Pe villicoparificētur. Un̄ docēt̉ hic ſeniores clauſtralesnō d̓bere murmurare. ſi videāt aliqͦs iunioreseis equari. vel etiā ī offitijs p̄ferri et plꝰ honorari. Itē dat̉ hic documētū. ꝙ religioſi nō debēt face̓ ꝯꝑatōes ſui ad alios. qͣſi ip̄i plꝰ ẜuiātdeo ꝙͣ ſeculares: qꝛ ſepe videmꝰ ꝙ quidā ſeculariū equātur meritis quorūdā religioſorū. veletiā eos excedūt ꝑ meritū. At ille reſpōdēsvni eoꝝ dixit. qd̓ aūt vni dixit: oībꝰ dixit. Uelvni. qꝛ vna et eqͣlis erat oībꝰ occaſio murmurādi. Amice. nō facio tibi iniuriā. quia īiurianō habet locū vbi ē mera grā. et ideo ſi facit etdat grām vni: nō facit īiuriā alteri. Nonne exdenario et ꝓ mercede ꝯueniſti mecū a pͥncipioTolle qd̓ tuū ē. q. d. paratꝰ ſū tibi reddere mercedē tuā: et vade intra ī gaudiū dn̄i tui. An n̄licet mihi qd̓ volo face̓? qͣi dice̓t: ſic. qꝛ volūtasdei nullo mō diſtorta eē pt̄. Un̄ ſignāter dicitqd̓ volo. qꝛ em̄ vult: ideo licitū. nos qꝛ licitumiō volumꝰ. Et vt nōſolū licita: ſꝫ etiā benignitate plena on̄dat̉ voluntas diuina: addit. Anoculꝰ tuꝰ .i. ꝯſideratō tua nequā ē ⁊ īeqͣlis. quiaego bonꝰ ſū .ſ. ex natura bonitatis mee habundāter ꝯmunicās; Un̄ dicit nequā. nō ꝓpter culpāͣ: ſꝫ ꝓpter ꝯſideratōis īequalitatē. qꝛ illa admiratō ꝓcedit ex ꝯꝑatōe diuine iuſtitie: magis ꝙͣeiꝰ miſericordie īfinite. Ubi greg. Stulta eſt q̄ſtio hoīs ꝯͣ dei bonitatē. Cōquerēdū quidē eētſi nō daret qd̓ deberet: nō ſi dat qd̓ non debet.Un̄ ⁊ criſ. De eius dato nemo iuſte murmuratqͥ amplius dat ꝙͣ hō deſiderat. Ultimo ꝯcludēs ꝑabolā: dicit. Sic .ſ. vt oſtēſū ē: erūt nouiſſimi pͥmi et pͥmi nouiſſimi: vt nulla ſit differentia tꝑis clauſa. Sepe em̄ illi qͥ ad pnīaꝫ tardeveniunt: citius remunerant̉: ꝙͣ illi qͥ tēpeſtiueveniūt. qꝛ citiꝰ de corꝑe exeūt. vel ſepe illi qͥ tarde ad pnīaꝫ veniūt tꝑe. p̄cedūt alios ī feruoreſicut ī itinere ꝯſueuit. vt qͥ tardiꝰ exierūt velocitate morā ꝯpēſant. Vel illi qͥ ſūt nouiſſimi īoculis ſuis. ſūt pͥmi ī oculis d̓i. vel illi qͥ nouiſſimi iuditō hoīm: ſepe ſūt pͥmi iuditō d̓i. qꝛ deꝰnō ꝯſiderat exteriora hoīs: ſꝫ īteriora cordis.Ꝙͣuis aūt audieris ī ꝑabola oēs accepiſſe ſingulos denarios: nō tn̄ putes oēs ad fidē vocatos: vitā eternā accepturos. Un̄ additur ſnīapalde metuēda. Multi em̄ de pͥmis. de tertijs. ſextis. nonis et nouiſſimis: ſūt vocati .ſ. ad fideꝫet meritū: ſꝫ de his oībꝰ pauci ſūt electi adbeatitudinis p̄miū et regnū. Multi ſūt de eccleſiamilitāte. qͥ nō erūt de eccl̓ia triūphāte. In qͦpaucos on̄dit eē eos qͥ ſaluāt̉. ad cōparatōneꝫeoꝝ qui per ſingulas horas vocāt̉. qꝛ ẜm gre.ad fidē plures veniūt. plures eccl̓ie ꝑiētes īplētſꝫ ad celeſte regnū pauci perducūt̉: Hoc figurat̉ de filijs iſrl̓. quoꝝ multi ad terrā ꝓmiſſiōisfuerūt vocati: ſꝫ pauci ad intrandū fuer̄t electi. Et ſimiliter de gedeone. qͥ plures ad bellandū vocauit: ſꝫ paucos elegit qͦs ſecū duxit. qͥalata ē via et ſpacioſa porta q̄ ducit ad perditōnem: et multi ſunt qui intrāt per eā: ſꝫ arta eſtbia et anguſta porta que ducit ad vitā: ⁊ pauiniquitatisci ſunt qui intrāt per eā. Dupliciter autemvocat nos deus. In p̄ſenti ad laborē. in futuroad requiē. Un̄ neceſſe ē vt quicūqꝫ futurā r̄mune rationē deſiderat: pn̄teꝫ nō refugiat laborēquia illi q̄ ꝓ deo fideliter ſuſcipiūt laborē: feliciter ꝑueniēt ad remuneratōeꝫ. qn̄ audiēt deumdicētē. Uenite ad me omnes qͥ laboratis ⁊ onerati eſtis: et ego refitiā vos. Et tātomaiorē remune ratōeꝫ accipiēt: qͣntomaiorē laborē ſuſtinēt: qꝛ teſte apl̓o. Unuſqͥſqꝫ mercedē ẜm laborē ſuū accipiet. Oēs ergo qͥ vocati ſumꝰ: nouimus. vtrū v̓o electi: adhuc ignoramꝰ. Et iō tāto ſolicitiores eē debemꝰ ī bono oꝑe: quāto īexcuſabiles nos eē ſcimꝰ de vocatōe. Un̄ gregor.Duo ergo ſūt que ſolicite penſare d̓bemꝰ. Primū ē vt de ſe quiſqꝫ minime p̄ſumat. qꝛ etſi iāad fidē vocatus ſit. vtrū ꝑhenni regno dignusſit: neſcit. Secūdū v̓o ē. vt vnuſquiſqꝫ ꝓximuꝫquē iace̓ fortaſſe ī vitijs ꝯſpicit: deſperare nonaudeat. qͥa diuine miſericordie diuitias ignorat. Quid em̄ ſit hodie aſpicimus. ſꝫ quid crasfuturus ſit vnuſqͥſqꝫ: neſcimꝰ. Plerūqꝫ et quipoſt nos venire cernit̉: ꝑ agilitatem nos bonioꝑis antecedit. Et vix eū cras ſequimur. queꝫhodie ꝑire videbamꝰ. Un̄ et criſ. Hec parabola poſita ē. vt qͥ tarde ꝯuertunt̉ nō deſperent:ſꝫ auidiores fiāt. qm̄ ī hac vita nō ē ita ſera penitētia. qͥn ſi corde ꝑfecto fiat: poſſit tāto feruore ꝓcedere. vt mereat̉ multis pͥoribꝰ nōͣ ſic feruētibꝰ ī p̄mio anteferri. Hec criſ. Nullus ergodeſperatōi. nullus locus reſtat excuſatōi: ſiquidē in omni etate et ī omni hora peccator ſuſcipitur. peccator em̄ quacūqꝫ hora ꝯuerſus fuerit et ingemuerit: vita diuet et non morieturEt quia īcerta ē in oībus etatibꝰ cuilibꝫ horavocatōnis ſue: paratꝰ vnuſqͥſqꝫ debet eē in bona oꝑatōe. vt ſicut incertus ē exitus: ſic certꝰſit in bono oꝑe animꝰ: ne forte ſi qn̄ pt̄ n̄ vultbonū oꝑari: tūc incipiet velle qn̄ non erit poſſe. Debemꝰ gͦ omni die ſic viuere tanꝙͣ illa diemorituri. vt ſic reſiduū tēporis noſtri poſſimꝰex pectare ſecuri. Unde ſeneca. Sic ordinādusē dies oīs. tanꝙͣ cogat agonē atqꝫ expleat vitā. Ille beatiſſimus et ſecurus ſui poſſeſſor eſtqui craſtinuꝫ ſine ſolicitudine expectat. Intercetera mala hoc habet ſtultitia ꝓprium ꝙ ſemper incipit viuere. Quid ē turpius ꝙͣ ſenex viuere incipiens; Cōſidera ꝙͣ pulcra res ſit: ꝯſumare vitam ante mortē. Deinde expectare ſecure reliquam ſui temporis partē. Nullus em̄vita in craſtinū ſpectat. Nō em̄ piuūt: ſꝫ victuri omnia differunt. hec ſeneca. Multuꝫ quippeiuuat ad vincendam delectatōnem peccati. recordatio mortis et finis noſtri. Un̄ ſapiēs. Inomnibus operibus tuis memorare nouiſſimatua: et ineternum non peccabis. Et greg. Niltantum ad domandum deſideriorum carnaliūappetitum valet. quantum et vnuſquiſqꝫ mortem penſet. Et bernhar. Saluberrimum ē remedium redeundi ad dominum. habe̓ pre oculis mortem. Multum etiam iuuat nos beſides