Secunde partis⁊ pigros: ſꝫ ih̓m et ſtudioſos aſpice̓. ſi volumꝰnō deſides fieri et pigritari: ſed feruere potiuset proficere: inde em̄ exempla et bona multapoterimus reportare.Oratō.Omine ih̓u xp̄e ſūme pr̄familias. tume pͥmo mane ī vineā tuā duxiſti. dūme a iuuētute mea ad fidē et tuū ẜuitiū miſericorditer vocaſti. et ad laborandumꝑ denario vite eterne mecū ꝯueniſti: ſꝫ ego miſer tota die vite mee otioſus ſteti. et negligēterpiuēdo debitū meū nō feci. Dn̄e qꝛ bonꝰ es ⁊ miſericors. fac me ſaltē in vndecima hora reſipiſce̓. et dignos fructꝰ pnīe face̓: vt apud te mercedē quātulācūqꝫ merear inuenire Amen.De villico iniquitatis. Capitulum. XV.Einde ponit parabolāẜm rē geſtā d̓ villico iniqͥtatis diffamato apud dn̄m ſuū. ex diſſipatōe bonoꝝ ſuoꝝ. qꝛ ea īutiliter inillicitis ꝯſūpſerat et ſuꝑfluis. nō timēs offendere dn̄m ſuū. Que ꝑabola ſicut et p̄dicta ſpāliter ꝑtinebat ad diſcipulos. qꝛ offitiū villicatōis et ꝑiculū reddēde rōis. maxime ꝑtinet adp̄latos. Eſt em̄ villicus ꝓprie gubernator et cuſtos ville: ſꝫ hic accipit̉ ꝓ yconomo .i. ꝓcuratore et diſpēſatore. qͥ .ſ. vniuerſaꝫ ſubſtātiā domꝰ diſpēſat: yconomꝰ eſt em̄ tā pecunie ꝙͣ frugū. ⁊ omniū q̄ dn̄s poſſidet diſpenſatorē ſignatHic timēs amoueri ab offitio et egere. clam fecit miſericordiam cū debitoribꝰ dn̄i ſui. vt cuꝫamoueret̉ reciꝑent euꝫ ī domos ſuas: memores ſui benefitij. Et iō dīc. ꝙ hō qͥdā erat diuesqͥ habebat villicū et infra. et ī fine applicat ꝑabolā ad ꝓpoſitū: dicēs. ⁊ ego vobis dico ⁊cͣ. Similit̓ em̄ hō quidā .i. ip̄e deꝰ ꝓ nobis hūanatꝰdiues qꝛ gloria et diuitie ī domo eiꝰ: habet villicū .i. diſpēſatorē. cui tradidit bona ad diſpenſandū. Huiꝰ gͦ dn̄i .ſ. xp̄i triplex ē villicꝰ .ſ. ī ſpūalibus p̄latus. in tꝑalibꝰ pͥnceps terrenus. invtriſqꝫ qͥlibet xp̄ianꝰ. Quilibet em̄ hō ē villicꝰdei cui triplex villa cōmiſſa ē gubernāda. quifructꝰ cuiuſlibet ville prudēter debet diſpēſarePrima villa ē mūdꝰ iſte. cuiꝰ fructꝰ ſunt bonatꝑalia. q̄ qͥlibet cuſtodire debet. ne mali rapiātet vt ſibi cōmiſſa: ſeruis dn̄i ſui diſtribuat. Secūda villa ē corpꝰ ꝓpriū. qd̓ ē cuſtodienduꝫ. neqn̄ īgrediat̉ mors ad aīaꝫ ꝑ portas ſēſuū. Gona etiā ip̄ius corporis vt ſanitas fortitudo ⁊cͣad dei ſeruitiū et honorē ſūt diſpēſanda. Tertia villa ē aīa. q̄ a pͣuis cogitatōibꝰ ē cuſtodiēda. cuius oēs v̓tutes debēt diſtribui ad cognitōeꝫ et honorē et amorē dei. Et hic .ſ. triplex p̄dictꝰ villicꝰ diffamatꝰ ē apud illū .ſ. deuꝫ qꝛ nihil latet eū: qͣi diſſipaſſet bona ip̄ius. male eisvtēdo .ſ. res tꝑales ī illicitis et ſuꝑfluis expenbēdo. corpꝰ ſuū voluptatibꝰ dādo. aīaꝫ īmūdiscogitatōibꝰ implēdo. Et bn̄ dicit ip̄iꝰ. qꝛ bonanr̄a dei ſūt auctoritate: ſꝫ nr̄a ſūt vtilitate. Fitaūt hic diffamatio vel accuſatō remorſu ꝯſciētiaꝝ. vel euidētia oꝑuꝫ: vel ꝑ angelos qͥ nobisCapitulum. xv.miniſtrāt: et oīa oꝑa nr̄a deo renūtiāt. Et vocauit illuꝫ .