Diues difficilein me ꝯſtitue ⁊ me rege. Illa bonitas ⁊ caritastua que te coegit ad creandū ⁊ redimendū. ip̄acogat ad regendū. Quid em̄ ꝓdeſſꝫ ꝙ ꝯpoſuit ⁊refecit bonitas ⁊ caritas tua. ſi n̄ me regat dextera tua. Rege gͦ me dn̄e ⁊ regna in me. vt te rectore te duce valeam nōſolū que p̄cipis: ſꝫ ⁊ eaque conſulis letus adimplere Amen.De difficultate ⁊ īpoſſibilitate intrādi diuitem in regnū celoꝝ. Et de p̄mio relinquētiū oīa⁊ ſequentiū xp̄m. Capitulum .XIII.Idens aūt ih̓s iuueneꝫtriſtē. factū ex pauꝑtatis ꝑſuaſiōe.⁊ abijſſe occaſione huiꝰ habentis diLuicias. ingredit̉ ſermonē de auaroſub diuitis noīe. ⁊ vt diſcipulos ꝯfirmet ī aſſūpta ꝑfectōne: nec eis graue ſit ꝙ relictis omnibus ſecuti ſunt xp̄m. on̄dit quō diuicie faciuntdifficultatē ad ꝑfectionē ⁊ regnū ꝯſequendumdicens. Amen dico vobis. quia diues difficile ītrabit in regnū celoꝝ. qd̓ ſcꝫ eſt pauperū: nō dicit īpoſſibile. ſed difficile. qꝛ difficile eſt diuitiaspoſſidere. ⁊ nō teneri nimis eaꝝ amore. qꝛ vt dicit Augꝰ. Bona terrena diligūt̉ arcius adeptaꝙͣ concupita. aliud eſt em̄ nolle īcorꝑare q̄ deſunt aliud iam īcorporata diuellere: illa em̄ velut extranea iam repudiant̉. iſta velut mēbrapreſcībunt̉. Et vt dicit Criẜ. appoſitō diuitiarūmaiorē apponit flamiā. ⁊ vehemētior fit cupido. Ubi gͦ difficile ponit̉. nō īpoſſibilitas p̄tendit̉. ſed raritas demōſtrat̉. Difficile em̄ diuiciehabite ꝯtēpnunt̉: et vix aliqͥs res ſeculi. ſine ſeculi vicijs aſſeqͥtur. De em̄ ſunt ſpine ⁊ tribuli.qͥ ſuffocauerūt ſemen dei. Quare tutū ē nec habere nec amare diuicias. qꝛ vt ait Beda. qͥ hicmultiplicādis diuicijs incūbūt. alteriꝰ vite gaudia querere contēpnūt. Unde Piero. Suꝑfluaeſt cura de rebꝰ corruptibilibꝰ. que cū anguſtiaꝓdeunt. adepte ꝑuo tēpore ſubſiſtūt. ſubſiſtētesſolicitudinē īgerunt. recedētes dolorē faciūt. etqd̓ peius eſt īgreſſum regni frequēter impediunt. Deinde quaſi īpoſſibile hoc oſtendit. etquō diuicie faciunt īpoſſibilitatē ad ꝯſequēduꝫꝑfectōnem ⁊ regnū celoꝝ: dicens. Faciliꝰ eſt camelum ꝑ foramē acus trāfire. ꝙͣ diuitē ſcꝫ īordinate diuicias amantē. intrare ī regnū celorūſcꝫ portā anguſtā ⁊ artam. Uerbū terribile diuitibꝰ. quoꝝ nulla bona ſunt ī celo. ſic paupeꝝnulla bona ſunt ī mūdo. Unde Ambro. Nā ideonudi accedimꝰ ad lauacꝝ vt nudi ad celi ianuāꝓperemus. Ꝙͣ aūt īcongruū ⁊ abſurdū ē. vt quēnudū mater genuit. nuduꝫ ſuſcepit eccleſia. diues intrare velit ī celum. hec Ambro. Ubi attēde. ꝙ quādo qͥs vult habere diuicias. ⁊ nō qͥdemin eis ꝯfidendo vel finem ⁊ ſpem ꝯſtituendo. ſedtamē vtendo eis afficit̉. ⁊ cū amore citra deumeas poſſidet. ita ꝙ a ꝑfecto amore dei ⁊ libera ſequela xp̄i aliqualiter impeditur: ſic difficile regnum celoꝝ īgreditur. Sed quando qͥs confidit ī diuicijs ⁊ in ip̄is finem ⁊ ſpem conſtituit.vt inde ſuꝑbiat ⁊ laſciuiat. retinens eas cupideintrat regnum celoꝝ⁊ īordinate cum amore ſupra deum. nec ad