Druckschrift 
Vita Christi : [P. 1.2.]
Einzelbild herunterladen
 

Secunde partis pigros: ſꝫ ih̓m et ſtudioſos aſpice̓. ſi volumꝰ deſides fieri et pigritari: ſed feruere potiuset proficere: inde em̄ exempla et bona multapoterimus reportare.Oratō.Omine ih̓u xp̄e ſūme pr̄familias. tume pͥmo mane ī vineā tuā duxiſti.me a iuuētute mea ad fidē et tuū ẜuitiū miſericorditer vocaſti. et ad laborandum denario vite eterne mecū ꝯueniſti: ſꝫ ego miſer tota die vite mee otioſus ſteti. et negligēterpiuēdo debitū meū feci. Dn̄e qꝛ bonꝰ es miſericors. fac me ſaltē in vndecima hora reſipiſce̓. et dignos fructꝰ pnīe face̓: vt apud te mercedē quātulācūqꝫ merear inuenire Amen.De villico iniquitatis. Capitulum. XV.Einde ponit parabolāẜm geſtā villico iniqͥtatis diffamato apud dn̄m ſuū. ex diſſipatōe bonoꝝ ſuoꝝ. qꝛ ea īutiliter inillicitis ꝯſūpſerat et ſuꝑfluis. timēs offendere dn̄m ſuū. Que ꝑabola ſicut et p̄dicta ſpāliter ꝑtinebat ad diſcipulos. qꝛ offitiū villicatōis et ꝑiculū reddēde rōis. maxime ꝑtinet adp̄latos. Eſt em̄ villicus ꝓprie gubernator et cuſtos ville: ſꝫ hic accipit̉ yconomo .i. ꝓcuratore et diſpēſatore. .ſ. vniuerſaꝫ ſubſtātiā domꝰ diſpēſat: yconomꝰ eſt em̄ pecunie ꝙͣ fru. omniū dn̄s poſſidet diſpenſatorē ſignatHic timēs amoueri ab offitio et egere. clam fecit miſericordiam debitoribꝰ dn̄i ſui. vt cuꝫamoueret̉ reciꝑent euꝫ ī domos ſuas: memores ſui benefitij. Et dīc. qͥdā erat diues habebat villicū et infra. et ī fine applicat ꝑabolā ad ꝓpoſitū: dicēs. ego vobis dico ⁊cͣ. Similit̓ em̄ quidā .i. ip̄e deꝰ nobis hūanatꝰdiues qꝛ gloria et diuitie ī domo eiꝰ: habet villicū .i. diſpēſatorē. cui tradidit bona ad diſpenſandū. Huiꝰ dn̄i .ſ. xp̄i triplex ē villicꝰ .ſ. ī ſpūalibus p̄latus. in tꝑalibꝰ pͥnceps terrenus. invtriſqꝫ qͥlibet xp̄ianꝰ. Quilibet em̄ ē villicꝰdei cui triplex villa cōmiſſa ē gubernāda. quifructꝰ cuiuſlibet ville prudēter debet diſpēſarePrima villa ē mūdꝰ iſte. cuiꝰ fructꝰ ſunt bonatꝑalia. qͥlibet cuſtodire debet. ne mali rapiātet vt ſibi cōmiſſa: ſeruis dn̄i ſui diſtribuat. Secūda villa ē corpꝰ ꝓpriū. qd̓ ē cuſtodienduꝫ. neqn̄ īgrediat̉ mors ad aīaꝫ portas ſēſuū. Gona etiā ip̄ius corporis vt ſanitas fortitudo ⁊cͣad dei ſeruitiū et honorē ſūt diſpēſanda. Tertia villa ē aīa. a pͣuis cogitatōibꝰ ē cuſtodiēda. cuius oēs v̓tutes debēt diſtribui ad cognitōeꝫ et honorē et amorē dei. Et hic .ſ. triplexdictꝰ villicꝰ diffamatꝰ ē apud illū .ſ. deuꝫ qꝛ nihil latet: qͣi diſſipaſſet bona ip̄ius. male eisvtēdo .ſ. res tꝑales ī illicitis et ſuꝑfluis expenbēdo. corpꝰ ſuū voluptatibꝰ dādo. aīaꝫ īmūdiscogitatōibꝰ implēdo. Et bn̄ dicit ip̄iꝰ. qꝛ bonanr̄a dei ſūt auctoritate: ſꝫ nr̄a ſūt vtilitate. Fitaūt hic diffamatio vel accuſatō remorſu ꝯſciētiaꝝ. vel euidētia oꝑuꝫ: vel angelos nobisCapitulum. xv.miniſtrāt: et oīa oꝑa nr̄a deo renūtiāt. Et vocauit illuꝫ .