Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

Pe villicomādatoꝝ: futura bo ſolatiū. Si nihil oꝑatꝰ eshic: fruſtra ī futuro ſperas. Iteꝫ nec bona ip̄apt̄ ab alijs mēdicādo īpetrare. qꝛ dabit̉ ei.Huiꝰ ſignū ſūt v̓gines fatue. petētes oleuꝫ aprudētibꝰ ſūt expulſe: ſꝫ nec diues epulo mēdicās guttā aque meruit reciꝑe. Scio qͥd faciamqꝛ .ſ. anteꝙͣ tollat ſnīaꝫ mortis a villicatōne.debita relaxabo debitoribꝰ dn̄i mei. et diſtribuam eis de facultatibus ip̄ius. vt amotꝰ fuero a villicatōe .ſ. ī morte: recipiāt me ī domosſuas .i. eoꝝ merita et ſuffragia r̄cipiar ī vitabeata. ne cogar fodere aut mendicare fruſtra.Et in domos pluraliter ꝓpter diuerſitatē p̄mioꝝ: qꝛ ibi māſiones multe ſūt. In has domosnullus pt̄ ingredi. niſi oſtiuꝫ miſcd̓ie vel ſpūalis vel corꝑalis. In cuiꝰ ſignū ſalomō ī ingreſſu ſāctaſāctoꝝ. fecit duo oſtilia de lignis oliua: oleuꝫ em̄ miſericordia deſignat̉. Notamāſiones celeſtes ſūt pauꝑū. qꝛ illis date ſūt:pauperū em̄ ſpū ē regnū celoꝝ. Un̄ ſi diuitesillud habe̓ volūt: oportet vt a pauꝑibꝰ emantDiuītes em̄ habēt domos ī terra: pauꝑes ī celo. libenter ergo diuites recipiāt pauꝑes ī domos ſuas in terra. vt a pauꝑibus recipiāt̉ incelo. Un̄ aug. Prebe terrā et accipe celuꝫ. Ubiꝯſiderandū ē. vt ſupͣdictū ē. tres ville cōmiſſe ſūt hoī .ſ. mūdꝰ. corpus et aīa. quoꝝ fructꝰdebet diſpenſare ad honorē dei. Corpus nanqꝫſuum debet diſtribuere ieiunijs. vigilijs. ceteris laboribꝰ deo aſſūptis: et tūc ſanitas fortitudo. pulcritudo ſūt bona corporis. optimeerūt diſpēſata. Si v̓o corꝑis labores ſuſtinere poſſit. dicēs hoc villico fode̓ non valeo:ſaltē bona aīe ſūt amor. cognitōet memoriaita diſtribuat orando. meditādo de lege dn̄i. etcūctos etiā inimicos amādo. vt or̄onibus ſibir̄cōpēſet̉. qd̓ laboribꝰ effice̓ potuit. Et ſi rurſus orare erubeſcit. vtpote quia neſcit: dicensquēadmodū et hic villicꝰ dicebat. mēdicare erubeſco. em̄ orat mēdicat. qꝛ ſuffragiuꝫ petittūc certe r̄ſtat. niſi vt ꝓuideat ſibi talit̉ de bonis t̓re ville dn̄i .ſ. de hoīs tꝑalibꝰ elemoſinaslargiēdo. tal̓ diſpēſatō oēꝫ defectū excuſꝫ corꝑis et aīe. Ieiuniū qd̓ diſtribuit bōa corꝑis or̄o diſtribuit bōa aīe: atqꝫ elemoſina diſtribuit bōa mūdi: ſt̄ oꝑa qͥbꝰ hr̄ vitā eterna.Cōuocatis itaqꝫ ſīgl̓is ſeorſū his ab ill̓ d̓bitoribꝰ dn̄i ſui. qꝛ religioſi et pauꝑes quātūcūqꝫiuſti ſūt debitores dei: fecit circa eos miſcd̓iaꝫde bonis tꝑalibꝰ ſibi traditis ad diſpenſandumdās ip̄is oleū et triticū. oleū qͥppe cōpaſſioniset triticū ſubuētōis. Ad hoc tēdit iſta ꝑabola. vt ſicut dedit de bonis dn̄i oleū et triticū. ſicet nos demꝰ pauꝑibꝰ de bonis a deo nobis traditis: oleū ꝯpaſſionis īterioris. triticū ſubuētōnis exterioris. qꝛ bonoꝝ nob̓ datoꝝ dn̄i:ſꝫ tm̄ diſpēſatores ſumꝰ. In hoc aūt plꝰ deditde oleo: de tritico. ſignificat̉ plꝰ debemuscōꝑati affectu: ꝙͣ poſſumus ſubuenire effectu.Et laubauit dn̄s villici. dn̄s oīm. villicūiniqͥtatis .i. villicū iniquū. aduerſus euminiquitatisfraudulēter: ſꝫ ſe prudēter. ẜm prubentiā hꝰſeculi. tn̄ bene vel meritorie egiſſet: eniꝫlaudauit de fraubē quā fecit: ſꝫ prubentiaet īgenio. ſibi ī futurū ꝓſpexit. ē nāqꝫ prudentia quedaꝫ ſibi īpoſterū ꝓuidētia. Sic diuiteshuiꝰ mūdi ſūt laudabiles de deceptōe ī illicitis actibꝰ: ſꝫ de hoc prudēter ſe ꝯuertunt addiſtribuēdū bona in pijs oꝑbꝰ: vt hoc ꝓuideant ſibi ī futurū. qꝛ ẜm ambro. ſola miſcd̓ia ēcomes defūctorū. Cui etiā prudētiſſime. nōſo dn̄s villici: ſꝫ etiā dn̄s oīm applaudere videt̉ſubiūgēs ad quid hāc ſil̓itudinē dederit. Quiainquit filij huius ſeculi et tenebraꝝ .i. hoīespalibus intēti et amatores mūdi: prudētioresſūt filijs lucis ī generatōe ſua carnali .i. ī ſecularibꝰ ad vident̉ geniti .i. magis aſtuti et feruidi ſūt ī carnalibꝰ et tꝑalibus negotijs agendis ꝙͣ filij lucis et vite eterne .i. hoīnes ſpūalibus deputati et amatores celeſtiū ſint ī ſpūalibus negotijs exercēdis. Prudētiores ſūt illi inmalo ꝙͣ iſti ī bono. Uix em̄ īueniūt̉ aliqͥ: tan prudētiaꝫ et curā habēt ī acquirendis bo.nis eternis et ꝑmanētibꝰ. quātā calliditatē etſolicitudinē iſti habēt ī acqͥrēdis bonis tꝑalibus et fugitiuis. Pro his em̄ die noctuqꝫ vigilāt. anguſtiant̉. laborāt. et moīs oībꝰ tales diuitias coaceruare ceſſāt. Sicut bubo cattus clariꝰ vident de nocte ꝙͣ. ad legēduꝫlitteras ſꝫ ad capiēdū mures: ſic filij ſeculi acutiꝰ vidēt: ꝙͣ filij lucis. non ad ſciendum legē deiſed ad acquirendū bona mūdi. Audiāt hec filij lucis. et a filijs tenebrarum .ſ. huius ſeculivinci erubeſcant. Iteo em̄ hec ſcripta ſunt. vtaudiendo prudentiores fiant. aūt vt iniquitatis villicū imitando fraudem vel īiuſtitiamin aliqͦ agant. Ubi Bedā. Audiant ſapienteshuius ſeculi. vt ſtultā ſapientiā deſerere. et ſapientē dei ſtultitiā diſcere queāt: quanti eorūſapientiam diuina equitas eſtimauerit. quosnon vere prudentes: ſed in generatōe ſua prudentes cōmemorat. Iuxta hoc alubi dicitur. ve ſapiētes eſtis ī oculis veſtris. et corāvobiſmetip̄is prudentes. Nec non et amatoresvite eterne filios lucis appellādo. aliud eosqui ſapientes ſunt: vt mala faciāt. bene aūt facere neſcierunt ꝙͣ filios eſſe tenebrarū arguitfilij auteꝫ lucis et filij huius ſeculi vocāt̉. quōfilij regni et filij ꝑditōnis: cuius quiſqꝫ agitopera eius cognominatur et filius. hec beda.Sed heu nos (vt ait hiero) feruētiſſimi ſumꝰin terrenis. frigidiſſimi in celeſtibus: et ſūmaꝫin rebus paruis exhibeatis alacritatē. ad maiora tepeſcimus. ceſerē habiture fineꝫ res ſinefine q̄runtur. celeſtes diuitias immortales honores: pigra qͣdam diſſimulatōne negligimushec hieronimus. Ubi notandū quedā eſtſapientia nociua. et iſta eſt carnalis. quam habent auari in acquirendo diuitias. ſuꝑbi ī acqͥrendo honores. luxurioſi in acquirendo delitias. Unde iacobus. Non eſt iſta ſapientia deſurſum deſcendens: ſed terrena ad auaros. aīal̓