nec tꝑalia ſic ꝓmittunt̉ad malum vſum. ſicut pharizei iſta ad defenſionē ſue auaritie male inducebāt: ſꝫ ad bonuꝫ.qꝛ illi qui bene vtunt̉ diuitijs: n̄ ẜuiūt eis necdemoni per eas temptanti: ſed magis ecōuerſo diuitie ſeruiūt ip̄is. quia ſūt eis iuuamentavirtutis: et tales fuerūt abrahā et alij diuitesqui deo ſeruierūt et placuerūt ī eis. Un̄ occurrit eis dn̄s. ꝯfutans et redarguēs eos de banagloria et d̓ auaritia: dicēs. Vos eſtis qui iuſtificatis vos corā hominibus. auaritiā veſtraꝫp̄dicto modo falſe colorādo. ⁊ oꝑa vr̄a vt ab hominibus videamini faciēdo. deus aūt (cui oīanuba et aꝑta ſūt) nouit corda vr̄a. ⁊ iniquitatē ibi latentē. qꝛ qd̓ hoībus et ī r̄putatōe hoīmqui vidēt in facie: altū eſt .i. apparēs iuſtitia etnō exiſtēs: ī re abhominatō ē apud deū: et ī reputatōe dei qui videt in corde. quia ſimulataſāctitas duplex ē iniqͥtas. Eſt em̄ et ſimulatioet iniquitas. Audiāt hoc ypocrite et ambitōſiqꝛ qͣntomagis apparēt et ſe exaltāt apd̓ hoīes.tātomagis abhominabiles ſūt apud deū. Igit̉Capitulum. xvj.qꝛ deus videt corda. ⁊ ꝑ ꝯſequēs etiā facta quātūcūqꝫ ſecreta: ſtudendū ē cuilibet etiā cū ſolꝰfuerit. vt et cogitādo et oꝑando mala declinetet bona faciat. Si em̄ deū pn̄tem et omnia videntē ⁊ vindicantē ſemꝑ cogitaremus. aut vixaut nūꝙͣ peccaremꝰ. Un̄ boetiꝰ. Aduerſaminivitia. colite v̓tutes. ad rectas ſpes animū ſubleuate. hūiles p̄ces in exelſo porrigite. magnavobis ē neceſſitas indicta ꝓbitatis. cū an̄ oculos agitis iudicis cūcta cernētis. Quia gͦ pharizei corā hominibꝰ ſe iuſtificabāt et iuſtos eēon̄debāt: peccatores qͣſi infirmos ꝯtemnendo.et elemoſinarū remedia nrgligēdo: ꝙͣ iuſte hecauaritia et auara altitudo bānanda ſit: in ſequēti dn̄s docet exēplo. qd̓ maxime inducit̉ adꝓuocandū homines ad oꝑa miſcd̓ie. ex diuiteꝓpter defectum pietatis et miſericordie dānatoet nō dr̄ hic ꝙ ſit ꝑabola vel ſimilitudo. qꝛ eſtrei geſte narratō. Un̄ ẜm quoſdā. diues iſte nabal erat. quē dauid occidere volebat. qꝛ victualia ſibi et ſuis negauerat. Dicit gͦ homo qͥdam. Ubi notādū ꝙ homo potiꝰ ſonat hic ī vitiuꝫ ꝙͣ in naturā: vt dicat̉ hō ab humo .i. humō adherens ꝑ amorē t̓ renoꝝ. ẜm greg. nonexprimit̉ nomē eiꝰ. qꝛ nō erat a deo ꝑ approbatōeꝫ cognitꝰ. ẜm qd̓ dicit ſaluator reprobatis.nūꝙͣ noui vos. Un̄ quaſi ignotꝰ apud deū noīenō deſignat̉: neqꝫ nominat̉ a deo. qꝛ nomē q̄ſierat a mūdo. Hō gͦ quidā erat diues. nō tā a poſſeſſione diuitiaꝝ: ꝙͣ ab amore eaꝝ. ecce ſuꝑfluitas in rēſu: et ꝯcupīa oculoꝝ: et induebaturpurpura rubea deſuꝑꝓpter inanē gloriā. ⁊ biſſo albo deſubtus ad carnē ꝓpter mollitiē: ecceexceſſus in veſtitu. et ſuꝑbia vite: et epulabat̉quottidie ſplēdide. ẜuiēdo gule magis ꝙͣ nature: ecce excelſus in victu. et ꝯcupīa carnis. ẜmꝙ veſtimēta ita et epule. Ad mollitiē et luxuriā cultu regio diſſoluebat carnē exteriꝰ. ac cibis et potibꝰ rehōuebat īteriꝰ. Et erat qͥdaꝫmēdicꝰ noīe lazarꝰ. Diuiti adiūgit̉ pauꝑ. qͥaalt̓ alteri ꝯfert: ſꝫ differēter. qꝛ diues conferttꝑalit̓ pauꝑi: et pauꝑ ſpūalit̓ diuiti. Un̄ criſ.Dū diues ſuſtētat pauꝑeꝫ: ſuſtētat̉ a paupereExprimit̉ aūt hic nomē pauꝑis. qꝛ deo ꝑ approbatōeꝫ erat cognitꝰ: ſicut et moyſi dixit. nouite ex noīe. Un̄ et pauꝑibꝰ humilibꝰ dr̄. gaudēteet exultate. qꝛ vr̄a noīa ſcripta ſūt ī celis. Lazarꝰ pauꝑ et hūilis nominat̉: diues v̓o nec nomine dignꝰ habet̉. Noīa bonoꝝ ſcripta ſūt ī libro dei: ⁊ noīa maloꝝ ī libro dÿaboli. In quopēſādū ē. quātū ītereſt inter publicā legē mūdi et benignā legē dei. Nā diuites ſūt mūdo celebres ꝑ noīa ſua: ſꝫ pauꝑes latēt nec nomē īmūdo habēt. Aos ē dicēdi. Qn̄ de vrbe ꝓfectiſumꝰ: obuiauit nobis tal̓ comes vel dn̄s. Ecōtra de pauꝑtate dr̄ nobiſcum vnꝰ pauꝑ agebatiter. Sꝫ ī euāgelio ē mos ꝯtrariꝰ. qꝛ pauperisnomē expͥmit̉: diuitis d̓o nomē tacet̉. ſuꝑbosdiuites ꝑ iuditiū reprobatōis deꝰ neſcit. humiles pauꝑes ꝑ iuditiū approbatōi noſcit. Cominꝰ aſpicit hos: ⁊ eminꝰ arcet illos. Diuitibꝰ ſt̄