ſ. inſpiratōibꝰ interioribꝰ. p̄dicatōibus exterioribꝰ. euidentibꝰ benefitijs. multiplicibus flagellis. et incutiēdo timorē eternenatōnis: et ait illi ante mortē corripiēdo etmonēdo. Quid hoc audio de te bonoꝝ diſpēſatore; Redde rōeꝫ villicatōis tue: viuis cogita qͣlit̓ debes oꝑari. Oꝫ redde̓ rōeꝫ aut ī vita aut pꝰ morteꝫ. Iam vltra .ſ. a tꝑe mortistue poteris villicare. nec quicꝙͣ boni agereTūc em̄ poterit quis deo ſatiſfacere de rebꝰ elemoſinas: nec de corꝑe ieiunia. nec aīa orōes. Tria v̓ba dicit hic xp̄c pct̄ori. magne anguſtie anxietatis: ſi cōtinue inſonarēt auribꝰ nr̄is: nullo peccaremꝰ. Primuꝫē rigide rep̄hēſionis dr̄. Quid hoc audio dete. ſic ditato grārū muneribꝰ. ſic p̄uēto benedictōibꝰ. diſſipatore rerū meaꝝ tibi cōmiſſarumQuid hoc audio clamorē de terra reſonātēhorribilia ſcelera. antiqua vitia. tāta bona diſſipaſti. qꝛ tꝑalia male expēdiſti. corpꝰ inquinaſti: et aīaꝫ peccatis īueteraſti. Secūduꝫverbū ē anxij timoris ſubdit̉. Redde rōneꝫvillicatōis tue. O verbū ſtrictū. o verbū anxiuꝫ. o verbū durū. diſcuſſionis diſtricte tūc faciēde. qn̄ exiget̉ a nobis ratio occultis cordiuꝫ cogitatōibꝰ. de otioſis ſermonibꝰ. de nr̄is operibꝰ: tūc aꝑti erūt libri celeſtes. tūc apertꝰerit liber ꝯſcīe. in leget memoria qͥcquidcogitauit: dixit et fecit: tūc examinabunt̉ oīaet tūc diſcutiet̉ de tota vita nr̄a. Tertiū verbūē amari doloris addit̉. poteris villicare. In futura vita tollit̉ oīs villicatō hoīꝫita vt vlteriꝰ nec bene nec male poſſit oꝑari.Magnꝰ igit̉ ē dolor aīe. qn̄ ꝓximāte hora mortis audit ſibi dici. vlteriꝰ poſſit villicarePuto totū mundū daret vt ſibi ꝯcedereturſpaciū vniꝰ hore peniteret. et aliqͥd boni ageret: ſꝫ dat̉. qꝛ tp̄s illud ē reddēde rōis: ſꝫexercēde villicatōis. Audiamꝰ hec tria verba ſeueri iudicis. et an̄ iuditiū placemꝰ euꝫ vt pereamꝰ. Timēs aūt villicꝰ de vocatōnein morte vel in iuditio. et reddēda rōe: ait intͣſe in ſua cogitatōe. Intra ſe loquit̉ nullū amicū īuenit. ꝯſiliari poſſit. Quid faciamqꝛ dn̄s aufert a me villicatōeꝫ .i. omniū villaꝝp̄dictaꝝ cuſtodiā .ſ. reꝝ ꝙͣ corporis et anīeet hoc erit in morte. Sepe em̄ ꝯtingit. talestimore mortis ducunt̉ ad pnīaꝫ. et ad cogitanduꝫ de vita futura. Sic ſꝑ cogitare dꝫ pct̄or.ẜm iob. Quid faciā ſurrexerit deꝰ ad iuditiuꝫ: et q̄ſierit. qͥd reſpōdebo illi? ait qͥd di: ſꝫ qͥd faciā. qꝛ apud diſtrictū iudicē excuſāt v̓ba ſuaſoria: ſꝫ facta meritoria. Fode̓pnīaꝫ valeo .i. ꝓprio labore et pnīa poſſumde peccatis ſatiſface̓ et ad vitā beataꝫ venire.mēdicare or̄oeꝫ erubeſco. qꝛ verecūdū debet huiꝰ mūdi diuitibꝰ pete̓ ſuffragia ſpūalia. et rep̄hēdere ī tꝑalibus. In alia vita anima p̄t̄ oꝑari. oꝑa quibus adiuuet̉ ad gloriamUnde criſoſt. Uita preſens habet exercitium