egenos manus extendēs: ſic īpoſſibile eſt eū ītrarein regnū celoꝝ. Unde qd̓ dixit difficile reſpectudiuitis pͥmo modo. dicit īpoſſibile reſpectu diuitis ſcd̓o modo. Quomodo gͦ plurimi diuitesregnū dei intrauerunt. niſi quia deo inſpirantepro nihilo diuicias habuerunt. Nunqͥd dauidin diuicijs confidebat. qui de ſeipſo canens ait.ego v̓o egenus ſum ⁊ pauper. Alios qͦꝫ hortat̉:dicens. diuicie ſi affluant nolite cor apponere.Unde Augꝰ. Diuitem gͦ hic appellat cupidū rerum temꝑaliū. ⁊ de talibꝰ ſuꝑbientē. his diuitibus ꝯtrarij ſunt pauꝑes ſpiritu quoꝝ ē regnuꝫceloꝝ. hec Augꝰ. Aliud eſt diuicias habe̓ aliudamare. Aulti habent ⁊ nō amant. multi nō habent et amant. Item alij habent et amant. alijnec habere nec amare ſe gaudent: qͥ vltimi tutiores ſunt. ⁊ cum apoſtolo dicere poſſunt. Mihimūdus crucifixus eſt et ego mūdo. Unde qͥdamph̓us ait. Licet inter diuicias eſſe pauꝑem. Necmaior eſt ille qͥ ſic vtitur fictilibꝰ ſicut argento.nec minor ille qͥ ſic argento ſicut fictilibꝰ vtiturvel facilius hic minꝰ ſignificat poſitiuo ſui cōtrarij. id eſt minus difficile eſt. Poteſt em̄ deusfacere vt tranſeat camelus ꝑ foramē acus. nullo obſtāte: auarū v̓o (qui hic noīe diuitis intelligit̉) ponere ī gloriā ⁊ ſi pt̄ de potentia. non tn̄de iuſticia q̄ reclamat. Oportet em̄ auarū amorem opū dimittere. ſi vult ad vitā intrare. Uelcamelꝰ nō poteſt ītrare ꝑ foramē acꝰ. niſi diuidat̉ ꝑ ml̓tas ꝑtes minutas: qd̓ ē faciliꝰ ꝙͣ diuitēin diuicijs ꝯfidentē ⁊ ꝑ amorē eis inherentē intrare in regnum celoꝝ. qꝛ illud eſt aliquo modopoſſibile iſtud impoſſibile. Uel vt dicit̉ quedaꝫporta erat hieruſalem. que dicebat̉ acus: ꝑ cuius foramen nō niſi depoſito oneri et flexis genibꝰ poterat intrare camelus: ſic ⁊ nec diues ꝑviam artam poteſt intrare in regnū celoꝝ. niſidepoſitis diuicijs. vel ꝑ abiectōnem eas relinquendo. vel ſaltē ꝑ ſubiectōneꝫ eas nō amandovel ꝑ camelum cuius vnicū et ſingulare officiūeſt onera portare. hi intelligunt̉. qui peccatorūpondere ꝑ̄grauant̉. Faciliꝰ eſt ergo camelū. ideſt aliquē valde peccatorem. tranſire ꝑ foramēacus. id eſt ꝑ artam ⁊ anguſtam viam que ducit ad vitam. ꝙͣ diuitem cupidum intrare in regnum celoꝝ: qꝛ ille facilius a peccatis. ꝙͣ iſte adiuiciaꝝ ſpe ſeꝑari poteſt. Qd̓ aūt noīe diuitis auarū ſignificaſſet hinc patet. qꝛ diſcipuli īopes ⁊ pauperes hec audiētes ⁊ iam hoībꝰ ꝯꝑacientes. affectuqꝫ caritatis ſalutē illoꝝ zelātesquerūt admirādo: dicētes. Quis gͦ poterit ſaluus eſſe cū pene om̄es cupiāt diuites fieri; Intellexerūt em̄ ẜm aug. om̄es qͥ diuicias cupiūtvel amāt. etiā ſi nō habeāt vl̓ adipiſci neq̄ant. īdiuitū numero deputari: ⁊ ſic multi ſunt diuites ⁊ pauci pauꝑes. Plures em̄ rebꝰ ſūt pauperes ꝙͣ diuites. ⁊ ita plures ſaluari poſſent ſi depoſſeſſoribꝰ opum dixiſſet. Hoc autē dicebant:quia pauci ſūt qui diuicias nō diligant vel nōappetāt. Ih̓s autē aſpiciēs illos oculo modeſto