ſ. inſpiratōibꝰ interioribꝰ. p̄dicatōibus exterioribꝰ. euidentibꝰ benefitijs. multiplicibus flagellis. et incutiēdo timorē eterne dānatōnis: et ait illi eū ante mortē corripiēdo etmonēdo. Quid hoc audio de te bonoꝝ diſpēſatore; Redde rōeꝫ villicatōis tue: ⁊ dū viuis cogita qͣlit̓ debes oꝑari. Oꝫ eī redde̓ rōeꝫ aut ī vita aut pꝰ morteꝫ. Iam eī vltra .ſ. a tꝑe mortistue nō poteris villicare. nec quicꝙͣ boni agereTūc em̄ nō poterit quis deo ſatiſfacere de rebꝰꝑ elemoſinas: nec de corꝑe ꝑ ieiunia. nec d̓ aīaꝑ orōes. Tria v̓ba dicit hic xp̄c pct̄ori. magne anguſtie ⁊ anxietatis: q̄ ſi cōtinue inſonarēt auribꝰ nr̄is: nullo mō peccaremꝰ. Primuꝫē rigide rep̄hēſionis cū dr̄. Quid hoc audio dete. ſic ditato grārū muneribꝰ. ſic p̄uēto benedictōibꝰ. diſſipatore rerū meaꝝ tibi cōmiſſarumQuid hoc audio clamorē de terra reſonātē tāhorribilia ſcelera. tā antiqua vitia. qͥ tāta bona diſſipaſti. qꝛ tꝑalia male expēdiſti. corpꝰ inquinaſti: et aīaꝫ peccatis īueteraſti. Secūduꝫverbū ē anxij timoris cū ſubdit̉. Redde rōneꝫvillicatōis tue. O verbū ſtrictū. o verbū anxiuꝫ. o verbū durū. diſcuſſionis diſtricte tūc faciēde. qn̄ exiget̉ a nobis ratio d̓ occultis cordiuꝫ cogitatōibꝰ. de otioſis ſermonibꝰ. de nr̄is operibꝰ: tūc aꝑti erūt libri celeſtes. tūc apertꝰerit liber ꝯſcīe. in qͦ leget memoria qͥcquid hōcogitauit: dixit et fecit: tūc examinabunt̉ oīaet tūc diſcutiet̉ de tota vita nr̄a. Tertiū verbūē amari doloris cū addit̉. Iā nō poteris villicare. In futura eī vita tollit̉ oīs villicatō hoīꝫita vt vlteriꝰ nec bene nec male poſſit oꝑari.Magnꝰ igit̉ ē dolor aīe. qn̄ ꝓximāte hora mortis audit ſibi dici. ꝙ vlteriꝰ nō poſſit villicarePuto ꝙ totū mundū daret vt ſibi ꝯcedereturſpaciū vniꝰ hore qͦ peniteret. et aliqͥd boni ageret: ſꝫ nō dat̉. qꝛ tp̄s illud ē reddēde rōis: ſꝫ nōexercēde villicatōis. Audiamꝰ gͦ hec tria verba ſeueri iudicis. et an̄ iuditiū placemꝰ euꝫ vtnō pereamꝰ. Timēs aūt villicꝰ de vocatōnein morte vel in iuditio. et reddēda rōe: ait intͣſe in ſua cogitatōe. Intra ſe loquit̉ qͥ nullū amicū īuenit. cū qͦ ꝯſiliari poſſit. Quid faciamqꝛ dn̄s aufert a me villicatōeꝫ .i. omniū villaꝝp̄dictaꝝ cuſtodiā .ſ. tā reꝝ ꝙͣ corporis et anīeet hoc erit in morte. Sepe em̄ ꝯtingit. ꝙ talestimore mortis ducunt̉ ad pnīaꝫ. et ad cogitanduꝫ de vita futura. Sic ſꝑ cogitare dꝫ pct̄or.ẜm iob. Quid faciā cū ſurrexerit deꝰ ad iuditiuꝫ: et cū q̄ſierit. qͥd reſpōdebo illi? Nō ait qͥd dicā: ſꝫ qͥd faciā. qꝛ apud diſtrictū iudicē nō excuſāt v̓ba ſuaſoria: ſꝫ facta meritoria. Fode̓ ꝑpnīaꝫ n̄ valeo .i. ꝓprio labore et pnīa n̄ poſſumde peccatis ſatiſface̓ et ad vitā beataꝫ venire.mēdicare ꝑ or̄oeꝫ erubeſco. qꝛ verecūdū debeteē huiꝰ mūdi diuitibꝰ pete̓ ſuffragia ſpūalia. etnō rep̄hēdere ī tꝑalibus. In alia vita animanō p̄t̄ oꝑari. oꝑa quibus adiuuet̉ ad gloriamUnde criſoſt. Uita preſens habet exercitium
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten